ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ

แคว้นเซิ่ง

รัชศกเทียนอวี้ปีที่สอง

"ลากนางไปโบยสิบไม้ แล้วเอาไปขังไว้ที่ตำหนักเย็นซะ จากนั้นก็ลดขั้นนางจากผินเป็นกุ้ยเหรินเสีย อย่าให้ข้าเห็นหน้านางอีก สตรีหน้าด้านไร้ยางอายเช่นนี้ ข้าไม่มีวันชายตาแลนาง!"

"ฝ่าบาทโปรดเมตตาด้วย ที่หม่อมฉันทำลงไปเพราะรักในตัวพระองค์นะเพคะ ฮือ"

เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองสตรีตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา ก่อนจะสั่งให้คนลากนางไปรับโทษโดยไม่สนใจเสียงร้องขอความเมตตาของนางเลยแม้แต่น้อย ไป๋กงกงรีบส่งสายตาให้ทหารมาลากตัวพระสนมผู้โชคร้ายไปลงโทษ เมื่อคนถูกลากออกไปแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า

เขาคือฮ่องเต้แคว้นเซิ่งนามเซี่ยเทียนอวี้ หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตจากไปเมื่อสองปีก่อนเขาที่เป็นองค์ชายองค์โตเพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์จึงได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้แทนพระบิดา หากนับดูก็เป็นเวลาสองปีแล้วที่เขานั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรที่สูงส่งนี้ สองปีมานี้เขาเหนื่อยยิ่งนัก ต้องรับมือทั้งศึกในและศึกนอก หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตศัตรูจากชายแดนก็รุกรานไม่หยุด โชคดีที่มีแม่ทัพใหญ่จิ่งคอยรับศึกอย่างห้าวหาญทำให้สามารถเอาชนะศึกมาได้ ส่วนศึกในเขาก็ต้องต่อสู้กับบรรดาเครือญาติที่จ้องจะโค่นล้มบัลลังก์ของเขา ไหนจะนักฆ่าที่โผล่หัวมาสร้างความรำคาญให้ไม่เว้นแต่ละวันอีก

หนึ่งเดือนก่อน เสด็จแม่ทรงคัดเลือกหญิงงามเข้าวังมาเป็นพระสนมของเขาถึงสามคน พวกนางล้วนมาจากตระกูลขุนนางชั้นสูงทั้งสิ้น แต่ทว่าเขาไม่ได้ถูกตาต้องใจพวกนางเลย เหล่าขุนนางก็เร่งเร้าให้เขาแต่งตั้งฮองเฮาได้แล้ว แต่เขาก็ปฏิเสธเรื่อยมา สตรีเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญที่สุดในความคิดของเขา เขาจึงไม่รีบร้อนแต่งสตรีใดเข้าวัง แต่เพราะยามนี้เสด็จแม่ออกปากด้วยตนเองให้รับสนมเข้าวังได้แล้ว เขาจึงไม่อยากขัดและให้เสด็จแม่จัดการเรื่องนี้ตามสมควร

แต่ผู้ใดจะรู้เล่าว่า หนึ่งในพระสนมตำแหน่งผินทั้งสามคน จะมีจิ่งรั่วอิงรวมอยู่ด้วย

หากเล่าท้าวความย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อน เขาในยามนั้นเขายังเป็นเพียงองค์รัชทายาท และได้ตกหลุมรักสตรีนางหนึ่งนามว่าจิ่งรั่วอิง นางเป็นบุตรสาวจากตระกูลแม่ทัพ บิดาของนางคือแม่ทัพใหญ่จิ่งผู้จงรักภักดีและยังเป็นสหายรักกับเสด็จพ่อของเขา

เขาหลงรักนางตั้งแต่แรกพบ แต่ทว่าจิ่งรั่วอิงไม่เคยรู้ว่าเขารู้สึกเช่นไรต่อนาง เพราะเขาไม่เคยสารภาพรักกับนางเลยสักหน

เดิมทีเขาควรจะขึ้นครองราชย์อย่างราบรื่น ในเมื่อจิ่งรั่วอิงเข้าวังหลวงมาแล้วเขาก็ควรจะดีต่อนางและทำตัวเป็นพระสวามีที่ดี แต่ทว่าหลังจากที่นางเจ้าวังมาไม่นานเขากลับฝันเห็นลางบอกเหตุล่วงหน้า ความฝันนั้นช่างน่าหวาดหวั่นไม่น้อยเลย

ในความฝันนั้น หลังจากที่เขาขึ้นครองราชย์ได้สองปีก็รับจิ่งรั่วอิงเข้ามาเป็นพระสนม เขาหลงรักนางมาก หลงนางจนโงหัวไม่ขึ้น ถึงขนาดมอบตำแหน่งฮองเฮาให้กับนาง คนที่แนะนำให้เขาแต่งตั้งนางเป็นฮองเฮาก็คือเซี่ยชินอ๋องเสด็จอาของเขา โดยให้เหตุผลว่านางมาจากตระกูลแม่ทัพ มีฐานะสูงส่ง เมื่อแต่งกับนางแล้วแม่ทัพใหญ่จิ่งย่อมสนับสนุนเขาเต็มกำลัง แม้แต่เซี่ยซู่อันญาติผู้พี่ของเขาก็ยังออกหน้าให้เขาและนางได้สมหวังกัน เขาหลงคิดว่าสองคนนี้จริงใจต่อเขาและหวังดีกับเขามาโดยตลอด แต่แท้จริงแล้วมันกลับไม่เป็นเช่นนั้น!

เซี่ยซู่อันเป็นซื่อจื่อชินอ๋อง บิดาของเซี่ยซูอันคือเสด็จอาของเขา เขาและเสด็จอาสนิทสนมกันมาก กับเซี่ยซู่อันเขาก็ยิ่งรักใคร่และให้เกียรติ เขาบอกเรื่องที่ตนเองมีใจรักต่อจิ่งรั่วอิงให้เซี่ยซู่อันทราบ เซี่ยซู่อันก็รับปากว่าจะช่วยให้เขาสมหวังกับนาง ยามนั้นเขาดีใจมาก

แต่แท้จริงแล้วสองพ่อลูกบัดซบนี่จ้องจะตระครุบบัลลังก์ของเขาตาเป็นมัน แกล้งทำดีให้เขาตายใจจากนั้นก็ตลบหลังเขาอย่างเลือดเย็น

ที่จิ่งรั่วอิงเข้าวังหลวงมานั้น แท้จริงแล้วนางมีจุดประสงค์มาตั้งแต่แรก อันที่จริงนางและเซี่ยซู่อันเป็นคนรักกัน นางรักเซี่ยซู่อันมากถึงขนาดยอมเข้าวังหลวงมาเป็นนกต่อให้กับเซี่ยซู่อัน หลอกให้ฮ่องเต้อย่างเขารักและไว้ใจ จากนั้นนางก็หักหลังเขาอย่างอำมหิต

นางอดทนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายเขาถึงห้าปี ค่อยๆ เปิดทางให้คนของเซี่ยซู่อันแทรกซึมเข้ามาในวังหลวงของเขาอย่างแยบยล ทุกๆ วันนางจะต้มน้ำแกงบำรุงมาให้เขาดื่ม นางบอกว่านี่คือน้ำแกงบำรุงชั้นยอด แต่ว่าแท้จริงในน้ำแกงนั้นกลับผสมยาพิษเอาไว้ นางให้เขาดื่มทุกวัน จนสุดท้ายเขาก็ล้มป่วยหนักด้วยน้ำมือของนาง

ก่อนตายเขาถามนางว่า เคยรักเขาบ้างหรือไม่ นางกลับตอบอย่างเย็นชาว่าไม่เคยรักเขาเลยแม้แต่น้อย นางรักเซี่ยซู่อัน อีกไม่นานนางก็จะได้เป็นฮองเฮาของเซี่ยซู่อันแล้ว เขาเจ็บแค้นใจเหลือจะกล่าว แต่นางกลับไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังเปิดทางให้เซี่ยซู่อันเข้ามาสังหารเขาอีกด้วย เซี่ยซู่อันใช้ดาบยาวเชือดคอเขาจนตาย และยังกระซิบข้างหูเขาว่ายามนี้เสด็จแม่ของเขาได้ถูกเสด็จอาสังหารแล้ว เขาเสียใจจนแทบบ้าที่ไม่อาจปกป้องเสด็จแม่ได้ แต่ต่อให้เสียใจมากเพียงใดมันก็สายเกินไปเสียแล้ว สุดท้ายเซี่ยซู่อันก็แย่งบัลลังก์มังกรไปจากเขาได้สำเร็จ

เขาสะดุ้งตื่นจากความฝันที่แสนน่ากลัว เหงื่อกาฬไหลโทรมกายเต็มไปหมด เขารู้ได้ทันทีว่าตนเองฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าที่ไม่ควรจะเห็นเข้าเสียแล้ว ที่เป็นเช่นนี้คงเพราะสวรรค์ต้องการให้เขาได้มีอยู่ชีวิตอยู่ต่อและระแวดระวังคนชั่วกระมัง

ตั้งแต่ได้ฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าในครั้งนั้น เขาก็เปลี่ยนความคิดของตนเองใหม่ ไม่ใจอ่อนและไม่หลงกลสองพ่อลูกนั่นอีก แต่ผู้ใดจะรู้ว่าต่อให้เขาจะระวังมากเพียงใดก็ยังไม่อาจฝืนลิขิตสวรรค์ได้

สุดท้ายจิ่งรั่วอิงก็ได้เข้าวังหลวงมาจริงๆ

แต่ไม่เป็นอันใด ยามนี้นางยังไม่ได้เข้าใกล้เขา ยังไม่ได้เป็นถึงฮองเฮา เขาย่อมหาทางป้องกันได้