เส้นทางปรมาจารย์ 1

ต้วนซินเว่ยเดินหาโรงแรมเพื่อพักค้างคืนสักคืน ซึ่งเธอเลือกสถานที่ไม่ไกลจากตลาดมากนัก เพราะพรุ่งนี้มีนัดกับซ่งตงหยางตอนสิบโมงเช้า โรงแรมราคาค่อนข้างสูงคืนละหนึ่งหยวนเลยทีเดียว แต่เธอจำเป็นต้องจ่ายเพราะไม่งั้นคืนนี้จะไม่มีที่นอน โรงแรมแห่งนี้ค่อนข้างสะอาดห้องขนาดกลางคุ้มค่ากับหนึ่งหยวนที่เสียไป

หลังจากได้ที่พักสำหรับคืนนี้แล้ว ต้วนซินเว่ยจึงได้กลับไปร้านค้าสหกรณ์เพื่อหาซื้อเสื้อผ้า โชคดีที่สามารถซื้อได้โดยไม่ต้องใช้คูปอง ไม่งั้นเธอคงต้องไปหาตลาดมืดแทนแล้ว หลังจากได้เสื้อผ้าและข้าวของใช้จำเป็นก็ไปหากินข้าวเย็นที่ร้านสหกรณ์ ซึ่งทางร้านให้อาหารค่อนข้างเยอะ อาจเพราะไม่ได้กินข้าวมาทั้งวันแล้วเธอถึงรู้สึกว่าหมูตุ๋นพะโล้ตรงน่าอร่อยมาก

ร่างนี้ไม่ได้ทานเนื้อมานานมากแล้วทำให้ร่างกายภายในไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ เธอใช้เวลาเดินเล่นย่อยอาหารอีกครึ่งชั่วโมงก็กลับมาที่โรงแรม เธอได้อาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ แม้จะไม่ใช่เนื้อผ้าดีเหมือนคนรวย แต่ก็ดีกว่าเสื้อผ้าเก่า ๆ ของร่างเดิมและเสื้อรัดรูปของนางเอกนั่นเสียอีก

หลังจากชำระร่างกายจนรู้สึกสดชื่นแล้ว ต้วนซินเว่ยไม่ได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงนอน แต่กลับนั่งสมาธิซึมซับลมปราณของโลกใบนี้ ใช่แล้วเธอค้นพบว่าร่างนี้เหมาะกับการฝึกลมปราณมาก เหมาะกว่าร่างในชาติก่อนเธอเสียอีก เพียงไม่นานร่างนี้ก็ถึงระดับปราณเริ่มต้นแล้ว

ลมปราณที่เธอฝึกมี10ระดับด้วยกัน

หนึ่งปราณเริ่มต้น ทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าคนธรรมดาสามเท่าสามารถโคจรลมปราณเพื่อป้องกันการโจมตีธรรมดาและสามารถใช้ลมปราณลดการกระแทกที่เกิดขึ้นกับร่างกายได้

สองปราณพื้นฐาน ทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิมสองเท่า ยกระดับสัมผัสประสาททั้งหมด สามปราณก่อเกิด สี่ปราณธรรมชาติ ห้าปราณพิภพ หกปราณฟ้า เจ็ดปราณปฐพี แปดปราณมรรคาสวรรค์ จากนั้นเธอก็ไม่รู้เลยเพราะอาจารย์เองก็อยู่ปราณมรรคาสวรรค์เท่านั้น

ส่วนตัวเธอชาติก่อนก็แค่ปราณฟ้าเท่านั้น แต่เท่านั้นก็ไม่มีใครทำร้ายเธอแล้ว อีกทั้งพลังลมปราณบนโลกนั้นมีน้อยทำให้คนที่บรรลุได้นั้นยากมาก เธอมาถึงปราณฟ้าได้ก็นับว่าเป็นโชคชะตาได้แล้ว ชาตินี้เธอไม่หวังว่าจะพลังเท่าเดิมแต่เหมือนร่างกายนี้จะซึมซับได้เร็วกว่าที่คิด เธอไม่ได้หวังแข็งแกร่งอายุยืนจนอยู่คนเดียว เธอแค่หวังว่าจะปกป้องตัวเองและคนที่รักได้เท่านั้น รวมทั้งคนที่มีวาสนาด้วยเช่นกัน

ต้วนซินเว่ยใช้เวลาทั้งคืนในการนั่งซึมซับลมปราณจนกระทั่งก้าวกระโดดมาระดับปราณก่อเกิดอย่างรวดเร็ว เมื่อแสงตอนเช้ามาเยือนเธอจึงได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะไม่ได้นอนแต่เธอกลับรู้สึกสดชื่นเป็นอย่างมาก การไม่นอนไม่มีผลกระทบกับเธอแม้แต่น้อย

จากนั้นจึงได้ลุกขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อยเพราะการทำให้เธอก้าวข้ามคนธรรมดาทำให้สิ่งสกปรกในร่างกายถูกขับออกมา เมื่อจัดการตัวเองจนสะอาดแล้วจึงออกไปหาอะไรกิน เพราะวันนี้เธอมีงานที่ต้องทำอีกทั้งมีหลายอย่างให้เธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับโลกใบนี้

ต้วนซินเว่ยลงมาแจ้งเจ้าหน้าที่ที่หน้าเคาน์เตอร์เรื่องขอพักเพิ่มอีกคืน เพราะการหาบ้านเช่าไม่สามารถหาได้ในวันเดียว อีกทั้งร่างนี้ก็ไม่เคยรู้จักใครมาก่อนโชคดีที่ตลาดแห่งนี้อยู่ไกลค่ายทหารและบ้านพักทหารทำให้ไม่ต้องเจอกับคนกลุ่มนั้นบ่อยนัก

“อาจารย์ต้วน?” ซ่งตงหยางเอ่ยเรียกอย่างไม่แน่ใจ เพราะหญิงสาวตรงหน้าดูขาวผ่องกว่าเดิมและยังรู้สึกกลิ่นอายน่าเกรงขามที่แผ่ออกมา จนทำให้เขาไม่แน่ใจว่าใช่อาจารย์คนเมื่อวานหรือไม่ เสื้อผ้าของเธอก็ดูจะไม่ซอมซ่อเหมือนแรกพบ ทำไมคืนเดียวอาจารย์เหมือนจะเปลี่ยนไป?

“ฉันเอง ไม่คิดว่าคุณลุงจะมาเร็วแบบนี้” ต้วนซินเว่ยตอบรับ เธอออกมาจากร้านค้าก็เจอซ่งตงหยางแล้ว ไม่คิดว่าเขาจะมาเร็วกว่าเวลานัดหมายเกือบหนึ่งชั่วโมง

“ผมร้อนใจเลยรีบมาก่อนต้องขออภัยหากรบกวนเวลาอาจารย์” ซ่งตงหยางเอ่ยบอกอย่างระวัง แค่เดินยังสะดุดอากาศได้จะไม่ให้เขาร้อนใจได้อย่างไร