หวานใจ นายคลั่งรัก

" สนุกพอหรือยัง? ไอ้เสือ"

"ขอเวลาอีกสักพักนะพ่อ ผมยังอยากสนุก!"

"นี่แกไม่คิดจะมาช่วยพ่อ บริหารบริษัทเลยรึไง! เรียนจบมา2ปี ยังรักสนุกอยู่อีก"

"โธ่! พ่อ พ่อก็รู้ว่าผมชอบงานแบบนี้"

"งานแหกปากร้องเพลงในผับที่แกเปิด กับ สนามแข่งรถที่แกทำน่ะนะ วันๆเห็นมีแต่เรื่องทุกที"

"นี่พ่อส่งคนมาคอยจับตาดูผมเหรอ?"

"ก็เออ ซิวะ!! มีลูกเลือดร้อนก็ต้องคอยตาม ถ้าแกยังไม่ยอมกลับมา ฉันจะส่งคนไปคอยตามประกบแกไว้!!"

"เฮ้ออ!! แค่นี้ก่อนนะพ่อ ผมต้องไปเตรียมตัวละ"

.....@พระเพลิง.....

ครับ ผมพระเพลิง หนุ่มเลือดร้อนลุ๊คแบดบอย ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ขวัญใจสาวๆที่เข้ามาเที่ยวผับของผม ทำไมผมถึงชื่อ พระเพลิง ไทยจ๋า ทั้งๆที่เป็นลูกน่ะเหรอ เพื่อนเรียกตามความเลือดร้อนของผมน่ะ จริงๆผมชื่อ เบรเดน

ผมเปิดผับหรู ใจกลางย่านดัง

ผมรักการเล่นดนตรี ร้องเพลง แต่พ่ออยากให้ผมไปรับช่วงธุรกิจต่อจากพ่อ พ่อผมมีธุกิจที่นิวยอร์กหลายอย่าง พ่อผมเป็นมาเฟียถึงขนาดส่งลูกน้องตามประกบ ทำเหมือนผมเป็นเด็กๆ

ส่วนแม่ผมน่ะเหรอ เสียไป5ปีแล้ว พอแม่เสียผมก็หนีมาเรียนต่อที่ไทย เรียนจบก็มาเปิดผับ แล้วก็สนามแข่งรถซุปเปอร์คาร์ ก็ใจมันรัก อีกอย่างมันเหมาะกับผมสุดละ

ผมคุยกับพ่อได้ไม่ค่อยนานหรอก คุยที่ไรโดนบ่นจนประสาทจะกิน ช่วงเบรค ผมเลยมานั่งสูบบุหรี่ หลังผับของผม แต่อยู่ๆก็มีร่างบางๆวิ่งมาทางผม

อยู่ดีๆ เธอก็ดึงผมไปด้านหลังกำแพง โอบคอผมไว้ แล้วจูบผมหน้าตาเฉย

"หายไปไหนแล้ววะ โดนเจ้านายเล่นงานแน่เลยวะ แยกย้ายกันไปหาเดี๋ยวนี้!"

เสียงผู้ชาย3คนคุยกัน

เธอยังคงจูบผมอยู่อย่างนั้น จนผู้ชาย3คน แยกย้ายกันไปที่อื่น

"เฮ้ย!! ไรวะ ผู้หญิงอะไร หน้าด้านฉิบหาย อยากขนาดนั้นเหรอวะ!"

ผมผลักเธอออกไป

"นี่นาย พูดให้มันดีๆนะ ฉันก็ไม่ได้อยากจะจูบนายหรอก ถ้าไม่จำเป็น!"

เธอยังคงมองซ้ายมองขวา อย่างหวาดระแวง

" ถุย!! " ผมถุยน้ำลายลงพื้น

"นี่เรียกจูบเหรอ ห่วยฉิบหาย!!"

"ไอ้บ้า นี่มันจูบแรกของฉันเลยนะ ปากเสียที่สุด!"

"เฮอะ!! จูบแรก เชื่อก็โง่!! คงไปอ่อยผู้ชายไว้ล่ะซิ ถึงโดนไล่ตามจนหนีหัวซุกหัวซุน!"

"นี่ไม่พูดก็ไม่มีใครว่านายเป็นใบ้หรอกนะ

ปากแบบนี้ คงไม่ได้ตายตอนแก่แน่ๆ"

"ปากแบบเธอ ก็ไม่ต่างกันหรอก ไปแรด!!

ที่อื่นเลยป่ะ เสียเวลาฉิบหาย!!"

ผมเดินกลับเข้าไปในผับอย่างอารมณ์เสีย

ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน ยืนต่อปากต่อคำ ด่าผมแบบนี้หรอกนะ มียัยนี่แหล่ะคนแรก!

.........@ ซีอาร์........

ฉันยืนงงๆ ที่โดนผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ด่า

หน้าตาจัดว่าหล่อหาที่ติไม่ได้เลยล่ะ ตาสีน้ำทะเล รูปร่างสูงมาก หน้าออกฝรั่ง แต่พูดไทยชัดเป๊ะ แถมปากเสีย หยาบคายที่สุด! ถ้าไม่หนีคนของพ่อที่ไล่ตามฉัน ก็คงไม่ต้องเสีย จูบแรก ให้ผู้ชายปากเสียคนนี้แน่นอน

ทำไมต้องหนีงั้นเหรอ? ก็พ่อจะให้ฉันหมั้นแล้วก็แต่งงานกับ ลูกชายเพื่อนสนิทของพ่อน่ะซิ

แต่งเพื่อธุรกิจและผลประโยชน์ ใครจะอยากแต่งกันล่ะ ฉันรีบเดินหลบๆซ่อนๆ ไปจากที่นี่ กะว่าจะไปบ้านคุณยายที่อยู่ต่างจังหวัด แต่พอล้วงหากระเป๋าเงิน มีแต่ความว่างเปล่า คงจะหล่นตอนฉันวิ่งหนี ซวยซ้ำ ซวยซ้อน

ฉันเลยต้องเดินย่ำต๊อกไปตามถนนอย่างระวังตัว แถมตอนนี้ฝนก็ทำท่าจะตกอีก อะไรมันจะซวยขนาดนี้ แล้วฉันจะทำยังไงต่อละ

เงินก็ไม่มี หิวก็หิว แล้วคืนนี้จะนอนที่ไหน

ฉันเดินไปหมดเรี่ยวหมดแรง รู้สึกใจวิวๆ

คงเพราะหิวมากนั่นแหล่ะ

โอ๊ยยยย ปวดหัว!!!

"ไอ้เพลิง คืนนี้น้องเนเน่ ฝากมาบอกว่าจะรอมึงหลังผับเลิกว่ะ"

"คืนนี้กูไม่มีอารมณ์!! กูยกให้ บอกกูไม่ว่าง"

ผมบอกปัดไป เพราะยังรู้สึกหงุดหงิดยัยบ้านั่นอยู่ ปกติผมหิ้วหญิงออกไปแทบทุกคืนหลังผับเลิก ผมซื้อคอนโดไว้ 2 ห้อง เป็นห้องเชือดห้องนึง แล้วก็อยู่ห้องนึง ส่วนห้องที่ผมอยู่ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้เหยียบเข้ามาสักคน

นอกจากเพื่อนสนิทที่เล่นดนตรีด้วยกัน

แล้วก็แม่บ้าน ไอ้พวกนี้ก็ไม่ต่างจากผมหรอ

ที่บ้านมันมีธุรกิจ

แต่สันดารมันเหมือนผม ถึงคบกันได้ เลยรวมตัวกัน เปิดผับ

"มึงไปรมณ์เสียมาจากไหนวะ ปกติมึงพาหญิงไปกด แทบทุกคืน"

"พวกมึงไม่ยุ่งสักเรื่องได้ป่ะวะ"

ผมยกเหล้าในมือกระดกรวดเดียวหมด

"กูกลับก่อนดีกว่า พวกมึงเล่นกันไปก่อน

กูหมดอารมณ์!"

ผมลุกเดินไป พอออกจากผับ

จะเดินไปที่รถฝนก็เทลงมาอย่างหนัก

"แม่ง!! อะไรหนักหนาวะ!"

"คุณเบรจะกลับเลยหรือเปล่าครับ?"

"อ้าวเฮ้ย!! มาไงวะ นี่พ่อส่งพวกนายมาจริงๆเหรอเนี่ย?!"

"ครับ เจ้านายให้ผมคอยดูคุณ เบร ได้6 เดือนแล้ว ตอนนี้เจ้านายบอกให้คอยดูแล

เปิดเผยได้เลยครับ"

"น่าเบื่อว่ะ! ฉันไม่ใช่เด็ก3ขวบ

ที่จะต้องมีคนคอยตาม! พวกนายกลับไปเลย ไม่ต้องมาคอยดูแล รำคาญ!"

"ไม่ได้ครับ คำสั่งเจ้านายผมไม่กล้าขัด"

ผมถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

"เออ ตามใจ! แต่อย่าเรียก เบรตัน

อยู่ที่นี่ฉันชื่อ พระเพลิง จำไว้!

คืนนี้พวกนายไปพักเหอะ ฉันจะกลับละ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน อย่าบอกว่า พวกนายพักคอนโดเดียวกับฉันนะ"

"ใช่ครับ พักชั้นเดียวกับคุณเพลิง!"

"กูว่าแล้ว เออๆ ไหนๆก็มาแล้ว คืนนี้ไปคอยดูผับแทนฉันหน่อย" "ครับ"

ผมวิ่งฝ่าฝนไปที่รถ แล้วขับออกไป อยู่ๆสายตาก็เห็น คนที่กำลังยื้อยุด ฉุดกระชากกัน

อยู่ข้างหน้า พอรถผมขับเข้าไปใกล้ๆ คนที่กำลังถูกฉุดกระชาก ลากถู คือยัยบ้าที่ผมเจอ

เธอกำลังถูกผู้ชาย3คนกระชากแขนกลางสายฝน แต่ช่วงฝนตกดึกๆแบบนี้ ผู้คนก็เลยไม่มีใครผ่านมา มีผมนี่แหล่ะที่ดันมาเจอ

ตอนแรกก็กะไม่สนใจ ขับรถผ่านแล้วนะ

แต่อะไรดลใจก็ไม่รู้ ทำให้ผมต้องถอยรถกลับไปหายัยนั่นอีก ผมจอดรถแล้วหยิบปืนออกมา เหน็บไว้ที่เอว

ผมรีบวิ่งเข้าไป กระชากแขนยัยนั่น

ให้มาอยู่หลังผม เธอจับเสื้อผมไว้แน่น

"ทำไร!! ผู้หญิงแม่งไม่ไป พวกมึงถึงขนาดต้องฉุดเลยเหรอวะ เหี้ย!จริงๆ"

"อย่าเสือก!! เรื่องของพวกู ถอยไปถ้าไม่อยากเจ็บตัว"

ผมหันไปถามยัยนั่นที่ยืนตัวสั่น ไม่รู้กลัว หรือหนาวเพราะเปียกฝน

"เธอรู้จักพวกมันหรือเปล่า?"

"ไม่รู้จัก นายช่วยฉันด้วย"

ผู้ชาย3คนนั้น เดินเข้ามาหาผม

3 รุมหนึ่ง จัดไปสบายๆ เจ็บตัวกันไปตามๆกัน ผมชักปืนออกมา เล็งแล้วยิงไปที่พวกนั้น

แต่ผมเล็งไปที่ขานะ กะให้พวกมันเดินไม่ได้

แค่นี้ก็พอ เพราะผมยังไม่ถึงกับ ฟิวว์ขาด

พวกนั้นทรุดลงกับพื้น ลุกไม่ขึ้น หึ! ผมยิงแม่นนะบอกเลย จับปืนตั้งแต่6ขวบ พ่อผมสอน

ผมเดินไปหายัยนั่นที่ยืนตัวสั่น หน้าซีดอยู่

พอเดินไปถึง ยัยนั่นก็เป็นลม ล้มพับเข้ามาหาผม

"เชี่ยยย แม่งมาเป็นลมอะไรตอนนี้วะ

ภาระกูอีก!"

ผมอุ้มเธอ ขึ้นรถแล้วขับไปคอนโด

ร่างบางๆของเธอ ถูกผมอุ้มขึ้นห้อง

ผมวางเธอบนโซฟา แล้วพยามเรียกเธอให้ตื่น แต่ก็ไร้วี่แววว่ายัยนั่น จะรู้สึกตัว

"ทำไงดีวะเนี่ย ไม่น่าหาเรื่องเลยกู

หาภาระให้ตัวเองแท้ๆ"

ผมโทรหาแม่บ้าน ที่พักอยู่ติดคอนโด

ให้มาจัดการยัยตัวปัญหาตรงหน้านี่

ผมมองดูเธอ ดูๆไปก็น่ารักดี ขนตางอนยาวเป็นแพ ดวงตากลมโตสีดำ ผมยาว ผิวขาว

จมูกโด่งได้รูป ปากสีชมพูระเรื่อ

ก๊อก ก๊อก ก๊อกผมเดินไปเปิดประตู

" คุณเพลิงมีอะไรหรือป่าวคะ"

"เอ่อ ป้าช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ยัยนี่หน่อย"

"ใครเหรอคะเนี่ย?"

"ไม่รู้ "ผมตอบสั้นๆ แล้วเดินเข้าห้อง

ไปหยิบเสื้อ กับกางเกง ผ้าขนหนูมาให้

ป้าแก้ว แล้วผมก็เข้าไปอาบน้ำ

ออกมาอีกที ป้าแก้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว

"พรุ่งนี้ป้าจะมาซักชุดที่เปียกให้นะคะ"

"ครับ ป้ากลับไปพักเถอะ"

ผมใช้มือลูบไปเบาๆที่หน้าใสเนียนนั้น แล้วอุ้มเข้าไปนอนในห้อง ส่วนผมเหรอ โซฟา ซิครับ