บทที่ 6 ขอไปทำงาน

...........@ พระเพลิง.............

ผมตื่นมา เห็นยัยแสบนั่น กำลังทำความสะอาด ดูทุลักทุเล แต่น่ารักชะมัด กางเกงขาสั้น เสื้อกล้ามที่เธอใส่ อวดรูปร่างได้อย่างชัดเจน นมเป็นนม ตูดเป็นตูด!! จนผมแอบกลืนน้ำลาย ตอนเธอเดินผ่านผมเลยจับก้นเธอ ก็มันห้ามใจไม่ได้ เธอน่ารักจริงๆ ยิ่งเวลาโกรธยิ่งน่ารัก นมไม่ต้องพูดถึง จับแล้ว คอนเฟิร์ม

ของจริง!!

"กินข้าวก่อนค่ะคุณเพลิง"

เสียงป้าแก้วพูดขึ้น ดึงสติผมกลับมา ป้าแก้ววางจานข้าวตรงหน้าผม

"แล้วยัยนั่นล่ะครับ"

"นั่งกินอยู่ในครัวค่ะ"

ผมรีบลุกไปหาเธอในครัว เห็นเธอกำลังจะตักข้าวเข้าปาก ผมเลยดึงช้อนออกจากมือ

"นี่นายทำอะไรอีกเนี่ย! ฉันกำลังจะกินข้าวไม่เห็นหรือไง!"เธอพูดอย่างอารมณ์เสีย

"ใครให้มานั่งกินตรงนี้ ห๊ะ!!"

"ทำไมจะกินไม่ได้ ไม่กินตรงนี้จะให้กินตรงไหน ประสาท!!"

"ไปกินที่โต๊ะ! อย่ากวนตีน!"

"ฉันไม่ไป ฉันมันลูกจ้าง ลูกหนี้ จะไปนั่งกินเสมอเจ้านายได้ไง! รู้แล้วก็ออกไปกินข้าวของนายซะ"

"กรี๊ดด ไอ้บ้าปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ"

ผมอุ้มเธอเดินออกมาที่โต๊ะกินข้าว

แล้วจับเธอนั่งตักผม บอกตรงๆ ผมอยากกอดเธอว่ะ เลยอุ้มมานั่งตักแล้วกอดเธอไว้

"ป้าแก้วครับ ขอจานข้าวเธอหน่อย"

ป้าแก้วยกจานเธอมาวางคู่กับจานผม

"แกล้งกันเหมือนเด็กๆเลยนะคะ"

ป้าแก้วแซวผมกับเธอ ผมแอบยักคิ้วให้ป้าแก้วนิดนึง

"กินซิ นั่งบื้ออยู่ได้!"

"ก็ฉันนั่งตักอยู่แบบนี้ จะกินได้ไงเล่า"

"กินไม่ได้ ก็ไม่ต้องกิน! คราวหน้าถ้าเห็นเธอไปนั่งกินในครัวอีก ฉันจะป้อนมังกรฉันให้เธอแทนข้าว!!"

ผมพูดจนเธออายหน้าแดง ผมกอดเธอไว้อย่างนั้น มืออีกข้างก็ตัดข้าวเข้าปากโดยไม่สนใจเธอ โคตรรู้สึกดี มื้อนี้ผมกินข้าวได้เยอะมาก

"เพลิง" เสียงใสๆเรียกผมที่กำลังนั่งเล่นเกมส์เพลินๆ

"อะไร อยากให้กอดอีกเหรอ"

"นี่หยุดหื่น สักแป๊บได้มั้ยเนี่ย!"

"หยุดไม่ได้ มีคนแม่งมานั่งยั่วแถวนี้"

"เป็นการ เป็นงานนะ"

"มีไร ว่ามา เสียเวลาเล่นเกมส์"

"นายให้ฉันไปทำงานที่ผับด้วยได้มั้ย ให้ฉันเป็นเด็กเสริฟก็ได้"

ผมมองหน้าเธอนิดนึง

"ไม่ต้องไป ลูกค้าฉันหายหมด!"

ผมไม่อยากให้เธอไป เพราะไม่อยากให้ใครมองเธอ ก็น่ารักขนาดนี้ ไอ้3พระ คงตามติดเธอแน่

"น๊า! เพลิง ให้ฉันไปทำงานที่ผับด้วยน๊าา

ฉันจะได้มีเงินมาใช้หนี้นายไง"

"จะไปจับผู้ชายมากกว่า"

"เพลิง ฉันพูดเป็นการเป็นงานนะ"

"ไม่ได้ จบนะ อย่าเซ้าซี้!"

"งั้นก็ไม่เป็นไร ฉันไปหาที่อื่นทำก็ได้"

ผมลืมคิดไป ยัยนี่ดื้อ ถ้าเธอไปหางานที่อื่นน่าจะอันตรายกว่าทำที่ผับผม อย่างน้อยก็อยู่ในสายตา ผมเลยรีบกลับลำทันที

"อยากไปทำจริงๆเหรอ?"

"จริงซิ นายจะให้ฉันไปทำด้วยใช่ป่ะ?"

"มีเงื่อนไขนะ"

"อะไร?"

"ห้ามบอกว่าอยู่กับฉันที่นี่"

"ทำไมล่ะ?"

"ไม่ต้องถาม จะไปหรือไม่ไป"

"ไป ไป"

เธอดูดีใจมากที่ผมยอม เธอยิ้มให้ผมอย่างน่ารัก น่าจูบเป็นบ้า

"ไม่ต้องระริกระรี้ขนาดนั้น อย่าแรด!"

"งั้นคืนนี้ฉันไปกับนายเลยนะ"

ผมยังไม่ทันตอบ เธอก็ลุกไปช่วยป้าแก้วด้วยท่าทาง อารมณ์ดี ผมได้แต่แอบยิ้มกับความน่ารักของเธอ จนกระทั่งผมเล่นเกมส์จนหลับคาหน้าจอ

ผมตื่นมาอีกทีก็เกือบค่ำ เห็นเธอนั่งเล่นเกมส์ที่ผมเล่นค้างไว้

"ตื่นแล้วเหรอ ไปล้างหน้าแล้วมากินข้าว ฉันจัดโต๊ะไว้แล้ว ป้าแก้วกลับไปแล้วนะ"

ผมลุกไปล้างหน้า แล้วมานั่งที่โต๊ะกินข้าว เธอเดินมานั่งตรงข้ามผม

"นายไปกี่เหรอ?

"เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น"

"กวนประสาท!"

"กินข้าวเสร็จฉันจะไปอาบน้ำแต่งตัว

รอนายเลยละกัน"

ผมเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวหลังกินข้าวเสร็จ สำหรับผม ไม่นานก็เรียบร้อย แต่ยัยนั่น ผ่านไปเกือบชั่วโมง นางยังแต่งไม่เสร็จ ผมรออีกสักพักเธอก็เดินออกมา

"จะไปเป็นเด็กเสิร์ฟ หรือจะไปจับแขกวะ!"

"นี่นายพระเพลิง พูดให้มันดีๆหน่อยซิ"

"ไปเปลี่ยน!!"

ฉันเดินหน้ามุ่ยกลับเข้าห้อง จริงๆฉันก็ลืมไปว่าฉันไปเป็นเด็กเสริฟ ไม่ได้ไปปาร์ตี้แบบที่เคยไป ฉันเลยต้องเลือกเสื้อผ้าชุดใหม่

ผมเกิดอาการหวงนิดๆ ชุดที่เธอใส่มันโคตรน่ารัก เธอน่ารักเกินไป ผมพลาดที่ให้เธอเลือกซื้อเสื้อผ้าเองวันนั้น ผมคงต้องพาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ ชุดพวกนี้เอาไว้ใส่ให้ผมเห็นคนเดียวก็พอ

เธอเดินออกมาในชุดใหม่ กางเกงยีนส์รัดรูป โชวขาเรียวๆสวยชะมัด เสื้อเอวลอยโชว์หน้าท้องขาวๆแบนราบ แต่ขัดใจผม มันยังดูน่ารักเหมือนเดิม ผมลุกไปดึงมือเธอเข้าห้องผม

"นี่นายจะทำอะไร?! พาฉันเข้ามาห้องนายทำไม?"

"ไม่ปล้ำหรอก ยังไม่มีอารมณ์!"

ผมเดินไปเลือกเสื้อของผมแล้วส่งให้เธอ

"ใส่ตัวนี้" ผมเดินออกไปรอเธอข้างนอก

ไม่นานเธอก็เดินออกมา พร้อมกับใส่เสื้อตัวใหญ่หลวมโครกของผม ผมกระตุกยิ้ม ใส่เสื้อตัวใหญ่ๆแบบนี้ จะได้มองไม่เห็น นมโตๆของเธอ

ผมขับรถตรงไปที่ผับ ตอยขับรถผมก็แอบมองหน้าตาน่ารักๆของเฌอบ่อยๆ

"ถ้าผับเลิกเธอเดินมารอฉันที่หน้าเซเว่นตรงนี้ แล้วไม่ต้องถามว่าทำไม? ขี้เกียจตอบ"

ถ้าไอ้3พระมันเห็นผมกลับกับเธอ พวกมันได้ถามไม่หยุดแน่ๆ ไอ้พวกนี้ยิ่งปากหมาอยู่ด้วย

ผมพาเธอเดินเข้าไปในผับ เด็กในร้านมองมาที่เธอเป็นตาเดียว รวมถึงไอ้3พระที่นั่งกินเหล้าอยู่ที่โต๊ะ ผมเดินไปบอกหัวหน้าเด็กเสริฟ

"เอาเสื้อของร้านให้เธอใส่ แล้วสอนงานเธอด้วย"

"ครับคุณเพลิง"

ผมเดินไปหาไอ้3พระที่โต๊ะ

"ไอ้เพลิง มึงไปเอาหญิงที่ไหนมาวะน่ารักชิบหาย"

"เสือก!! ไม่ต้องถาม เด็กเสิร์ฟใหม่!"

"มึงไปหามาจากไหนวะ!"

"เก็บได้ข้างถนน!"

"เชี่ยยย!! กวนส้นตีน!"

ผมก็ไม่ได้โกหกพวกมันนะ ผมเจอเธอข้างถนนจริงๆ เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ หัวหน้าเด็กเสิร์ฟก็พาเธอมาที่โต๊ะผม ไอ้พระรามดี๊ด๊าสุด รีบลุกไปหาเธอ จนผมอยากโดดถีบหน้ามัน

"คนสวย ชื่ออะไรครับ"

"ซีอาร์ค่ะ"

"ชื่อโคตรน่ารักเลย ไม่ต้องเป็นหรอกเด็กเสิร์ฟ มาเป็นแฟนพี่ดีกว่า"

ผมอดไม่ได้ เลยถีบไอ้รามกระเด็น ( หวง )

"เหี้ยเพลิง มึงถีบกูทำไมวะ สัส!"

"เบาได้เบามึงน่ะ อย่ายุ่งกับเด็กในร้าน!"

ผมบอกมัน คิดผิด คิดถูกที่พายัยนี่มาทำงาน

"นี่เพื่อนฉัน หุ้นส่วนของผับนี้"

เธอส่งยิ้มให้พวกมัน ยิ้มทำไมวะ ผมคิด

"พระราม พระลักษณ์ แล้วก็ พระพราย"

" สวัสดีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"

"ไม่ต้องฝากกับพวกมัน! ไปเตรียมตัวทำงานได้แล้ว อย่ามาอ่อยเหยื่อแถวนี้!"

"นายก็อย่า เผด็จการนักซิ ชอบออกคำสั่ง"

"หึ! ลืมแล้วเหรอ เธอเป็นลูกหนี้ฉัน ฉันเป็นเจ้านาย ฉันมีสิทธิ์สั่ง!"

"น้องซีอาร์ เป็นหนี้มันเท่าไหร่ พี่จ่ายให้เอง จะได้ไม่ต้องไปฟังคำสั่งมัน"

"กูว่า มึงต้องกินลูกปืนกูว่ะ"

ผมหงุดหงิดอะไรไม่รู้ ไม่มีเหตุผลที่เห็นไอ้ราม รุกเธออย่างออกหน้าออกตา

"ซี ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ"

ลูกค้าเริ่มเข้ามา พวกผมก็ขึ้นเวที เตรียมตัวร้องเพลง สาวๆแต่ละคน จับจองที่นั่งด้านหน้าเวทีเหมือนทุกคืน แต่คืนนี้ผมไม่สนใจพวกเธอเท่าไหร่ เพราะตาผมจับจ้องไปที่ยัยตัวแสบ ที่เดินเสิร์ฟอยู่ตามโต๊ะ โดยเฉพาะโต๊ะที่มีผู้ชาย

เธอจะถูกไอ้หื่นพวกนั้น จีบแทบทุกโต๊ะที่เธอไป หงุดหงิดชิบหาย คืนนี้มีแต่ลูกค้าเรียกหาเธอให้เธอไปเสิร์ฟ ดูยัยนั่นก็ดี๊ด้า ส่งยิ้มให้ไอ้หื่นพวกนั้นไม่หยุด มันน่าจับตีก้นให้เข็ด!