ตอนที่ 13 แท็กซี่หื่น NC

ท่ามกลางพื้นที่คับแคบภายในห้องโดยสาร ปณิสรานั่งอยู่เบาะหลัง นิ้วเรียวสวยกำลังเพลินกับการตอบคอมเมนต์เหล่าแฟนคลับ ความภาคภูมิใจเล็กๆ ฉายชัดในดวงตาเมื่อยอดซับสไครบ์พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องจากรูปภาพล่าสุดที่เธอเพิ่งโพสต์ไปเมื่อช่วงหัวค่ำก่อนจะเดินทางมาเที่ยวผับ

มันเป็นรูปภาพที่กายถ่ายให้เธอไว้ก่อนหน้า ในชุดบิกินีตัวจิ๋วสีฟ้าสดใสที่แทบจะปกปิดความอวบอิ่มเอาไว้ไม่มิด ท่าโพสต์ของเธอยั่วยวนและเชิญชวนอย่างเปิดเผย หน้าอกอวบอิ่มที่ธรรมชาติมอบมาให้ล้วนๆ จนเธอต้องออกมาปฏิเสธการทำศัลยกรรมอยู่บ่อยครั้ง บดเบียดกันจนเกิดร่องลึกที่ชวนให้ผู้ที่จ้องมองแทบหยุดหายใจ

ในขณะที่รถแท็กซี่พุ่งทะยานไปตามถนนที่เริ่มไร้ผู้คน สติสัมปชัญญะของปณิสราก็ค่อยๆ หลุดลอยไปพร้อมกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์และยาปลุกกำหนัดที่โหมกระพือรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายของเธอร้อนผ่าวราวกับถูกไฟสุม ความต้องการคนมาเติมเต็มเข้าจู่โจมเข้าใส่จนเนื้อตัวสั่นสะท้าน เธอทำได้เพียงบิดเร้ากายไปมาบนเบาะหลังเพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่ทวีคูณ

คนขับแท็กซี่โฉดลอบมองผ่านกระจกหลังด้วยสายตาหิวกระหาย ภาพที่ปรากฏทำให้มันถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ปณิสราในชุดเดรสสั้นสีหวานที่รัดรึงไปกับส่วนเว้าส่วนโค้ง บัดนี้ชายกระโปรงร่นขึ้นสูงจนเผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องและโคนขาอ่อนที่เบียดเสียดเข้าหากันอย่างรุ่มร้อน คอเสื้อที่คว้านลึกเผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะการหอบหายใจถี่กระชั้น

ยิ่งยาออกฤทธิ์แรงเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งสูญเสียการควบคุมมากขึ้นเท่านั้น มือเรียวเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกายตัวเองอย่างลืมตัว ผ้าซาตินเนื้อบางที่เสียดสีกับผิวเนื้อยิ่งกระตุ้นให้อารมณ์ดิบพลุ่งพล่าน

“อื้อ!!!... ร้อน... ร้อนเหลือเกิน” เสียงครางเบา ๆ ที่ดังระงมอยู่ในรถทำให้ไอ้คนขับแท็กซี่แทบคลั่ง มันตัดสินใจหักเลี้ยวรถเข้าสู่ซอยเปลี่ยวที่มืดมิดทันที

คนขับรถก้าวลงมาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยันที่ดูน่าขนลุก แววตาหื่นกระหายจ้องมองเหยื่อสาวผ่านกระจกก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตูเบาะหลังที่ปณิสรานอนคุดคู้พยายามประคองสติที่เหลือเพียงน้อยนิด

“พี่!... จอดรถทำไมคะ...” เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า สติที่ขาดห้วงเริ่มกลับคืนมาบางส่วนพร้อมกับความหวาดกลัว

“ใจเย็นครับน้อง พี่แค่เห็นอาการของน้องดูแปลกๆ น้องเมาหรือเปล่า ดูสิเสื้อผ้าน้องหลุดลุ่ยหมดแล้ว มีใครวางยาน้องหรือเปล่า พี่ได้ยินน้องบ่นว่าร้อน...” พูดจบไอ้แท็กซี่โฉดก็โถมกายเข้าไปหาเธอทันทีโดยไม่รีรอ มือหยาบกร้านของมันเริ่มรุกล้ำคุกคามปณิสราอย่างรวดเร็ว

“อื้อ! จะทำอะไร... อย่า... อย่านะ! ช่วยด้วย!” ปณิสรารีบร้องขอความช่วยเหลือพลางใช้มือที่สั่นเทาผลักไส ทว่าร่างกายที่เคยเชื่อฟังกลับไร้เรี่ยวแรงเอาเสียดื้อๆ เมื่อถูกสัมผัสอย่างจาบจ้วง ร่างกายของเธอสั่นระริกและตอบสนองต่อสัมผัสนั้นด้วยแรงกระสันอย่างน่าละอาย ภายในใจของเธอกรีดร้องด้วยความรังเกียจ แต่มันสับสนและตีกันมั่วไปหมด

ความต้องการที่ถูกปลุกเร้าไปพร้อม ๆ กับฤทธิ์ของยาขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนเธอต้องพยายามกัดฟันข่มอารมณ์ดิบไม่ให้พ่ายแพ้ต่อสัมผัสอันโสมมนั้นอย่างสุดความสามารถ

ปณิสราพยายามใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายควานหากระเป๋าสะพายเพื่อคว้าสมาร์ทโฟนออกมาขอความช่วยเหลือ ทว่าแท็กซี่โฉดกลับไวกว่า มันกระชากสายกระเป๋าจนร่างของเธอร่วงลงจากเบาะไปกองอยู่ที่พื้นรถ ก่อนจะโยนสัมภาระของเธอไปไว้ที่เบาะหน้าอย่างไม่ไยดี

“หึ! อย่าขัดขืนสิน้อง พี่ขอแค่ทีเดียวเอง!” มันคำรามเสียงหื่น สายตาจ้องมองทรวดทรงองค์เอวที่บิดเร้าอยู่ภายใต้ชุดรัดรูปที่ร่นขึ้นจนเห็นขาอ่อนขาวโพลน

“ในกลุ่มลับเขาแชร์รูปน้องกันให้ว่อนไปหมด... พี่เห็นคลิปน้องแล้ว รู้ไหมว่ามันยั่วอารมณ์พี่แค่ไหน ช่องของน้องพี่ก็รู้จักนะ เบบี้เนยอันคัท หึๆ ยอมให้พี่สักครั้งเถอะ!”

“ขอร้องเถอะค่ะ หนูไม่ได้ต้องการแบบนั้น พี่ปล่อยหนูไปเถอะ” เมื่อได้ฟังสิ่งที่เธอบอก มันก็รีบควักสมาร์ทโฟนของตัวเองออกมาทันที ก่อนจะชูหน้าจอที่เปิดหน้าเว็บโปรโมตกลุ่มลับทางวีเคขึ้นมา

“แบบนี้ยังบอกไม่ต้องการอีกเหรอน้อง! เอาเถอะน่า แล้วน้องจะติดใจพี่ รับรองลีลาพี่เด็ดถูกใจน้องแน่ ๆ”

แสงสีฟ้าจากหน้าจอปรากฏภาพใบหน้าสวยใสของเธอที่ถูกกายนำไปโพสต์เรียกยอดซับฯ อย่างจงใจ ปณิสราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยโปรโมตตัวเองลงแอปฯ วีเคเลยสักครั้ง แถมภาพนั้นเธอก็ไม่ได้สวมใส่อะไรปกปิดเลยสักนิด มันเป็นไปได้ยังไง!

“ไม่ใช่... เป็นไปไม่ได้ หนูไม่เคย...”

“หลักฐานมันชัดเจนขนาดนี้ ไม่คิดเลยว่าพี่จะได้เจอน้องนมเนยตัวจริงเสียงจริง! คืนนี้พี่จะจัดให้สมใจอยากเลยทีเดียว หึๆ ไม่ต้องไปเสียเวลาเต้นยั่วผ่านกล้องหรอกน้อง เดี๋ยวพี่จัดให้ถึงใจเอง!” มันพูดไปลวนลามเธอไปอย่างย่ามใจ

กลิ่นตัวสาบที่น่าสะอิดสะเอียนของมันตีขึ้นมาที่ลำคอ มือหยาบกร้านเริ่มรุกล้ำเข้าไปภายใต้กระโปรงของเธอ บดขยี้ผิวเนียนละเอียดของจุดอ่อนไหวอย่างรุนแรง ทว่าสัมผัสที่จาบจ้วงนั้นกลับกลายเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่สอดประสานกับฤทธิ์ยาในร่างกาย ปณิสรารู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แล่นพล่านไปทั่ว ร่างกายของเธอเริ่มสั่นระริกและตอบสนองต่อการกระตุ้นอย่างไม่อาจควบคุม

“พี่!!...ปล่อยหนูไปเถอะ... หนูไม่ใช่... อึก... อย่า ขอร้อง...” เนยพยายามเค้นเสียงออกมาจากลำคอที่แห้งผาก แต่น้ำตาที่รินไหลกลับไม่อาจหยุดยั้งการรุกรานได้ ยิ่งมันรู้ว่าเธอคือดาวเด่นในโลกออนไลน์ มันยิ่งได้ใจและทวีความรุนแรงในการบีบเค้นพื้นที่ส่วนตัวของเธอมากขึ้นทุกที

“พี่ปล่อยหนูไปเถอะ... หนูไม่ได้ต้องการอะไรแบบนั้น หนูแค่ถ่ายลงเล่นๆ เฉยๆ...” เธอพยายามยกมือไหว้ขอร้องเพื่อให้มันใจอ่อน

“เถอะน่า! พี่ขอแค่ครั้งเดียว ครั้งเดียวเองนะ... แล้วพี่จะไปส่งน้องให้ถึงที่เลย” มันโน้มตัวลงซุกไซ้ซอกคอขาวที่มีหยาดเหงื่อผุดพราย ปลายลิ้นสากลากไล้ไปตามผิวเนื้อจนปณิสราเผลอแอ่นอกรับอย่างไม่อาจห้ามใจ ร่างกายทรยศความรู้สึกส่วนลึกด้วยการบิดเร้าเข้าหาความใคร่ที่ได้รับอย่างน่าเวทนา

“อย่าค่ะพี่... หนูขอร้องล่ะ อย่าทำอะไรหนูเลย”

“พี่ขอเลียได้ไหม ขอเถอะ แค่ครั้งเดียวเอง... แล้วพี่จะปล่อยน้องไป” เธอพยายามโอนอ่อนผ่อนตามเพื่อลดความรุนแรง

“ไม่เอาพี่... หนูเป็นเมน...” เธอรีบโกหกทันที

“งั้นน้องช่วยพี่ก่อนสิ พี่เห็นน้องแล้วอดใจไม่ได้จริงๆ” แท็กซี่ยอมอ่อนข้อ และต่อรองกับเธอ

มันรีบรูดซิปงัดความเป็นชายออกมาปณิสราก็ไม่มีทางเลือกอื่น มันประคองร่างเธอให้นั่งคุกเข่า ในสถานการณ์ที่ไร้ทางสู้เช่นนี้ ถ้าไม่ยอมเธอคงไม่มีโอกาสรอดไปจากที่นี่แน่ ในใจก็ได้แต่ภาวนาขอให้ใครสักคนมาช่วย ใครก็ได้!