ตอนที่ 2 กินแซนวิชในห้องทำงาน nc

"มีอะไรหรือเปล่าคะบอส?" มุกเงยหน้าขึ้นสบตาคินเมื่อเห็นเขาเงียบไป ดวงตากลมโตของเธอสวมทับด้วยแว่นตากรอบบาง ดูไร้เดียงสาแต่ก็เต็มไปด้วยเสน่ห์ที่น่าค้นหา อติที่นั่งอยู่บนโซฟาก็สังเกตเห็นบรรยากาศที่เปลี่ยนไปเช่นกัน เขาลุกขึ้นยืนและเดินช้าๆ เข้ามาสมทบที่โต๊ะทำงานของคิน ดวงตาเจ้าเล่ห์ของอติกวาดมองเรือนร่างของมุกอย่างจาบจ้วงเปิดเผยมากกว่าคิน

"ฉันเพิ่งสังเกต..." อติพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พลางเดินมาหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของมุก "วันนี้เลขาของเราดู... 'สวย' เป็นพิเศษนะคิน นายว่าไหม?" มุกสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับแผงอกแกร่งของอติที่จงใจขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะแนบชิด ความร้อนจากร่างกายของเขาทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้ามาจนเธอรู้สึกรุ่มร้อนไปหมด

"ท่านรองคะ..." มุกพยายามขยับตัวออกห่าง แต่อติกลับวางมือหนาทั้งสองข้างลงบนขอบโต๊ะทำงานของคิน กักขังร่างบางของเธอเอาไว้ตรงกลางระหว่างเขากับโต๊ะ

ทำงานที่มีคินนั่งอยู่ด้านหน้าคินไม่ได้ห้ามปรามเพื่อนรักแต่อย่างใด ซ้ำเขายังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยกยิ้มมุมปากที่แทบจะไม่ได้เห็นบ่อยนัก ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อของมุกอย่างพอใจ

"นั่นสิ..." คินรับคำด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ และแหบพร่าไม่แพ้กัน "สามปีที่ผ่านมา มุกเอาแต่แต่งตัวมิดชิด ทำงานงกๆจนพวกเรามองข้ามของดีที่อยู่ใกล้ตัวไปได้ยังไงวะอติ" หัวใจของมุกเต้นกระหน่ำจนแทบจะทะลุออกมานอกอก นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆ เจ้านายที่เคยเห็นเธอเป็นแค่เครื่องจักรทำงานถึงมาพูดจาแทะโลมและลวนลามเธอทางสายตาแบบนี้?

"บอสคะ... ถ้าไม่มีเรื่องงาน มุกขอตัวออกไปทำงานต่อ..."

"เดี๋ยวสิ" อติกระซิบข้างใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอจนมุกขนลุกซู่ จมูกโด่งสันของอติเฉียดผ่านแก้มเนียนของเธอไปเพียงนิดเดียว "พวกเราเพิ่งบอกไปไม่ใช่เหรอว่าเบื่อผู้หญิงข้างนอกพวกนั้นแล้ว... บางที..."

อติลากนิ้วชี้เรียวยาวของเขาไปตามแนวกระดูกสันหลังของมุกผ่านเนื้อผ้าไหมช้าๆ สัมผัสที่เบาหวิวแต่กลับสร้าง กระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วร่างของหญิงสาว มุกเผลอส่งเสียงครางอื้อในลำคอออกมาเบาๆ คินที่นั่งมองอยู่ด้านหน้าไม่ปล่อยให้ตัวเองพลาดโอกาส เขาขยับเก้าอี้เข้ามาประชิดขอบโต๊ะ เอื้อมมือหนาไปจับที่เอวคอดของมุกและออกแรงดึงเบาๆ ให้ร่างบางขยับเข้ามาแนบชิดกับขอบโต๊ะทำงานมากขึ้น

"มุก..." คินเรียกชื่อเธอด้วยเสียงที่นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความอันตราย

"เธอทำงานให้เรามานาน รู้ใจเราทุกอย่าง... แล้วเธอรู้ไหมว่าตอนนี้เราต้องการอะไร?"มุกส่ายหน้าเบาๆ ร่างกายของเธอถูกตรึงเอาไว้ด้วยสายตาของคินที่จ้องมองมา และสัมผัสจาก อติที่โอบกอดเธอจากด้านหลัง มือหนาของอติเลื่อนจากขอบโต๊ะมาวางแหมะลงบนหน้าท้องแบนราบของเธอ ลูบไล้เบาๆ อย่างย่ามใจ

"พวกเรากำลังคิดว่า..."... อติกระซิบต่อ มือของเขาเริ่มซุกซนมากขึ้น เลื่อนต่ำลงไปสัมผัสกับขอบกระโปรงทรงสอบของมุก"บางทีเลขาคนเก่งของเรา อาจจะเก่งกว่าผู้หญิงข้างนอกก็ได้จริงไหม "

"บอส... ไม่ได้นะคะ... นี่มันในที่ทำงาน..." มุกพยายามส่งเสียงห้ามปราม แต่น้ำเสียงของเธอกลับสั่นพร่าและขาดห้วง ความรู้สึกวาบหวามที่ถูกกระตุ้นจากผู้ชายที่เธอแอบชอบทั้งสองคนพร้อมๆ กัน มันรุนแรงจนสมองของเธอขาวโพลนไปหมด

"แปลว่าถ้าไม่ใช่ตรงนี้... ก็ได้ใช่ไหม?" คินเลิกคิ้วขึ้น มือหนาของเขาที่จับเอวเธออยู่เลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดที่สามของเธอออกอย่างรวดเร็วและเบามือ เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ถูกดันทรงด้วยบราลูกไม้สีดำสนิท สายตาของคินและอติวาวโรจน์ขึ้นมาพร้อมกันราวกับเสือที่เห็นเหยื่ออันโอชะ

"ฉันว่าเราเจอของดีเข้าให้แล้วว่ะคิน" อติหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะกดริมฝีปากหยักลึกจูบลงบนลาดไหล่เนียนของมุกผ่านเนื้อผ้า สร้างรอยชื้นและอุณหภูมิที่ร้อน

ระอุ คินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รูปร่างที่สูงใหญ่ของเขากดทับลงมาบดบังแสงสว่างจากภายนอก เขาดันร่างของมุกให้นั่งลงบนขอบโต๊ะทำงานตัวใหญ่ กวาดเอกสารกองโตทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ร่างบางของมุกถูกประกบหน้าหลังด้วยสองผู้บริหารหนุ่มที่บัดนี้กลายร่างเป็นหมาป่าหิวโซ ดวงตาของมุกฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่น เธอช้อนตามองคินสลับกับอติ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง

"ไม่ต้องกลัวนะมุก..." คินกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ ลมหายใจของเขาปัดเป่าอยู่บนผิวหน้าของมุก "ตั้งแต่วันนี้ไปเธอไม่ต้องจัดคิวผู้หญิงคนไหนให้พวกเราอีกแล้ว." "เพราะคิวทั้งหมดของพวกเรา..." อติเสริม พลางสอดมือเข้าไปใต้กระโปรงของมุกอย่างจาบจ้วงและแม่นยำ สัมผัสถึงความนุ่มนวลและเปียกชื้นที่ซ่อนอยู่ภายใน "...จะเป็นของเธอแค่คนเดียว"

ทันทีที่สิ้นประโยค คินก็ประกบริมฝีปากลงมาบดขยี้เรียวปากบางของมุกอย่างเร่าร้อนและดุดัน เป็นการเปิดฉากบทรักอันร้อนแรงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ในขณะที่อติก็ทำหน้าที่ปลุกเร้าอารมณ์จากเบื้องล่าง ร่างกายของมุกบิดเร่าตอบรับสัมผัสอันจาบจ้วงและเอาแต่ใจของทั้งสองคนอย่างไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป

ความลับใต้โต๊ะทำงานของท่านประธานเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น...ริมฝีปากหนาของคินบดขยี้ลงมาอย่างดุดันและเอาแต่ใจ ราวกับสัตว์ร้ายที่หิวโซมาเนิ่นนาน และเพิ่งได้ลิ้มรสเนื้อหวานล้ำเป็นครั้งแรก ลิ้นร้อนตวัดกวาดชิมความหอมหวานในโพรงปากของ มุกอย่างตะกละตะกลาม เขาดุดันเรียกร้อง และไม่เปิดโอกาสให้เธอได้หายใจ ร่างบางหอบสะท้าน สองมือที่เคยต่อต้านกลับกลายเป็นขยุ้มกำปกคอเสื้อสูทราคาแพงของเจ้านายหนุ่มเอาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว