ตอนที่ 7 รักเจ็บลึก NC

คเชนทร์เอื้อมมือไปหยิบหลอดเจลหล่อลื่นที่คุณหมอสั่งมาวางไว้ข้างเตียง ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่ชวนให้คลายใจ ไม่มีเค้าของความหงุดหงิดแม้แต่น้อยที่ภรรยายังตอบสนองทางเพศไม่ได้ในคืนฮันนีมูนนี้

“ไม่เป็นไรนะบัว… พี่ไม่ชีเรียส” เขาพูดเบาๆ ขณะบีบเนื้อเจลใสเย็นฉ่ำลงบนนิ้วของตนเองช้าๆ เตรียมจะช่วยตัวเองเพื่อระบายความต้องการ

บัวบุษยาที่นอนหงายอยู่บนเตียง มองสามีด้วยสายตาอ่อนโยน แล้วเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว

“เดี๋ยวก่อนพี่… ลองเอาทาให้บัวบ้างสิคะ” คเชนทร์ชะงักมือ ยิ้มให้เธอเบาๆ

“อ๋อ ได้สิ” ภรรยาสาวแก้มแดงระเรื่อ

“เอ่อ… บัวขอช่วยพี่ได้มั้ยคะ บัวทาเจลนี้แล้วช่วยพี่นะ เดี๋ยวพี่ออรัลให้บัวแลกกัน…”

คเชนทร์ก้มลงจูบหน้าผากเธอแผ่วเบา

“พี่โกรธบัวหรือเปล่าคะ”

“ไม่ พี่จะโกรธบัวทำไมล่ะ… เรื่องแค่นี้เอง”

เขาเปลี่ยนใจตามที่เธอเสนอ บีบเจลใสเย็นลงบนฝ่ามือของภรรยา แล้ววางมือเธอลงบนความแข็งแกร่งของตนเอง ปล่อยให้เธอชักขึ้นลงช้าๆ ด้วยความอ่อนโยน ขณะที่เขาเอนกายนอนหงาย บัวบุษยาขึ้นคร่อมมาบริเวณใบหน้าของเขา

ระหว่างที่คเชนทร์กำลังออรัลให้ภรรยาอย่างทุ่มเท เขาก็เอื้อมมือไปบีบเจลอีกครั้ง แล้วค่อยๆ ทาลงบนฝ่ามือหนาที่ นิ้วชุ่มชื้นไปด้วยเจลหล่อลื่นของเขาค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปอย่างอ่อนโยนที่สุด

บัวบุษยาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามผ่อนคลายกล้ามเนื้อ ปล่อยกายและใจให้สามีนำทาง ความรู้สึกเย็นฉ่ำของเจลผสมกับการสัมผัสที่ชำนาญทำให้ความตึงเครียดค่อยๆ คลายลง แม้ร่างกายจะยังไม่พร้อมเต็มที่ แต่ความรัก ความผูกพัน และความเข้าใจอันลึกซึ้งของทั้งคู่ กลับช่วยประคับประคองหัวใจให้แนบสนิทเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศฮันนีมูนสุดหรูริมทะเลภูเก็ต

“พี่บี๋ขา… บัวเริ่มไม่ค่อยเจ็บแล้วค่ะ” เสียงครางแผ่วหวานดังลอดออกมาจากลำคอของเธอ ราวกับเสียงกระซิบออดอ้อน

คเชนทร์ชะงักนิ้วที่กำลังขยับเบาๆ แล้วก้มลงมองภรรยาด้วยแววตาที่เปี่ยมล้นด้วยความรักใคร่ ก่อนจะสอดนิ้วมือเข้าไปอีกหนึ่งนิว

“สองนิ้วล่ะ เจ็บมั้ย”

“ไม่เจ็บค่ะ…” เธอพึมพำ มือยังคงลูบไล้ความแข็งแกร่งของเขาเบาๆ ด้วยการรูดเข้าออก

“โอเค… งั้นเดี๋ยวพี่ลองเพิ่มเป็นสามนิ้วนะ ว่ายังเจ็บอยู่หรือเปล่า”

นิ้วแกร่งเพิ่มขึ้นตามคำบอกกล่าว บัวผวาเฮือกเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับ

“พี่บี๋… เล่นสามนิ้วเลยเหรอคะ โอ๊ย… มันแน่นจังค่ะ” ภรรยาสาวครางแผ่ว

“อื้อ แรงไปค่ะพี่บี๋” คเชนทร์หยุดมือทันที แล้วกระซิบปลอบ

สามีหนุ่มขยับนิ้วช้าลงอย่างอดทน รอจนเห็นว่าเธอเริ่มผ่อนคลายจริงๆ แล้วจึงจับร่างภรรยาที่คร่อมใบหน้าเขาอยู่ให้นอนหงายตามเดิม ก่อนจะโน้มใบหน้าลงหอมแก้มเนียนอย่างอ่อนโยน ราวกับกลัวว่าเธอจะบอบช้ำไปมากกว่านี้

“ถ้าสามนิ้วแล้วไม่เจ็บ พี่ลองเอาเข้าไปอีกรอบได้มั้ย…” เขาพูดเสียงพร่าพลาง ขณะร่างหนาค่อยๆ ดันกายเข้าหาความอบอุ่นภายในอย่างเชื่องช้าและมั่นคง

“รอบนี้เอาให้แตกเลยนะคะพี่บี๋” เสียงของบัวบุษยาสั่นเครือด้วยความหวัง

คเชนทร์กอดเธอแน่นขึ้น ดวงตาจ้องมองภรรยาด้วยความอ่อนโยนที่สุด

“ถ้าเจ็บบอกพี่นะ”

ร่างของเขาค่อยๆ จมลึกลงไปในความอบอุ่นของเธอทีละน้อย ท่ามกลางเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างแผ่วเบา

ทั้งคู่ผสานเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง ไม่ใช่ด้วยความเร่าร้อนล้วนๆ แต่ด้วยความรักความเข้าใจ และความอดทนเพื่อทายาทตัวน้อย

“หวังว่าครั้งนี้หวังว่าคงได้ผลนะคะ... บัวอยากมีลูกกับพี่จะแย่อยู่แล้ว” บัวบุษยาพึมพำเสียงกระเส่าความคาดหวังลึกๆ ในขณะที่แท่งรักของสามีขยับเข้าออกอยู่ในช่องทางรัก

“รับรองเลย! พี่อ่านตำรามาหลายสำนักแล้ว เตรียมตัวมาอย่างดีเพื่อทริปนี้โดยเฉพาะเลยนะ” คเชนทร์ตอบพร้อมรอยยิ้มทะเล้นเจ้าเล่ห์ที่ช่วยลดความตึงเครียดลงไปได้โข

“หมกมุ่นจริงๆ เลยพี่บี๋เนี่ย... ว่าแต่ช่วงนี้ได้แอบช่วยตัวเองบ้างค่ะ สารภาพมาซะดีๆ”

“ไม่เลยสักครั้ง...” คเชนทร์สบตาเธอนิ่ง ประกายตาจริงจังและแน่วแน่

“พี่เก็บน้ำเชื้อมาเกือบครึ่งเดือนเต็ม เพื่อทำให้เมียพี่ท้องเลยนะ...”

คำพูดนั้นทำให้บัวบุษยาหัวเราะออกมาเบาๆ ความตึงเครียดและความเจ็บปวดเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวังและเปลวไฟแห่งความเสน่หาที่กำลังลุกโชนขึ้นใหม่อีกครั้ง ท่ามกลางเสียงคลื่นซัดสาดและค่ำคืนอันแสนหวานที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อแห่งความฝัน

คเชนทร์ค่อยๆ ขยับแท่งรักเข้าออกอย่างช้าๆ และละเมียดละไม ราวกับจิตรกรกำลังบรรจงวาดลวดลายบนผืนผ้าใบแสนบอบบาง บัวบุษยากัดริมฝีปากแน่น พยายามผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ยังคงเกร็งขมุกขมัว ความรู้สึกคับแน่นค่อยๆ คลายตัวลงทีละน้อย ทว่าความปรารถนาลึกซึ้งกลับยังคงเงียบงัน ไร้ซึ่งความเสียวซ่านวาบหวามดังที่ควรจะเป็น มีเพียงความรู้สึกของการถูกรุกล้ำและหน้าที่ที่ต้องกระทำ แต่เธอก็ยังจำต้องเปล่งเสียงครางแผ่วเบาออกมา เพื่อหวังจะเติมเต็มความสุขและเอาใจสามีผู้เป็นที่รัก

“อืม...” บัวบุษยาครางรับแผ่วเบา เมื่อเริ่มคุ้นชินกับแรงเสียดสี แม้จะไม่ลื่นไหลดังใจปรารถนา แต่ความฝืดเคืองก็บรรเทาลงไปบ้างตามแรงเจลหล่อลื่น

“ดีขึ้นมั้ยที่รัก” คเชนทร์เอ่ยถามด้วยเสียงกระซิบแผ่วพร่าข้างใบหู

“ไม่เจ็บแล้วค่ะ... แต่เสียวมากเลยค่ะพี่บี๋” บัวบุษยาฝืนเอ่ยตอบออกไป ทั้งที่ลึกๆ ในใจยังคงว่างเปล่า เธอไม่ได้รู้สึกถึงความซ่านเสียวใดๆ นอกเสียจากอยากให้เขาปลดปล่อยน้ำเชื้อออกมาเสียที

คเชนทร์แย้มยิ้มบางๆ อย่างโล่งอก ราวกับมองเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เขาเพิ่มความเร็วและลีลาในการขยับนิ้วอย่างระมัดระวังทีละน้อย หวังจะจุดประกายไฟปรารถนาที่หลับใหลในตัวภรรยาให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะต้องอาศัยความอดทนมากเพียงใดก็ตาม

“อร๊ายย พี่บี๋ขา... อื้มมม เสียวค่ะพี่ อร๊ายยย แรง ๆ เลยก็ได้ค่ะ” บัวบุษยาเอ่ยเสียงแผ่วหวาน ดวงตากลมโตมองสบสามีอย่างเปี่ยมด้วยความหวัง เธอยอมเจ็บแต่ไม่ยอมบอกสามี

“โอเคครับที่รัก” คเชนทร์ตอบรับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน โน้มใบหน้าลงจูบหน้าผากมนอย่างทะนุถนอม ก่อนจะค่อยๆ ถอนเรียวนิ้วออกแล้วขยับกายเข้าแทนที่ เตรียมพร้อมจะมอบความสุขสมและเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตให้อีกครา

“อร๊อยย ๆ อร๊อยยย... อื้มมม ลึก ๆ นะคะพี่บี๋เพื่อลูกของเรา” บัวบุษยากัดฟันแน่นจนกล้ามเนื้อคอเกร็ง เสียงครางปวดร้าวลอดไรฟันออกมา เมื่อแท่งกายร้อนผ่าวของคเชนทร์ค่อยๆ จมลึกกลืนหายเข้าไปในกายสาวจนมิดด้าม

“อื้มมม... พี่บี๋ขา อื้มม... แรงๆ ลึกๆ เลยนะคะ...” เธอเอ่ยเร่งเร้าเสียงสั่น ขณะที่คเชนทร์เริ่มรับรู้ได้ถึงแรงบีบรัดอุ่นร้อนและความแน่นหนึบอันเป็นเอกลักษณ์จากภายในตัวเธอ

สามีหนุ่มจูบซับหน้าผากเธออย่างปลอบโยนอีกครั้ง เขายังคงเคลื่อนไหวร่างกายอย่างนุ่มนวลและระมัดระวังที่สุด ราวกับกลัวว่าภรรยาจะบอบช้ำ บัวบุษยาพยายามสะกดกลั้นความเจ็บปวด และปล่อยเสียงครางหวานคร่ำครวญแผ่วเบาเพื่อทำหน้าที่ของภรรยา

เธอโอบกอดแผ่นหลังกำยำของสามีไว้แน่น แอ่นเนินเนื้ออวบอูมขึ้นรับการบดขยี้อย่างเก้ๆ กังๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจถี่กระชั้นบนที่นอนหนานุ่ม โดยที่แก่นกายของเขายังคงเสียบคาตรึงอยู่ภายใน

สามีหนุ่มปล่อยให้ภรรยาสาวได้พักหายใจตั้งหลักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเข้าออกอีกครั้งด้วยจังหวะเนิบนาบชวนฝัน

“ของบัวรัดพี่แน่นจังเลยที่รัก... โคตรเสียวเลย...” คเชนทร์กระซิบเสียงพร่าด้วยความพึงพอใจ

“ถ้าพี่ใกล้เสร็จแล้ว... กระแทกแรงๆ ได้เลยนะคะ” บัวบุษยาบอกสามีด้วยน้ำเสียงแผ่วพร่า

“ใกล้แล้วครับ... ซี๊ดดดด!!!... อาห์!” คเชนทร์ครางตอบเสียงกระเส่า อารมณ์พุ่งพล่านจนแทบควบคุมไม่ไหว

ในขณะนั้น บัวบุษยาอยากจะแสดงความใส่ใจและเอาใจสามีให้ถึงที่สุด เธอจึงรีบเอ่ยขึ้น

“ให้บัวขึ้นให้อีกรอบมั้ยคะ... แต่ห้ามกัดหัวนมนะ”

“เอาเลยที่รัก ขึ้นมาโยกเลย” คเชนทร์กระซิบตอบด้วยความลุ่มหลง รีบขยับสะโพกเตรียมจะพลิกตัว แต่บัวบุษยากลับใช้มือเรียวผลักแผงอกกว้างของเขาออกอย่างนุ่มนวลจนแก่นกายหลุดลอยจากความอบอุ่น ก่อนที่เธอจะใช้ฝ่ามืออุ่นๆ กุมรอบท่อนเนื้อที่แข็งขืนตื่นตัวเต็มที่ แล้วรูดขึ้นลงสลับช้าเร็วอย่างตั้งใจ ราวกับกำลังบรรเลงบทเพลงรักด้วยเรียวมือของตนเอง เพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวด