ตอนที่ 3 รอยแดงแสลงใจ

ท่ามกลางบรรยาศที่ตึงเครียด เพราะงานที่กองสุมอยู่ตรงหน้าอย่างกับกองภูเขาขนาดย่อม

“อาจารย์แม่งสั่งงานเหมือนพรุ่งนี้โลกจะแตก กูจะบ้าตายแล้วโว้ยยย”

เสียงโอดครวญของกุนเชียงดังข้ามโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ลานเกียร์ ตัวโจ๊กของกลุ่มฟุบหน้าลงกับกองชีตเรียนวิชาสเตติกอย่างหมดสภาพ

ขณะที่ไม้เมืองยังคงรัวนิ้วลงบนแป้นคีย์บอร์ดแล็ปท็อปเพื่อแก้โค้ดที่บั๊กมาตั้งแต่เมื่อคืน

ส่วนพะพายเอาแต่นั่งอ่านชีตสรุปเงียบๆ ตามสไตล์มันสมองของกลุ่ม

“บ่นไปงานก็ไม่เสร็จ รีบพิมพ์สรุปบทที่สามส่งมาให้กูได้แล้วไอ้เชียง” พะพายดุเสียงเรียบโดยไม่เงยหน้าจากกระดาษ

“มึงดูหน้ากูด้วยพะพาย สมองกูไหลออกทางหูหมดแล้วเนี่ย” กุนเชียงเถียง “แล้วนี่ไอ้คุณชายโยชิมันเสด็จไปไหนวะ จารย์เช็กชื่อไปจนถึงชาติหน้าแล้วมันยังไม่โผล่หัวมาอีก”

“เห็นมันทักแชตมาบอกว่ารถติด” ไม้เมืองตอบสั้นๆ สายตายังจดจ่ออยู่กับหน้าจอ

“รถติดพ่อง กูว่ามันติดเตียงมากกว่า” กุนเชียงเบ้ปาก “เมื่อคืนกูเห็นสตอรี่ไอจียัยลูกแพร์ แบ็กกราวนด์ห้องคุ้นตามาก กูจำผ้าปูที่นอนสีเทาของไอ้โยได้แม่น”

ประโยคนั้นทำให้คนที่นั่งเงียบมาตลอดอย่างโซดาชะงัก ยัยวิศวะหน้าหวานในชุดเสื้อช็อปตัวโคร่งเงยหน้าขึ้นจากสมาร์ตโฟนทันที คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ

“ลูกแพร์คณะนิเทศฯ อะนะ” โซดาถามเสียงห้วน

“ใช่ ตัวท็อปสายปาร์ตี้เลยนะมึง” กุนเชียงพยักหน้ารับ “กูว่าไอ้โยแม่งต้องโดนสูบวิญญาณไปแล้วแน่ๆ ถึงได้ตื่นสายป่านนี้”

โซดากัดริมฝีปากด้านในจนเจ็บ ความหงุดหงิดตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ

เหตุการณ์ที่อู่ซ่อมรถเมื่อหลายวันก่อนยังทำให้เธอค้างคาใจไม่หาย แต่เขาก็ยังคงใช้ชีวิตอิสระ เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงไม่ซ้ำหน้าเหมือนเดิม

“ไงพวกมึง! นินทากูอยู่เหรอ?”

เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง โซดาหันขวับไปมองทันที ร่างสูงโปร่งเดินล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์เข้ามาในวงสนทนาด้วยท่วงท่าสบายๆ

โยชิสวมเสื้อนักศึกษาที่จงใจปลดกระดุมบนออกถึงสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกขาวเนียนและสร้อยคอเงินเส้นเก่ง เสื้อช็อปสีเลือดหมูถูกพาดไว้บนบ่าอย่างลวกๆ

“ตายยากฉิบหาย พูดถึงปุ๊บก็โผล่มาปั๊บ” กุนเชียงเงยหน้าว่า “มึงไปฟัดกับหมาที่ไหนมาวะ มาสายจนจารย์หักคะแนนกลุ่มเราไปแล้วเนี่ย”

“โทษว่ะ พอดีเมื่อคืนกูหนักไปหน่อย” โยชิตอบหน้าตาย ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับโซดา

“หนักเหี้ยอะไรของมึง รอยที่คอมึงนั่นตะขาบกัดเหรอ แดงแจ๋เชียว” กุนเชียงทักพร้อมจ้องมองไปยังต้นคอของเพื่อนสนิท

โซดารีบเพ่งเล็งมองทันที สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือรอยจ้ำสีแดงสดขนาดเท่าเหรียญสิบ รอยที่ใครมองก็รู้ทันทีว่ามันเกิดจากการดูด

โยชิเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ชายหนุ่มยกมือหนาขึ้นลูบต้นคอตัวเองเบาๆ รอยยิ้มมุมปากสไตล์คนเจ้าชู้ถูกจุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาโดยไม่มีทีท่าสะทกสะท้าน

“ตะขาบตัวเมียว่ะ ดุฉิบหาย กัดซะจมเขี้ยวเลย”

คำตอบติดตลกและแฝงความนัยของโยชิเรียกเสียงโห่แซวจากกุนเชียงและไม้เมืองได้อย่างขบขัน พะพายทำเพียงดันแว่นตาขึ้นพลางส่ายหน้าอย่างระอาใจ

สำหรับโซดา ประโยคหยอกล้อนั้นไม่ได้สร้างความตลกขบขันให้เธอเลยแม้แต่น้อย มันเหมือนมีใครเอาค้อนปอนด์มาทุบเข้าที่กลางอกอย่างจังเสียมากกว่า

ความรู้สึกปวดร้าวแล่นริ้วไปทั่วหัวใจ เธอกำโทรศัพท์ในมือแน่น ภาพรอยดูดสีแดงแจ๋บนคอของโยชิเปรียบเสมือนตรายางที่ประทับบอกสถานะอย่างชัดเจนว่า...

เมื่อคืนนี้ผู้ชายที่เธอแอบรักพึ่งได้รับการปนเปรอและใช้เวลาอันเร่าร้อนกับผู้หญิงคนอื่นมา

“สกปรก”

คำพูดสั้นๆ แต่เฉียบขาดหลุดออกจากปากของโซดา บรรยากาศสนุกสนานเมื่อครู่ชะงักลงทันที ทุกสายตาหันมามองยัยวิศวะหน้าหวานเป็นตาเดียว

“อะไรของมึงไอ้โซ ทุกวันนี้กูอาบน้ำถูสบู่วันละสามรอบเลยนะมึง” โยชิเลิกคิ้วถามพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้

“กูหมายถึงสไตล์การใช้ชีวิตมึงนั่นแหละ มั่วไปเรื่อย คั่วคนนั้นทีคนนี้ที ระวังเอดส์แดกตายเข้าสักวัน” โซดาสวนกลับทันควัน น้ำเสียงห้าวหาญแฝงไปด้วยการประชดประชัน

“โธ่... ทำมาเป็นว่ากู วันก่อนก็เห็นมึงควงตั้งสองคนไม่ใช่หรือไง? ตอนกลางวันก็อยู่กับไอ้เต๋า ตอนเย็นก็ออกไปกินข้างกับไอ้พี่คินอีก” โยชิเถียงกลับไม่ยอมแพ้ ชายหนุ่มยกแขนขึ้นกอดอก “แบบมึงไม่เรียกว่ามั่วหรือไง?”

“กูไม่ได้พากันขึ้นเตียงเหมือนมึงนิ จะเรียกว่ามั่วเหมือนกันได้ไง” เธอตอกกลับ

“เอ้า! ก็คนสวยเสนอตัวให้ทั้งที กูก็แค่สนองปะวะ” โยชิยักไหล่ “แหม... ทำเป็นมาหงุดหงิดใส่กู เป็นห่วงกูมากเหรอจ๊ะเพื่อนร๊ากก” คาสโนว่าหนุ่มจงใจลากเสียงยาวในคำสุดท้าย

ชายหนุ่มโน้มใบหน้าข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้จนโซดาต้องผงะถอยหลัง นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยอย่างท้าทาย

“หรือมึงหวงกูจริงๆ บอกมาตรงๆ เถอะ”

คำพูดกวนประสาทนั้นจุดชนวนระเบิดในใจของโซดาเข้าอย่างจัง ความเจ็บปวดที่พยายามซ่อนไว้ถูกแทนที่ด้วยความโกรธและแรงปรารถนาที่จะเอาชนะ

ฟางเส้นสุดท้ายที่กั้นระหว่างความสัมพันธ์แบบเพื่อนได้ขาดลงอย่างถาวร

พอทีกับการต้องทนดูผู้ชายของตัวเองไปเป็นของคนอื่น พอทีกับการรักษาฟอร์มเพื่อนสนิทที่แสนดี

ปัง!

โซดากระแทกแก้วน้ำแดงพลาสติกในมือลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดังลั่นจนน้ำสีแดงกระฉอกออกมา

“หวงพ่อง!”

กุนเชียงสะดุ้งโหยงจนเกือบตกเก้าอี้ ไม้เมืองหยุดพิมพ์โค้ดทันที บรรยากาศรอบโต๊ะเงียบกริบลงกะทันหัน

“คืนนี้วันเกิดกู! เจอกันที่ร้านหลังมอนะพวกมึง” น้ำเสียงห้าวหาญประกาศกร้าวชัดเจน

โซดากวาดสายตามองเพื่อนทุกคนในกลุ่ม ก่อนจะเคลื่อนสายตามาหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างสูงตรงหน้า แววตากลมโตที่เคยขี้เล่นบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความดุดันและเด็ดขาด

“ไปดิวะ วันเกิดมึงทั้งที กูจะแดกให้ร้านเจ๊เหมียวเจ๊งไปเลย” กุนเชียงรีบรับคำอย่างรวดเร็วเพื่อทำลายความอึดอัด “มึงเป็นเจ้ามือนะไอ้โซ”

“กูเลี้ยงเอง” โซดาตอบรับโดยไม่ละสายตาไปจากโยชิ หญิงสาวยกนิ้วชี้หน้าเพื่อนสนิทตัวกวน “แล้วมึง... ไอ้โย”

“อะไรของมึงอีก กูไปอยู่แล้วน่า” โยชิเอ่ยเสียงห้วน

“คืนนี้มึงห้ามหนีกลับไปกกเด็กที่ไหนเด็ดขาด มึงต้องอยู่ฉลองกับกูจนร้านปิด เข้าใจมั้ย” โซดาสั่งเสียงแข็ง

โยชิชะงักไปเล็กน้อย ชายหนุ่มไม่คุ้นชินกับท่าทีคุกคามและสายตาจดจ้องราวกับนางสิงห์ล่าเหยื่อแบบนี้ของเธอมาก่อน

ปกติยัยเพื่อนคนนี้มักจะด่าทอหรือโวยวายกลบเกลื่อน แต่แววตาของโซดาในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความต้องการบางอย่างที่เขาเองก็อ่านไม่ออก

แต่ด้วยสัญชาตญาณของคนติดฟอร์ม รอยยิ้มยียวนจึงถูกยกขึ้นมาบังหน้าอีกครั้ง

“สั่งกูเก่งจังเลยนะมึง เป็นเมียหรือแม่กูกันแน่ ถึงมาสั่งห้ามกูเรื่องผู้หญิงเนี่ย”

คำถามนั้นทำให้คนฟังเหยียดยิ้มมุมปาก โซดาทิ้งตัวกลับไปนั่งพิงพนักเก้าอี้ตามเดิม ท่าทางผ่อนคลายลงแต่สายตายังคงจับจ้องไปที่รอยแดงบนต้นคอของโยชิไม่วางตา

“เดี๋ยวคืนนี้มึงก็รู้ ว่ากูมีสิทธิ์สั่งมึงมั้ย” ประโยคทิ้งท้ายของโซดาเบาหวิวแต่กลับดังก้องอยู่ในหัวของฟัง

คาสโนว่าหนุ่มขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็เลือกที่จะปัดมันทิ้งไปและหันไปคุยเรื่องเกมกับไม้เมืองและกุนเชียงแทน

โซดาลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของเพื่อนสนิทอย่างมีแผนการ

‘คืนนี้แหละ กูจะทำให้รอยแดงพวกนั้นหายไป เสืออย่างมึงมันต้องเจอเสือตัวแม่อย่างกู’

......................

ไอ้ต้าวโยชิ แกไปให้ใครทำรอยมาฮะ ถึงได้ทำลูกสาวฉันปวดใจเบอร์นี้ เดี๋ยวแกได้รู้ซึ้งแน่

แม่เสือสาวมันเปิดโหมดล่าเหยื่อเตรียมตะปบเสือตัวผู้แล้วนะเออ

ปาร์ตี้วันเกิดคืนนี้แหละจะเป็นจุดเปลี่ยนของทุกอย่าง เตรียมตัวรับแรงกระแทก ความฟินปนความแซ่บในตอนหน้าได้เลยคร้าบ

ใครรอฉากมัดมือชกจับเพื่อนทำผัวอยู่บ้าง ส่งสติ๊กเกอร์ ส่งใจ ส่งคอมเม้นมาให้แม่ของไอ้สองต้าวชื่นใจหน่อยเร็วววว

(แอบกระซิบว่าตอนหน้ามีคนเสียอาการหนักมากก)