ตอนที่ 2 ฝากไว้ก่อนเถอะ（2）

“หึ ปากดีเกินไปแล้วนะครับ”

“ถ้าคิดจะพูดเพราะขนาดนี้ก็กลั่นกรองคำพูดก่อนมันจะพ่นออกมาจากปากหน่อยสิคะ”

กึด เควินกัดปากตัวเอง

รู้สึกเหมือนพ่ายแพ้เพราะยัยนี่เถียงคำไม่ตกฟากเลย ปกติไม่เคยมีใครกล้าต่อปากกับเขา ยิ่งพวกผู้หญิงต้องพูดจากับเขาดีๆทั้งนั้นเพราะอยากได้เขาใจจะขาด

ด้วยความที่บ้านอบรมสั่งสอนมาดี เควินมักพูดจามีหางเสียงเสมอสวนทางกับคำพูดที่ออกมาจากปากนั่นน่าดู แต่มันก็ทำให้คำค่อนขอดของเขาบางคำ ฟังดูมีระดับไปอีกแบบ ยกเว้นกับไอรินอะนะ

“ปากเสีย มารยาทก็แย่ มีดีแค่หน้าตาสินะ” ไอรินบ่นพึมพำกับตัวเอง

“เหอะ มารยาทของคนอย่างผมไม่จำเป็นต้องเอามาใช้กับเด็กทุนจนๆ อย่างเธอหรอกครับ”

เควินเจ็บใจและยังต่อล้อต่อเถียงไม่เลิก

“เฮ้ยเธอจะทำอะไร”

ร่างใหญ่โวยวายทันทีที่ไอรินผลักเขาออกไปหน้าแถว เมื่อรุ่นพี่ถามหาคนที่จะมาเต้นท่าแมงมุม คู่กับพี่ปีสี่ร่างยักษ์คนหนึ่ง

เควินหันมามองค้อนคนตัวเล็กที่กำลังกลั้นขำอยู่ในแถวอย่างคาดโทษ และยอมเดินออกไปหารุ่นพี่คนนั้นอย่างเสียไม่ไห้

“พวกเราตบมือให้น้องเควินหน่อยเอ้าทุกคนช่วยกันร้องเพลง”