EP 4 สิ่งที่รู้ดีอยู่แล้ว

EP 4

สิ่งที่รู้ดีอยู่แล้ว

......................................

"ดาวมาเที่ยวหรอ" ทันทีที่ศิราเห็นดาวทะเลเขาก็จำเธอได้ในทันที ร่างสูงที่กำลังนั่งดื่มสังสรรค์กับเพื่อนด้วยสีหน้าเรียบเฉยจู่ ๆ ก็ลุกพรวดขึ้น และ ปรี่เข้าไปทักทายดาวทะเลที่นั่งอยู่กับเพื่อน ๆ ของเธอทันที ท่าทางของเขาช่างดูกระตือรือร้นจนทำให้ใครบางคนถึงกับปวดหัวใจ เพราะการปฏิบัติระหว่างเธอกับดาวทะเลช่างต่างกันอย่างชัดเจน

"พี่ศิราก็มาเที่ยวเหมือนกันหรอคะ" ดาวทะเลเอ่ย ก่อนจะคลี่รอยยิ้มบาง ๆ ส่งไปให้ร่างสูงตรงหน้าที่เอาแต่ส่งยิ้มให้เธอไม่หยุด

"ครับ"

"ดาวไปนั่งกับพี่ที่โต๊ะสิ (^_^) " ศิราเอ่ยเชิญชวนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ทว่าจู่ ๆ เขาก็หน้าเสียเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าดาวทะเลเหลือบตามองมาที่มือซ้ายของเขาข้างที่สวมแหวนอยู่

พรึ่บ!

ศิราเผลอเอามือซ่อนไปด้านหลังอัตโนมัติ ก่อนจะแสร้งเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างเนียน ๆ หลังจากนั้น ทั้งดาวทะเล และ เพื่อน ๆ ของเธอก็ย้ายมานั่งร่วมโต๊ะกับกลุ่มเพื่อนของศิรา กลุ่มของพวกเขาในตอนนี้ที่รวมกันเป็นหนึ่งจึงใหญ่ขึ้นถนัดตา หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ทว่าศิราเอาแต่มองหน้าดาวทะเล และ อมยิ้มกรุ้มกริ่มตลอดคืน ทำราวกับกำลังมีความสุขเสียเต็มประดา

@หลังร้าน

ฟู่ว

ควันสีเทาถูกพ่นขึ้นไปบนอากาศจนลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ ศิราเคาะมวนบุหรี่ยี่ห้อดังเบา ๆ เพื่อให้ขี้เถ้าที่ถูกเผาไหม้ไปแล้วหล่นลงไปอยู่บนพื้น ช่วงเวลานี้เขารู้สึกว่ามันช่างสุนทรีเสียเหลือเกิน แต่ทว่าความสุนทรีย์นั้นก็อยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อเสียงหวานที่แสนคุ้นเคยของใครบางคนดังขึ้น

"ถอดแหวนออกไปแล้วงั้นหรอคะ"

"..................." ศิราที่กำลังพ่นควันสีเทาออกจากปากหันไปมองตามต้นเสียง ก่อนจะพบว่าเป็นโลมานั่นเองที่กำลังเดินมาทางเขาพร้อมกับใบหน้าหงิกงอบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจบางอย่างเป็นอย่างมาก

หมับ!

"เอามือออกมาให้โลมาดูเดี๋ยวนี้เลยนะคะ!" เมื่อเห็นว่าศิราเอาแต่นิ่งเฉย โลมาที่ทั้งน้อยใจ และ เสียใจมาตลอดคืนก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอพุ่งเข้าไปดึงมือที่ล้วงกระเป๋าอยู่ของศิราออกมาเพื่อดูว่าเขายังสวมแหวนอยู่หรือไม่ ก่อนจะต้องหน้าเสียเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแหวนยังคงอยู่บนมือของศิราเช่นเดิม

"พอใจหรือยัง" ศิราเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทว่าแฝงไปด้วยความเย็นชา ก่อนจะสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของมือเล็กด้วยท่าทางหงุดหงิดและยกบุหรี่ขึ้นสูบต่อทันที

ตุ้บ!

ความเย็นชา และ ความเฉยชาของศิรากัดกินหัวใจของหญิงสาวจนปวดหนึบไปหมด หลายครั้งเธอเฝ้าถามตัวเองว่าทำไมต้องมาหลงรักคนเย็นชาคนนี้ด้วย ทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยทำดีกับเธอ ทั้งลำเอียง ทั้งใจร้าย และ เลือกปฏิบัติ แต่ไม่ว่าจะพยายามคิดแค่ไหนเธอก็ไม่เคยได้คำตอบเลย

"พี่ไม่ได้ถอด แต่กลับเลือกที่จะซ่อนมันแทนสินะคะ"

"กลัวพี่ดาวจะเห็นขนาดนั้นเลยงั้นหรอ" น้ำเสียงที่แง่งอน และ ประชดประชันถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากเล็ก สองมือของเธอกำแน่นด้วยความอัดอั้น คู่หมั้นหนุ่มไม่มีทางรู้เลยว่าวันนี้เธอต้องกลั้นน้ำตาไปกี่ครั้ง

"เธอก็รู้ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรอ แล้วจะถามเอาอะไรอีก" ชายหนุ่มไม่คิดที่จะปิดบังสิ่งที่คิดเลยสักนิด เขายังคงไม่แยแสต่อความรู้สึกของโลมาอยู่เหมือนเคย ราวกับจะตอกย้ำว่าต่อให้เธอจะหมั้นกับเขาแล้ว แต่คนที่เขารักกลับมีเพียงแค่ดาวทะเลเพียงคนเดียว การทำร้ายความรู้สึกของโลมา คงเป็นสิ่งที่ศิราสามารถทำได้ง่ายที่สุดในโลกใบนี้