EP 2 แหวนหมั้นที่ไม่เคยสวม

EP 2

แหวนหมั้นที่ไม่เคยสวม

......................................

07.00 น.

@คอนโดศิรา

ฟึบ ๆ

น้ำหอมราคาแพงถูกพรมฉีดตามจุดต่าง ๆ บนร่างกายสูงโปร่งของศิราอย่างพิถีพิถัน ก่อนที่เขาจะวางขวดน้ำหอมลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง และ สำรวจความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกเงาอีกครั้ง

ภาพเงาสะท้อนในกระจกเผยให้เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีราวกับพระเอกในซีรีส์เกาหลี ศิราเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ใบหน้าของเขาคมคายรับกับคิ้ว ตา จมูก และ ปากหยักได้รูปอย่างลงตัวทุกอย่าง 

พรึ่บ

เมื่อสำรวจพบว่าทุกอย่างดูเพอร์เฟคดีแล้ว เขาก็หยิบเสื้อช็อปขึ้นมาสะบัด และ สวมทับเสื้อยืดคอกลมสีดำทันที ก่อนจะหยิบกระเป๋าเงินยี่ห้อดัง และ กุญแจรถมายัดใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง แต่ทว่าหางตาดันเหลือบไปสะดุดเข้ากับความแวววาวของแหวนหมั้นบนโต๊ะหัวเตียงที่เขาไม่เคยคิดจะหยิบมาสวมใส่เลย

"....................." ศิรามองแหวนหมั้นที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะหัวเตียงจนฝุ่นเกาะด้วยสายตาเย็นชา เขาไม่เคยสวมมันเลยราวกับจะไม่ยอมรับการหมั้นหมาย ถึงแม้จะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ก็ตาม

ตึก ตึก.....ปึง!

ร่างสูงเดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่หันมามองแหวนวงนั้นอีก สำหรับเขาแล้วแหวนวงนั้นก็เป็นได้แค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งที่เขาไม่มีวันจะหยิบมาใส่หากไม่จำเป็นจริง ๆ

07.30 น.

@บ้านโลมา

ศิรานั่งประจำอยู่บนโซฟาตัวเดิมในเวลาเดิม วันนี้เขาก็ต้องทำหน้าที่รับคู่หมั้นสาวของตัวเองเพื่อพาไปที่มหาลัยพร้อมกันเหมือนเช่นเคย เขาไม่ได้ทำมันเพราะความรัก แต่ทว่าคือหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายให้ทำ สำหรับเขาแล้วโลมาก็เป็นเพียงเด็กสาวข้างบ้านที่เขามองว่าเป็นเพียงแค่น้องคนหนึ่ง และ ไม่คิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น ต่างจากดาวทะเลที่เขาปักใจรักมานาน

'พี่เจ็บแผลหรอคะ เดี๋ยวหนูเป่าให้นะ ฮู่ว!'

" (^_^) " ศิราที่จมอยู่ในความทรงจำในอดีตระหว่างเขากับดาวทะเลเผลอหลุดยิ้มออกมา เพราะนั่นเป็นความทรงจำแรกระหว่างเขากับเธอที่จำได้อย่างชัดเจน ตอนที่ยังเด็กพวกเขาพากันปีนต้นไม้เล่นอย่างสนุกสนานจนพากันพลัดตกลงมาจนได้แผลเป็นมาเป็นที่ระลึก ดาวทะเลได้แผลที่หัวไหล่ ส่วนเขานั้นได้แผลที่ขา แต่ทว่าหญิงสาวในตอนนั้นถึงจะได้แผลจนเลือดอาบแต่ก็ยังมีกระจิดกะใจมานั่งเป่าแผลให้เขาด้วยท่าทางน่าเอ็นดู

"พี่ศิราอารมณ์ดีเรื่องอะไรหรอคะ (^_^) " โลมาที่เพิ่งเดินลงมาจากบนบ้านเอ่ยทักคู่หมั้นของเธอเสียงใส แต่ทว่าใบหน้าหล่อที่ดูอารมณ์ดีเมื่อครู่ก็ค่อย ๆ หุบยิ้มลงทันที และ พลันกลับไปทำหน้าเย็นชาเหมือนอย่างเคยเมื่อมองมาที่เธอ ซึ่งนั่นทำเอาหัวใจดวงน้อยรู้สึกปวดจี๊ดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ตี๊ด.....ตี๊ด

เสียงนาฬิกาวัดชีพจรจู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา ศิราเลื่อนสายตาคมมองมาที่ข้อมือเล็กทันทีเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนสัญญาณที่ไม่ปกติดังขึ้น ซึ่งนั่นทำเอาโลมาถึงกลับรีบซ่อนมือไปไว้ด้านหลัง และ พยายามสงบใจทันที

"...................."

ศิรามองคู่หมั้นสาวพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่นราวกับไม่พอใจเมื่อเลื่อนสายตาคมมองไปที่มือของเธอ แต่ทว่าโลมากลับส่งยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มสดใสเพื่อแก้สถานการณ์แทน เพราะอย่างนั้นเขาจึงลุกขึ้นยืน และ เดินออกไปขึ้นรถทันทีด้วยท่าทางหงุดหงิดโดยที่โลมาไม่รู้เลยว่าเขากำลังหงุดหงิดเรื่องอะไรกันแน่ ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ยังฉีกยิ้มกว้างอยู่เลยแท้ ๆ

"ชิ! ไม่เคยจะยิ้มให้กันดี ๆ เลยสักครั้ง" โลมาบ่นอุบอิบด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยว แต่ทว่ามันก็แค่แป๊บเดียวเท่านั้น ก่อนที่เธอจะฉีกยิ้มกว้างเพื่อบูสเอเนอจี้ตัวเอง และ วิ่งตามร่างสูงออกไปทันที เธอก็เป็นแบบนี้ โกรธเองก็หายเอง เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางง้อเธออยู่แล้ว