บท
ตั้งค่า

บทที่ 4 แนบเนื้อ

“ยังไม่กลับอีกเหรอ”

คนตัวเล็กเดินออกจากห้องนอนในสภาพงัวเงียยามช่วงสายของวัน สิ่งแรกที่เห็นตอนลืมตาตื่นขึ้นมาก็คือเฉินเฉิน

เขากำลังก้มหน้าก้มตาทำงานบ้านให้เธออย่างขมักเขม้น

หญิงสาวยืนกอดอกมองด้วยความรู้สึกหลากหลาย แทบไม่อยากจดจำว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง

“รอให้เธอตื่นก่อนแล้วค่อยกลับ”

ชายหนุ่มยิ้มใสซื่อรีบเดินเข้ามาสวมกอดหญิงสายแต่กลับถูกเธอพลักออกอย่างไม่ใยดี

“ตัวอ้วนมีแต่เหงื่อไม่ต้องมากอดเค้า”

“ลืมไปเลย ขอโทษทีนะ” เฉินเฉินก้มลงมองสภาพเปียกซ่กของตัวเองอย่างรู้สึกผิด

“เมื่อคืนเค้าเมามาก จะ…จำไม่ได้เลยว่าทำอะไรบ้าง”

“ผ้าปูที่นอนมันเลอะ เราเอาไปซักให้แล้ว”

“เฉิน…”

“…..” คิ้วหนาเลิกขึ้นมองหลักจากได้ยินเสียงเรียกของหญิงสาว เขารีบวางมือจากสิ่งที่ทำ แล้วให้ความสนใจเธอเป็นอย่างแรก

“เรื่องเมื่อคืน…”

“อะไร?”

“เค้าเมาอ่ะ ไม่ได้ตั้งใจ”

“ไม่ได้ตั้งใจ?” เฉินเฉินหัวเราะในลำคอเย้ยหยันเมื่อเธอพูดออกมาหน้าตาเฉยว่าไม่ได้ตั้งใจ “แต่เธอขึ้นให้เราจนเสร็จไปสามรอบเลยนะ”

“หยุดพูดเถอะน่า เอากับอ้วนน่าอายจะตายไป”

“เธออายเหรอ”

“ถ้าคนอื่นรู้ว่าเรามีอะไรกัน เค้าอายเพื่อนตายเลย”

จากรอยยิ้มสดใสก่อนหน้าค่อยๆ เลือนลางจางหายไป ทั้งๆ ที่เธอทำให้เสียใจและเสียความรู้สึกอยู่บ่อยครั้งแต่กลับยิ่งรักมากขึ้นทุกวัน “อืม ไม่บอกใครหรอก”

“อ้วนคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเค้าเลยนะรู้ไหม”

“…..” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กผ่านแววตาเจ็บปวด อยากให้เธอรู้สึกเหมือนเขาบ้าง แค่เศษเสี้ยวก็ยังดี

“หิวข้าวแล้ว ทำอะไรให้กินหน่อยสิ”

“เราทำข้าวต้มหมูสับไว้ให้แล้ว ไปนั่งรอก่อนเดี๋ยวตักใส่ชามไปให้”

“ไม่เอา เค้าไม่อยากกินข้าวต้ม”

“แล้วอยากกินอะไร”

“อยากกินแกงกระหรี่เทมปุระฝีมืออ้วน”

“แต่ของสดในตู้เย็นไม่มีเลย เอาไว้กินตอนเย็นได้มั้ย”

“ก็เค้าอยากกินตอนนี้ อ้วนทำให้เค้าไม่ได้เหรอ”

“ทำได้สิ แต่เราคงต้องออกไปซื้อของเอง”

“ก็รีบไปสิ เค้าจะกินเดี๋ยวนี้”

“งั้นกินนมจืดกับซีเรียลรองท้องไปก่อน เดี๋ยวเรารีบไปซุปเปอร์ซื้อของมาทำให้”

“อืม รีบไปรีบมา”

“…..”

เนออนได้แต่ชะเง้อคอมองตามเพื่อนชายที่รีบเดินออกจากห้องไปอย่างเงอะงะ ไม่ว่าเธอจะสั่งหรือบอกให้ทำอะไร เฉินเฉินยินดีทำให้โดยไม่มีข้อแม้

เวลาต่อมา

“อร่อยมั้ย”

เฉินเฉินเฝ้ามองหญิงสาวอย่างมีความหวัง เนออนกินอาหารที่เขาทำให้จนหมดแทบไม่เหลือ

“กินหมดสองจานเลย น้ำหนักต้องขึ้นแน่ๆ”

“…..” ชายหนุ่มยกมือลูบผมยาวสลวยของคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยน ถ้าเป็นไปได้ก็อยากใช้ชีวิตอยู่กับเธอตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่อยากห่างไปไหน “เมื่อคืนเธอขึ้นให้เราไม่พักเลย ปวดขามั้ย”

“ปวดสิ นวดขาให้หน่อย”

ชายหนุ่มจับสองข้างเรียวเล็กขึ้นมาวางไว้บนตัก ก่อนจะค่อยๆ บีบนวดให้อย่างเบามือ

“อื้อ…อ้วนทำไร” ร่างเล็กสะดุ้งรีบชักเท้ากลับเมื่อเพื่อนชายทั้งหอมทั้งจูบอย่างไม่คิดรังเกียจ

“จูบเธอไง”

“แต่นั่นมันเท้าเค้านะ อ้วนจุ๊บทำไม”

“แค่จูบเอง เมื่อคืนยังเลียมาแล้วเธอลืมเหรอ”

“ทีหลังห้ามทำแบบนี้นะ”

“ห้ามไม่ได้หรอก เรารักของเรา”

“อาบน้ำพร้อมกันมั้ย สระผมให้เค้าหน่อย”

“…..”

“ไม่ได้เหรอ?”

“เราไม่เคยขัดใจออนอยู่แล้ว”

“ถอดเสื้อผ้าให้หน่อย อุ้มเค้าด้วยนะ”

เฉินเฉินพยักหน้ารับ ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าของเพื่อนสาวออกอย่างทะนุถนอม จนเหลือเพียงเรือนร่างอรชรเปลือยเปล่าตรงหน้า

ดวงตาคมเหลือบสายตาแอบมองใจกลางความเป็นสาวขาวเนียนที่บวมช้ำ หลังจากถูกเขาทำมาเป็นเวลานานตลอดทั้งคืน

“มองไร”

“คนที่ชื่อบาสเป็นใคร เมื่อคืนตอนที่เอากันเราเห็นมันโทรมาหาออนตั้งหลายสาย”

“ไม่ใช่เรื่องของตัวสักหน่อย”

“ก็แค่บอกมาว่ามันเป็นใคร” จากท่าทางและสายตาที่เคยมองเธออย่างอ่อนโยน แปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งราวกับคนละคน

“ชื่อพี่บาส เรียนอยู่ปีสี่”

“แล้วยังไง?”

“เค้าทักมาจีบเราสักพักแล้ว”

“…..”

“อ้วนว่าเป็นไงบ้าง คนนี้โอเคมั้ย”

“คนนี้เหรอที่มาจีบ?” เฉินเฉินก้มลงมองภาพถ่ายของผู้ชายคนนั้นในโทรศัพท์ของหญิงสาว

เขาเทียบอะไรกับผู้ชายคนนั้นไม่ได้เลย เพียงแค่คิดว่าเนออนกำลังจะชอบหรือปันใจไปรักผู้ชายคนอื่นมือไม้ก็สั่นเกร็งจนยากจะควบคุม

“อืม…หล่อใช่มั้ยล่ะ”

“แล้วเธอชอบมันหรือเปล่า”

“ไม่ชอบหรอก แต่คุยเล่นๆ ก็สนุกดี”

คำตอบที่น่าพึงพอใจของเพื่อนสาวทำให้รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะอุ้มกระเตงเรือนร่างเปลือยเปล่าขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง เดินเข้ามาภายในห้องนอน

“อื้อ~ อ้วนจะทำไร”

“ก่อนจะอาบน้ำ ขอเ-ดเธอหน่อยได้มั้ย”

“แต่ของอ้วนมันใหญ่ เค้าเจ็บจิ๋มจะแย่” กัดริมฝีปากบางไว้แน่น เงยหน้าขึ้นมองสบตาอย่างกล้าๆ กลัวกลัวๆ

“จะทำเบาๆ”

“งั้นใส่มาเลย”

ปัก!

เล็บสวยจิกลงบนท้ายทายของชายหนุ่มอย่างแรงจนเลือดซิบเมื่อถูกแก่นกายใหญ่อัดกระแทกเข้าออกในช่องทางรักจนสุดความยาว

สองขาเรียวเกี่ยวเอวสอบไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ก่อนที่คนตัวสูงจะเริ่มขยับท่อนเอ็นเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบ

“อืม~เฉิน ไหนบอกจะทำเบาๆ ไง”

“ก็เบาให้แล้ว แต่ของเธอมันเล็กมาก”

“อ่า…” ร่างบางหลับตาพริ้มใช้แขนเรียวโอบลำคอหนาไว้แน่น แต่สิ่งที่เขาทำคือโน้มริมฝีปากเข้ามาจูบทั่วใบหน้าราวกับกลัวว่าจะมีใครมาพรากเธอไปจากอ้อมกอด

“ตัวเธอเล็กมาก ของเราเข้าได้ไม่หมด”

“เฉินเฉิน~”

“ขอเอาเธอแบบนี้ทุกวันเลยได้มั้ย” กระซิบถามข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เร่งจังหวะอัดกระแทกบั้นท้ายขาวเนียนกระทบกับต้นขาแกร่งจนเกิดเป็นเสียงดังลั่น

“เราเคยตกลงกันไว้แล้วไงว่าแค่เรื่องเซ็กส์”

“เราทำเหมือนออนไม่ได้ เราขอถอนคำพูด”

“ไอ้หมูตอนงี่เง่า ไม่อยากเอากับอ้วนแล้ว”

“เพื่อนที่ไหนจะเอากันแบบนี้” ไม่พูดเปล่าแต่ยังซุกใบหน้าไปตามซอกคอแล้วจูบเบาๆ ค่อยๆ วางร่างบางลงบนเตียงอย่างเบามือ

แค่อยากเห็นเรือนร่างของเธอทุกซอกทุกมุม อยากเห็นชัดๆ ตอนที่โดนเขาเอาเหมือนหมูเหมือนหมา

“อืม อ้วน~ ฉี่มันจะแตก”

“ใจเย็นหน่อยออน ผ้าปูที่นอนยังไม่แห้ง”

“ไม่ไหวแน่ อ้วนทำเค้าเสียวมาก” ยิ่งหุบขายิ่งถูกคนตัวโตอัดกระแทกเข้ามาจนสุดลำ

“ถ้าจะแตกก็ให้มันแตก เค้าซื้อที่นอนให้ใหม่ก็ได้”

“อึก~ ฉี่เค้ามันแตกแล้ว เปียกหมดเลย”

“แตกเหมือนกัน”

“อ้วนทำเค้าเจ็บอีกแล้ว”

“แต่เธอก็ชอบไม่ใช่เหรอ”

“…..”

“เราก็ชอบเอาออนเหมือนกัน”

บ้านเนออน

“หายไปไหนมาไอ้ตัวแสบ ทำไมเมื่อคืนไม่กลับบ้าน” เสียงโวยวายของผู้เป็นพ่อดังทันทีที่คนตัวเล็กก้าวขาซ้ายเข้ามาในบ้าน “ป๊าโทรหาก็ตัดสายทิ้ง เดี๋ยวจะโดนดี”

ชนินทร์หรี่สายตามองลูกสาวตัวดีที่เพิ่งกลับเข้ามาในสภาพร่อแร่อิดโรย

แน่นอนว่าเสร็จจากรอบนั้น เพื่อนชายไม่ยอมจบแค่รอบเดียว มิหนำซ้ำยังทำเธอสลบคาอก

“โอ๊ะโอ ทำไมป๊าขี้บ่น ระวังตีนกาขึ้นนะป๊า”

“ไอ้ลูกคนนี้!”

ผู้เป็นพ่อได้แต่ยืนเท้าเอวตะโกนตามหลังลูกสาวคนสวยที่รีบวิ่งหายขึ้นไปบนห้อง

“ลูกโตแล้วนะนินทร์ ปล่อยลูกไปเถอะ” อินวราถอนหายใจมองสามีที่ดูเหมือนเส้นเลือดในสมองกำลังจะแตก แม้จะมีลูกมากถึงสามคนแต่ชนินทร์กลับรักเนออนมากกว่าใคร

“กลัวมันไปทำอะไรพิเรนทร์อีกน่ะสิ”

“เนออนก็นิสัยเหมือนพ่อนั่นแหละ แล้วจะโทษใคร”

“…..” คนเป็นพ่อคิดไม่ตกได้แต่กลุ้มใจ เนออนนิสัยเหมือนเขาจนน่ากังวล ไม่ได้กลัวว่าใครจะมาหลอก กลัวแต่มันจะไปสร้างเรื่องหลอกคนอื่นให้ปวดหัว

พรึ่บ~

คนตัวเล็กล้มตัวลงนอนแผ่หราบนเตียงใหญ่ภายในห้อง ก่อนที่เหตุการณ์ในอดีตสุดเร่าร้อนจะย้อนกลับเข้ามาในความคิดไม่สามารถสลัดภาพออกไปได้

‘เฉินเฉินเลียให้เราหน่อยได้ไหม’

‘ตรงนี้ของเธอหวานมาก น้ำออกมาเยอะมากด้วย’

‘อืม…เสียวมากเลย เหมือนฉี่มันจะแตกอีกแล้ว’

‘ปล่อยออกมาสิ เดี๋ยวเลียให้เอง’

‘อื้อ…เฉินจะกินฉี่เค้าเหรอ’

‘ถ้าเป็นของออนเราไม่รังเกียจหรอก’

‘งั้นก็มากิน’

‘แตกแล้วเหรอ ถึงปล่อยน้ำใส่ปากเราเยอะขนาดนี้’

‘อ้วนเลียเก่งมาก ทำฉี่เค้าแตกอีกแล้ว’

‘จะใส่เข้าไปแล้วนะ อ้าขากว้างๆ หน่อยเธอ’

‘เข้ามาลึกเกินไปแล้วนะ เค้าจุก!’

เนออนยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ พร้อมถอนหายใจหนัก ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์กับเพื่อนชายคนนี้จะถลำลึกมากกว่าที่คิด “ถ้าใครรู้ว่าได้กับไอ้หมูตอนนั่น โดนเพื่อนล้อแน่เลย นี่ฉันทำอะไรลงไป”

เฉินเฉินไม่หล่อแถมยังตัวอ้วนไม่มีซิกซ์แพ็ก ถ้าคนอื่นรู้มีหวังอายตายเลย

ครืด~

เสียงเรียกเข้าจากคนที่โทรเข้ามาช่วยดึงสติให้เธอตื่นจากภวังค์ หัวใจดวงน้อยห่อเหี่ยวเมื่อเหลือบไปเห็นรายชื่อของ ‘เฉินเฉิน’ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ

“โทรมาไม” เธอกดเสียงใส่ปลายสายด้วยอารมณ์หงุดหงิด ไม่ว่าเขาจะทำอะไรในตอนนี้ก็ดูขัดหูขัดตาไปเสียหมด

(อย่าลืมกินยาคุม)

“ไม่ลืมหรอกน่า เค้าไม่อยากท้องกับอ้วนหรอกนะ”

(ถึงท้องเราก็เลี้ยงเธอกับลูกได้)

“ฝันไปเถอะย่ะ”

(…..)

“ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ เค้าจะพักผ่อน”

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel