บทที่ 1

"ไอ้เตไปไหนวะ"

"เห็นไปรับดาวคณะอักษรโน่น"พิชญ์หนุ่มมาดอปป้าตัวขาวใบหน้าคมนั่งนิ่วหน้าเมื่อพยายามกดโทรศัพท์หาสาวที่ตัวเองนัดเอาไว้แต่กลับไม่มีการตอบรับใดๆทั้งสิ้น

"หึหึเดือนนี้มันจัดไปกี่คนแล้ววะ"คิงส์หรือโรมันชายหนุ่มมาดเข้มหล่อ รวย และมาดนิ่งๆจนติดจะเย็นชากลับเพิ่มเสน่ห์ให้กับตัวเองได้อย่างประหลาดเลิกคิ้วถาม

"กูว่าเดือนนี้ไอ้เตชนะแน่นอน"พิชญ์เบะปากพวกเขาสามคนสนิทกันมาตั้งแต่ยังเล็กพ่อแม่ของพวกเราล้วนเกี่ยวของกับไอ้คนที่ยืนตัวสูงอยู่นี่ทั้งสิ้น

"มึงจะยอมแพ้เหรอไอ้พิชญ์"คิงส์ทรุดตัวลงนั่งม้าหินใต้คณะที่ตนเองเรียนอยู่คว้าเอากระดาษขึ้นมาอ่านลวกๆ

"หือ รายงานจากไหนวะ"คิงส์ถาม

"ผับใหม่หว่ะแม้งหนูเยอะชิบหายวันนี้ไอ้เตมันจะเข้าไปดู"พิชญ์ยกไหล่คิงส์พยักหน้ารับแต่ไม่ทันจะพูดอะไรต่อรถสายพันธ์สปอร์ตยุโรปก็เข้ามาจอดเทียบตรงฟุตบาท

"มาแล้วไง"พิชญ์บอกมองร่างสูงที่เดินแกว่งกุญแจเดินเข้ามาหามีหญิงสาวในชุดนักศึกษาหน้าตาดีก้าวถี่ๆจนเกือบจะวิ่งตามหลังมาเพราะชุดที่ใส่ฟิตจนแทบจะหายใจไม่ออกหรือหากหายใจแรงกระดุมที่มีตราของมหาวิทยาลัยคงปริออกมาแน่ๆ

"ไงพวกมึง"เตชินหรือไอ้เตของเพื่อนๆทรุดตัวลงนั่งข้างคิงส์

"เห็นแล้วใช่ป่ะ"เตพูดลอยๆ

"เออแล้วจะเอาไง"คิงส์รับคำ

"วันนี้กูจะเข้าไปดูซักหน่อยแต่ขอไปส่งอิ๋วก่อนแล้วกันน้องมันเหนื่อยแล้ว"เตชินยักคิ้วให้เพื่อนอีกสองคนที่เหลือ

"ไอ้ห่าพาไปตั้งแต่กี่โมงวะ"คิงส์ถาม สายตาคมกริบจ้องใบหน้าคมเข้มออกจะดุของเตชิน

"เออน่าเดี๋ยวกูให้น้องเขาไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ก่อนจะพาไปด้วย"เตชินบอกลุกขึ้นยืน

"ไปครับอิ๋ววันนี้จะพาไปเที่ยวแต่งตัวสวยๆนะครับเหนื่อยมาทั้งวันแล้วไปพักบ้าง"เตชินหยอดสาวสวยตรงหน้าอิ๋วหน้าแดงเพราะคำพูดที่สองแง่สองง่ามนั่น

"บ้าพี่เตพูดอะไรน่ะอิ๋วเป็นผู้หญิงนะ"อิ๋วเอื้อมมือเรียวมาหยิกแขนแกร่งเพราะการออกกำลังกายและการฝึกการต่อสู้ของเตชินด้วยความหลงใหล

"หึหึจะอายทำไมเพื่อนพี่ทั้งนั้นมันรู้หมดแหละว่าเราทำกันกี่ท่าลีลาไหน"เตชินบอกด้วยน้ำเสียงธรรมดาแต่อิ๋วม้วนตัวไปแล้ว

"มึงก็นะน้องมันอายไปๆรีบไปเถอะเดี๋ยวคืนนี้เจอกันที่ผับ"คิงส์ไล่เพื่อนด้วยความหมั่นไส้ เตชินเลยโอบไหล่อิ๋วเดินชิลไปขึ้นรถหรูที่จอดอยู่ทันที

"พี่เตคะอิ๋วไม่มีเสื้อผ้าใส่เลยอะค่ะที่มีมันก็ใส่หมดแล้วทุกชุด"อิ๋วมุ่ยหน้าเตชินหัวเราะหึในลำคอ

"เดี๋ยวพี่พาไปซื้อก็แล้วกันให้ห้าชุดพอไหม"เตขยับมือไปลูบผมสลวยดัดเป็นลอนเล่นช้าๆของเล่นชิ้นใหม่ของพวกเขายังดูไม่บอบช้ำซักเท่าไหร่เขากับเพื่อนมักจะใช้ผู้หญิงร่วมกันเสมอหากพวกเธอสมยอมนี่ไม่มีการบังคับกันนะครับอยู่ที่ความสมัครใจเสียมากกว่าและส่วนมากคุณเธอทั้งหลายก็ยินยอมพร้อมใจกันทั้งนั้นไอ้คิงส์ก็เด็ดออกปานนั้นไอ้พิชญ์เองใช่ย่อยเช่นกันเตชินเลี้ยวเข้าห้างดังเพื่อส่งหญิงสาวไปดูเสื้อผ้าแต่จะให้เขาเดินตามก็คงไม่ใช่ตัวเขาแน่ๆ

"พี่รออยู่ร้านกาแฟก็แล้วกัน"เตชินบอกอิ๋ว

"อ้าวแล้ว"อิ๋วชะงัก

"ไม่ต้องห่วงห้างนี้เป็นของไอ้คิงส์มันเดี๋ยวพี่โทรบอกผู้จัดการให้ดูแลอิ๋ว"เตชินพูดเสร็จก็โทรตามผู้จัดการห้างทันทีรอเวลาไม่นานนักร่างท้วมก็เดินแกมวิ่งมาหา

"ครับคุณเต"ร่างหนาหอบเล็กน้อยทั้งที่ภายในห้างเย็นเฉียบแต่เหงื่อกลับไหลไม่หยุด

"คุณนพครับผมรบกวนให้หาใครเดินตามเพื่อนผมหน่อยจะเอาอะไรก็ให้ไปนะครับส่งบิลมาที่ผม"เตชินบอกผู้จัดการแล้วเดินลับตาไปร้านกาแฟชื่อดังทันทีทิ้งให้อิ๋วหน้าเหว๋อแล้วเธอจะทำยังไงซื้อแพงไปก็ไม่กล้าซื้อถูกไปก็ไม่คุ้ม

"เอ้อ...คืออิ๋ว"อิ๋วอึกอัก

"อ๋อมาเถอะครับเดี๋ยวผมให้เลขามาพาไปเชิญเลือกตามสบายเลยนะครับ"อรรถนพบอกหญิงสาวตรงหน้ายิ้มๆ

"ตามยังไม่เจออีกเหรอวะคิงส์โมโหมากแล้วนะ"เตชินรับโทรศัพท์ทันทีที่มีเสียงเรียกเข้า

"ยังไงก็ต้องหาน้องให้เจอข่าวล่าสุดได้ยินว่าน้องไปอยู่ฝั่งยุโรปส่งคนของเราตามหาให้ทั่วเก็บมาทุกข่าวอันไหนที่มันดูมีเค้าก็ให้ส่งมาที่กูก่อนเข้าใจไหม"เตชินสั่งยืดยาว ผู้ชายร่างสูงกำยำดวงตาคมเข้มดุจดวงตาเสือร้ายกลับไม่ทำให้ผู้คนที่เข้าหาหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อยกลับดูน่าค้นหาเสียมากกว่าหากเตชินยิ้มเมื่อไหร่สาวน้อยใหญ่เก้งกวางเองก็แทบจะละลายไปด้วย

"ไปอยู่ไหนนะน้องคิสรู้ไหมเนี่ยไอ้คิงส์มันตามหาแทบพลิกแผ่นดินไอ้มินทร์ก็เสือกหายไปด้วยแทนที่จะส่งข่าวมา"เตชินเคาะนิ้วหนาลงบนโต๊ะอย่างเป็นจังหวะในการใช้ความคิด

********************************

" พี่เตค๊าอิ๋วมาแล้วค่ะ"เสียงแหลมทักทายด้วยน้ำเสียงกระดี๊กระด๊าเพราะได้ช๊อปปิ้งไม่จำกัดจำนวนเงิน ด้านหลังมีเลขาของห้างยืนทำหน้านิ่ง

"สวัสดีค่ะคุณเตเรื่องที่ให้จัดการดิฉันทำให้เรียบร้อยแล้วนะคะ"หญิงสาวในสูทสีน้ำเงินยกมือไหว้แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆรายงานเรื่องเกี่ยวกับการช๊อปปิ้งของคู่ควงเลขาของคุณคิงส์หรืออาจจะเลยไปเป็นคู่ควงของเจ้านายโดยตรงของเธออีกคนก็ได้ใครจะรู้

"ขอบคุณครับคุณไก่มารบกวนเวลางานหน่อยนะครับเตยิ้มกว้างให้ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคุณไก่ไม่ชอบขี้หน้าสาวๆของพวกเขามากแค่ไหนเพราะแต่ละคนไม่เคยมีคำว่ารู้จักพอในสมองเลยแม้แต่น้อย

"ถ้ายังงั้นผมขอตัวก่อนนะครับอ้อฝากบอกคุณวิด้วยว่าอีกสองวันผมจะเข้ามาประชุมฝ่ายบัญชีครับ"เตชินตัดบทพร้อมกับลุกขึ้นยืนออกเดินนำคู่ควงคนล่าสุดไปลิ่วๆ

ภายในผับCoolที่นักเที่ยวยามราตรีมาดีดดิ้นตามจังหวะเพลงจนแทบจะเหยียบกันตาย ด้านบนกลับมีห้องวีไอพีที่ใครๆก็รู้กันว่าต้องเปย์มากขนาดไหนถึงจะใช้ห้องนี้ได้ สงสัยกันหรือครับว่าที่นี่เป็นของใครก็ไอ้หน้าเฉยที่เป็นเจ้านายสายตรงของพวกผมนี่แหละ ไอ้คิงส์เป็นเป็นลูกชายเจ้าพ่ออันดับหนึ่งของโลกครับ ย้ำว่าเป็นอันดับหนึ่ง กิจการมันมีทั้งด้านขาวด้านดำแล้วก็เทา ส่วนผม ไอ้พิชญ์ก็เปรียบเหมือนมือซ้ายมือขวาของไอ้คิงส์มันล่ะครับ

"ไอ้เตสรุปจะเอายังไงวะ" พิชญ์วางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะส่งสายตามาถามผมที่กำลังนั่งเอนตัวจิบเหล้าชิลๆอยู่

"เอาอะไร"

"ก็น้องอิ๋วไงเนี่ยกูรออยู่นะ"พิชญ์ถามผิดกับไอ้คิงส์ที่นั่งจิบเหล้าอีกมือก็เช็คข้อความในโทรศัพท์ของมันไปไม่สนใจห่าอะไรซักอย่าง แต่อย่าไปเชื่อน้ำหน้ามันนะครับ มันน่ะหื่นตัวพ่อเลย มันได้หมดทั้งชายและหญิง ใครเสนอมามันสนองให้หมดแต่อย่าคิดว่าจะผูกมัดมันได้ล่ะ

"อีกแปปนึงสิวะห่า ให้เด็กมันได้สนุกก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยจัดไอ้คิงส์มึงเอาไงร่วมด้วยมั๊ย"เตชินพยักหน้าถามคนที่ทำหน้านิ่ง

"เออเอา"คิงส์ตอบเสียงเฉยยังไม่ทันจะได้ทำอะไรมันก็ลุกพรวดขึ้นทันที

"ว่ายังไง...ที่ไหน อืมจับไว้เดี๋ยวไป"คิงส์หันมาบอกพวกผม

"จับหนูได้"คิงส์ลุกขึ้นเดินนำออกไปผมสั่งเด็กที่ยืนรินเหล้าให้เรื่องน้องอิ๋วคนสวย คืนนี้ได้เลือดอีกแล้วสินะ

"เอาไว้ไหนวะมึง"พิชญ์ถามขณะที่เดินตามไอ้คิงส์ไปขึ้นรถสปอร์คาร์คันหรู

"โกดังสนามแข่ง"คิงส์บอกเสียงห้วนแล้วบึ่งรถออกไปไม่เหิ็นฝุ่นมือขวาอย่างผมก็ต้องบึ่งตามไปให้ทันสมกับเงินเดือนที่มันจ่ายให้พวกผมแหละครับ

"กูว่าช่วงนี้ไอ้คิงส์ดูเงียบๆไปมึงคิดว่าไง"พิชญืถามผมในรถที่ต้องเหยียบเกือบจะมิดฝ่าเท้าเพื่อจะตามรถข้างหน้าให้ทัน

"เออสิ มันเครียดเรื่องน้องกับไอ้มินทร์"ผมพยักหน้ารับ พวกคุณสงสัยกันล่ะสิว่าไอ้มินทร์กับน้องที่ว่าคือใคร (หาอ่านได้จากรักร้ายๆผู้ชายคนนี้เลยค่ะ)

"ไอ้มินทร์ก็แปลกเป็นเพื่อนกันมาตั้งนานบทมันจะหายมันก็เหมือนไร้ตัวตนมันลืมไปแล้วหรือไงวะว่านี่เป็นเพื่อนมันน่ะ"พิชญ์บ่นงึมงัม

"หึหึมึงก็อย่าพึ่งว่ามันไอ้มินทร์มันอาจจะจำเป็นก็ได้นะลุงอาทิตย์หนีหัวซุกหัวซุนขนาดนั้น พ่อไอ้มินทร์ก็เป็นมือขวายังไงมันก็ต้องถ่ายทอดมาถึงรุ่นลูกอยู่แล้วไม่ใช่หรือไงเหมือนมึงกับกูนี่ไง"เตชินร่ายยาว ยังมไ่ทันที่จะพูดอะไรต่อรถสองคันก็จอดเทียบหน้าโกดังด้านหลังสนามแข่งรถเถื่อนแล้ว

"เตรียมตัวเถอะคืนนี้ได้เลือดแน่"เตชินเปิดประตูรถทันทีรีบสาวเท้าตามบอสของตนเอง

"อยู่ไหน"คิงส์ถามสั้นๆมือข้างหนึ่งจับบุหรี่ที่คาบอยู่ลง มืออีกข้าวซุกลงกระเป๋ากางเกงยืนตัวหนาราคาแพงลิ่ว ด้านหลังมีผมกับไอ้พิชญ์ยืนอยู่เยื้องๆ

ได้านในครับนาย ถามเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมปริปาก"ลูกน้องในโกดังบุ้ยปาก

"หึ"คิงส์เดินนำขบวนเข้าไปด้านในที่เห็นผู้ชายร่างสันทัดถูกโยงกับโซ่เส้นพอดีร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเลือดแถมอุปกรณ์การทรมานก็มีอยู่เพียบ ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ

"จับมันลงมา"ผมสั่งเด็กที่ยืนรออยู่แถวนั้นทันที ไอ้คิงส์เดินไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดียวภายในโกดังกว้างใหญ่นั้นผมเดินเข้าไปวนรอบๆตัวไอ้คนที่ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยสภาพหมดแรง

"มึงมาจากไหน"ผมตะคอกถามมันทันทีที่สบตามัน

".........."มันทำหน้านิ่งกัดฟันแน่นผมเลยเตะเสยเข้าที่ท้องมันอย่างแรงด้วยด๊อกเตอร์มาตินคู่โปรด

"เชี่ยเปื้อนเลือดเลยห่าเอ้ย"ผมสถบออกมาเมื่อก้มมองเจ้ารองเท้าคู่โปรดของผม

"จะตอบได้หรือยังหรือว่าแค่นี้ไม่ทำให้มึงสะเทือนหืม"ผมถามเสียงเหี้ยมมองมันงอตัวด้วยความเจ็บ

"ไม่ตอบหว่ะมึง"ไอ้พิชญ์ที่ยืนอยู่ด้านหลังไอ้คิงส์เอามือไขว้หลังกางขาออกเล็กน้อยตะโกนมา

"อืมมมท่าทางจะคิดไม่ตกสินะมึงมันหนูสกปรกไม่รู้หรือไงว่านี่ที่ไหนมึงถึงได้กล้าเข้ามาขายยาในนี้"ผมตวาดซ้ำ

"เอาโซ่หนามมา"ผมหันไปบอกเด็กที่ยืนคุมสถานะการณ์อยู่ผมคว้าเอาโซ่ขนามเหมาะมีที่ปลายถูกพันด้วยเหล็กแหลมล้อมรอบปลายโซ่อยู่หวดลงไปอย่างแรงบนตัวมันทันที

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก"มันดิ้นพราดด้วยความเจ็บผมตวัดซ้ำแทบไม่หายใจมองมันนอนดิ้นไปมาจมกองเลือดร้องโหยหวนแต่กลับไม่ปริปากบอกซักนิด

"หืมม ปากแข็งดีนี่"ผมถุยน้ำลายลงพื้น

"เอาโซ่ไฟฟ้ามาหน่อย"ผมหันไปบอกเด็กที่ยืนทำหน้าเหยเกอยู่ข้างๆตอนนี้ใครก็ไม่กล้าเข้าใกล้ผมเลยซักคนเพราะถ้าผมได้ลงมือแล้วรอดยากครับ

"นี่ครับลูกพี่"มันทำท่าหวาดๆเมื่อยื่นโซ่ที่มีด้ามจับและมีกระแสไฟฟ้า220Vวิ่งพล่านไปทั้งเส้น

"ปากแข็งนักเก่งให้ตลอดนะมึง"ผมกัดฟันแน่น อย่าเข้าใจผิดว่าผมเป็นพวกซาดิสนะนะครับมันเป็นความจำเป็นต่างหากล่ะ ผมตวัดโซ่ที่เปิดกระแสไฟฟ้าฟาดลงเต็มแรงมันถึงกับกะตุกเป็นพักๆ

"อืออ อ๊ากกกกกกกกกก ยอมแล้วๆ ยอมบอกแล้วอ๊ากกกกกกกกอย่าได้โปรดเถอะอย่าผมยอมแล้วนายจัสครับนายจัสให้ผมเข้ามา แต่ผมไม่รู้จริงๆครับว่าเป็นของคิงส์โอยยยยยยย"มันตอบเสียงสั่นด้วยความเจ็บปวด

"หืมมมนี่มันกล้าเหยียบจมูกพวกกูเลยเหรอวะ"คิงส์เลิกคิ้วถาม

"อย่าปักใจมากไอ้จัสมันอาจจะไม่รู้เรื่องเด็กมันอาจจะทำเอง"พิชญ์บอกเสียงขรึม

"อืมมมอย่าพึ่งให้มันเป็นอะไรเก็บหนูเอาไว้ก่อนทรมานมันเล่นซักอาทิตย์แล้วค่อยปล่อย รอดูไอ้จัสด้วยว่ามันจะว่ายังไง"คิงส์สั่งผมกับไอ้พิชญ์ก้มหัวลงเชิงเคารพรับคำสั่งทันที ทำไมพวกผมต้องทำแบบนี้นะเหรือก็ต่อหน้าพวกคนในองค์กรพวกผมต้องให้คามเคารพไอ้คิงส์ในฐานะบอสไงล่ะครับ แต่อยู่ด้วยกันในที่ส่วนตัวพวกเราก็เพื่อนสนิทกันแหละครับ

"เรื่องไอ้มินทร์ถึงไหนแล้ว"คิงส์ขยับตัวลุกจากเก้าอี้เมื่อมองเด็กในโกดังลากมันไปขังไว้ในกรงที่ทำไว้โดยเฉพาะ

"กำลังสืบได้ข่าวล่าสุดมันพาน้องไปยุโรปเราสั่งคนทางนั้นตามแล้วอย่าพึ่งหวังอะไรมากนะเว้ยข่าวไม่ได้กรอง"ผมตอบไอ้คิงส์มันทำหน้าขรึมลงอย่างเห็นได้ชัด

"อืมมกูอยากเจอน้องไวๆมึงรีบจัดการเถอะ"ไอ้คิงส์พูดยาวได้เสมอหากเป็นเรื่องน้อง

"เออกูรู้เราต้องแกะรอยจากไอ้มินทร์ก่อน มันเป็นคนดูแลน้องแต่ก็แปลกนะข่าวแม้งเงียบได้อีกจนบางทีกูก็คิดว่า.."ผมดึงบุหรี่ขึ้นมาจุดแอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นแววตาของไอ้คิงส์

"กูจะต้องไม่ได้ฟังคำนั้นเข้าใจนะ"คิงส์กัดฟันตอบ

"รับทราบเจ้านาย"ผมเลียนแบบท่าตะเบะของทหาร

"เออพรุ่งนี้มีรายงานของอาจาร์ยพิจต้องส่งนะเว้ยอย่าลืมล่ะ"พิชญ์ที่เปรียบเสมือนมือซ้ายของกลุ่มเอ่ยเตือนมันอะฝ่ายบุ๋นครับ ผมมันฝ่ายบู้

"ห่าจะมาบอกอะไรตอนนี้วะทันไหมเนี่ย"ผมบ่น

"หึหึอดแดรกน้องอิ๋วไม่พอต้องมาออกแรงให้เหงื่อออกอีกแม้งแล้วนี่เช้าแล้วนะไม่ได้นอนอีกตามเคยสิ"ผมบอกแกมหัวเราะ ไอ้คิงส์กับไอ้พิชญ์หัวเราะตาม ก่อนจะบึ่งรถหายวับไปกับตา