16 สายลับกับนักล่า

ค่ำคืนนั้น

ในห้องนอนอันเงียบสงัดของวิเวียน หลังจากล็อกประตูเสร็จเรียบร้อยเด็กสาวก็รีบเดินมาที่โต๊ะทำงาน เธอนั่งลงที่เก้าอี้ก่อนจะก็รีบเปิดแล็ปท็อปของตัวเองทันที หน้าจอสี่เหลี่ยมจะปรากฏโลโก้บางอย่างขึ้นบนหน้าจอ มือเรียวบางพลางกดแป้นพิมพ์เพื่อป้อนรหัสผ่านเข้าไป

Agent Vivian: Mission Status: Compromised

MI-7: เขาสงสัยลูกเหรอ?

Agent Vivian: มากกว่านั้นค่ะพ่อ...แต่หนูกำลังจะมีโอกาสได้เข้าใกล้ Vortex แล้ว

MI-7: ลูกต้องระวังตัวนะวิเวียน อย่าให้แดเนียลรู้เด็ดขาดว่าลูกกำลังสืบเรื่องของเขา เขาไม่ใช่คนธรรมดา และอย่าให้ความรู้สึกส่วนตัวมาทำลายภารกิจรู้มั้ย

Agent Vivian: ค่ะพ่อ

MI-7: ถ้าหนูไม่ไหวและต้องการยกเลิกภารกิจก็บอกพ่อได้ทุกเมื่อนะ พ่อไม่บังคับ

Agent Vivian: ไม่คะพ่อ หนูจะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวก vortex

วิเวียนหลับตาแน่น ภาพการสังหารเหยื่อของแดเนียลยังคงเป็นภาพติดอยู่ในหัว

หิมะข้างนอกยังโปรยช้า ๆ มันสวย เยือกเย็น และโหดร้าย เหมือนความจริงที่เธอต้องอยู่ร่วมกับมัน

อีกฟากหนึ่งของคฤหาสน์

แดเนียลยืนอยู่ในห้องทำงาน ดวงตาเข้มจ้องหน้าจอมือถือ ภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องนอนวิเวียนแสดงอยู่ตรงหน้า เด็กสาวในชุดนอนกำลังนั่งพิมพ์อะไรบางอย่าง เขาดูเธออย่างพิจารณา ก่อนที่วิเวียนจะปิดหน้าจอลง

แดเนียลวางแก้ววิสกี้ลงช้า ๆ ริมฝีปากขยับขึ้นเล็กน้อย แต่ในดวงตา...ไม่มีแม้รอยยิ้ม แสงไฟสะท้อนแก้ววิสกี้ วูบขึ้นเหมือนเปลวไฟของเกมที่เพิ่งเริ่มต้น เกมระหว่างสายลับกับนักล่าที่ไม่รู้ว่าใครจะล่าใครก่อน

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

“วิเวียน!!!...ขอฉันเข้าไปหน่อย” เสียงทุ้มของเขาดังลอดผ่านประตูไม้ เสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่หนักแน่นพอให้หัวใจของเด็กสาวสะดุ้ง

“ค่ะ ๆ” เธอรีบเดินมาเปิดประตู แดเนียลยืนอยู่ตรงหน้า เขาสวมชุดนอนแต่กลิ่นวิสกี้ยังคงจาง ๆ ลอยคลุ้งในอากาศ

“ฉันนอนไม่หลับ ว่าจะมานั่งเป็นเพื่อนเธอ... เผื่อจะเป็นกำลังใจให้เธอทำรายงานส่งคุณครู”

“แล้วพรุ่งนี้คุณไม่ทำงานหรือไงคะ” เธอถามยิ้ม ๆ แต่เสียงสั่นน้อย ๆ

“ฉันเป็นเจ้าของบริษัทนะ วิเวียน ฉันสั่งงานอยู่บนเตียงก็ยังได้” เขาตอบ พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ดูเหมือนจะล้อ แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยบางอย่างที่เธอมองไม่ออก

“แล้วไหนล่ะ รายงานเธอ”

“อ๋อ...คือว่าหนูทำเสร็จแล้วค่ะ”

“อ้าว!! ไหนว่าเยอะทำไมทำเสร็จเร็วจัง นี่แค่ฉันอาบน้ำแป๊บเดียวเองนะ”

“จริง ๆ ก็ไม่เสร็จซะทีเดียวหรอกค่ะ พอดีหนูลืมต้นฉบับเอาไว้ที่โรงเรียน” เขาพยักหน้า ช้า ๆ ก่อนพูดเสียงเรียบแต่เฉียบเหมือนคำสั่ง

“โอเค งั้นเธอไปนอนกับฉัน” วิเวียนชะงัก

“เอ่อ...จะดีเหรอคะ เดี๋ยวหนูก็ปล้ำคุณแบบคราวนั้นอีกหรอก” แดเนียลหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำเหมือนจะยั่วมากกว่าปฏิเสธ

“คืนนี้ฉันยอม!!!”

“แล้วสถานะของเราล่ะ...คุณไม่กลัวใครว่าเอาหลานสาวตัวเองทำเมียเหรอคะ”

“เธอต้องอยู่กับฉันในฐานะเมียอยู่แล้ว...วิเวียน!!! เพราะฉะนั้น...ก็ทำให้มันสมจริงไปเลยสิ ถูกมั้ย!!!”

“นี่คุณเมาหรือเปล่าคะ แดเนียล ปกติคุณปฏิเสธหนูตลอด”

“ไปเถอะน่า หรือจะให้ฉันนอนที่นี่...หืม์!!”

วิเวียนสบตาเขา ดวงตาคมเข้มคู่นั้นไม่มีแววล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย

“ไปก็ได้ค่ะ...” เธอตอบเบา ๆ

คืนนั้นระหว่างที่ทั้งคู่อยู่ในห้องด้วยกัน มาเฟียหนุ่มก็ไม่อาจดับความเร่าร้อนที่กำลังพวยพุ่งขึ้นในใจได้ เขาไม่ควรแตะต้องเธอด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เลือดในกายของเขาสูบฉีดอย่างรุนแรงบวกฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ เสียงฝนข้างนอกเริ่มสาดกระทบกระจกเป็นจังหวะ แดเนียลทอดตัวลงบนเตียงขนาดใหญ่ กลิ่นควันบุหรี่ผสมแอลกอฮอล์คลุ้งอยู่ในอากาศ เหมือนทุกอย่างในห้องนี้กำลังจะเผาไหม้

วิเวียนยืนนิ่งอยู่ปลายเตียง ความกลัวกับความรักต่อสู้กันในอก เธอรู้ดี...ว่าถ้าเธอถอยตอนนี้ ภารกิจจะต้องพัง และเขาจะต้องจับได้ หัวใจของเด็กสาวตีกลับแรงขึ้นเมื่อเห็นสายตาเขาที่มองมาไม่ใช่สายตาของผู้เป็นอาอีกต่อไป แต่มันคือสายตาของ แดเนียล วิเซอร์เซอร์ ทุกลมหายใจของเธอหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ

“คืนนี้เรามาเลิกเป็นอาหลานกันสักคืน...ดีมั้ย!!!” มือหนาตบเตียงที่ว่างอยู่เป็นสัญญาณให้เธอขึ้นมานอนข้าง ๆ เสียงทุ้มต่ำของเขาแผ่วเบาแต่ชัดพอจะทำให้หัวใจของเด็กสาวสั่นสะท้าน

“จะดีเหรอคะ...หนูว่าคุณกำลังเมาแล้วล่ะ แดเนียล!!”

“ไม่นะ!!!...ฉันไม่ได้เมา วิเวียน!!! ไหนเธอบอกว่า...รักฉันไม่ใช่เหรอ” เขาพูดเหมือนคำตัดพ้อที่กลายเป็นการแทะโลม

วิเวียนไม่ตอบ เธอปีนขึ้นไปบนเตียงก่อนจะใช้มือเรียวปิดริมฝีปากเขาไว้เพื่อห้ามคำพูดที่อาจทำให้เธออ่อนระทวยไปกว่านี้

“อาแดนค่ะ...หนูรู้...ว่าเราไม่ใช่อาหลานกันจริง ๆ” เขาชะงัก ความเงียบกรีดเข้ากลางอากาศเหมือนมีดบาง ๆ

“แต่อาพร้อมที่จะเปิดเผยกับทุกคนแล้วเหรอคะ...ว่าคุณอาคือคนรักของหนู โดยเฉพาะแม่ของหนู” เสียงของเธอสั่น แต่ดวงตากลับแน่วแน่

ทุกลมหายใจของเธอหนักหน่วง ดวงตาที่เคยหม่นด้วยความเศร้าในตอนแรกกลับเปลี่ยนเป็นประกายร้อนแรง แววตาของเด็กสาวที่เพิ่งเริ่มรู้จักความรักและความต้องการ ทำให้เธอค่อย ๆ โน้มตัวเข้าหาเขา จนระยะห่างที่แดเนียลพยายามรักษาไว้เลือนหายไปในที่สุด

ความรักที่บริสุทธิ์ผสานกับความต้องการทางกายที่รุนแรงเข้าต่อสู้กับมโนธรรมในจิตใจของคนทั้งสอง เธอสัญญากับพ่อว่าจะไม่ปล่อยให้แดเนียลล่วงเกินเธออย่างเด็ดขาดแต่ตอนนี้วิเวียนก็เริ่มผิดสัญญาแล้ว

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนอนอย่างหนักอึ้ง เวลาหยุดนิ่ง ดวงตาของเธอสะท้อนภาพของมาเฟียหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยความต้องการ วิเวียนอยากปฏิเสธความต้องการของแดเนียล แต่ความปรารถนาของเธอก็กำลังเผาไหม้ใจของเธอเช่นกัน

“อาแดน!... ถ้าอาทำมันลงไป ความเป็นอาหลานของเราก็จะไม่หลงเหลืออีกแล้วนะคะ” เธอเตือนเขาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

“ฉันรักเธอวิเวียน ฉันอยากให้เธอเป็นของฉันคนเดียว” เขาพูดช้า ๆ เด็กสาวได้ยินเพียงแค่ประโยคนั้นก็พยายามต่อสู้กับใจตัวเองอย่างหนักหน่วง เธอรักเขา แต่ภารกิจที่รออยู่ตรงหน้าล่ะ เธอไม่อยากมีความลับกับเขาเธอไม่อยากโกหกเขาอีกแล้ว

เมื่อได้ยินเขาสารภาพอย่างหมดเปลือก เด็กสาวสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วตัดสินใจพูดบางอย่างออกมา

“อาแดน...หลั่งข้างนอกนะคะ หนูกลัวท้อง” คำพูดนั้นเปล่งออกมาแทบจะกระซิบ แต่เขาก็ได้ยินชัดเจน มาเฟียหนุ่มสบตาเธอ ดวงตาของเขาฉายแสงแห่งความจริงจัง

“ฉันสัญญา...จะป้องกันอย่างดีที่สุด”

“เธอรักฉันมั้ย วิเวียน!!” เขาตัดสินใจถามเธออีกครั้ง

“รักค่ะ...หนูรักอาแดนมาตั้งแต่เด็ก ๆ แม่ยังบอกเลย ว่าหนูแก่แดด” แดเนียลพอฟังภาษาไทยบางประโยครู้เรื่อง เพราะอัญญาเคยมาช่วยงานเขาตอนคบกับโธมัสแรก ๆ บางครั้งวิเวียนก็ชอบพูดภาษาไทยกับเขาบ้าง

”หนูไม่อยากคิดถึงผลลัพธ์ หนูไม่อยากรู้ว่ามันจะจบยังไง...ขอแค่ได้รักคุณ เท่านี้ก็พอใจแล้ว...”

“เธอหมายถึงอะไรกันแน่ วิเวียน? เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องร้องไห้เลยนิ” เขาเอื้อมมือเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มให้เธออย่างแผ่วเบาทะนุถนอม

“ช่างเถอะค่ะ อย่าใส่ใจเลย” แดเนียลมองหลานสาวอย่างรักใคร่ เด็กสาวที่เขาเคยคิดว่าจะต้องปกป้อง ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่ทำให้เขาสั่นคลอนที่สุดในชีวิต

“วิเวียน...ถ้าเธอยังไม่พร้อม ก็บอกฉันมาเถอะ ฉันจะไม่บังคับเธอ” เสียงเขาแผ่วเหมือนคำขอร้อง