ตอนที่ 5 แปลกไป

สองเดือนผ่านไป...

ที่บ้านธีรดลย์

นุ่น.พาท

"พี่ธีร์คะ ช่วงนี้งานยุ่งหรอคะ นุ่นเห็นพี่กลับดึกทุกวันเลย"

"อืม ช่วงนี้พี่ต้องเข้าไปดูงานที่บริษัทด้วยเลยยุ่งๆ"

พี่ธีร์ตอบฉันด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งไม่สื่อความหมาย เค้าดูเหนื่อยๆ ไม่สดใสเหมือนที่เคย

"แล้วเย็นนี้จะกลับมาทานข้าวเย็นกับนุ่นไหมคะ นุ่นจะได้เตรียมของโปรดของพี่ธีร์ไว้รอ"

"ไม่ล่ะ พี่คงเคลียร์งานดึกและก็จะเลยไปที่คาสิโนต่อด้วย" พี่ธีร์ตอบฉันก่อนจัดแจงวางรวบช้อนส้อมไว้ข้างจานทั้งที่เพิ่งทานมือเช้าไปได้ไม่กี่คำเอง

"อ่อ...ค่ะ อย่าหักโหมบ้างนะคะ นุ่นเป็นห่วง"

"อืม พี่ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปทำงานก่อนนะ"

ฉันมองพี่ธีร์ที่เดินออกไปจากโต๊ะอาหารด้วยความแปลกใจ หลายวันมานี้พี่ธีร์ดูแปลกๆไป เค้าเริ่มทำงานหนักขึ้นหลังจากที่เเต่งงานกันได้ 1 เดือน พี่ธีร์ดูงานยุ่งมากๆจนช่วงหลังๆมาเราไม่ค่อยได้คุยกันเลย บางวันฉันรอเค้าจนดึกจนเผลอหลับไปเลยก็มี พอตื่นเช้ามาก็ไม่เจอเค้าเเล้วเค้ายังคงนอนกอดฉันทุกวัน แต่ฉันไม่เคยตื่นมาทันเจอหน้าเค้าสักวันเลย

สองสามอาทิตย์มานี้ฉันแทบไม่เจอพี่ธีร์ในตอนเช้าเลย วันนี้เป็นวันแรกในรอบสองอาทิตย์ที่ฉันตื่นมาเจอพี่ธีร์และได้ทำอาหารเช้าให้เค้าทานแต่เค้าก็กินไปแค่นิดเดียวเอง บางทีฉันก็แอบคิดนะว่าพี่แอบมีคนอื่นรึป่าวเพราะบางทีท่าทีของเค้าก็ดูเบื่อๆฉันยังไงก็ไม่รู้พี่ธีร์ไม่ค่อยกอดฉัน หอมแก้มฉันเหมือนเมื่อก่อนขนาดฉันจะเข้าไปกอดเค้าบางทียังต้องขออนุญาตเจ้าตัวก่อนเลย

แต่พี่ธีร์ก็ไม่เคยห่างเรื่องบนเตียงกับฉันเลยนะ บางครั้งลักหลับฉันด้วยก็มีเพราะตื่นมาฉันเจ็บช่วงล่างเอามากๆ แต่ฉันก็แอบรู้สึกนะว่าเรื่องอย่างว่าของเรามันไม่เหมือนเดิม เพราะพี่ธีร์จะมีอะไรกับฉันนานขึ้นกว่าตอนที่แต่งงานและทำรุนแรงขึ้นจนบางครั้งฉันไข้ขึ้นเลยก็มี เค้าไม่ค่อยเล้าโลมฉันเหมือนแต่ก่อน ฉันรู้สึกว่าพี่ธีร์มีอารมณ์ที่รุนแรงขึ้น แต่คงเป็นเพราะเครียดเรื่องงานด้วยมั้งเค้าถึงเป็นแบบนี้

ฉันแอบโทรเช็คกับเลขาส่วนตัวของเค้าพี่ธีร์อยู่ที่บริษัทตลอดเพราะช่วงนี้เค้าต้องเข้าไปช่วยดูงานกับพี่ธามด้วย และยังต้องกลับมาเคลียร์งานที่คาสิโนและคลับอีก และเห็นว่าช่วงนี้เค้าก็ชอบออกไปไหนมาไหนกับอาพัฒน์อาแท้ๆของเค้าที่เป็นน้องชายของอาภพพ่อของพี่ธีร์สงสัยคงเป็นเรื่องงานอีกตามเคย ฉันอยากช่วยแบ่งเบาภาระของเค้าบ้างจัง แต่พี่ธีร์น่ะสิไม่ยอมให้ฉันทำอะไรเลย ตอนแรกจะไม่ยอมให้ฉันไปช่วยงานคุณพ่อฉันด้วยซ้ำ แต่ฉันขอเค้าไว้เรื่องหนึ่งเพราะคุณพ่อก็เริ่มไม่ไหวแล้วอายุท่านก็มากทุกวันฉันคงต้องไปช่วยดูแลงานแทนพี่ธีร์ก็เลยต้องยอม

ครืด!! ครืด!! ? คุณพ่อ

ฉัน-ค่ะคุณพ่อ

คุณพ่อ-วันนี้หนูมาทำงานไหมลูก พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย

ฉัน-ไปค่ะ อีกสักครึ่งชั่วโมงเดี๋ยวหนูเข้าไปนะคะ

คุณพ่อ-จ๊ะ พ่อรอนะ

ฉัน-ค่ะ คุณพ่อ

ฉันรีบอาหารเข้าตู้ก่อนจะรีบขับรถไปบริษัททันที คุณพ่อคงเรื่องด่วนแน่ๆถึงได้โทรตามแบบนี้

ที่ PSV Group

"อ้าวมาแล้วหรอ"

"ค่ะคุณพ่อ มีเรื่องด่วนอะไรรึป่าวคะ"

"ช่วงนี้เป็นไงบ้าง ได้ข่าวสามีเรางานยุ่งใช่ไหม"

"คุณพ่อรู้ได้ไงคะ" ฉันมองคุณพ่ออย่างแปลกใจ คุณพ่อรู้ได้ยังว่าพี่ธีร์งานยุ่ง

"ก็พ่อติดต่อไปบริษัทของตาธีร์ แต่ตาธีร์ไม่ว่างรับสายพ่อเลย"

"คุณพ่อมีอะไรรึป่าวคะ"

"พอดีพ่อมีเรื่องจะปรึกษาตาธีร์ริดหน่อย หนูนัดให้พ่อหน่อยได้ไหมนุ่น"

"ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการให้ หนูว่าจะเเวะไปหาเค้าอยู่พอดีค่ะ"

"พ่อฝากด้วยนะ ฝากบอกตาธีร์ด้วยพ่อมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย"

"ค่ะ คุณพ่อ"

คุณพ่อมีเรื่องสำคัญจะพี่ธีร์งั้นหรอ เรื่องอะไรกันทำไมถึงดูจริงจังขนาดนั้น แต่ปกติพี่ธีร์ก็จะคุยกับคุณพ่อตลอด เพราะคุณพ่อฉันเป็นคนสอนงานให้พี่ธีร์ตอนที่พี่ธีร์มารับช่วงต่องานที่บริษัท

คุณพ่อของฉันเคยทำงานและเป็นผู้ถือหุ้นกับบริษัทของพี่ธีร์ แต่มีช่วงนึงที่บริษัทของพ่อพี่ธีร์แย่คุณพ่อของฉันเลยขายหุ้นคืนให้ เพื่อที่ยอดหุ้นของบริษัทของพ่อพี่ธีร์จะมีการร่วมลงทุนมากขึ้น

คุณพ่อของฉันเลยเอาเงินที่ได้มาจัดตั้งบริษัทส่งออกของตัวเองและเป็นคู่ค้ากับบริษัทของพ่อพี่ธีร์จนถึงปัจจุบัน รึว่างานที่บริษัทของฉันจะมีปัญหา ฉันคงต้องรีบไปหาพี่ธีร์แล้วล่ะ

ฉันออกจากบริษัทตัวเองทันทีก่อนที่จะขับรถไปที่บริษัทของพี่ธีร์ ระหว่างที่ฉันขับรถไปฉันพยายามโทรหาเค้า ส่งไลน์หาเค้าแต่เค้าไม่รับโทรศัพท์แล้วไม่อ่านไลน์ของฉันเลย งานเค้ายุ่งขนาดนั้นเลยรึไง

ที่บริษัทของพี่ธีร์

"อ้าวคุณนุ่น สวัสดีค่ะ มาหาคุณธีร์หรอคะ"

"ใช่ค่ะ" เป็นเลขาของพี่ธีร์ที่ทักฉันขึ้นเมื่อเห็นฉันกำลังจะเดินเข้าห้องทำงานของพี่ธีร์

"คุณธีรดลย์ออกไปเมื่อสักครู่นี่เองนะ น่าจะคลาดกันกับคุณนะคะ"

"อ้าวหรอคะ พี่ธีร์ไปไหนไปพอรู้ไหมคะ"

"อืม ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ คุณธีรดลย์ไม่ได้แจ้งไว้ค่ะ"

"พี่ธีร์ออกไปคนเดียวหรอคะ แล้วจะกลับเข้ามาอีกไหมคะ"

"ออกไปกลับคุณพัฒน์ค่ะ คงน่าจะไม่กลับเข้ามานะคะ เพราะถ้าคุณธีร์กลับมาเข้าจะเเจ้งดิฉันไว้ค่ะ"

"อ่อๆค่ะ ขอบคุณนะคะ"

ไปไหนของเค้านะ ฉันเดินกลับมาที่รถกะว่าจะไปหาเค้าที่คลับหรือไม่ก็ที่คาสิโนเผื่อจะเจอสักที แต่ต้องชะงักเพราะมีข้อความจากพี่ธีร์เข้ามาก่อน

"พี่ยังไม่ว่างรับโทรศัพท์ ถ้าว่างจะโทรกลับเอง"