บทที่ 14 ทำได้ให้รางวัล

...."ไอ้ราม คืนนี้กูไม่ไปผับนะ กูจะไปสนามแข่ง"

"แล้วแต่มึง กูอาจจะตามไปทีหลัง"

ผมพูดกับไอ้ราม ก่อนพวกมันจะกลับ

"เพลิงให้ซีไปด้วยได้ป่ะ?"

"จะไปทำไม? ซีไปร้องเพลงก็ได้นะ"

"ไม่เอา ให้ซีไปด้วยน๊าา"

"อยากไปจริงอะ" "จริงดิ"

"ขอทีได้ป่ะ ถ้าได้ ให้ไปด้วย"

"หมกมุ่นนะเพลิง ซีพูดจริง"

.............@สนามP.B.........

ฉันกับพระเพลิงเดินเข้าไปในสนามแข่ง

พระเพลิงนั่งลงที่โต๊ะเฉพาะของเขา ฉันยืนอยู่ใกล้ๆอเพราะมัวแต่สนใจรถที่อยู่ในสานม

"จะนั่งไม่นั่ง" "เดี๋ยวนั่งขอดูรถในสนามก่อน"

เพลิงไม่ฟังที่ฉันพูด เขาดึงฉันให้นั่งตัก

แล้วกอดฉันไว้

"เพลิง ซีนั่งเองได้" "ชักช้า!"

"วันนี้ทำไมเพลิงถึงมาล่ะ?"

"มาจัดการพวกเบี้ยวหนี้ ครบกำหนดวันนี้"

"คุณเบร......"

ฉันได้ยินแว่วๆ ว่าคนของเพลิงเรียกอีกชื่อแต่ฟังไม่ทัน เพลิงก็รีบหันไปซะก่อน

"เอ่อ คุณเพลิง ผมลากตัวมันมาแล้วครับ"

"ซีรอเพลิงอยู่นี่นะ เพลิงไปแป๊บเดียว"

ฉันนั่งดูรถในสนามที่กำลังแข่งกันอยู่

เพลิงหายไปสักพัก ก็เดินมานั่งข้างๆ มือโอบเอวฉันไว้ แล้วยื่นบางอย่างให้ฉัน

"อะ ซีเก็บไว้ เพลิงให้"

ฉันมองกระดาษในมือ มันเป็นเช็ค 10 ล้าน

"เพลิงนี่มันอะไร? ให้ซีทำไม?"

"ก็อยากให้ ซีเป็นแฟนเพลิง ให้ก็ไม่แปลก"

"นี่แค่แฟนให้ 10 ล้าน แล้วถ้าเป็นเมียละ?"

"เป็นเมีย แตกน้ำละล้าน"

"ไม่พูดด้วยละ มีแต่เรื่องใต้สะดือ"

ผมกับซีอาร์ นั่งดูรถแข่งในสนาม ผมหันไปเห็นร่างของ ไอ้สมชาย หรือเรียกอีกชื่อคือ ณเดช มันเป็นแฟนคลับดาราคนนี้ มันเดินมาหาผม พร้อมๆกับ เพื่อนผมไอ้ 3 พระ ที่เพิ่งมาถึง

"มึงไม่เล่นดนตรีที่ผับวะ"

"กูเรียกวงอื่นมาแทนแล้ว กูถึงรีบมาที่นี่ เผื่อมีอะไรสนุกๆให้ทำ"

ไอ้สมชาย หรือ ณเดช เดินมาที่โต๊ะผม มันนั่งลงอย่างไร้มารยาท

"ไอ้เพลิง กูจะมาชวนมึงลงสนามกับกู"

"ไม่มีอารมณ์! มึงลงกับนักแข่งกูดิ ถ้ามึงเสี้ยน"

ไอ้สมชาย หันไปมองซีอาร์ที่นั่งอยู่ข้างๆผม มันจ้องอย่างกะจะกินเธอทั้งตัว ผมเลยใช้มือโอบไล่เธอไว้

"มองเหี้ยไร แฟนเพื่อนกู"

พระรามพูดขึ้น ไอ้พระรามมันเกลียดเข้าไส้

มาแต่ไหนแต่ไร

"นี่แฟนมึงจริงๆเหรอไอ้เพลิง หรือของเล่นแก้ขัดมึงวะ"

"อ้าวปากเหี้ยงี้ แดกส้นตีนเถอะมึง"

พระเพลิงกำลังจะเล่นงานสมชาย แต่ฉันห้ามไว้ได้ทัน

"เพลิง อย่ามีเรื่องเลย ซีขอ"

เสียงซีที่ห้ามผม ทำให้ผมหยุดอย่างหัวเสีย

"ไอ้เพลิงว่าไง มึงจะลงสนามกับกูมั้ย? ถ้ามึงชนะ 20ล้านกับรถกูจะเป็นของมึง แต่ถ้ากูชนะ เด็กมึงเป็นของกู!"

ผมขึ้นเลย ไอ้นี่รนหาที่ตายชัดๆ มันเคยลงสนามกับผม แต่ก็แพ้ ที่ผมไม่ลง เพราะซีอาร์ ไม่ใช่กลัวแพ้ แต่ซีอาร์ไม่ใช่ของเดิมพัน!

"กูไม่ลง เงินกับรถกูมีเยอะจนล้นที่จอด เศษเงินแค่นี้ไม่อยู่ในสายตากูหรอก ถุย!!"

"หึ หึ กลัวแพ้? กูเพิ่งรู้ว่ามึงขี้ขลาด!"

ฉันรู้ว่าตอนนี้พระเพลิงเก็บอารมณ์สุดๆ ฉันเองยังรู้สึกหงุดหงิด ไม่ต่างกับเพลิงเท่าไหร่ แต่ถ้าหยามกันขนาดนี้ ฉันทนไม่ได้ ฉันอยากให้เพลิงลงแข่ง เลยโน้มตัวไปกระซิบเพลิง พอฉันกระซิบเสร็จ เพลิงถึงกับนิ่งไป

ซีอาร์โน้มตัวมากระซิบบางอย่างกับผม พอเธอพูด ผมถึงกับขึ้นเลย ขึ้นมาก ไอ้ที่ขึ้นคือ มังกรยักษ์ของผมนะ ผมดีดนั่งตัวตรงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของผม

ผมก้มลงไปประกบจูบปากซีอาร์ ยัยตัวแสบของผมแล้วกระซิบเบาๆกับเธอ

"รอนะ เพลิงจะชนะเพื่อซี"

ผมหันไปหาไอ้สมชายที่นั่งงงๆกับการ

กระทำของผม

"นั่งทำเหี้ยไร มึงจะแข่งมั้ยไอ้สัส! 3 รอบสนามนะมึง!"

ผมเดินไปที่สนาม

"คนสวย รอพี่ณเดชนะ คืนนี้พี่จะพาน้องไปมีความสุขกับพี่"

"ณเดช พ่องงง!! หน้าอย่างกับเห็บหมา

ไอ้สัส!"

พระรามพูดออกมา พวกเราเลยลงไปตามเพลิงไปที่สนาม ฉันเดินตามเพลิงเข้าไปที่โกดังเก็บรถซุปเปอร์คาร์ของเพลิง ฉันถึงกับตะลึงยืนตัวแข็ง รถซุปเปอร์คาร์เป็นร้อยๆจอดอยู่ เพลิงสั่งคนของเขาให้เตรียมรถ คันที่เขาเลือก

เพลิงเดินจูงมือฉันออกไปที่สนามอีกครั้ง

"ไอ้เพลิง ไมมึงเปลี่ยนใจไวจังวะ"

พระรามถามขึ้น พระเพลิงหันมามองฉันแล้วยกยิ้มมุมปาก ฉันใจละลายทุกที บอกตรงๆเลยตอนนี้ฉันหลงเขาหัวปักหัวปำ

"หมั่นไส้มันมั้ง"

เพลิงตอบพระรามยิ้มๆ ตอนนี้รถพร้อม คนของเพลิงขับรถมาจอดคู่กับรถของสมชาย

ก่อนเพลิงจะเดินไปที่รถ ฉันดึงพระเพลิงมาจูบอีกครั้ง ห้ามใจไม่ไหวแล้ว

"รอนะตัวแสบของเพลิง"

พระเพลิงเดินไปขึ้นรถ ฉันกับอีก 3 พระเดินไปรอลุ้นอยู่ข้างสนามใกล้เส้นชัย

"พี่ราม นายสมชายนนั่นเป็นใครกัน

เหรอ? เคยแข่งกับเพลิงมั้ย?"

"ไอ้นั่นมันลูกผู้มีอิทธิพล แต่ยังสู้อิทธิพลไอ้เพลิงไม่ได้หรอก ไม่นานเดี๋ยวซีก็รู้ว่าทำไมสู้ไม่ได้

แต่ ไอ้นั่นแม่งอย่างเหี้ย! เคยลงกับไอ้เพลิง แต่ไม่เคยชนะซักที"

"พี่ว่าครั้งนี้เพลิงจะชนะมั้ยคะ"

"ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว ไอ้เพลิงมันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ น้องซีสบายใจได้ แต่ไม่เข้าใจทำไมมันเปลี่ยนใจง่ายจัง เงินแค่นี้ กับรถคันนึง ไอ้เพลิงมันแทบจะไม่มอง โกดังเก็บรถมันเต็มจนไม่มีที่จอด"

ฉันอยากจะบอกพระรามนะ ว่าที่เปลี่ยนใจ เพราะอารมณ์หื่นล้วนๆ เสียงสัญญาณการแข่งเริ่มขึ้น รถ2คันพุ่งทะยานไปข้างหน้า ฉันยืนใจเต้นระทึก แม้พระรามจะมั่นใจว่าเพลิงชนะ

แต่ก็แอบกังวลอยู่ดี รถ2คันพลัดกันแซง ผ่านไป 2 รอบยิ่งทำให้ฉัน ใจเต้นระรัว รอบสุดท้ายมาถึง เพลิงเร่งความเร็วแซงขึ้นมา โค้งสุดท้ายเพลิงแซงขึ้นมา จนรถพุ่งเข้าเส้นชัยไปก่อนสมชาย

เพลิงจอดรถ แล้วเดินลงมาหาฉัน ดึงฉันเข้าไปกอด ฉันประกบจูบเพลิงอย่างลืมตัว ด้วยความดีใจ

"อย่าลืมรางวัลของเพลิงนะ"

ผมเดินไปหาลูกน้องที่ยืนประกบไอ้สมชาย

"สั่งสอนมัน แล้วอย่าให้มันเข้ามาเหยียบที่นี่อีก!"

"ไอ้เพลิง! มึงไม่รู้เรอะว่ากูลูกใคร?"

"มึงยังไม่รู้ แล้วกูจะรู้ได้ไง แต่มึงจะเป็นลูกใคร โคตรพ่อโคตรแม่มึงจะใหญ่มาจากไหน ถ้าไม่รู้จักกูดีพอ อย่าทำให้กูโกรธ!"

"ลากมันออกไป! มึงกล้าเอาผู้หญิงของกูมาเป็นเดิมพัน มึงก็รับสิ่งที่ตามมาเถอะ!"

ฉันไม่เคยเห็นมุมนี้ของเพลิง มันทำให้ฉันตกใจ การพูดนิ่งๆ แต่ดูน่ากลัวทำให้ฉันขนลุก

เพลิงจับมือฉันออกไปจากสนาม กลับไปนั่งที่โต๊ะ ส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ฉัน

"มองอะไรนักหนาเนี่ยนายเพลิง!"

"มองว่าที่ เมีย! ยังไงก็ไม่รอด หึ!"

"ฉันแค่พูดเล่นๆเองนะ อย่าจริงจัง"

"สายไปแล้วซี เรื่องนี้เพลิงจริงจังม๊ากกก"

"หมกหมุ่นนะนายน่ะ"

"ฮ่าๆ เตรียมตัวเข้าหอได้เลย ยัยตัวแสบ"