บทนำ

ท่ามกลางทะเลเพลิงที่เผาผลาญตำหนักมาร เสวียนจียืนโชกเลือด มือหนึ่งกุมอกที่หอบโยน รอบกายคือซากศพของลูกน้องที่ภักดี นางเงยหน้าขึ้นมองบุรุษในชุดขาวสะอาดที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ แววตาของเขาว่างเปล่าเย็นชาดุจน้ำแข็งในฤดูหนาว

“เจ้าเป็นใคร?”

เสวียนจีถามเสียงพร่า แม้จะใกล้ตายแต่นางยังคงสง่างาม

บุรุษผู้นั้นไม่ตอบ เขาไม่ได้มองนางเป็นมนุษย์ แต่มองเป็นเพียง 'สิ่งชั่วร้าย' ที่ต้องกำจัด เขาขยับข้อมือเพียงแผ่วเบา กระบี่ไร้ลักษณ์ ก็พุ่งทะยานผ่านม่านหมอกเพลิง สัมผัสแรกที่นางได้รับคือความเย็นจัดที่หน้าอก ก่อนที่ความเจ็บปวดระดับฉีกกระชากวิญญาณจะตามมา

ฉึก!

คมกระบี่แทงทะลุหัวใจจากด้านหน้าทะลุออกด้านหลัง เสวียนจีกระอักเลือดคำโต ตาจ้องมองใบหน้าหมดจดของชายแปลกหน้า สลักภาพความเย็นชานั้นไว้ในวิญญาณก่อนจะทิ้งร่างลงสู่เหวเพลิง... นางไม่รู้ว่าเขาคือใคร แต่นางจำ 'กระบี่เล่มนี้' ได้ดีกว่าใคร