บทที่ 1 หนี้รักก้อนโต

บทที่ 1 หนี้รักก้อนโต

บรรยากาศภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของ ‘K-Club’ สถานบันเทิงระดับไฮเอนด์ใจกลางกรุงเทพฯ ปกคลุมไปด้วยความเงียบงันที่ชวนให้อึดอัด เครื่องปรับอากาศถูกเปิดไว้ที่อุณหภูมิต่ำจนแทบจะเป็นน้ำแข็ง ซึ่งเข้ากันได้ดีกับใบหน้าเรียบตึงของเจ้าของห้อง

"กานต์" หรือที่ใครๆ ในวงการสีเทาเรียกกันว่า "นายหัวกานต์" (และลับหลังเรียกว่า 'ป๋า' เพราะความใจป้ำเวลาถูกใจใคร) นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้สักทองขนาดใหญ่ ชายหนุ่มวัย 36 ปี ในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดพิเศษขยับนาฬิกาข้อมือราคาแพงระยับเล็กน้อย ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบมองไปยังลูกหนี้ที่นั่งตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้น

ไม่ใช่สิ... นั่นไม่ใช่ลูกหนี้ แต่นั่นคือลูกสาวของลูกหนี้ต่างหาก

"พ่อเธอหนีไปแล้ว ทิ้งหนี้พนันไว้ 20 ล้าน... แล้วส่งเด็กเมื่อวานซืนอย่างเธอมาเจรจากับฉันงั้นเหรอ?"

น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำเอาบอดี้การ์ดชุดดำที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังยังเผลอกลั้นหายใจ

แต่คนที่นั่งอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงกลับไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน "เอม" หรือ "อัญชัน" นักศึกษาสาววัย 21 ปี เจ้าของใบหน้าสวยเฉี่ยวและดวงตากลมโตที่ฉายแววดื้อรั้น ขยับตัวนั่งไขว่ห้างอย่าง

ถือวิสาสะ ชุดนักศึกษาพอดีตัวที่เธอสวมใส่อยู่ขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าจนน่ามอง แต่มันกลับขัดใจคนเจ้าระเบียบอย่างกานต์เป็นที่สุด

"หนูชื่อเอมค่ะคุณป๋า... เอ้ย คุณกานต์" เอมฉีกยิ้มหวานหยดที่ดูยังไงก็รู้ว่าจงใจปั้นแต่ง "พ่อเลี้ยงของหนูเขาไม่ได้หนีหรอกค่ะ เขาเรียกว่า... ไปตั้งหลักหาเงิน"

"ฉันไม่ใช่ป๋าของเธอ และฉันไม่รับข้อแก้ตัว" กานต์ตัดบทเสียงแข็ง "ถ้าไม่มีเงิน ก็เตรียมตัวไปทำงานใช้หนี้ที่ซ่อง... หมายถึงที่เลานจ์ข้างล่าง"

"โห... ดุจัง" เอมบ่นอุบอิบ แต่แทนที่จะกลัวจนร้องไห้เหมือนผู้หญิงคนอื่น เธอกลับลุกขึ้นยืนแล้วเดินนวยนาดตรงไปยังโต๊ะทำงานของมาเฟียหนุ่ม

กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูกกานต์ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันทันที "ใครอนุญาตให้ลุก กลับไปนั่ง!"

"นั่งตรงนั้นคุยไม่ถนัดนี่คะ แอร์ห้องคุณกานต์ก็หนาวจะตายชัก... ขอหนูยืนใกล้ๆ 'ความอบอุ่น' หน่อยไม่ได้เหรอ?"

เอมไม่พูดเปล่า เธอวางสองมือลงบนโต๊ะทำงานของเขา โน้มตัวลงมาจนใบหน้าสวยอยู่ห่างจากใบหน้าคมคายเพียงคืบ เสื้อนักศึกษาที่กระดุมเม็ดบนดูเหมือนจะทำงานหนักเป็นพิเศษทำให้กานต์ต้องรีบเบนสายตาหนีไปมองกรอบรูปด้านหลัง

"ยัยเด็กแก่แดด..." กานต์กัดฟันกรอด พยายามข่มอารมณ์ที่เริ่มคุกรุ่น "ถอยออกไป ก่อนที่ฉันจะให้ลูกน้องมาลากเธอออกไปโยนหน้าผับ"

"20 ล้าน... ให้หนูทำงานที่เลานจ์ ชาตินี้ก็ใช้ไม่หมดหรอกค่ะ" เอมพูดเสียงใส พลางใช้นิ้วเรียวสวยลูบไล้ไปตามขอบโต๊ะอย่างยั่วยวน "หนูมีข้อเสนอที่ดีกว่านั้น"

กานต์หันกลับมามองสบตาเธออีกครั้ง แววตาของเสือร้ายเริ่มมีความสนใจเจือปน "ข้อเสนออะไร?"

"หนูจะทำงานใช้หนี้ให้คุณ... แต่ไม่ใช่ในฐานะเด็กนั่งดริงก์" เอมยิ้มมุมปาก แววตาพราวระยับ "หนูเรียนการเรือนมานะ ทำอาหารอร่อย นวดก็เก่ง... หรือถ้าคุณป๋าอยากได้บริการแบบ Exclusive บนห้องนอน... หนูก็เรียนรู้ไวเหมือนกัน"

เสียงสูดหายใจเฮือกดังมาจากบอดี้การ์ดด้านหลัง ไม่มีใครกล้าพูดจาแทะโลมเจ้านายแบบนี้มานานแล้ว และส่วนใหญ่คนที่ทำแบบนี้มักจะมีจุดจบไม่สวย

กานต์นิ่งไปครู่หนึ่ง เขามองสำรวจเด็กสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า สวย... ใช่ เธอสวยมาก แต่ดูอันตรายและเจ้าเล่ห์เกินกว่าจะเป็นแค่เด็กใสซื่อ

"เธอคิดว่าตัวเองมีค่าพอจะขัดดอก 20 ล้านเชียว?" เขาถามเสียงเยาะ "ผู้หญิงที่เสนอตัวให้ฉันมีเป็นร้อย เธอมีดีอะไร?"

"ก็มีดีตรงที่..." เอมถือวิสาสะเดินอ้อมโต๊ะมายืนซ้อนหลังเก้าอี้ของเขา ก่อนจะก้มลงกระซิบที่ข้างหู กลิ่นกายหอมกรุ่นทำเอากานต์เผลอกำหมัดแน่น

"หนู 'ดื้อ' ไงคะ... คุณกานต์ชอบปราบพยศไม่ใช่เหรอ?" เธอเป่าลมหายใจรดต้นคอเขาเบาๆ "ลองรับหนูไว้พิจารณาสิคะ รับรองว่าชีวิตจืดชืดของคุณป๋า... จะมีสีสันจนลืมไม่ลงเลยล่ะ"

กานต์หมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้า มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กแล้วกระชากจนร่างบางเซถลาลงมานั่งตักแกร่งโดยไม่ทันตั้งตัว

"ว้าย!" เอมร้องเสียงหลง สองมือรีบคว้าไหล่กว้างไว้เป็นหลักยึด

ใบหน้าของมาเฟียหนุ่มอยู่ห่างแค่ลมหายใจกั้น คราวนี้เป็นฝ่ายเอมที่ใจเต้นรัว แววตาของเขาไม่ได้ล้อเล่น มันดุดันและทรงพลังจนเธอเริ่มรู้สึกว่า... งานนี้เล่นกับไฟของจริงแล้วยัยเอม

"ปากเก่งดีนี่..." กานต์กระซิบเสียงต่ำ สายตาคมกวาดมองไปทั่วใบหน้าหวาน "จำคำพูดของเธอไว้ให้ดี อัญชัน... เพราะต่อจากวินาทีนี้ เธอคือลูกหนี้ของฉัน"

"..."

"และกฎข้อแรกของการเป็นลูกหนี้ฉันคือ... ห้าม. ลง. จาก. เตียง. จนกว่าฉันจะสั่ง"

เอมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าเพราะเขินหรือเพราะตกใจ "เดี๋ยวๆ ค่ะคุณป๋า! หนูหมายถึงเปรียบเปรย! ไม่ได้จะเริ่มงานตอนนี้!"

"ฉันไม่ชอบคนผิดคำพูด" กานต์ยกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เอมรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ชอบกล "เตรียมตัวรับมือความบันเทิงที่เธอเป็นคนขอเองได้เลย... ยัยตัวแสบ"