Chapter 3

Chapter 3

กริ๊ง! กริ๊ง!

ในขณะที่รถสปอร์ตหรูกำลังเลี้ยวเข้าเพนต์เฮาส์ เสียงมือถือก็ดังขึ้น ธีโอเหลือบมองหน้าจอมือถือ พอเห็นว่าใครโทรมา เขาถึงกับถอนหายใจยาว ธีโอปล่อยให้เสียงเรียกเข้าดังอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง จนกระทั่งจอดรถนิ่งสนิท ชายหนุ่มถึงได้หยิบมือถือมากดรับสาย

“ครับม้า”

(ธีโอทำแบบนั้นกับหนูริสาได้ยังไงลูก?)

“ผมไปทำอะไรริสาครับม้า”

(ก็เมื่อคืนลูกทิ้งให้หนูริสาคุยงานกับลูกค้าอยู่คนเดียวไง พอหนูริสาโทรหา ลูกก็ไม่รับสาย )

“พอดีผมมีเคสด่วนน่ะครับ ก็เลยรีบออกไปก่อน” ธีโออ้างเหตุผลอื่นโดยไม่ได้บอกความจริงว่า เขาโดนมอมยา หากบอกว่าโดนมอมยา คงจะขายหน้าไม่น้อย เพราะเขาเป็นถึงหมอ แต่กลับโดนมอมยาง่าย ๆ

(แล้วจะไปไหนทำไมไม่บอกหนูริสาล่ะ)

“ผมต้องบอกด้วยเหรอครับ ในเมื่อผมกับริสาไม่ได้เป็นอะไรกัน”

(หนูริสาคือคนที่แม่ชอบ และเป็นผู้หญิงที่แม่อยากได้เป็นลูกสะใภ้)

“แค่นี้นะครับม้า” ธีโอพูดตัดบททันที เพราะหากจะตอบกลับว่า ‘งั้นคุณแม่ก็คบเองแต่งเองก็แล้วกัน’ อาจจะเป็นคำพูดที่แรงไป

(เดี๋ยวลูก)

“ครับ”

(ขากลับเชียงใหม่พาหนูริสากลับมาด้วยนะ)

“ผมยังไม่แน่ใจว่าจะกลับตอนไหน”

(จะไม่แน่ใจได้ยังไง ก็ในเมื่อคุณปู่สั่งให้ลูกมาบริหารงานที่โรงพยาบาลของเราถาวรตั้งแต่วันจันทร์นี้ไม่ใช่เหรอ? นี่ก็วันเสาร์แล้วนะ)

“ครับ แต่ผมไม่สะดวกพาริสากลับด้วย แค่นี้นะครับม้า” พูดจบประโยค ธีโอก็กดวางสายทันที และหลังจากวางสาย เขามองหน้าจอมือถือด้วยแววตารำคาญใจเมื่อเห็นสายไม่ได้รับสิบกว่าสายและข้อความแชตร่ายยาวราวกับเรียงความจากริสา ธีโอได้แต่เปิดดูแชต แล้วก็กดออกจากแชต โดยไม่คิดที่จะโทรกลับหรือส่งข้อความตอบกลับไปหาริสาแม้แต่น้อย

@เพนต์เฮาส์ - ธีโอ

เมื่อธีโอเข้ามาในเพนต์เฮาส์ เขาก็เข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย หลังจากอาบน้ำเสร็จก็มีสายเรียกเข้า ซึ่งเป็นการโทรแบบวิดีโอคอลกลุ่ม เขาจึงกดรับสายในสภาพที่นุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียวไว้ที่เอวสอบ แล้วหันกล้องมือถือส่องที่หน้าตัวเอง ธีโอยังไม่ทันได้พูดอะไร ธาวินก็พูดเปิดประเด็นเสียก่อน

“เฮ้ย...ไอ้ธีโอได้ข่าวว่าเมื่อคืนมึงพาสาวไปอึ๊บในห้องวีไอพีที่คลับเฮียเตอร์เหรอวะ?” ธาวิน หนุ่มหล่อรวย ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าหรูเดอะไนท์มองธีโอผ่านกล้องด้วยแววตาอยากรู้เรื่องธีโอสุด ๆ

“แล้วไง เฮียเตอร์ให้ห้องนี้กับแก๊งพวกเราไว้เสพสุขไม่ใช่เหรอ?” ธีโอตอบกลับธาวินหน้าตาเฉย

“ตอนนี้ก็คงมีแค่มึงคนเดียวนั่นแหละที่ได้ใช้ห้องนั้น ส่วนพวกกูมีเมียกันหมดแล้ว จะไปเสพสุขในที่แบบนั้นได้ยังไงล่ะ” ซีวิค อดีตหนุ่มเพลย์บอย เจ้าของสนามแข่งรถและทายาทธุรกิจน้ำเมาเอ่ยแทรกขึ้นทันที

“รู้สึกว่ามึงร้อนตัวแปลก ๆ นะไอ้สัดซี แต่ก่อนมึงนี่แหละใช้ห้องนี้บ่อยสุด” ธีโอตอบกลับซีวิคทันที เมื่อรู้ว่าตอนนี้ซีวิคคงพูดเอาใจเมีย

“มันคืออดีตโว้ย อย่าไปขุดคุ้ย ตอนนี้กูรักเมียคนเดียว”

“หยุดกัดกันก่อนพวกไอ้สัด เอาเรื่องไอ้ธีให้จบก่อนดิ” สายลม หมอหนุ่มมาดนิ่งสุดเถื่อน ทายาทเจ้าของโรงพยาบาลเตชะอมรทรัพย์เอ่ยแทรกขึ้น

“เรื่องกูจบแล้ว” ธีโอตอบกลับสายลมด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“จบเชี่ยอะไรล่ะ กูยังไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? ถึงทำให้มึงใจแตกได้? ปกติมึงไม่ใช่คนที่จะลากผู้หญิงไป yes ง่าย ๆ นี่หว่าไอ้ห่าธี”

“เฮียเตอร์บอกกับกูว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ที่คลับ” ธาวินชิ่งตอบแทนธีโอทันที เพราะญาติผู้พี่ของเขา ส่งข่าวมาบอกว่าเห็นธีโอผ่านกล้องวงจรปิดฉุดดึงพนักงานพาร์ตไทม์ออกจากคลับในตอนเช้า

“ผู้หญิงคนนั้นสเปกมึงสินะ มึงถึงได้เงี่xxขนาดพาเธอไปอึ๊บที่ห้องวีไอพีชั้นสามจนถึงเช้า” สกาย หนุ่มมาดนิ่ง ทายาทธุรกิจอสังหาริมทรัพย์จ้องมองธีโอผ่านกล้องด้วยแววตาจับผิด

“ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่สเปกกูหรอก แต่ที่กูทำไปเพราะกูโดนมอมยา ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็โดนมอมยาเหมือนกัน กูกับผู้หญิงคนนั้นก็เลยช่วยกันถอนฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์”

“เฮ้ย! จริงดิ มึงโดนมอมยาเหรอไอ้ธี เป็นไปได้ยังไงวะ? คลับเฮียเตอร์เฝ้าระวังเรื่องนี้อยู่นะเว้ย” ธาวินขมวดคิ้วสงสัยทันที

“เรื่องนี้มึงต้องบอกให้เฮียพัตเตอร์รับรู้ว่า คลับเฮียแกยังมีนักท่องเที่ยวมอมยากันอยู่”

“เออ ๆ เดี๋ยวกูบอกเรื่องนี้กับเฮียเตอร์ ว่าแต่มึงกับผู้หญิงคนนั้นเถอะ จะเอายังไงต่อ?”

“จะเอาต่อไงล่ะ น้ำแตกก็แยกย้ายกันไง”

“โคตรเชี่ย!” ธาวิน ซีวิค สกาย สายลม ตะโกนด่าผ่านหน้าจอมือถือพร้อมกันด้วยน้ำเสียงดังลั่น

“กูจะเชี่ยได้ยังไง ในเมื่อกูกับผู้หญิงคนนั้นเป็นเหยื่อโดนมอมยากันทั้งคู่ ต่างคนก็ต่างเป็นผู้ประสบภัย น้ำแตกก็แยกทางใครทางมันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอวะ”

“มึงคิดแบบนี้จริง ๆ เหรอวะไอ้ธี มึงไม่สงสารผู้หญิงที่เสียตัวให้มึงเหรอวะ เฮียเตอร์บอกกูว่าน้องยังเป็นเด็กนักศึกษาอยู่เลย” ธาวินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“แล้วมึงจะให้กูทำยังไงวะไอ้วิน จะให้กูรับผิดชอบเหรอ?”

“มันควรที่จะเป็นแบบนั้นนะ”

“ไม่มีทาง” ธีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พลางคิดในใจว่า ‘เขาจะไปเสนอหน้ารับผิดชอบเมียชาวบ้านไปทำไมกัน ไม่มีทางซะหรอก ถึงผู้หญิงคนนั้นจะเป็นเด็กนักศึกษา แต่เธอก็มีผัวแล้ว’

“งั้นก็แล้วแต่มึงเถอะไอ้คนไม่มีหัวใจ”

“บ่นเชี่ยอะไรเหมือนผู้หญิงวะเนี่ย แค่นี้นะ กูจะนอน ตอนบ่ายต้องเดินทางกลับเชียงใหม่” ธีโอรีบพูดตัดบทเพื่อน ๆ และชิ่งกดวางสายทันที จากนั้นเขาก็ดึงผ้าเช็ดตัวออกจากเอวสอบพาดไว้ที่เก้าอี้ ก่อนที่จะขึ้นเตียงและเอนตัวลงนอน ไม่ถึงหนึ่งนาทีเขาก็หลับไปด้วยอาการปวดเมื่อยที่เอว