บทนำ (NC)

บทนำ

“‘ถิงถิง’ ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะใช้แผนไร้ยางอายเช่นนี้” เสียงโกรธเกรี้ยวทว่าสั่นพร่าของชายหนุ่มดังออกมาจากห้องหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้กับกำแพงของจวนสกุลถัง

ก่อนจะตามมาด้วยเสียงแก้ตัวที่แผ่วเบาทว่าสั่นพร่ายิ่งกว่าของหญิงสาว

“‘หยูเกอเกอ’ ไม่ใช่ข้านะ ข้าไม่ได้ทำสิ่งใด ข้าเพียงเห็นว่าพี่หน้าแดงมากแล้วยังเดินซวนเซจึงเกรงว่าจะล้มป่วยและเร่งเดินตามมาเท่านั้น”

“ยังกล้าปฏิเสธอีกหรือ” จบประโยคนี้เสียงกระเบื้องแตกก็ดังออกมาบ่งบอกอารมณ์โกรธจนขว้างปาถ้วยชาของเจ้าของเสียงที่เอ่ยต่ออย่างพยายามอดกลั้น

“หากมิใช่เจ้าแล้วจะเป็นผู้ใด จะโทษว่าเป็นสาวใช้ของเจ้าเช่นนั้นหรือ หรือว่าเป็นฝีมือพี่สาวน้องสาวคนใดของเจ้า

เชอะ...นอกจากเจ้าที่คอยไล่ตามข้าอยู่ทุกวันแล้ว ยังจะมีใครหน้าไหนกล้าใช้แผนสกปรกเช่นนี้อีก ‘ถังอวี้ถิง’” ประโยคเยาะหยามบ่งบอกความโกรธถึงขีดสุดเมื่ออีกฝ่ายซึ่งเคยแทนตนเองว่าพี่เปลี่ยนคำเรียกขาน

จากนั้นเสียงดังโครมคล้ายคนผู้หนึ่งที่โดนโยนลงบนเตียงอย่างรุนแรงไร้ความปรานีก็ตามมาก่อนจะได้ยินเสียงโอดครวญของหญิงสาวคนเดิม

“โอ๊ย! หยูเกอเกอ ข้าเจ็บนะ ข้าบอกแล้วว่าไม่ใช่ อุ๊บ!...” คำพูดต่อมาไม่อาจเอื้อนเอ่ยเพราะริมฝีปากบางโดนปิดด้วยริมฝีปากผ่าวร้อนที่ประกบลงมาพลางขบเม้มกัดกินอย่างบ้าคลั่ง

“ในเมื่อกล้าทำก็ต้องกล้ารับผลที่ตามมา เจ้าอยากได้สามีมากนักก็ต้องพลีร่างกายให้คุ้มค่า แต่อย่าหวังว่าข้าจะยกย่องเจ้า ถังอวี้ถิง ถึงอย่างไรฮูหยินเอกของข้าก็ต้องเป็นน้องเหม่ยผู้เดียวเท่านั้น”

ขณะเอ่ยลิ้นสากยังคงไล้เลียไปตามริมฝีปากแล้วบดขยี้กลีบปากสีแดงอย่างดุเดือดเร่าร้อนโดยที่ลิ้นเล็กได้แต่ตอบโต้อย่างเก้ๆ กังๆ

ไม่นานเสียงเนื้อกระทบกระแทกก็ดังประสานเคล้าคลอไปกับเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดของเตียงไม้ซึ่งกลบเสียงประท้วงและเสียงร้องครวญครางของหญิงสาวไปจนสิ้น

มีเพียงเสียงแหบพร่าของชายหนุ่มที่ดังออกมาอยู่หลายครายามพบความสมใจเท่านั้น