EP 3 พี่ไม่ได้รักเธอ แต่พี่รักพี่สาวเธอ

EP 3

พี่ไม่ได้รักเธอ แต่พี่รักพี่สาวเธอ

......................................

19.00 น.

"น้องโลมาจะไปไหนลูก" มารดาวัยกลางคนเอ่ยทักลูกสาวคนเล็กที่อยู่ในชุดเดรสสีดำขลับ เมื่อเห็นว่าสองมือของเธอถือรองเท้าส้นสูงเตรียมจะย่องออกจากบ้านทั้งที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว

ซึ่งนั่นทำเอาโลมาที่กำลังจะแอบตามศิราไปที่ผับถึงกับชะงักฝีเท้า และ หันไปมองมารดาด้วยรอยยิ้มแหย ๆ ทันที เพราะดันถูกจับได้เสียแล้ว เมื่อเห็นท่าไม่ดีเธอจึงรีบทิ้งรองเท้าส้นสูงในมือลงกับพื้น ก่อนจะวิ่งเข้าไปสวมกอดคนเป็นแม่ และ หอมแก้มซ้ายขวาอย่าออดอ้อนเอาใจ

หมับ

"คุณแม่ขาาา"

"โลมาขอไปเที่ยวกับเพื่อนนะคะ สัญญาว่าจะไม่ดื่มเลยค่ะ จะไปฟังเพลงเฉย ๆ"

ลูกสาวคนเล็กเอ่ย ก่อนจะถูไถใบหน้าไปมากับศีรษะคนเป็นแม่อย่างออดอ้อน เพราะเธอรู้ดีว่าจุดอ่อนของคนเป็นแม่คืออะไร

"เฮ้อ เล่นอ้อนแบบนี้ทีไร แม่ก็ใจอ่อนเสียทุกที"

"อย่าทำให้แม่หนักใจนักได้ไหมลูก"

"คุณแม่ขา โลมาโตแล้วนะคะไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกน๊า"

"แม่รู้ว่าหนูโตแล้ว แล้วก็ดูแลตัวเองได้ด้วย"

"แต่ที่แม่เป็นห่วง.....เฮ้อ ช่างเถอะ ๆ พูดไปก็ไม่ฟังอยู่ดี" คนเป็นแม่เอ่ยอย่างอ่อนใจ เธอรู้ดีว่าลูกสาวโตแล้ว แต่ที่เธอเป็นห่วงก็คือหัวใจของลูกสาวมากกว่า เพราะรู้ดีว่าหัวใจของลูกสาวตอนนี้อยู่ในอาการทรงตัว ถึงแม้ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาจะไม่ได้เกิดเรื่องร้ายแรงอะไร แต่เธอก็วางใจไม่ได้อยู่ดีจนกว่าจะได้รับการเปลี่ยนถ่ายหัวใจที่สามารถเข้ากันได้กับลูกสาวของเธอ ถึงแม้จะเป็นหวังที่ดูริบหรี่ แต่ทว่าก็ยังคงแอบหวังอยู่เสมอเพื่อให้ลูกสาวมีหัวใจที่แข็งแรง และ มีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกนาน ๆ

ตึก ตึก ตึก

ในขณะที่คนเป็นแม่ และ ลูกสาวคนเล็กกำลังยืนกอดกันกลมอยู่ที่หน้าบ้าน ลูกสาวคนโตก็ลงมาจากชั้นบน และ ดูจากการแต่งกายก็พอจะรู้ว่าเธอกำลังจะออกไปเที่ยวข้างนอกเช่นกัน

"อ้าวน้องดาวก็จะออกไปข้างนอกหรอลูก" คนเป็นแม่ทักลูกสาวฝาแฝดคนโตที่วันนี้พิถีพิถันในการแต่งตัวเป็นพิเศษ

"ค่ะคุณแม่" ภาพลักษณ์ของลูกสาวที่เรียบร้อย และ ดูน่าเชื่อถือทำให้คนเป็นแม่ไว้ใจลูกสาวคนโตเป็นอย่างมาก ถึงแม้สองสาวฝาแฝดจะเกิดห่างกันไม่เกินหนึ่งนาที แต่ทว่าสำหรับเธอแล้วลูกสาวคนเล็กที่แก่นแก้ว และ ทโมนดูน่าเป็นห่วงกว่าเยอะ

"ดูแลตัวเองนะลูก อย่าดื่มเยอะล่ะ (^_^) " คนเป็นแม่เอ่ยอย่างวางใจ ก่อนจะหันไปเอ็ดลูกสาวคนเล็กต่อ เธอไม่ทันรู้เลยว่าการกระทำเล็ก ๆ ก็ส่งผลต่อความรู้สึกของลูกสาวคนโตเช่นกัน

"น้องโลมาทำไมไม่ทำตัวให้แม่วางใจเหมือนน้องดาวบ้างนะ"

กึด!

"..................." ดาวทะเลเผลอกำมือแน่น ถึงแม้จะรู้ดีแก่ใจว่าความรักของมารดาที่มอบให้ตัวเองมากมายขนาดไหน แต่ทว่าในบางครั้งเธอก็อดน้อยใจไม่ได้ ที่คนเป็นแม่ดูเป็นห่วงน้องมากกว่า

"คุณแม่ใจร้าย ชอบเปรียบเทียบ" โลมาบุ้ยปากใส่คนเป็นแม่อย่างไม่จริงจัง

"ดาวไปก่อนนะคะ (^_^) " ดาวทะเลเบื่อกับการมองภาพตรงหน้าจึงขอตัวเดินจากออกมาทันที เพราะยิ่งมองเธอก็ยิ่งรู้สึกอิจฉาน้องสาวของตัวเอง

"พี่ดาว! รอโลมาด้วย" เมื่อเห็นว่าพี่สาวฝาแฝดหันหลังเดินจากไปแล้ว โลมาก็รีบกุลีกุจอหอมแก้มมารดา ก่อนจะวิ่งตามพี่สาวไปทันทีโดยมีสายตาของคนเป็นแม่ที่มองท่าวิ่งถือรองเท้ากระเตงไปมาของลูกสาวคนเล็กด้วยความเป็นห่วง