ตอนที่2 ไม่ได้ชอบคนแก่

มหาลัย

"งืออ เรียนเสร็จสักที อยากพักผ่อนจะแย่แล้ว"

น้ำผึ้ง หญิงสาววัย 22 ปี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักอ่อนหวานหันไปคุยกับเพื่อนหลังจากที่เดินออกมาจากคลาสเรียน

"แหม่พูดแบบนี้แสดงว่าจะรีบกลับห้องเหมือนทุกครั้งใช่ไหม"

ขนม พูดอย่างรู้ทันเพราะน้ำผึ้งติดห้องมาก

"ก็เราชอบอยู่ที่ห้องนี่หน่า ขนมน่าจะชินกับเราได้แล้ว"

"จ้า ๆ เราชินกับเธอแล้วล่ะผึ้งน้อย"

เพราะเพื่อนตัวน้อยอย่างน้ำผึ้งเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ปีหนึ่ง ทว่าขนมก็ไม่คิดเล็กคิดน้อย เพราะถ้ามีอะไรที่จำเป็นหรือมีเรื่องสำคัญที่ต้องออกน้ำผึ้งก็ให้ความสำคัญเสมอ แต่ถ้าไม่มีอะไรเป็นพิเศษน้ำผึ้งก็เลือกที่จะกลับ ส่วนขนมเธอก็ไปต่อกับแฟนหนุ่มอยู่ดี

"ผู้ชายมองใหญ่แล้วน้ำผึ้ง"

ขนมสะกิดน้ำผึ้งให้ดูผู้ชายที่มองมา ซึ่งสายตาพวกนั้นบ่งบอกได้ว่าอยากได้อยากรู้จักน้ำผึ้งมากแค่ไหน เพราะน้ำผึ้งนั้นทั้งน่ารักและดูนุ่มนิ่มไปหมด ใบหน้าที่จิ้มลิ้ม แก้มป่องอมชมพู ตัวขาวจั๊ว ดูอ่อนนุ่มอ่อนหวาน ดูใสซื่อบริสุทธิ์ ผู้ชายก็อยากได้อยากครอบครองเป็นธรรมดา

"มองขนมหรือเปล่า ขนมสวยเซ็กซี่จะตาย"

น้ำผึ้งพูดออกไปตามความจริง เพราะน้ำผึ้งกับขนมเป็นเพื่อนกันแต่ต่างกันสุดขั้ว บุคลิกและการแต่งตัวทุกอย่างระหว่างน้ำผึ้งกับขนมค่อนข้างต่างกันแต่กลับคบกันมาจนถึงทุกวันนี้ อย่างเช่นน้ำผึ้งใส่เสื้อพอดีตัวกระโปรงก็พอดีเข่าหรือเหนือเข่ามานิดหน่อย จะแตกต่างกับขนมที่รายนั้นจะเซ็กซี่ตัวแม่แต่ไม่ได้น่าเกลียดแต่กลับน่ามอง

"จะมองเราทำไม มองเราก็ไม่ได้อะไรหรอกเพราะเราไม่ได้โสดเหมือนผึ้งนะ ผึ้งอ่ะไหนบอกจะมีแฟนก่อนเรียนจบ จนถึงตอนนี้จะเรียนจบอยู่แล้วก็ยังไม่มีแฟน"

"ก็เรายังไม่เจอใครที่อยากจะได้เป็นแฟนนี่"

น้ำผึ้งตอบกลับเพื่อนสาว ยอมรับว่าก็อยากมีแฟนสักครั้งก่อนเรียนจบ เพราะน้ำผึ้งไม่ได้อินโนเซนต์ขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าที่ผ่านมาจะไม่คุยกับใครเลย เธอก็เป็นวัยรุ่นทั่วไปที่ใครเข้าหาก็คุยแต่คุยได้ไม่นานเพราะน้ำผึ้งจะเงียบหายไปอย่างเงียบ ๆ ตั้งแต่ปีหนึ่งมาก็มีผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้าหาเธอ แต่พอเธอลองคุยก็ไม่มีใครที่เธออยากสานต่อสักคน คุยกับใครก็รู้สึกเฉย ๆ ไม่ตื่นเต้น ไม่อะไรเลย

"ตกลงผึ้งชอบผู้ชายแบบไหนกันแน่ จะรุ่นน้อง รุ่นเดียวกัน หรือรุ่นพี่ ก็ลองคุยมาหมดแล้วแต่ก็ไม่เอาใครสักคน"

"ไม่รู้หมือนกัน...เราไม่มีสเปก"

"หรือชอบคนแก่?"

"..."

"เพราะคงจะเหลือแต่คนแก่ที่ผึ้งยังไม่ได้ลองคุยแล้วแหละ ไม่แน่ผึ้งอาจชอบคนที่อายุเยอะแบบนั้นก็ได้"

"เราไม่ได้ชอบนะ...ไม่งั้นเวลาเห็นพวกลุง ๆ เราคงใจเต้นไปแล้ว"

"ไม่ใช่ลุง ๆ แบบนั้นสิ หมายถึงผู้ชายที่เป็นหนุ่มใหญ่ ดูเป็นผู้ใหญ่ มีภูมิฐาน ทรงแด๊ดดี้อ่ะ"

"ขนมก็พูดไปเรื่อย..."

น้ำผึ้งทำปากอุบอิบใส่เพื่อนสาว

"ไม่แน่นะน้ำผึ้งอาจจะชอบอ้อนคนทรงนั้นก็ได้ แด๊ดดี้คะ แด๊ดดี้ขา ไง"

"บ้า เราไม่ได้ชอบคนแก่"

น้ำผึ้งหันไปค้อนใส่เพื่อนด้วยใบหน้าซื่อ ๆ แก้มป่อง ๆ ทว่ากลางใจกลับอุ่นวาบขึ้นมาเมื่อเพื่อนพูดคำว่า 'แด๊ดดี้' ความรู้สึกอบอุ่นบางอย่างก่อเกิดขึ้นในใจของหญิงสาว

"ว่าแต่อาจารย์บัญชีเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ จะมีอาจารย์คนไหนมาดูแลรับช่วงแทนนะ"

และขนมก็เปลี่ยนเรื่องคุย เพราะเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่สำคัญเช่นกัน

"ก็คงต้องรอดูวันจันทร์ อีกแค่ไม่กี่เดือนจะเรียนจบอยู่แล้ว ไม่น่าเลย"

"นั่นนะสิ ว่าแต่คืนนี้ผึ้งน้อยอยากไปสนุกด้วยกันที่ผับไหม มีคิม มีโซ่ มีทาม"

บุคคลที่ขนมพูดถึงนั้นน้ำผึ้งก็รู้จักมักคุ้นดี คิมคือแฟนของขนมที่อยู่คณะวิศวะ ส่วนขนมและน้ำผึ้งอยู่คณะบริหาร ซึ่งคิมกับขนมเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมแล้วมาคบกันเป็นแฟนก็ตั้งแต่ปีหนึ่ง ส่วนโซ่ก็เป็นเพื่อนขนมกับคิมตั้งแต่มัธยมเช่นกัน ซึ่งโซ่นั้นเป็นเกย์แล้วก็มีแฟนคือทาม ทำให้น้ำผึ้งมักเจอคนพวกนี้บ่อย ๆ

"ไม่ดีกว่า เราอยากอยู่ห้องอ่ะ"

"ชอบหมกตัวอยู่แต่ในห้องจริง ๆ นี่คงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ผึ้งไม่ได้เจอคนอื่น ๆ เลย"

ขนมก็พอรู้คำตอบของเพื่อนตัวน้อยดี แต่ก็ลองชวนเผื่อเพื่อนตัวน้อยจะเกิดอยากไปขึ้นมา

"ไว้โอกาสหน้านะ ขนมคงไม่ว่าอะไรเราเนอะ"

"เราเคยว่าเธอที่ไหนล่ะผึ้งน้อย"

"งือ ขนมน่ารักตลอด แล้วนี่ขนมจะให้เราเดินไปเป็นเพื่อนไหม"

เพราะขนมต้องไปหาคิมที่คณะก่อนเพื่อรอกลับพร้อมคิมเพราะทั้งสองพักอยู่ด้วยกัน

"ไม่ ๆ ผึ้งกลับไปพักผ่อนเถอะ"

"โอเคงั้นไว้เจอกันนะ เรากลับคอนโดก่อนนะ"

"กลับดี ๆ ล่ะผึ้งน้อย"

"จ้า ๆ เราไปแล้วนะ "

ทำให้น้ำผึ้งแยกกับขนม ซึ่งคอนโดที่น้ำผึ้งอาศัยอยู่สามารถเดินไปได้