บทที่ 4 แนบเนื้อ
“ยังไม่กลับอีกเหรอ”
คนตัวเล็กเดินออกจากห้องนอนในสภาพงัวเงียยามช่วงสายของวัน สิ่งแรกที่เห็นตอนลืมตาตื่นขึ้นมาก็คือเฉินเฉิน
เขากำลังก้มหน้าก้มตาทำงานบ้านให้เธออย่างขมักเขม้น
หญิงสาวยืนกอดอกมองด้วยความรู้สึกหลากหลาย แทบไม่อยากจดจำว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง
“รอให้เธอตื่นก่อนแล้วค่อยกลับ”
ชายหนุ่มยิ้มใสซื่อรีบเดินเข้ามาสวมกอดหญิงสายแต่กลับถูกเธอพลักออกอย่างไม่ใยดี
“ตัวอ้วนมีแต่เหงื่อไม่ต้องมากอดเค้า”
“ลืมไปเลย ขอโทษทีนะ” เฉินเฉินก้มลงมองสภาพเปียกซ่กของตัวเองอย่างรู้สึกผิด
“เมื่อคืนเค้าเมามาก จะ…จำไม่ได้เลยว่าทำอะไรบ้าง”
“ผ้าปูที่นอนมันเลอะ เราเอาไปซักให้แล้ว”
“เฉิน…”
“…..” คิ้วหนาเลิกขึ้นมองหลักจากได้ยินเสียงเรียกของหญิงสาว เขารีบวางมือจากสิ่งที่ทำ แล้วให้ความสนใจเธอเป็นอย่างแรก
“เรื่องเมื่อคืน…”
“อะไร?”
“เค้าเมาอ่ะ ไม่ได้ตั้งใจ”
“ไม่ได้ตั้งใจ?” เฉินเฉินหัวเราะในลำคอเย้ยหยันเมื่อเธอพูดออกมาหน้าตาเฉยว่าไม่ได้ตั้งใจ “แต่เธอขึ้นให้เราจนเสร็จไปสามรอบเลยนะ”
“หยุดพูดเถอะน่า เอากับอ้วนน่าอายจะตายไป”
“เธออายเหรอ”
“ถ้าคนอื่นรู้ว่าเรามีอะไรกัน เค้าอายเพื่อนตายเลย”
จากรอยยิ้มสดใสก่อนหน้าค่อยๆ เลือนลางจางหายไป ทั้งๆ ที่เธอทำให้เสียใจและเสียความรู้สึกอยู่บ่อยครั้งแต่กลับยิ่งรักมากขึ้นทุกวัน “อืม ไม่บอกใครหรอก”
“อ้วนคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเค้าเลยนะรู้ไหม”
“…..” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กผ่านแววตาเจ็บปวด อยากให้เธอรู้สึกเหมือนเขาบ้าง แค่เศษเสี้ยวก็ยังดี
“หิวข้าวแล้ว ทำอะไรให้กินหน่อยสิ”
“เราทำข้าวต้มหมูสับไว้ให้แล้ว ไปนั่งรอก่อนเดี๋ยวตักใส่ชามไปให้”
“ไม่เอา เค้าไม่อยากกินข้าวต้ม”
“แล้วอยากกินอะไร”
“อยากกินแกงกระหรี่เทมปุระฝีมืออ้วน”
“แต่ของสดในตู้เย็นไม่มีเลย เอาไว้กินตอนเย็นได้มั้ย”
“ก็เค้าอยากกินตอนนี้ อ้วนทำให้เค้าไม่ได้เหรอ”
“ทำได้สิ แต่เราคงต้องออกไปซื้อของเอง”
“ก็รีบไปสิ เค้าจะกินเดี๋ยวนี้”
“งั้นกินนมจืดกับซีเรียลรองท้องไปก่อน เดี๋ยวเรารีบไปซุปเปอร์ซื้อของมาทำให้”
“อืม รีบไปรีบมา”
“…..”
เนออนได้แต่ชะเง้อคอมองตามเพื่อนชายที่รีบเดินออกจากห้องไปอย่างเงอะงะ ไม่ว่าเธอจะสั่งหรือบอกให้ทำอะไร เฉินเฉินยินดีทำให้โดยไม่มีข้อแม้
เวลาต่อมา
“อร่อยมั้ย”
เฉินเฉินเฝ้ามองหญิงสาวอย่างมีความหวัง เนออนกินอาหารที่เขาทำให้จนหมดแทบไม่เหลือ
“กินหมดสองจานเลย น้ำหนักต้องขึ้นแน่ๆ”
“…..” ชายหนุ่มยกมือลูบผมยาวสลวยของคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยน ถ้าเป็นไปได้ก็อยากใช้ชีวิตอยู่กับเธอตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่อยากห่างไปไหน “เมื่อคืนเธอขึ้นให้เราไม่พักเลย ปวดขามั้ย”
“ปวดสิ นวดขาให้หน่อย”
ชายหนุ่มจับสองข้างเรียวเล็กขึ้นมาวางไว้บนตัก ก่อนจะค่อยๆ บีบนวดให้อย่างเบามือ
“อื้อ…อ้วนทำไร” ร่างเล็กสะดุ้งรีบชักเท้ากลับเมื่อเพื่อนชายทั้งหอมทั้งจูบอย่างไม่คิดรังเกียจ
“จูบเธอไง”
“แต่นั่นมันเท้าเค้านะ อ้วนจุ๊บทำไม”
“แค่จูบเอง เมื่อคืนยังเลียมาแล้วเธอลืมเหรอ”
“ทีหลังห้ามทำแบบนี้นะ”
“ห้ามไม่ได้หรอก เรารักของเรา”
“อาบน้ำพร้อมกันมั้ย สระผมให้เค้าหน่อย”
“…..”
“ไม่ได้เหรอ?”
“เราไม่เคยขัดใจออนอยู่แล้ว”
“ถอดเสื้อผ้าให้หน่อย อุ้มเค้าด้วยนะ”
เฉินเฉินพยักหน้ารับ ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าของเพื่อนสาวออกอย่างทะนุถนอม จนเหลือเพียงเรือนร่างอรชรเปลือยเปล่าตรงหน้า
ดวงตาคมเหลือบสายตาแอบมองใจกลางความเป็นสาวขาวเนียนที่บวมช้ำ หลังจากถูกเขาทำมาเป็นเวลานานตลอดทั้งคืน
“มองไร”
“คนที่ชื่อบาสเป็นใคร เมื่อคืนตอนที่เอากันเราเห็นมันโทรมาหาออนตั้งหลายสาย”
“ไม่ใช่เรื่องของตัวสักหน่อย”
“ก็แค่บอกมาว่ามันเป็นใคร” จากท่าทางและสายตาที่เคยมองเธออย่างอ่อนโยน แปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งราวกับคนละคน
“ชื่อพี่บาส เรียนอยู่ปีสี่”
“แล้วยังไง?”
“เค้าทักมาจีบเราสักพักแล้ว”
“…..”
“อ้วนว่าเป็นไงบ้าง คนนี้โอเคมั้ย”
“คนนี้เหรอที่มาจีบ?” เฉินเฉินก้มลงมองภาพถ่ายของผู้ชายคนนั้นในโทรศัพท์ของหญิงสาว
เขาเทียบอะไรกับผู้ชายคนนั้นไม่ได้เลย เพียงแค่คิดว่าเนออนกำลังจะชอบหรือปันใจไปรักผู้ชายคนอื่นมือไม้ก็สั่นเกร็งจนยากจะควบคุม
“อืม…หล่อใช่มั้ยล่ะ”
“แล้วเธอชอบมันหรือเปล่า”
“ไม่ชอบหรอก แต่คุยเล่นๆ ก็สนุกดี”
คำตอบที่น่าพึงพอใจของเพื่อนสาวทำให้รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะอุ้มกระเตงเรือนร่างเปลือยเปล่าขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง เดินเข้ามาภายในห้องนอน
“อื้อ~ อ้วนจะทำไร”
“ก่อนจะอาบน้ำ ขอเ-ดเธอหน่อยได้มั้ย”
“แต่ของอ้วนมันใหญ่ เค้าเจ็บจิ๋มจะแย่” กัดริมฝีปากบางไว้แน่น เงยหน้าขึ้นมองสบตาอย่างกล้าๆ กลัวกลัวๆ
“จะทำเบาๆ”
“งั้นใส่มาเลย”
ปัก!
เล็บสวยจิกลงบนท้ายทายของชายหนุ่มอย่างแรงจนเลือดซิบเมื่อถูกแก่นกายใหญ่อัดกระแทกเข้าออกในช่องทางรักจนสุดความยาว
สองขาเรียวเกี่ยวเอวสอบไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ก่อนที่คนตัวสูงจะเริ่มขยับท่อนเอ็นเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบ
“อืม~เฉิน ไหนบอกจะทำเบาๆ ไง”
“ก็เบาให้แล้ว แต่ของเธอมันเล็กมาก”
“อ่า…” ร่างบางหลับตาพริ้มใช้แขนเรียวโอบลำคอหนาไว้แน่น แต่สิ่งที่เขาทำคือโน้มริมฝีปากเข้ามาจูบทั่วใบหน้าราวกับกลัวว่าจะมีใครมาพรากเธอไปจากอ้อมกอด
“ตัวเธอเล็กมาก ของเราเข้าได้ไม่หมด”
“เฉินเฉิน~”
“ขอเอาเธอแบบนี้ทุกวันเลยได้มั้ย” กระซิบถามข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เร่งจังหวะอัดกระแทกบั้นท้ายขาวเนียนกระทบกับต้นขาแกร่งจนเกิดเป็นเสียงดังลั่น
“เราเคยตกลงกันไว้แล้วไงว่าแค่เรื่องเซ็กส์”
“เราทำเหมือนออนไม่ได้ เราขอถอนคำพูด”
“ไอ้หมูตอนงี่เง่า ไม่อยากเอากับอ้วนแล้ว”
“เพื่อนที่ไหนจะเอากันแบบนี้” ไม่พูดเปล่าแต่ยังซุกใบหน้าไปตามซอกคอแล้วจูบเบาๆ ค่อยๆ วางร่างบางลงบนเตียงอย่างเบามือ
แค่อยากเห็นเรือนร่างของเธอทุกซอกทุกมุม อยากเห็นชัดๆ ตอนที่โดนเขาเอาเหมือนหมูเหมือนหมา
“อืม อ้วน~ ฉี่มันจะแตก”
“ใจเย็นหน่อยออน ผ้าปูที่นอนยังไม่แห้ง”
“ไม่ไหวแน่ อ้วนทำเค้าเสียวมาก” ยิ่งหุบขายิ่งถูกคนตัวโตอัดกระแทกเข้ามาจนสุดลำ
“ถ้าจะแตกก็ให้มันแตก เค้าซื้อที่นอนให้ใหม่ก็ได้”
“อึก~ ฉี่เค้ามันแตกแล้ว เปียกหมดเลย”
“แตกเหมือนกัน”
“อ้วนทำเค้าเจ็บอีกแล้ว”
“แต่เธอก็ชอบไม่ใช่เหรอ”
“…..”
“เราก็ชอบเอาออนเหมือนกัน”
บ้านเนออน
“หายไปไหนมาไอ้ตัวแสบ ทำไมเมื่อคืนไม่กลับบ้าน” เสียงโวยวายของผู้เป็นพ่อดังทันทีที่คนตัวเล็กก้าวขาซ้ายเข้ามาในบ้าน “ป๊าโทรหาก็ตัดสายทิ้ง เดี๋ยวจะโดนดี”
ชนินทร์หรี่สายตามองลูกสาวตัวดีที่เพิ่งกลับเข้ามาในสภาพร่อแร่อิดโรย
แน่นอนว่าเสร็จจากรอบนั้น เพื่อนชายไม่ยอมจบแค่รอบเดียว มิหนำซ้ำยังทำเธอสลบคาอก
“โอ๊ะโอ ทำไมป๊าขี้บ่น ระวังตีนกาขึ้นนะป๊า”
“ไอ้ลูกคนนี้!”
ผู้เป็นพ่อได้แต่ยืนเท้าเอวตะโกนตามหลังลูกสาวคนสวยที่รีบวิ่งหายขึ้นไปบนห้อง
“ลูกโตแล้วนะนินทร์ ปล่อยลูกไปเถอะ” อินวราถอนหายใจมองสามีที่ดูเหมือนเส้นเลือดในสมองกำลังจะแตก แม้จะมีลูกมากถึงสามคนแต่ชนินทร์กลับรักเนออนมากกว่าใคร
“กลัวมันไปทำอะไรพิเรนทร์อีกน่ะสิ”
“เนออนก็นิสัยเหมือนพ่อนั่นแหละ แล้วจะโทษใคร”
“…..” คนเป็นพ่อคิดไม่ตกได้แต่กลุ้มใจ เนออนนิสัยเหมือนเขาจนน่ากังวล ไม่ได้กลัวว่าใครจะมาหลอก กลัวแต่มันจะไปสร้างเรื่องหลอกคนอื่นให้ปวดหัว
พรึ่บ~
คนตัวเล็กล้มตัวลงนอนแผ่หราบนเตียงใหญ่ภายในห้อง ก่อนที่เหตุการณ์ในอดีตสุดเร่าร้อนจะย้อนกลับเข้ามาในความคิดไม่สามารถสลัดภาพออกไปได้
‘เฉินเฉินเลียให้เราหน่อยได้ไหม’
‘ตรงนี้ของเธอหวานมาก น้ำออกมาเยอะมากด้วย’
‘อืม…เสียวมากเลย เหมือนฉี่มันจะแตกอีกแล้ว’
‘ปล่อยออกมาสิ เดี๋ยวเลียให้เอง’
‘อื้อ…เฉินจะกินฉี่เค้าเหรอ’
‘ถ้าเป็นของออนเราไม่รังเกียจหรอก’
‘งั้นก็มากิน’
‘แตกแล้วเหรอ ถึงปล่อยน้ำใส่ปากเราเยอะขนาดนี้’
‘อ้วนเลียเก่งมาก ทำฉี่เค้าแตกอีกแล้ว’
‘จะใส่เข้าไปแล้วนะ อ้าขากว้างๆ หน่อยเธอ’
‘เข้ามาลึกเกินไปแล้วนะ เค้าจุก!’
เนออนยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ พร้อมถอนหายใจหนัก ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์กับเพื่อนชายคนนี้จะถลำลึกมากกว่าที่คิด “ถ้าใครรู้ว่าได้กับไอ้หมูตอนนั่น โดนเพื่อนล้อแน่เลย นี่ฉันทำอะไรลงไป”
เฉินเฉินไม่หล่อแถมยังตัวอ้วนไม่มีซิกซ์แพ็ก ถ้าคนอื่นรู้มีหวังอายตายเลย
ครืด~
เสียงเรียกเข้าจากคนที่โทรเข้ามาช่วยดึงสติให้เธอตื่นจากภวังค์ หัวใจดวงน้อยห่อเหี่ยวเมื่อเหลือบไปเห็นรายชื่อของ ‘เฉินเฉิน’ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ
“โทรมาไม” เธอกดเสียงใส่ปลายสายด้วยอารมณ์หงุดหงิด ไม่ว่าเขาจะทำอะไรในตอนนี้ก็ดูขัดหูขัดตาไปเสียหมด
(อย่าลืมกินยาคุม)
“ไม่ลืมหรอกน่า เค้าไม่อยากท้องกับอ้วนหรอกนะ”
(ถึงท้องเราก็เลี้ยงเธอกับลูกได้)
“ฝันไปเถอะย่ะ”
(…..)
“ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ เค้าจะพักผ่อน”
