ตอนที่6 อาจารย์คนใหม่

มหาลัย

วันนี้น้ำผึ้งมีเรียนตั้งแต่เช้าซึ่งเธอมาก่อนเวลาเข้าเรียนครึ่งชั่วโมงเธอตั้งใจจะไปนั่งรอที่คลาสเรียน

เมื่อมาถึงหน้าลิฟต์น้ำผึ้งก็ยืนเช็กโทรศัพท์มือถือระหว่างที่รอลิฟต์

ติ๊ง

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก น้ำผึ้งก็รีบที่จะเดินเข้าลิฟต์ทันที

ปึก!

ตุบ!

"อ๊ะ"

ทว่าเธอกลับสะดุดขาตัวเองจนเกือบจะล้มทำให้ของที่ถืออยู่ในมือร่วงหล่นกระเด็นไปหาคนที่เดินออกมาจากลิฟต์พอดี ซึ่งน้ำผึ้งก็ไม่ได้สังเกตว่าคนที่เดินออกมาจากลิฟต์ช่วยเก็บของให้เธอเพราะเธอก็รีบก้มเก็บของอยู่เหมือนกัน

จนหนังสือถูกยื่นมาให้เธอ

ทำให้น้ำผึ้งรีบเงยหน้าขึ้นเพื่อจะขอบคุณ

กึก

หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อได้เห็นใบหน้าของคนที่ยื่นหนังสือให้

"ขะ ขอบคุณค่ะ"

น้ำผึ้งรับของจากคนที่เธอไม่คุ้นหน้า ซึ่งเขาก็ทำเพียงพยักหน้านิ่ง ๆ แล้วรีบเดินออกไป ส่วนน้ำผึ้งก็ยังมองตามแผ่นหลังนั้นด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำอย่างไม่มีสาเหตุ จนต้องหายใจเข้าออกลึก ๆ

ความรู้สึกอุ่นวาบก่อเกิดขึ้นมาในใจ

"ใครกัน..."

น้ำผึ้งยังคงพึมพำและตั้งคำถามตั้งแต่เรียนที่นี่มายังไม่เคยเห็นหน้าคร่าตาบุคคลที่เธอเดินชนเมื่อครู่เลย การแต่งกายของเขาดูเนียบและดูภูมิฐาน ใบหน้าของเขาสามารถทำให้เธออุทานออกมาในใจได้ว่า 'หล่อเหลา' และท่าทางของเขาก็ดูนิ่งและสุขุม และกลิ่นตัวหอมสะอาดของเขาก็ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อน จนหัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่ยอมสงบลง

เธอนึกแปลกใจตัวเองพอเห็นผู้ชายทรงนี้เธอกลับมองว่า 'หล่อ'

"ใจเราเต้นแรงเกินไปหรือเปล่า"

เหตุการณ์ที่ทำให้ใจเต้นไม่มีสาเหตุแบบนี้

ช่างคลับคล้ายคลับคลาเหตุการณ์เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว

"นานมากจนจำหน้าไม่ได้ซะแล้ว..."

น้ำผึ้งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเคยเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว บุคคลแปลกหน้าเมื่อครู่ทำให้เธอเผลอนึกถึงคุณน้าขึ้นมาแต่ใบหน้าของคุณน้าค่อนข้างเลือนรางในความทรงจำของเธอ และน้ำผึ้งคิดว่าคุณน้าในตอนนี้คงแก่แล้วล่ะ แม้ในความทรงจำของเธอจะบอกว่าคุณน้าหล่อเหลามาก แต่เวลาผ่านมาหลายปีแล้วคุณน้าใจดีคนนั้นคงไม่ได้เหมือนเก่า

"ใจเต้นแรงไม่หยุดเลย...คงไม่ได้เต้นแรงเพราะชอบหรอก"

น้ำผึ้งยกมือขึ้นลูบตรงบริเวณหัวใจตัวเอง เธอเคยพูดไว้ว่าไม่มีใครทำให้ใจเธอเต้นแรง แต่ทำไมตอนนี้หัวใจถึงเต้นไม่หยุด มันเต้นแรงเพราะอะไรกัน แค่ได้เห็นคนแปลกหน้าเมื่อครู่และนึกถึงคุณน้าก็ทำให้เธอวาบไหวอบอุ่นขึ้นมากลางใจอย่างแปลกประหลาด

น้ำผึ้งไล่ความคิดออกพร้อมเดินเข้าลิฟต์ไปทันที

คลาสเรียน

"ไม่รู้ว่าใครจะมาสอนแทนเนอะ นักศึกษาก็เริ่มมากันเต็มแล้ว"

ขนมหันมาคุยกับน้ำผึ้ง

"ตอนนี้ยังเหลือเวลาสิบกว่านาที ปกติอาจารย์จะเข้ามาสอนตรงเวลาไม่ก็ก่อนเวลาแค่นิดเดียว รอดูตอนถึงเวลาว่าอาจารย์คนไหนจะมาแทน"

น้ำผึ้งตอบกลับขนม เพราะวิชานี้เป็นของอาจารย์ที่ลาออกกะทันหันเลยไม่รู้ว่าใครจะมาสอนแทน ซึ่งตอนนี้นักศึกษาก็เริ่มทยอยมากันแล้ว อย่างเธอกับขนมก็มาล่วงหน้า เพราะถ้าเข้าเรียนช้าและมาเช็กชื่อไม่ทันก็มีผลต่อคะแนนเหมือนกัน ระหว่างนั้นนักศึกษาก็สนทนาในหัวข้อเดียวกันว่าอาจารย์คนไหนจะมาสอนแทน

แอด

แต่ระหว่างนั้นประตูคลาสเรียนก็ถูกเปิดพร้อมกับบุคคลที่เข้ามาใหม่ บุคคลที่ไม่คุ้นหน้าและดูสง่าเรียกเสียงฮือฮาจากนักศึกษาเป็นจำนวนมาก

'เป็นเขาคนนั้น...'

น้ำผึ้งมองคนที่เดินเข้ามาคือคนที่เธอเพิ่งเดินชนไปเมื่อก่อนเข้าคลาสเรียน การปรากฏตัวของเขาในตอนนี้ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมห้องที่ให้ความสนใจ รวมถึงน้ำผึ้งด้วยที่ไม่อาจละสายตาไปจากคนตรงหน้าคลาสเรียนได้เลย

ใจเธอเริ่มเต้นโครมครามอย่างไม่มีสาเหตุอีกแล้ว

"สวัสดีนักศึกษาทุกคนครับ...ผมขอแนะนำตัวและชี้แจงเล็ก ๆ น้อย ๆ ก่อนจะถึงเวลาเรียนนะครับ"

คนตัวสูงพูดด้วยท่าทางสง่าไม่มีติดขัดหรือประหม่าแต่อย่างใดและคำพูดของเขาก็ทำให้นักศึกษาในคลาสเรียนเงียบเสียงลงและตั้งใจฟัง

"ผมปฐพีมาสอนแทนอาจารย์ศิริมาชั่วคราวครับ ซึ่งเป็นการรับช่วงต่อกะทันหันทั้งผมและนักศึกษาอาจจะต้องปรับจูนกันนิดหน่อย แต่ผมจะสอนต่ออย่างเต็มที่หากมีอะไรสงสัยหรือติดขัดตรงไหนก็สอบถามผมได้นะครับ ขอบคุณครับ"

เป็นการบอกกล่าวและแนะนำตัวสั้น ๆ ทว่ากลับทำให้นักศึกษาในคลาสเรียนตื่นเต้นกันอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะนักศึกษาหญิงดูให้ความสนใจอยากเรียนมากกว่าตอนอาจารย์คนเก่าสอน เพราะอาจารย์คนเก่าเวลาสอนนักศึกษาในห้องแทบจะหลับกันทุกคน แต่พอได้อาจารย์คนใหม่มาสอนกลับทำให้นักศึกษาดูตื่นตัวกันทีเดียว

"ผมขอเช็กชื่อเลยนะครับ"

จากนั้นอาจารย์คนใหม่ก็เช็กชื่อนักศึกษาในคลาสโดยการอ่านชื่อทีละคนตามลำดับ

"ปรีชญา..."

เมื่อมาถึงชื่อที่ถูกเรียกล่าสุดกลับไร้เสียงขานรับทำให้ใบหน้าหล่อเงยหน้าขึ้นพร้อมกวาดสายตามองนักศึกษาในห้องเพื่อหาเจ้าของชื่อ

"ปรีชญา ศิริโชค"

และชื่อก็ถูกเรียกซ้ำอีกครั้งพร้อมกับนามสกุล

"น้ำผึ้ง! อาจารย์เรียกอยู่"

ขนมสะกิดเพื่อนที่เอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมขานรับสักที

"คะค่ะ!"

"มาค่ะ!"

น้ำผึ้งที่เพิ่งได้สติก็รีบขานรับเสียงดังจนเพื่อนในห้องหันมอง

กึก

รวมถึงสายตาคมของอาจารย์คนใหม่ที่มองมาทางเธอ ทำให้สายตาของเธอกับอาจารย์สบเข้ากันแต่ก็เพียงครู่เดียว

จากนั้นอาจารย์ก็ก้มหน้าอ่านรายชื่อนักศึกษาต่อ

หลังจากที่อาจารย์เช็กชื่อนักศึกษาเสร็จก็เริ่มการสอนทันที และดูเหมือนว่าการสอนของอาจารย์คนใหม่ทำให้นักศึกษาเข้าใจและสนุก ทว่าน้ำผึ้งกลับไม่ค่อยมีสติและไม่ค่อยมีสมาธิในการเรียนอย่างที่ควรจะเป็น เธอมองอาจารย์กำลังสอนอย่างตั้งใจแต่คำพูดของอาจารย์คนใหม่กลับไม่เข้าหูของเธอเลย