บทย่อ
เพราะนางเป็นองค์หญิงใหญ่ สตรีผู้ถูกลืมผู้นี้จึงถูกส่งเป็นบรรณาการเชื่อมความสัมพันธ์
บทที่ 1 องค์หญิงใหญ่ อันหนิงฮวา
นางคือบุตรคนแรกของฮ่องเต้ ในยามที่เสด็จพ่อมีนางนั้นพระองค์ทรงเป็นไท่จื่อแต่ดูเหมือนว่านางจะเกิดมาเร็วเกินไปหน่อยจึงทำให้ไม่เป็นที่พอใจของเสด็จพ่อรวมถึงฮองเฮาและฮ่องเต้ในอดีต เสด็จพ่อมีนางตอนที่ยังไม่ครบ15ชันษาเสียด้วยซ้ำอีกทั้งท่านแม่ของนางก็เป็นเพียงนางกำนัลเล็ก ๆ ที่ดูแลไท่จื่อในเวลานั้น แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดี ด้วยนางเป็นบุตรคนแรกถึงแม้เสด็จพ่อจะมิรักใคร่แต่ก็ให้การดูแลอย่างดีอีกทั้งเมื่อเสด็จพ่อขึ้นครองราชย์จึงแต่งตั้งให้ท่านแม่ของนางเป็นพระสนมเอก ซิวอี๋ ผู้มีรูปโฉมวิจิตร ถึงท่านแม่นางจะเป็นเพียงนางกำนัลแต่ท่านก็นับว่ารูปงามยิ่งแม้เทียบกับลี่กุ้ยเฟยไม่ได้แต่ก็นับว่าเป็นพระสนมที่หน้าตางดงามคนหนึ่ง
ถึงท่านแม่นางจะนับว่าเป็นหญิงงามคนหนึ่งแต่เสด็จพ่อมิได้โปรดปรานท่านแม่แม้แต่น้อยหลังจากที่ท่านแม่คลอดนางออกมาเสด็จพ่อมิเคยเสด็จมาหาท่านแม่อีกเลยดังนั้นจึงหมดปัญหาการแก่งแย่งชิงอำนาจไปได้เนื่องจากนางเป็นเพียงธิดาที่เสด็จพ่อมิโปรดปรานซ้ำร้ายเมื่อนางอายุ 11 หนาวท่านแม่ก็มาจากนางไปด้วยสุขภาพร่างกายมิแข็งแรงซ้ำยังเป็นทุกข์กับการที่เสด็จพ่อมิเคยเหลียวแล
หลังจากท่านแม้นางจากไปไทเฮาก็ทรงมีรับสั่งให้นางอยู่ในการดูแลของพระองค์ นางรู้ว่าพระองค์มิได้รักนางเหมือนหลานคนอื่นแต่พระองค์คงจะสงสารนางมากกว่าที่มิมีใครเหลียวแลจึงให้นางมาอยู่ภายใต้การดูแลของพระองค์และดูเหมือนว่านางจะไปทำอะไรถูกใจพระองค์เข้าจึงมีรับสั่งให้นางรับใช้ใกล้ชิดเหมือนดั่งนางกำนัลคนหนึ่ง นางก็มิได้ปฏิเสธอะไรอีกทั้งอยู่กับไทเฮาก็ปลอดภัยดีมิถูกรังแกจากใครจึงตั้งหน้าตั้งตารับใช้พระองค์อย่างเต็มที่ นางจึงนับว่าอยู่ได้อย่างไม่แร้นแค้นนักแต่ก็ไม่ได้มีความสุขมากเช่นกันเนื่องจากด้วยความที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของเสด็จพ่อจึงไม่มีใครคิดที่จะคบค้าสมาคมด้วย รูปร่างหน้าตาของนางแม้ไม่งามเลิศเหมือนองค์หญิงห้าที่กำเนิดจากลี่กุ้ยเฟยที่แม้จะยังเพียง 5 หนาวแต่ก็ฉายแววความงามเหมือนพระมารดามิมีผิดแต่ก็นับว่าไม่ด้อยกว่าเหล่าคุณหนูที่ว่างามนักหนาในเมืองหลวง ปีนี้นางอายุ 17 หนาวถึงวัยที่จะออกเรือนแล้วเสด็จพ่อคงคิดเหมือนกันกับนางกระมังจึงออกพระราชโองการออกมา
" องค์หญิงใหญ่ อันหนิงฮวา เนื่องด้วยมีกิริยามารยาทและรูปโฉมงดงาม อีกทั้งเปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณา จึงขอแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนถวายเครื่องราชบรรณาการแก่แคว้นจ้าวเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี จบราชโองการ "
" อันหนิงฮวารับราชโองการ ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี "

