EP : 1 ชายหนุ่มหน้าตาดี

EP : 1 ชายหนุ่มหน้าตาดี

“ฮัลโหล กุม มีอะไรเหรอ” เสียงหวานเอ่ยถามคนในสาย

ร่างบางที่ยังอยู่ในชุดนอนลุกขึ้นมาจากเตียงจนเห็นสันส่วนที่เหมือนนาฬิกาทราย สายเดี่ยวล้นลงจากไหล่ข้างหนึ่งแต่หญิงสาวก็ไม่สนใจ เพราะที่นี่มีแค่เธอคนเดียวก็เลยไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาเห็นเธอในสภาพแบบนี้

“เอ่อ พอดีจะบอกว่าหลานชายฉันมันจะไปอยู่ด้วยนะ พอดีมหาลัยมันกำลังจะเปิดแล้ว อีกอย่างตรงนั้นก็ไม่ไกลจากมหาลัยของมัน เธอสะดวกหรือเปล่า” กุมหรือกุมพาเอ่ยถามผู้เป็นภรรยาที่เพิ่งจะแต่งงานกันมาได้ห้าเดือนด้วยความเกรงใจหน่อยๆ

กุมพาและขวัญเดือนนั้นเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อกุมพาถูกผู้ใหญ่ที่บ้านบังคับให้แต่งงานสักที ก็เลยมาขอขวัญเดือนซึ่งเป็นเพื่อนสนิทให้แต่งงานด้วยอย่างช่วยไม่ได้ และเรื่องนี้มีเพียงสองคนเท่านั้นที่รู้ความจริง

“อ่า ได้สิ บ้านพวกเรามีหลายห้องอยู่แล้วนี่น่า” ขวัญเดือนที่เดินลงมายังห้องครัวก็ตอบกลับ พลางเปิดลำโพงก่อนจะวางมือถือลงกับโต๊ะ

แล้วก็เดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อจะดื่มน้ำ ขวัญเดือนถือแก้วน้ำแล้วเดินไปยังเก้าอี้ ก่อนจะนั่งลงพลางคิดว่าเช้านี้จะทำอาหารอะไรดี

“ไม่อึดอัดใช่ไหม”

“ไม่” ขวัญเดือนดื่มน้ำจนหมดก่อนจะเอ่ยตอบกลับไป จากนั้นก็คว้ามือถือแล้วเดินตรงยังไปห้องนั่งเล่น พร้อมกับมองไปยังสมานหญ้าและข้างๆ กันนั้นก็มีสวนดอกไม้เล็กๆ

“อืมๆ งั้นก็ฝากดูไอ้เมฆามันด้วยนะ พอดีมันเป็นพวกขาดความอบอุ่นนะ มันเงียบๆ ด้วย โอ๊ย แค่นี้ก่อนนะฉันต้องไปทำงานแล้ว”

ขวัญเดือนที่ได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมๆ กับนิสัยของกุมพาที่แก้ไม่หาย

กุมพาไปทำงานต่างประเทศ และเป็นพวกขี้ลืม สงสัยทิ้งงานมาแน่เลย ถึงได้รีบร้อนแบบนั้น แถมยังไม่ยอมบอกรายละเอียดอะไรเกี่ยวกับหลานตัวเองเลย เมฆา ก็คงเป็นผู้ชายนั้นแหละ

“เฮ้อ” ขวัญเดือนถอนหายใจออกมาแรงๆ เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองลืมถามกุมพาว่าหลานชายจะมาอยู่ที่นี่วันไหน จะได้จัดห้องไว้ให้ถูก ช่างเถอะ เธอเตรียมห้องไว้รอก็ไม่เสียหายอะไร

ร่างบางเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน ก่อนจะตรงไปห้องที่อยู่ด้านซ้ายมือของเธอ เพราะห้องนี้มันว่าง และวิวกำลังดีเลยคิดว่าเด็กหนุ่มน่าจะชอบ

ดีที่ห้องนี้ตกแต่งเป็นสีดำเอาไว้ จากนั้นเธอก็เริ่มจัดการกับห้องให้หลานชายของกุมพา เมื่อจัดการทุกอย่างภายในห้องนอนเสร็จแล้ว เธอก็เดินเข้าไปในห้องน้ำตรวจเช็คของทุกอย่าง ก่อนจะเดินออกมา เพราะไม่มีอะไรให้ทำมากมายนัก

จริงๆ เธอก็เพิ่งทำความสะอาดไปเมื่อสามวันก่อนเอง และอีกอย่างเธอไม่ได้เป็นกุลสตรีนัก ก็แค่พอไปวัดไปวากับเขาได้เฉยๆ

“ไม่มีอะไรแล้ว เราก็ไปอาบน้ำดีกว่า” ขวัญเดือนพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินกลับไปยังห้องของตัวเอง เพราะคิดว่าอาบน้ำเสร็จแล้วจะไปทำอาหารต่อเลย

ร่างบางเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะรีบทำความสะอาดตามร่างกาย เมื่อทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อยแล้ว มือบางก็เอื้อมไปปิดน้ำ ก่อนจะเอื้อมไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาพับรอบตัวของเธอ

ขวัญเดือนเดินออกจากห้องน้ำ และในขณะที่กำลังจะแต่งตัวเสียงออดหน้าบ้านก็ดังขึ้น เธอหันซ้ายหันขวาอย่างทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่รู้ว่าใครมาหาตัวเองในตอนนี้ ขวัญเดือนแต่งตัวลวกๆ ก่อนจะรีบวิ่งออกจากบ้านเพื่อไปดูว่าใครมาหาตัวเองในเวลาแบบนี้

ทันทีที่วิ่งมาถึงหน้าประตูรั้วที่สูงสองเมตรครึ่ง ขวัญเดือนก็เห็นชายหนุ่มที่ยืนใส่แว่นกันแดดสีดำพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่

เธอไม่รู้จักชายหนุ่มคนนี้ แค่มองผ่านๆ ก็รู้เลยว่าชายหนุ่มคนนี้หล่อมาก แต่เธอพอจะเดาออกว่าชายหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นหลานชายของกุมพา เอ่อ แต่ความจริงแล้วเธอก็แอบไม่แน่ใจเหมือนกัน เพราะผู้ชายคนนี้ดูดีเกินไป เขาหล่อกว่าดาราบางคนเสียอีก

“เมฆาใช่ไหม” เสียงหวานเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ เพราะถ้าเกิดไม่ใช่หลานชายของกุมพาเธอนี่ซวยเลยนะ ที่ไม่รู้ว่าพาชายหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้เข้าบ้าน

เมฆามองหญิงสาวคนตรงหน้านิ่ง เขาจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าที่ใบหน้าไร้การปรุงแต่ง พลางคิดว่านี่นะเหรอภรรยาน้ากุมพา เหมือนผู้หญิงซื่อๆ ชะมัด

เขาไม่ได้มางานแต่งของน้ากุมพาเลยไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าสาว เมฆาที่ยืนมองหญิงสาวอยู่นานก็รีบดึงสติกลับมาเมื่อได้ยินอีกฝ่ายถาม

“ครับ” เพราะเห็นว่าเป็นภรรยาของน้าตัวเองเลยต้องสุภาพหน่อย แม้อีกคนจะอายุห่างจากเขาไม่กี่ปีก็ตามที เมฆามองร่างบางที่สูงแค่ปลายคางของเขาเดินมาเปิดประตูให้โดยที่ไม่ละสายตาไปไหน ราวกับว่าเขาถูกสะกดจิตให้มองผู้หญิงคนนี้ได้แค่คนเดียวเท่านั้น อ่า เกิดอะไรขึ้นกับเขากัน ทำไมเขาต้องรู้สึกแบบนี้ด้วย

“เข้ามาๆ น้าเพิ่งจัดห้องให้เราเสร็จเมื่อกี้นี่เอง แล้วนี่กินอะไรมากหรือยัง” ขวัญเดือนร้องบอกพลางชวนคุยไปด้วย แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ค่อยพูด แต่เพราะว่าเธอไม่อยากให้บรรยากาศมันชวนน่าอึดอัดก็เท่านั้นเอง

“ยังครับ” เมฆายังคงพูดน้อยเหมือนเดิม

ส่วนขวัญเดือนก็เดินนำหน้า ก่อนจะหันกลับไปมองข้างหลังที่มีเมฆาเดินลากกระเป๋าใบใหญ่ตามหลังเธอมา

“เอาของไปเก็บในห้องเลย ห้องเมฆาอยู่ซ้ายมือนะ เก็บของเสร็จเดี๋ยวลงมากินข้าวด้วยกัน” ขวัญเดือนเอ่ยขึ้นก่อนจะชี้มือบอกไปด้วย จากนั้นเธอก็เดินเข้าห้องครัว

ร่างบางหุงข้าวก่อนเป็นอันดับแรก ก่อนจะทำอาหารง่ายๆ สองอย่าง เพราะเธอกินอาหารตอนเช้าได้นิดเดียว

“โอ๊ย นี่ฉันลืมทาครีมได้ไงเนี่ย ช่างเถอะๆ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จค่อยไปอาบน้ำใหม่ก็ได้” ขวัญเดือนบ่นกับตัวเอง พลางตักผัดพริกแกงหมูใส่จาน ก่อนจะล้างกระทะแล้วทอดไข่เจียว ซึ่งเธอใช้เวลาไม่นานก็เสร็จแล้ว

แต่ขวัญเดือนก็ไม่เห็นว่าเมฆาจะลงมาสักที เธอนั่งรอเมฆาสักพักพร้อมกับรอให้ข้าวดีด ซึ่งเมฆาก็ยังไม่ลงมาสักที เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่านะ