ไฟเย็น 3

“โอเค ผมเข้าใจ” เขาไม่ได้ฝืนพูด เพราะค่อนข้างอยากไปช้าๆ กับเธอ แต่ที่มันฝืนจนปวดหนึบไปหมดคือร่างกายส่วนล่าง

ไม่คิดจริงๆ ว่าแค่ได้จูบ และเป็นจูบแบบไม่ได้เร่าร้อน ทว่ากลับปลุกความต้องการเขาได้มากมายขนาดนี้

หรือเขาจะห่างเรื่องอย่างว่ามาหลายวันเกินไป

ก็ตั้งแต่ที่เจอน้ำหว้านั่นแหละ เขาก็หมกมุ่นอยู่กับเธอ จนไม่ต้องการผู้หญิงคนไหน

ที่ผ่านมาเขาอาจจะเอาแต่ใจตัวเองเรื่องผู้หญิงจนเกินไป เวลาอยากได้คนไหนก็ต้องคนนั้น

“รู้สึกเหมือนตัวเองกับเล่นกับไฟยังไงไม่รู้” หญิงสาวพึมพำ สีหน้าดูกังวลสับสน ทำให้คนมองอยู่รู้สึกหวั่นเกรงว่าความกังวลนั้นจะทำให้เธอถอยห่างจากเขา ทั้งที่ค่ำคืนมันเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น เขาอยากให้เธอไปต่อพร้อมๆ กับ

“ถ้าผมเป็นไฟ ก็แค่ไฟเย็นที่ทำให้คุณคลายร้อน”

หญิงสาวยิ้มน้อยๆ กับคำพูดปลอบประโลมที่มีความหมายเกลี่ยกล่อมให้เธอเชื่อมั่น

“ค่ะ ไฟเย็นก็ได้ มันขึ้นกับสิ่งที่คุณวัชปฏิบัติกับหว้ามากกว่า”

“ผมจะเป็นทั้งไฟเย็นที่คุณหว้าเชื่อมั่นได้ว่าผมจะไม่เผาไหม้คุณแน่นอน”

“ต้องใช้เวลาอยู่ค่ะ ถึงจะพิสูจน์ได้ แต่ตอนนี้หว้าง่วงจังเลย”

เสียงพึมพำของเธอพร้อมกับใบหน้าที่เอนซบอกกว้างของเขา ทำให้ร่างของธนวัชชาดิกไปชั่วขณะ

เพราะมันนานแค่ไหน หรือมันอาจไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตที่เขารู้สึกอุ่นวาบในโพรงอกกับการที่มีผู้หญิงคนหนึ่งซบหน้ากับอกกว้างแล้วหลับไปอย่างง่ายดาย ฟังจากเสียงหายใจทอดจังหวะสม่ำเสมอ

“เขานั่งนิ่งโอบร่างหญิงสาวไว้ ฟังเสียงหายใจของเธอเงียบๆ ในขณะที่ซึมซับกลิ่นหอมละมุนจากกายสาว รวมทั้งความรู้สึกอยากทนุถนอมค่อยๆ ก่อตัวในใจ

เขาก้มลงมองจนจมูกจรดลงบนเรือนผมหอมกรุ่นกลางกระหม่อม แล้วไล้ปลายนิ้วที่แก้มเนียนใส แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกตัว

เขาเติมไวน์ให้เธอมากไปไหมนะ

เขาคิดขำๆ ก่อนจะอุ้มร่างบางนั้นตรงไปยังมุมพักผ่อน ใช้เท้าเลื่อนประตูกระจก เพื่อเข้าไปด้านใน ที่มีเตียงนอน ก่อนจะวางเธอลงอย่างเบาที่สุด

หยิบผ้ามาห่มร่าง จากนั้นขยับไปนั่งบนขอบเตียง มองใบหน้าสวยใสนั้นด้วยรอยยิ้ม

“หลับง่ายดายเกินไปแล้วสาวน้อย”

เขาพึมพำ แล้วเกลี่ยปรอยผมที่ตกระข้างแก้มและหน้าผากออก

เป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เขามานั่งมองตอนหลับได้นานขนาดนี้ โดยที่ไม่ได้แตะต้องสัมผัสอย่างที่ใจต้องการ

ข่มอารมณ์ไว้อย่างสุดกลั้น ยิ่งมองริมฝีปากอิ่มตึงสีแดงระเรื่อ เขายิ่งทรมาน

สุดท้ายถอนหายใจแรงๆ แล้วเดินออกจากห้อง เพื่อไปนั่งดื่มเงียบๆ

และเมื่อเวลาล่วงเลยถึงยามนอน เขาก็หลับตรงโซฟานั่นเลย กระทั่งใกล้ฟ้าสาง เขาก็เดินไปดูเธอ เห็นยังหลับสนิท เขาก้มลงจูบแก้มนุ่มนั้นอย่างอดใจไม่ไหว ก่อนจะออกจากห้องไป ไม่ลืมที่จะ

ล็อกประตูห้องจากด้านใน

พร้อมสั่งเจ๊รี่ว่าห้ามรบกวนหญิงสาว ถ้าเธอตื่นแล้วก็ให้กุญแจรถของเธอไป

“ให้เธอโทร. หาฉันด้วย” เขาสั่งกลายๆ

“ได้ค่ะ รี่จะบอก แต่น้องเขาจะโทร. หาหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องนะคะ”

“เออ ฉันรู้น่า” เพราะเขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าหญิงสาวจะโทร. หาหรือเปล่า

ก็ลองวัดใจดู เพราะเขาแสดงความจริงใจขนาดนี้ และพิสูจน์คำพูดของตัวเอง ที่บอกว่าไม่เคยบังคับขืนใจใคร

ถ้าเธอยังมองไม่ออกถึงความจริงใจของเขา ก็อาจต้อง...

ต้อง...

ก็ยังไม่อยากปล่อยเธอไปง่ายๆ เหมือนกัน

สุดท้ายไม่ว่าอย่างไร เขาจะต้องได้เธอ!

นั่นแหละคือเป้าหมายของเขาจริงๆ

:::::::::::::::::::