
บทย่อ
“เต้าหู้” เด็กหนุ่มขี้อายจากครอบครัวธรรมดา สอบติดคณะบัญชีในมหาวิทยาลัยชื่อดังพร้อมกลุ่มเพื่อนสนิท ชีวิตมหาวิทยาลัยที่ควรเต็มไปด้วยความสดใสกลับพาเขาเข้าสู่โลกอีกใบที่ไม่คุ้นเคย ทั้งงานสังสรรค์ แสงสี และผู้คนอันตราย ในคืนหนึ่งที่คลับหรูชื่อ Neon Reverie เต้าหู้เกือบตกเป็นเหยื่อของคนลวนลาม แต่กลับได้รับการช่วยเหลือจาก “คณิน” ชายหนุ่มลึกลับผู้มีอิทธิพล เจ้าของบุคลิกเย็นชา น่าเกรงขาม และเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย การพบกันเพียงชั่วครู่ กลับทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ในหัวใจของทั้งคู่โดยไม่รู้ตัว ยิ่งเวลาเดินผ่าน เต้าหู้ยิ่งถลำลึกเข้าไปในโลกของคณิน โลกที่เต็มไปด้วยความลับ ความ possessive และความสัมพันธ์ที่ยากจะถอนตัว จากคนแปลกหน้า… กลายเป็นคนที่คอยปกป้อง จากความหวั่นไหวเล็ก ๆ… กลายเป็นความรู้สึกที่เกินควบคุม เมื่อเด็กหนุ่มแสนใสซื่อต้องมาอยู่ใกล้ชายอันตรายที่พร้อม “ล็อกหัวใจ” เขาไว้เพียงคนเดียว ความสัมพันธ์ครั้งนี้จะจบลงด้วยความรัก… หรือการถูกครอบครองจนไม่มีทางหนี “แวะมาทำความรู้จักกันก่อนนะครับ” สถานที่ในเรื่อง ย่านสถานบันเทิงและคลับหรูในกรุงเทพฯ สถานที่ในเรื่องนี้ถูกเซตขึ้นเพื่อดึงบรรยากาศความหรูหรา แสงสีเสียง และความลึกลับของยามค่ำคืนมาเป็นฉากหลัง ผสมผสานกับกลิ่นอายความวุ่นวายในรั้วมหาวิทยาลัย ทั้งนี้เหตุการณ์และบริบทต่างๆ ภายในเรื่องถูกสร้างสรรค์ขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่ออรรถรสในการอ่านเท่านั้นครับ นิสัยพระเอก (เฮียคณิน) รายนี้เขาเป็นเจ้าของผับหรูที่เบื้องหลังเต็มไปด้วยอิทธิพลครับ นิสัยค่อนข้างนิ่งขรึม เย็นชา และน่าเกรงขาม เป็นคนพูดน้อยแต่เน้นการกระทำ โดยเฉพาะเวลาโมโหจะดูร้ายจนน่ากลัวแต่ถ้าลองได้ ล็อคเป้ารักใครขึ้นมาแล้ว บอกเลยว่าเฮียเขาคลั่งรักเบอร์ใหญ่มาก ขี้หวงเป็นที่หนึ่ง และพร้อมจะลากทุกคนลงนรกถ้าใครบังอาจมาแตะต้องคนของเขาครับ! นิสัยนายเอก (น้องเต้าหู้) เด็กหนุ่มบัญชีหน้าใสที่พกความสดใสมาเต็มพิกัดครับ เต้าหู้เป็นคนสู้ชีวิต อ่อนน้อม และรักเพื่อนพ้องมาก นิสัยอาจจะดูนุ่มนิ่มจนดูเหมือนรังแกง่าย แทนตัวเองว่าหนูตลอดเวลาอยู่กับเฮียแต่จริงๆ แล้วน้องแอบมีความดื้อเงียบและเข้มแข็งกว่าที่ใครคิด แม้จะต้องผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้ใจสลาย แต่น้องก็ยังพร้อมจะเปิดใจให้ความรักอีกครั้งครับ ⚠️ หมายเหตุจากนักเขียน นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาค่อนข้างเข้มข้นและบีบคั้นอารมณ์ครับ มีการกล่าวถึงความรุนแรง การทำร้ายร่างกายจากบุคคลที่สามและสถานการณ์ที่กระทบต่อจิตใจอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่อันตรายและไม่ควรลอกเลียนแบบ อย่างไรก็ตาม... ยืนยันตรงนี้เลยว่านิยายเรื่องนี้จบแบบ สุขนิยม (Happy Ending) แน่นอนครับ ขอแอบกระซิบไว้ก่อนว่า… ช่วงกลางถึงท้ายเรื่องอาจมีคนร้องไห้ไปกับ “เต้าหู้” แบบไม่รู้ตัว เพราะเจ้าลูกแมวน้อยของเราจะต้องเจอกับทั้งความเจ็บปวด ความกลัว และบททดสอบที่หนักเกินกว่าคนตัวเล็กคนหนึ่งควรเจอ ส่วน “เฮียคณิน” น่ะเหรอ… เตรียมทั้งหมอน ทั้งไม้เรียวรอได้เลยค่ะ เพราะความคลั่งรักปนความดาร์กของเฮีย เล่นเอาทั้งอยากหยุมหัว ทั้งอยากยกโทษให้ในเวลาเดียวกัน นิยายเรื่องนี้เหมาะมากสำหรับคนที่ชอบพระเอกสายเย็นชา ปากหนัก แต่ยอมอ่อนให้แค่คนคนเดียว และถ้าใครตกหลุมรักเต้าหู้เมื่อไหร่ ฝากช่วยส่งกำลังใจให้เด็กคนนี้ได้มีความสุขกับเขาสักทีนะ หากมีข้อผิดพลาดประการใดทางผู้เขียนต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ ฝากกดติดตามและเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะ แวะมาคอมเมนต์ ให้กำลังใจนักเขียนกันได้ตลอดเลยครับ อย่าลืมดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับทุกท่าน ❤️ แท๊ก #หัวใจเฮียขอล็อคไว้ให้แค่หนู หากชื่นชอบเรื่องราวความรักสุดคลั่งของ เฮียคณิน กับความน่ารักของ น้องเต้าหู้ อย่าลืมส่งกำลังใจให้คนเขียนตัวน้อย ๆ คนนี้ด้วยนะครับ ทุกหัวใจและทุกคอมเมนต์คือพลังใจที่สำคัญมากจริงๆ ครับ ✅ ฝากติดตามผลงาน ✅ กดหัวใจ ✅ กดเพิ่มเข้าชั้น ? คอมเมนต์พูดคุย แวะมาคอมเมนต์ระบายความเขินความฟิน หรือจะมาบ่นความขี้หวงระดับทำลายล้างของเฮียคณินกันได้เต็มที่เลยนะ! ผมรออ่านทุกข้อความและจะเข้าไปทักทายทุกคนแน่นอนครับ หากมีข้อผิดพลาดประการใดทางผู้เขียนต้องกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ ทุกคำติชมผมยินดีน้อมรับเพื่อนำไปปรับปรุงผลงานในตอนต่อๆ ไปให้ดียิ่งขึ้นครับ ขอบคุณที่สนับสนุนและเอ็นดูเจ้าลูกแมวน้อยของผมกับเฮียสายดาร์กคนนี้นะครับ ❤️
ตอนที่ 1 นักศึกษา - 1
ตอนที่ 1 นักศึกษา
“เหลือเวลาอีกเพียงห้านาทีครับ...” เสียงประกาศราบเรียบจากอาจารย์คุมสอบกรีดผ่านความเงียบงันในห้องกว้าง เต้าหู้สะดุ้งเล็กน้อย เขาพยายามบังคับปลายนิ้วที่สั่นเทาให้กระชับปากกาแน่นขึ้น ดวงตาที่พร่าเบลอจากการอดนอนจ้องมองตัวเลขบนกระดาษคำตอบแผ่นสุดท้าย หัวใจเต้นระรัวแข่งกับเสียงเข็มนาฬิกาที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาท ทุกวินาทีที่เคลื่อนผ่านคล้ายกับเครื่องย้ำเตือนว่านี่คือบทสรุปของความพยายามตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายของกระดาษและเครื่องปรับอากาศเย็นจัดไม่ได้ทำให้ความตื่นเต้นทุเลาลงเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อหันไปมองแผ่นหลังของเพื่อนสนิทอีกสี่คนที่นั่งกระจัดกระจายอยู่ตามมุมต่าง ๆ ทั้ง ต้นข้าว
น้ำปั่น บันนี่ และโรส ความกังวลเหล่านั้นก็พลันจางลง
พวกเขาไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมห้อง แต่นี่คือกลุ่มคนที่ร่วมหัวจมท้าย ฝ่าฟันกองหนังสือพะเนินเทินทึกมาด้วยกันเพื่อเป้าหมายเดียว...
‘เราต้องเข้าเรียนบัญชีที่มหาวิทยาลัยเดียวกันให้ได้’
ภาพความทรงจำเมื่อหกเดือนก่อนยังคงชัดเจน ห้องเรียนยามเย็นที่อาบไปด้วยแสงสีส้มรำไร เต้าหู้นั่งขมวดคิ้วอยู่หน้าสุด เขาไล่เรียงตัวเลขในโจทย์บัญชีเป็นรอบที่สามด้วยความละเอียดลออ จนกระทั่งแรงตบเบา ๆ ที่ไหล่ทำให้เขาหลุดจากภวังค์
“ไอ้หู้ มึงจะจริงจังไปถึงไหนเนี่ย!” น้ำปั่นโพล่งขึ้นพร้อมรอยยิ้มกวน ๆ
“คะแนนมึงพุ่งทะลุเพดานไปไกลแล้วนะ จะไปแข่งกับเทวดาหรือไง?”
“เราแค่อยากมั่นใจน่ะ...” เต้าหู้ตอบเสียงแผ่ว ใบหน้าขาวนวลขึ้นสีระเรื่อเมื่อถูกจ้องมอง
“จริงอย่างที่น้ำปั่นว่า ถ้าเต้าหู้เปิดคอร์สติว ป่านนี้รวยไปแล้วนะเนี่ย” โรสเสริมพลางพลิกหน้าสมุดจดที่เต็มไปด้วยไฮไลต์หลากสี ต้นข้าวพยักหน้าเห็นด้วย น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนเป็นจริงจัง
“เงินทองน่ะเรื่องรอง แต่เป้าหมายสำคัญคือพวกเราต้องไม่ทิ้งกัน ฉันไม่อยากจินตนาการเลยว่าถ้าต้องไปเรียนคนเดียวจะเป็นยังไง”
“นั่นสิ!” บันนี่ดีดนิ้วเสียงดังสนั่น
“พวกเราต้องจบพร้อมกัน ใส่ชุดครุยสีเดียวกัน และนั่งปวดหัวกับตัวเลขไปด้วยกันจนแก่นู่นเลย!”
เสียงหัวเราะใสกระจายตัวไปทั่วห้อง สัญญาใจที่ไม่ได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรถูกสลักลงในความรู้สึกของทุกคนอย่างแน่นหนา
คืนสุดท้ายก่อนชี้ชะตา
ในห้องนอนเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยกองเอกสารสอบ บันนี่ทิ้งตัวลงนอนกลิ้งบนพื้น กอดหมอนข้างแน่นพลางครางโอดครวญด้วยความเพลีย
“สวรรค์... ส่งนางฟ้ามาช่วยติวหน่อยเถอะ บันนี่ไม่ไหวแล้ว หัวจะระเบิด...”
“นางฟ้าไม่มีหรอก มีแต่น้ำปั่นนี่แหละ” เพื่อนตัวแสบโยนชีทสรุปวางแหมะลงบนพุงของคนขี้แย
“ลุกขึ้นมาอ่าน เดี๋ยวแม่ตีตายเลย”ต้นข้าวที่นั่งเท้าคางอยู่ข้างกองหนังสือขยับแว่นสายตา
“อีกแค่สองวันเท่านั้นนะ ห้ามมีใครถอยเด็ดขาด”
เต้าหู้มองภาพความวุ่นวายตรงหน้าด้วยแววตาอบอุ่น เขาปิดสมุดจดเล่มโปรดก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“อื้อ... เราจะติดไปด้วยกันนะ เพราะเราสัญญากันไว้แล้วนี่นา”
นาฬิกาบอกเวลาตีสาม แสงไฟสีนวลยังคงสว่างไสว แข่งกับเสียงพลิกกระดาษและเสียงหัวเราะที่สอดแทรกมาเป็นระยะ แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าจนแทบแหลกสลาย แต่พลังใจที่ส่งถึงกันกลับทำให้ความง่วงกลายเป็นเรื่องรอง
วันที่โลกทั้งใบหยุดนิ่ง
หน้าจอโน้ตบุ๊กสว่างวาบ ท่ามกลางเสียงลมหายใจที่ติดขัด
“ทำไมเว็บมันหมุนนานแบบนี้ล่ะ!” โรสกำมือแน่นจนสั่น ส่วนต้นข้าวได้แต่ยืนกอดอกนิ่ง ใบหน้าซีดเผือดด้วยความลุ้นระทึก
“เต้าหู้... เปิดของมึงก่อนเลย” น้ำปั่นยื่นสมาร์ทโฟนให้ด้วยมือที่สั่นเทา
“ถ้าคนเก่งอย่างมึงติด พวกกูก็มีหวัง”
เต้าหู้รับโทรศัพท์มาถือไว้ ความเย็นเฉียบแล่นพล่านไปถึงปลายนิ้ว เขาค่อย ๆ กรอกรหัสผู้สมัครอย่างช้า ๆ หัวใจเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เมื่อนิ้วหัวแม่มือกดลงบนคำว่า “ตรวจสอบผล”หน้าเว็บที่เคยหมุนค้างค่อย ๆ โหลดข้อมูลขึ้นมา ปรากฏข้อความตัวหนาชัดเจนว่า...
[ ยินดีด้วย คุณสอบติดคณะบัญชีและบริหารธุรกิจ ]
ความเงียบปกคลุมห้องอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนที่เสียงกรีดร้องด้วยความดีใจจะระเบิดออกมาพร้อมกันจนแสบแก้วหู
“กรี๊ดดดดด! ไอ้หู้ติดแล้ว!”
น้ำปั่นรีบคว้าเครื่องตัวเองมาเช็ก ตามด้วยคนอื่น ๆ ทีละคน และในวินาทีต่อมา น้ำตาแห่งความสุขก็รินไหล เมื่อพบว่าชื่อของพวกเขาทั้งห้าคนเรียงรายอยู่ในรายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าศึกษาที่เดียวกัน
