บทที่ 1 แม่เลขายาหยี

เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำขลับกระทบพื้นหินอ่อนชั้นดีของโถงทางเดินชั้นผู้บริหารดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงความมั่นใจและเด็ดขาดของเจ้าของฝีเท้า 'มุก' เลขาสาววัยยี่สิบเจ็ดปี ผู้ควบตำแหน่งผู้จัดการตารางชีวิตส่วนตัวและแฟ้มงานระดับพันล้าน ดันแว่นตากรอบบางที่สวมประดับใบหน้าสวยเฉี่ยวของตัวเองให้เข้าที่

วันนี้เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมเนื้อนุ่มที่ปลดกระดุมบนออกสองเม็ดพอให้เห็นไหปลาร้าสวยงาม และกระโปรงทรงสอบเข้ารูปสีดำที่เน้นย้ำสะโพกผายและช่วงขาเรียวยาว นิ้วเรียวสวยกดรับสายโทรศัพท์ออฟฟิศที่ดังขึ้นเป็นรอบที่สามของเช้านี้

"สวัสดีค่ะ ห้องทำงานท่านประธานคินและท่านรองอติค่ะ"น้ำเสียงของมุกเรียบนิ่ง เป็นทางการ และไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ

"นี่เชอร์รี่เองนะคะคุณมุก! ทำไมพี่คินกับพี่อติถึงไม่รับสายเชอร์รี่เลยค ะ เมื่อคืนเรายังปาร์ตี้กันสนุกอยู่เลย คืนนี้เชอร์รี่จองโต๊ะวีไอพีที่คลับเดิมไว้ คุณมุกช่วยบอก..."

ขอประทานโทษด้วยนะคะคุณเชอร์รี่" มุกตัดบทด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาขึ้นเล็กน้อยแต่ยังคงความสุภาพ

"สัปดาห์นี้ท่านประธานและท่านรองมีคิวงานแน่นมากค่ะ ไม่สะดวกรับสายส่วนตัวใดๆ ทั้งสิ้น และดิฉันรบกวนไม่โทรเข้าเบอร์สายตรงของออฟฟิศในช่วงเวลางานนะคะ ขอบพระคุณค่ะ" มุกกดวางสายโดยไม่รอให้อีกฝ่ายกรี๊ดใส่หู เธอพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ พลางกรอกตามองบน นี่คือชีวิตประจำวันของเธอ การต้องคอยตามเช็ดตามล้าง จัดคิวและกันบรรดาสาวสวยหุ่นแซ่บที่เข้ามาพัวพันกับเจ้านายหนุ่มหล่อทั้งสองคน

'คิน' ท่านประธานมาดนิ่ง ดุดัน เจ้าระเบียบ และเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง เขามักจะปรากฏตัวในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบทุกกระเบียดนิ้ว สายตาคมกริบที่มองทะลุไปถึงกระดูกทำให้พนักงานทั้งบริษัทต่างหวาดกลัว แต่ในขณะเดียวกันก็หลงใหลในความหล่อเหลาที่หาตัวจับยาก ส่วน 'อติ' ท่านรองประธานพ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กของคิน เขาคือขั้วตรงข้าม อติเป็นผู้ชายเจ้าเสน่ห์ รอยยิ้มมุมปากที่ประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาเสมอทำให้เขากลายเป็นเพลย์บอยตัวฉกาจ เสื้อเชิ้ตที่มักจะปลดกระดุมลึกและ

ท่าทางสบายๆ แต่แฝงไปด้วยความอันตราย ทำให้ผู้หญิงทุกคนพร้อมจะพลีกายให้และมุก... คือผู้หญิงคนเดียวที่ยืนหยัดอยู่ตรงกลางระหว่างพายุเฮอริเคนสองลูกนี้

เธอทำงานให้พวกเขามาสามปี รู้ใจพวกเขาทุกอย่าง รู้แม้กระทั่งว่าพวกเขาชอบกาแฟรสชาติไหน แบรนด์น้ำหอมอะไร และที่สำคัญ... ชอบผู้หญิงลีลาแบบไหนบนเตียง มุกซ่อนความรู้สึกส่วนตัวเอาไว้ใต้หน้ากากเลขาสาวสุดเนี้ยบ ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ท่าทีเป็นทางการนั้น เธอแอบหลงใหลเจ้านายทั้งสองคนของตัวเองมากแค่ไหน

ทุกครั้งที่ได้กลิ่นน้ำหอมสปอร์ตผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ของพวกเขา ทุกครั้งที่เผลอสบตากับดวงตาคมกริบสองคู่นั้น ร่างกายของเธอมันร้อนผ่าวไปหมด แต่เธอรู้ดีว่ากฎเหล็กของการเป็นเลขาคืออะไร... อย่าเอาตัวเองไปพัวพันกับเรื่องบนเตียงของเจ้านาย ถ้าไม่อยากตกงาน “ติ๊ง!”

เสียงลิฟต์ส่วนตัวผู้บริหารดังขึ้น ดึงมุกออกจากภวังค์ความคิด ร่างสูงสง่าสองร่างก้าวออกมาจากลิฟต์พร้อมกันราวกับนายแบบที่กำลังเดินบนรันเวย์ คินอยู่ในชุดสูทสีเทาเข้ม ใบหน้าหล่อคมคายเรียบตึง แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนอากาศรอบข้างเย็น

เยียบ ในขณะที่อติสวมสูทสีน้ำเงินเข้มไม่ได้ผูกเนกไท รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับบนใบหน้า แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววหงุดหงิดไม่แพ้กัน

"คุณเลขา" เสียงทุ้มต่ำของคินดังขึ้นก่อนที่เขาจะเดินมาถึงโต๊ะทำงาน

"ยกเลิกนัดดินเนอร์กับยัยนางแบบชุดชั้นในคืนนี้ให้ฉันที แล้วก็บล็อกเบอร์ผู้หญิงทุกคนที่ฉันควงเมื่อเดือนที่แล้วด้วย"

"ของฉันด้วยมุก" อติเดินเข้ามาเท้าแขนกับโต๊ะทำงานของมุก โน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้จนมุกได้กลิ่นน้ำหอมผสมแอลกอฮอล์จางๆ จากเมื่อคืน

"ผู้หญิงสมัยนี้น่าเบื่อชะมัด ดีแต่ร้องกรี๊ดๆ บนเตียง แต่จืดชืดไร้รสนิยมสิ้นดี เคลียร์คิวให้ฉันด้วย สัปดาห์นี้ฉันขอพักตับพักเอว"

มุกพยักหน้ารับอย่างมืออาชีพ แม้ว่าหัวใจจะเต้นแรงกับระยะประชิดของอติ

"รับทราบค่ะบอส เดี๋ยวช่วงสายมุกจะจัดการเคลียร์ตารางให้ทั้งหมดเลยนะคะ กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลของบอสคิน กับอเมริกาโน่เย็นของบอสอติ มุกเตรียมไว้ให้ในห้องทำงานเรียบร้อยแล้วค่ะ"

คินปรายตามองเลขาของตัวเองตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ดวงตาคมกริบของเขาหยุดอยู่ที่กระดุมเสื้อเชิ้ตที่ปลดออกสองเม็ดของเธอชั่วครู่ ก่อนจะเลื่อนกลับขึ้นมาสบตากับเธอ "ดีมาก เข้ามาในห้องด้วย ฉันมีเรื่องจะคุย" มุกสูดหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมสติและหยิบไอแพดคู่ใจเดินตามหลังชายหนุ่มร่างยักษ์ทั้งสองเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวขนาดใหญ่ ห้องทำงานนี้กว้างขวางและหรูหรา ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองหลวงแบบพาโนรามา ตรงกลางห้องมีโต๊ะทำงานไม้สีเข้มขนาดใหญ่สองตัวตั้งอยู่คู่กัน โซฟาหนังอิตาลีสีดำตัวยาวตั้งอยู่มุมห้อง

คินทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานของเขา ปลดกระดุมเสื้อสูทออกด้วยท่าทางหงุดหงิด ส่วนอติเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาหนัง เหยียดขายาวๆ ออกไปอย่างเกียจคร้าน "เรื่องโปรเจกต์คอนโดมิเนียมหรูริมแม่น้ำ..." คินเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง มุกรีบเดินเข้าไปยืนข้างโต๊ะทำงานของเขา ก้มหน้ามองหน้าจอไอแพดเพื่อเตรียมจดรายละเอียด แต่ในขณะที่มุกกำลังก้มตัวลงนั้นเอง กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงแนวฟลอรัลหอมหวานปนเซ็กซี่ที่เธอเพิ่งเปลี่ยนใหม่เมื่อเช้าก็ลอยไปแตะจมูกของคิน ชายหนุ่มชะงักคำพูดไปชั่วขณะ เขาเงยหน้าขึ้นมองเลขาของตัวเองในระยะประชิด มุมมองจากตรงนี้ทำให้เขาเห็นผิวขาวเนียนละเอียดบริเวณลำคอระหง และเนินอกอวบอิ่มที่ดันเนื้อผ้าไหมออกมาอย่างชัดเจนคินลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบเชียบ ทำไมเขาถึงไม่เคยสังเกตเลยว่าเลขาหน้าห้องของเขามีสัดส่วนที่ซ่อนรูปและเย้ายวนขนาดนี้?