9 คนเหงามาเจอกัน nc

เพราะรู้สึกดีๆ กับรัฐชาอยู่แล้ว เมื่อเขาเอ่ยชวนพิมพ์รตาจึงทำตามหัวใจตัวเอง

“เพิร์ลไปห้องพี่ต้นได้ไหมล่ะ เพิร์ลไม่อยากให้ใครรู้” ในเมื่อความต้องการมันตรงกัน เธอก็ไม่อยากปฏิเสธเสียงเรียกร้องลึกๆ ในร่างกายอีกต่อไป

รัฐชาพยักหน้า ดวงตาที่มีประกายของความเร่าร้อน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมผสมกับแอลกอฮอล์ยังลอยคลุ้งรอบตัวเธอ ทำให้เขารู้สึกกระหายมากขึ้นไปอีก

“ตามพี่มา” เขากระซิบข้างหูจนเธอขนลุก

“ค่ะ”

“เพิร์ลแน่ใจแล้วเหรอ เมามากจนไม่มีสติหรือเปล่า” เขาถามเสียงต่ำเมื่อพิมพ์รตาเข้ามานั่งในรถ

หญิงสาวเม้มริมฝีปาก เธอรู้ว่าเขากำลังเปิดโอกาสให้เธอเปลี่ยนใจ และนั่นทำให้หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม หากเขาฉวยโอกาสจากความเงียบหรือความเหงา เธออาจกลัวเขา แต่เขากลับหยุดและถามซ้ำอย่างจริงจัง

“เพิร์ลยังรู้ตัวดีค่ะ แต่ถ้าพี่ต้นไม่สบายใจเราก็แยกกันตรงนี้”

“พี่ไม่ได้ไม่สบายใจ พี่แค่ไม่อยากให้เพิร์ลตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจเพราะแค่เหงา” รัฐชายกมือขึ้นลูบเส้นผมที่ปรกหน้าผากเธอออกอย่างแผ่วเบา

“เราสองคนก็เหงาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ” พิมพ์รตาหัวเราะเบาๆ ทั้งที่แววตายังสั่นไหว

ประโยคนั้นทำให้รัฐชานิ่งไป เขาเองก็ไม่มีคำตอบที่ดีกว่านี้ให้กับความรู้สึกของตัวเอง เขาเหงา เธอก็เหงา ความเหงาของคนสองคนก็ทำให้พวกเขาเดินเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ

“งั้นไปบ้านพี่นะ” พูดจบเขาก็ขับรถออกจากหน้าโรงแรมที่หญิงสาวทำงานอยู่ตรงไปยังบ้านพักที่อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ บ้านหลังนี้เป็นบ้านเช่าที่อยู่ไม่ไกลกับไซต์งานและมีเขาพักเพียงคนเดียวเท่านั้น

ลงจากรถรัฐชาโอบเอวพิมพ์รตาไว้เพราะเธอยังเซเล็กน้อยจากเหล้าที่ดื่มไปหลายแก้ว เมื่อถึงหน้าห้อง เขาเปิดประตูแล้วดึงเธอเข้าไปข้างในทันที รัฐชาปิดประตูแล้วล็อกกุญแจอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะเปลี่ยนใจ

เขาผลักพิมพ์รตาพิงประตูแล้วก้มลงจูบปากเธออย่างหิวกระหาย ริมฝีปากของเขาร้อนมีรสเหล้าจางๆ

พิมพ์รตาตอบรับการจูบนั้นโดยไม่ลังเล ลิ้นของเธอตอบกลับอย่างเร่าร้อน มือทั้งสองข้างเกาะไหล่กว้างของรัฐชาไว้แน่น

“อื้ม….เพิร์ล….”

รัฐชาครางเบาๆ ขณะที่มือเลื่อนลงไป ดึงชุดเธออย่างรีบร้อน พิมพ์รตาก็ช่วยถอดเสื้อเชิ้ตของเขาเช่นกัน กระดุมหลุดทีละเม็ด เผยให้เห็นอกและหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามลอนสวย

ทั้งคู่ถอดเสื้อผ้ากันอย่างร้อนรน เหลือเพียงชุดชั้นใน รัฐชาจูบลงมาตามลำคอของพิมพ์รตา แล้วเลื่อนลงไปที่เนินอกที่อิ่มเอิบ เขาดึงสายบราลง แล้วดูดยอดนมสีชมพูเข้าปากอย่างหิวโหย ลิ้นของเขาวนรอบยอดถันอย่างเชี่ยวชาญ ทำให้พิมพ์รตาเงยหน้าขึ้นครางเสียงกระเส่า

“อ๊ะ….พี่ต้นดีจัง….ดูดแรงๆ หน่อย…”

พิมพ์รตาแอ่นอกเข้าหาริมฝีปากร้อนด้วยความเสียวซ่าน เมื่อลิ้นตวัดวนรอบยอดถันสลับกับขบเม้มเบาๆ ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วท้องน้อยจนเธอแทบยืนไม่ไหว

นิ้วมือซุกซนของรัฐชาไม่ปล่อยให้ว่างเขาเลื่อนลงไปลูบไล้ต้นขาด้านใน ก่อนจะสอดแทรกนิ้วผ่านแพนตี้ลูกไม้บางเฉียบเข้าสัมผัสกลีบนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นจนรู้สึกถึงความเปียกลื่น

“เพิร์ลเปียกขนาดนี้แล้ว….อยากได้ของพี่แล้วใช่ไหม”

“อื้อ….อยากค่ะ….”

หญิงสาวพยักหน้ารัวๆ ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการที่พุ่งสูงจนกู่ไม่กลับ มือเล็กเลื่อนลงไปกุมท่อนเอ็นใหญ่โตที่แข็งปูดโปนอยู่ใต้ร่มผ้าของเขา เธอนวดคลึงและรูดรั้งมันขึ้นลงช้าๆ ตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นตามอารมณ์ที่เร่าร้อน

“อืม….เก่งจัง....”

รัฐชาคำรามเสียงพร่าด้วยความเสียวซ่าน เขาอดทนไม่ไหวอีกต่อไป รวบตัวเธอยกขึ้นแล้วพาเดินตรงไปยังเตียงนอนกว้าง รีบปลดกางเกงของตัวเองออก คว้าถุงยางอนามัยจากกระเป๋ามาสวมทับแก่นกายร้อนระอุอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ.....” พิมพ์รตาสะดุ้งเมื่อเขากดท่อนเอ็นเข้าหาร่องกุหลาบที่มันไม่เคยได้ต้อนรับใครมาเกือบสองปี

“อูวซซซซ....แน่นมาก....ไม่เกร็งนะเพิร์ล”

“พี่ต้น....เพิร์ลเจ็บ เบาหน่อย” หญิงสาวเอามือดันหน้าท้องไว้

“ตั้งแต่เลิกกับแฟนยังไม่เคยนอนกับใครเลยเหรอ มันถึงได้เข้ายากแบบนี้”

เขาถามแต่ปากก็กดจูบไปยังซอกคอ สูดกลิ่นหอมที่ทำให้หญิงสาวเคลิบเคลิ้ม

“มะ...ไม่เกือบสองปีแล้วพี่ต้น....อื้อ....ของพี่ต้นใหญ่....เพิร์ลไม่เคยเจอของใหญ่”

เธอตอบเสียงกระเส่า มองท่อนเอ็นร้อนแล้วกัดริมฝีปากทั้งเสียวทั้งเจ็บ

“ถ้าไม่อยากเจ็บมากขอสดได้ไหม” รัฐชาเอ่ยขอเพราะอยากสัมผัสแนบเนื้อกับร่องอุ่นของเธอมากกว่า

“ไม่มีโรคนะพี่ต้น” แม้ความต้องการจะมากแค่ไหนแต่พิมพ์รตาก็ไม่พร้อมจะรับความเสี่ยง

“ไม่มี ขอนะเพิร์ลเสียวหัวไปหมดแล้ว”

“ก็ได้ แต่พี่ต้นห้ามแตกในนะ”

เขาพยักหน้าแล้วดึงถุงยางอนามัยออกจากท่อนเอ็น จากนั้นก็แยกขาเธอออกกว้าง ก่อนจะสอดท่อนเอ็นเข้าไปช้าๆ หัวท่อนเอ็นดันเข้าไปในช่องแคบที่ไม่ได้ใช้งานมานาน พิมพ์รตากัดริมฝีปากแน่น เพราะความเจ็บแปลบขึ้นมาทันที

“อ๊ะ….เจ็บ….” หญิงสาวจิกเล็บลงบนหลังกว้าง

“ทนหน่อยนะ….เดี๋ยวก็ดีเอง”

รัฐชาจูบซับน้ำตาที่หางตาให้เธออย่างอ่อนโยน รอจนร่างกายของเธอเริ่มปรับตัวและผ่อนคลาย สะโพกหนาก็เริ่มขยับเข้าออกเป็นจังหวะช้าๆ ก่อนจะเร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามเพลิงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ

เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องผสมผสานกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ รัฐชากระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างไม่ออมแรง มือหนาบีบเคล้นสะโพกและทรวงอกอิ่มสลับกันไปมา ก่อนจะเอื้อมมาสะกิดเม็ดบัวด้านล่างอย่างไม่ยอมหยุด

“อ๊าา….พี่ต้น….อร้ายยยย....”

หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลงร่างกายสั่นสะท้านร่องรักตอดแรง ยิ่งกระตุ้นให้รัฐชากระแทกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

“ตอดดีเป็นบ้าเลยเพิร์ล....อื้ม....”

ยังไม่ทันได้หายเหนื่อยหายจากจุดสุดยอด รัฐชาก็จับตัวเธอพลิกคว่ำจัดท่าให้เธอคลานเข่า แล้วสอดท่อนเอ็นเข้าไปใหม่จากด้านหลัง มือทั้งสองข้างบีบหน้าอกอย่างหนักหน่วง นิ้วบีบยอดถันแรงๆ ขณะที่สะโพกกระแทกเข้าไปลึกอย่างบ้าคลั่ง

“อืม….แน่นจัง….เพิร์ล”

“แล้วดีไหมล่ะ.....”

“ดีสิ แบบนี้ถึงใจพี่มาก ไม่ได้เจอร่องแบบนี้มานานแล้ว ขอเอาแรงให้สะใจหน่อยนะ” เขากระซิบอย่างดิบเถื่อน

“พี่ต้น....แรงๆ....เอ็นพี่ต้นใหญ่สะใจเพิร์ลมาก”

หญิงสาวพูดออกมาอย่างคุมตัวเองไม่อยู่ความเสียวซ่านที่ได้รับมันมากกว่าครั้งไหน กับแฟนเก่าพิมพ์รตาไม่เคยมีความสุขแบบนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

“ร่องเพิร์ลก็ลึกมาก เอามันมาก....อ้าาา....”

ปลายนิ้วของชายหนุ่มสะบัดอยู่บนเม็ดบัวด้านล่างอย่างต่อเนื่อง จนพิมพ์รตาเสร็จไปอีกรอบ ร่างกายสั่นเทา น้ำตาซึมออกมาเพราะความเสียวที่ทนไม่ไหว

รัฐชายังไม่หยุด กระแทกต่อเนื่องแรงและเร็ว จนใกล้จะถึงจุดสุดยอด เขาจึงรีบดึงออก แล้วพลิกเธอให้นอนหงายอีกครั้ง ชักรูดท่อนเอ็นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพ่นน้ำกามขาวข้นพุ่งใส่หน้าท้องและเนินอกของพิมพ์รตาจนเปื้อนเต็มไปหมด

“หืม…. เพิร์ลเก่งมาก” เขาครางพอใจขณะที่หายใจหอบ

“พี่ต้นก็เก่ง เคยได้ยินว่าของใหญ่ไม่แข็งนาน แต่ของพี่แข็งนานแล้วเอวยังดีด้วย เพิร์ลไม่เคยมีความสุขแบบนี้เลย” เธอพูดเบาๆ ขณะที่ยังหายใจหอบเหนื่อย

“พี่ก็เหมือนกัน พรุ่งนี้เข้างานกี่โมง”

“เที่ยง พี่ต้นถามทำไม”