ตอนที่ 12 เป็นได้แค่อาหวัง

แผนการขั้นต่อไปกำลังจะเริ่มขึ้น กายตั้งใจจะให้ข้าวฟ่างปรนเปรอนาวาอยู่ที่ลานจอดรถ เพื่อที่เขาจะได้อาศัยจังหวะนั้นทำหน้าที่เป็นพี่เทพให้กับปณิสราที่กำลังอ่อนระทวยด้วยฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดและแอลกอฮอล์ เขาจ้องมองร่างที่นอนนิ่งบนโซฟาด้วยความกระหายอยาก ปณิสราคือเป้าหมายเลอค่าที่เขาไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือไปเด็ดขาด

“เนย!... เนย! แกยังไหวอยู่ป่ะเนี่ย” เสียงเรียกของข้าวฟ่างดึงสติที่พร่าเลือนให้กลับมาสู่โลกความจริง

“พี่กาย... ไปส่งเนยมันก่อนเถอะ ดูสิ! เมาหนักจนตาจะปิดอยู่แล้ว” ข้าวฟ่างหันมาบอกแฟนหนุ่มด้วยความเป็นห่วง

“ไหว ๆ ... ฉันไหว เดี๋ยวฉันขอไปห้องน้ำก่อนนะ” เนยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า พยายามพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยให้ลุกขึ้นนั่ง แต่ลึกๆ ในใจเธอกลับกรีดร้องด้วยความทรมาน อาการวูบวาบและแรงกำหนัดที่ไม่ทราบที่มาจู่โจมเธออย่างรุนแรงจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เธอหวังเพียงว่าน้ำเย็น ๆ คงจะช่วยให้เธอสดชื่นมากกว่านี้

“อ้าว! แล้วยูสเซอร์ที่พี่นัดไว้ล่ะ” กายรีบทักท้วงเมื่อปณิสราเดินจากไปห้องน้ำ แววตาฉายชัดถึงความเสียดายโอกาส

“ก็ถ้าเขาแสดงตัว พี่ก็นัดให้เค้าไปที่คอนโดเราเลยก็ได้” ข้าวฟ่างเอ่ยตัดบทด้วยความเป็นห่วงเพื่อน ใจหนึ่งเธอก็ยังไม่อยากมีอะไรกับชายแปลกหน้าอย่างที่แฟนหนุ่มเสนอ

“กลับกันเถอะเนย เดี๋ยวฉันแวะไปส่งแกที่บ้านเอง” ข้าวฟ่างบอกเพื่อนก่อนจะยื่นกระเป๋าสะพายที่เก็บมาจากโต๊ะให้ปณิสรา

“ฟ่างจ๊ะ....ถ้าเนยเค้ายังไม่อยากกลับ... ก็ให้ไปต่อที่คอนโดเราก่อนก็ได้นี่ กลับบ้านสภาพนี้เดี๋ยวแม่ก็สงสัยพอดีหรอก” กายบอกด้วยความเป็นห่วงพร้อมเสนอทางเลือกให้เป็นไปในทิศทางที่เขาต้องการ สายตาคมมองปณิสราราวกับเสือโคร่งที่กำลังรอขย้ำเหยื่อที่บาดเจ็บ แต่หญิงสาวกลับนิ่งเงียบไม่ตอบโต้ เธอเพียงต้องการพาตัวเองออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

เมื่อทั้งสามเดินออกมาที่หน้าผับ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันตา นาวายูสเซอร์ตัวท๊อปยืนพิงรถสปอร์ตหรูมูลค่าเฉียดห้าสิบล้านรออยู่ กายถึงกับตาโตด้วยความโลภเมื่อเห็นความมั่งคั่งประจักษ์แก่สายตา ยูสเซอร์ปริศนาคนนี้รวยเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้หลายเท่า

“สวัสดีครับทุกคน ผมนาวาครับ พวกคุณกำลังจะกลับกันแล้วเหรอ” นาวาเดินเข้ามาทักทายด้วยท่าทีสุภาพ แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องมองมาที่ปณิสราด้วยความห่วงใย

“ฟ่าง!!... เดี๋ยวฉันเรียกแท็กซี่กลับเองได้ ไม่ต้องห่วงหรอก” เนยรีบปฏิเสธเมื่อเห็นว่าเพื่อนมีแขกคนสำคัญที่ต้องดูแล ความหวาดกลัวในสายตาของนาวาบวกกับความรุ่มร้อนในกายที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เธอตัดสินใจก้าวขึ้นแท็กซี่ไปเพียงลำพัง

ปณิสราหารู้ไม่เลยว่าในเหล้าที่เธอดื่มไปนั้น กายได้แอบผสมยาเสียสาวเอาไว้เพื่อหวังจะลากเธอไปเคลมในคืนนี้ โดยที่ข้าวฟ่างเองก็ไม่มีส่วนรู้เห็นเลยแม้แต่น้อย

ภายในห้องโดยสารของรถยนต์คันหรูที่กำลังทะยานไปบนท้องถนนยามค่ำคืน บรรยากาศภายในอัดแน่นไปด้วยมวลความร้อนระอุจากการโต้เถียงที่ไม่มีท่าทีจะจบลงง่ายๆ ระหว่างกายและข้าวฟ่าง

“พี่กายคิดจะให้ฟ่างไปทำคอนเทนต์กับยูสเซอร์คนเมื่อกี้ให้ได้เลยใช่ไหม!” ข้าวฟ่างเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ ความผิดหวังพุ่งปรี๊ดขึ้นมาจุกที่ลำคอ

“ก็แค่ครั้งเดียวเอง ไม่เห็นเป็นไรเลยฟ่าง!” กายตวัดเสียงตอบพลางเหยียบคันเร่งส่ง

“ทั้งหล่อทั้งรวย ไม่กลัวฟ่างติดใจเค้ารึไงหึ”

“พี่รู้ว่าฟ่างไม่ทำแบบนั้นกับพี่หรอก พี่แค่อยากให้ช่องของเรามียอมเพิ่มนะฟ่าง”

“เสียดายอะ มันทั้งหล่อทั้งรวย ฟ่างไม่เห็นรถที่มันขับเหรอ แลมโบรุ่นนั้นราคามันเกือบห้าสิบล้านเชียวนะ พี่เช็กราคามาแล้ว ที่มันเปย์ให้เราน่ะ ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก”

“ก็แค่เขาขับรถแพง พี่ถึงกับยอมประเคนฟ่างให้เขาเอาเลยเนี่ยนะ!”

“เลิกพูดเรื่องนี้เถอะน่า ในเมื่อเค้าไม่ตกลง เรื่องมันก็ไปจบแล้ว ไม่เห็นต้องโวยวายให้เสียบรรยากาศเลย” กายตัดบทอย่างรำคาญใจ

“แต่วิธีคิดของพี่มันไม่ปกติ! ตั้งแต่วันแรกที่พี่ชวนฟ่างทำช่อง ฟ่างก็บอกแล้วว่าเราจะทำกันแค่สองคน!”

“ก็ช่องเรามีสาวๆ ติดตามเยอะนี่นา แล้วไอ้ยูสคนนี้มันก็หล่อระดับพระเอก ถ้ามันยอมออกกล้องด้วย ยอดเปย์ยอดซับฯ มันก็ต้องเพิ่มขึ้นถูกมั้ย พี่ทำเพื่ออนาคตของเราทั้งนั้นนะฟ่าง” กายพยายามดึงแม่น้ำทั้งห้ามาอ้าง

“สัญญากับฟ่างก่อนว่าพี่จะไม่ทำอะไรทุเรศๆ แบบนี้อีก” ข้าวฟ่างจ้องหน้าเขาเขม็ง

“เออๆ... พี่ขอโทษละกัน” กายเอ่ยปากขอโทษแบบขอไปที

“ถึงพี่จะใจกว้างยอมให้คนอื่นมายุ่งกับฟ่างได้... แต่ฟ่างบอกไว้ก่อนนะว่า...ฟ่างไม่ใจกว้างพอจะให้พี่ไปเคลมเพื่อนฟ่างเด็ดขาด!”

“แล้วถ้าเพื่อนฟ่างเป็นฝ่ายยอมพี่เองล่ะ ฟ่างจะว่ายังไง” กายแสร้งลองเชิง แววตาเจ้าเล่ห์วาบผ่านขึ้นมา “แบบว่า... ถ้าเนยมันมาขอให้พี่เป็นพี่เทพให้ล่ะ ฟ่างจะว่ายังไง”

“ไม่มีทาง! เนยมันหวงตัวจะตาย อีกอย่าง... มันก็ยังลืมแฟนเก่าของมันไม่ได้หรอก” ข้าวฟ่างชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะขมวดคิ้ว แต่ลึกๆ ก็แอบโล่งใจที่วันนี้เพื่อนไม่ได้มาด้วย

“เอ้า! เนยเคยมีแฟนด้วยเหรอ งั้นก็ดีเลยสิ ให้เค้าไปคืนดีกันซะ แล้วก็ชวนกันมาถ่ายคลิปลง คอนเทนต์คู่รักหน้าใหม่ยังไงก็ปัง ฟ่างลองบอกเนยดูสิ เหมือนคู่เราไง”

“บ้าเหรอพี่กาย แฟนเนยเค้าเสียไปได้ตั้งปีหนึ่งแล้ว!”

“อ้าว!!!... เหรอ” กายพึมพำ ทว่าในใจกลับเต้นรัวเมื่อนึกถึงภาพเนยที่กำลังถูกยาครอบงำและป่านนี้ไม่รู้จะถึงบ้านหรือยัง

“เอ้อ พี่กาย... ฟ่างว่าวันนี้เนยมันดูแปลกๆ ไปนะ ดื่มเหล้ายังกับน้ำ พี่ได้ไปพูดอะไรให้มันเสียความรู้สึกหรือเปล่า”

“ก็ไม่เชิงหรอก พี่ก็แค่ชวนมาทำงานด้วยกันเฉยๆ แต่ไม่ต้องห่วงหรอก เนยเค้าปฏิเสธพี่ไปแล้ว” กายตอบพลางกำพวงมาลัยแน่นด้วยความเสียดาย เขาไม่กล้าปริปากบอกเรื่องยาที่แอบหยดลงในแก้วเหล้าของเธอ เพราะรู้ดีว่าถ้าข้าวฟ่างรู้ เรื่องนี้คงถึงขั้นแตกหักแน่ ๆ

“นั่นไง ฟ่างว่าแล้ว! พี่ไม่น่าไปชวนมันเลย ถ้าฟ่างต้องเสียเพื่อนดีๆ แบบเนยไป พี่จะรับผิดชอบยังไง!”

“พี่ขอโทษฟ่าง! พี่แค่หวังดี อยากได้คอนเทนต์เด็ดๆ มาเพิ่มยอดของเราก็เท่านั้นเอง”

“พี่อยากได้ยอด... หรือพี่อยากได้เพื่อนฟ่างกันแน่หึ!” ข้าวฟ่างสวนกลับทันควันจนกายหน้าถอดสี

“เปล่านะ! พี่แค่อยากให้เนยมีเงินเยอะๆ ครอบครัวเขากำลังลำบากไม่ใช่เหรอ พี่เห็นใจเนยนะฟ่าง” กายยังคงใช้ความเดือดร้อนของเนยมาเป็นโล่ป้องกันตัวอย่างหน้าตาย

“ให้เนยมันเอ่ยปากขอเองเถอะเรื่องนั้น พี่ไม่ต้องไปเสนอตัวหรอก มันเสี่ยงจะผิดใจกันเปล่าๆ” ข้าวฟ่างสรุปทิ้งท้าย ก่อนจะเบือนหน้ามองออกไปนอกตัวรถ ทิ้งให้ความเงียบที่แฝงไปด้วยความระแวงครอบงำห้องโดยสารไปตลอดทาง