ตอนที่ 8 ของขวัญย้อนหลัง

เจ้าของรถเก๋งสีดำได้แวะไปส่งเพื่อนของปลาดาวก่อน เพราะถึงบ้านของลูกตาลเป็นคนแรก จากนั้นก็แวะมาส่งสองพี่น้องต่อ

“ขอบใจมากนะเว้ยที่เลี้ยงหมูจุ่ม แถมน้องกูยังเอาเสื้อมึงมาใส่อีก”

“ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อย” ทะเลตอบกลับเพื่อน

“งั้นกูเข้าบ้านก่อนนะ”

“...” ทะเลคลี่ยิ้มพยักหน้ารับ

“อย่าลืมปิดประตูบ้านด้วยล่ะ”

“คนขี้เกียจ หลอกให้ปิดประตูอีกละ”

ปลาดาวตะโกนว่าพี่ชายที่สะพายกระเป๋าเป้เดินเข้าบ้าน แล้วยกมืออีกข้างโบกไปมาเพื่อลาเพื่อนของเขา ก่อนเธอจะหันกลับมาพบกับใบหน้าหล่อละมุน ทำให้คิ้วที่ขมวดใส่พี่ชายเมื่อครู่คลายออกจากกันอัตโนมัติ ริมฝีปากสวยอมยิ้มในทันที

“รอพี่แป๊บนึงนะครับ”

ทะเลหันไปเปิดประตูฝั่งที่ฉลามนั่ง แล้วเปิดช่องเก็บของหยิบเอากล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กออกมายื่นให้กับเด็กสาว

“สุขสันต์วันเกิดย้อนหลัง”

“ขอบคุณนะคะพี่ทะเล”

ปลาดาวยื่นมือออกไปรับพร้อมกับรอยยิ้มหวาน หัวใจดวงน้อยพองโตทุกครั้งที่ได้เจอกับเพื่อนพี่ชาย และเขาก็มักจะเป็นผู้ให้ที่ดีอยู่เสมอ

“แล้วเสื้อของพี่ล่ะคะ”

“เก็บไว้ที่เราได้เลย ไว้เจอกันครั้งหน้าค่อยคืน”

หลังจากที่ทะเลได้อาสาปิดประตูบ้านให้เหมือนเช่นเคยและขับรถออกไปแล้ว ปลาดาวก็เดินยิ้มตั้งแต่หน้าประตูจนขึ้นมาบนชั้นสองของบ้าน ความรู้สึกดีที่มีให้หนุ่มรุ่นพี่มันก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

พอไปถึงหน้าประตูห้องนอนก็เห็นถุงกระดาษห้อยไว้ที่ลูกบิด มือเล็กเลื่อนไปหยิบถุงนั้นขึ้นมาเปิดดูก็พบกล่องสี่เหลี่ยมผูกโบว์อยู่ในนั้นอีกที เธอจึงเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องของพี่ชาย

“ขอบคุณสำหรับของขวัญนะพี่ฉลาม”

คนอยู่ในห้องกระตุกยิ้มให้กับเสียงที่เล็ดลอดเข้ามาทางประตู เขาเป็นคนแสดงออกไม่เก่ง แต่ก็มีความรักให้กับน้องสาวมากเหมือนกัน

ปลาดาวเข้าไปในห้องของเธอก็นั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือ หยิบกล่องของขวัญของพี่ชายออกมาวางบนโต๊ะ แล้วดึงเชือกที่ผูกโบว์ติดกับกล่องออกเพื่อเปิดดูว่าพี่ชายซื้ออะไรให้

“เข้าใจเลือกเหมือนกันนะเนี่ย”

มือเล็กทั้งสองข้างถือกระเป๋ารูปหน้าแมวสีดำทรงลูกบอลใบเล็กน่ารัก สายเป็นโซ่สีทองตัดกันได้อย่างลงตัว แล้วมองมันด้วยรอยยิ้ม

ไม่คิดว่าพี่ชายนิสัยห้าว จะเลือกกระเป๋าได้น่ารักถูกใจเธอมาก จากนั้นก็วางมันลงบนโต๊ะ แล้วหยิบกล่องใบเล็กที่เพื่อนของเขามอบให้มาเปิดดู ก็พบว่ามันเป็นสร้อยข้อมือสีโรสโกลด์ประดับด้วยจี้ดาวสามดวง และมีป้ายข้อความทรงวงรีที่สลักคำว่า Pradao (อ่านว่าปลาดาว)

ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายพร้อมด้วยรอยยิ้มหวาน พลันทำให้นึกถึงสร้อยข้อมือที่หายไปนานเป็นปี ต่อไปเธอก็จะมีสร้อยข้อมือเส้นใหม่แล้ว สัญญากับตัวเองว่าสร้อยเส้นนี้เธอจะเก็บรักษามันอย่างดี เพราะมันเป็นของขวัญที่พี่ทะเลมอบให้

*****

เวลาผ่านไปปีกว่า

นักเรียนที่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกจะต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย ในช่วงนี้จะต้องอ่านหนังสืออย่างหนัก และวางแผนการสอบในรอบต่าง ๆ เพื่อที่จะนำคะแนนไปยื่น TCAS (ระบบการคัดเลือกกลางบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา) ซึ่งมีทั้งหมดสี่รอบด้วยกัน

ปลาดาวและลูกตาลคุยกันไว้ว่าจะเลือกยื่นสมัครเข้ามหาวิทยาลัยรอบ Admission ซึ่งเป็นการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อรอบที่ใหญ่ที่สุด โดยจะพิจารณาคะแนนที่ได้รับจากข้อสอบกลางที่นักเรียนทุกคนลงทะเบียนสอบในรอบต่าง ๆ ที่ผ่านมา เพื่อนำคะแนนที่ได้รับไปยื่นสมัครเรียนและเลือกคณะที่สนใจตามเกณฑ์ที่กำหนด

(พรุ่งนี้ก็จะประกาศผลแล้ว ตื่นเต้นจัง)

ลูกตาลเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองสาวกำลังใช้เวลาว่างในช่วงวันหยุดปิดเทอมอยู่ในบ้านของตัวเอง และตอนนี้ก็กำลังโทรคุยกัน

“ฉันก็ลุ้นไม่ต่างกัน”

ปลาดาวรอคอยเวลานี้มานาน พอรู้ว่าระบบเปิดรับสมัครนักศึกษา เธอก็รีบยื่นสมัครเข้าคณะบริหารธุรกิจเหมือนกับพี่ทะเลของเธอทันที

แต่มันก็ไม่ใช่เป็นเพราะเขาทั้งหมดที่ทำให้เธออยากเรียนคณะนี้ อีกหนึ่งเหตุผลก็คือที่บ้านมีร้านอาหารริมชายหาดอยู่แล้ว เธอจึงเลือกสมัครเรียนสาขาการตลาดเป็นอันดับที่หนึ่ง จากที่สามารถระบุได้ถึงสิบอันดับของคณะและสาขาที่อยากสมัครเรียน เพื่อที่จะได้นำความรู้ที่ได้รับมาพัฒนาร้านอาหารของครอบครัวในอนาคต จะว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากธุรกิจของครอบครัว และคนที่เธอรู้สึกดีด้วยในคราเดียวกันก็ได้

ส่วนลูกตาลก็สมัครเรียนสาขาเดียวกัน เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจ และมีความชอบคล้ายกัน ไปไหนไปกันตลอด เพราะธุรกิจทางบ้านของเพื่อนก็เป็นเจ้าของตลาดแห่งหนึ่ง

และก็ถึงวันประกาศผล

“กรี๊ด… ฉันผ่านแล้วยัยปลาดาว”

“ฉันก็ผ่านแล้วเหมือนกัน งื้อ ดีใจอะ”

สองสาวหันหน้ามาหากัน ส่งเสียงร้องดีใจกันดังลั่นบ้าน มือของทั้งสองจับประสานกันแล้วเขย่าไปมาด้วยความดีใจ

วันนี้ลูกตาลมานั่งลุ้นกับการประกาศผลการสมัครรอบ Admission ที่บ้านของปลาดาว และทั้งสองสาวก็มีรายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าศึกษาต่อในอันดับที่หนึ่งซึ่งก็คือผ่านการคัดเลือกในการสมัครเข้าเรียนสาขาการตลาดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สองสาวจึงเข้าไปลงทะเบียนยืนยันสิทธิ์

และดีที่ว่าคณะนี้ไม่ได้มีการสอบสัมภาษณ์ ที่เหลือก็แค่รอขึ้นทะเบียนนักศึกษา การชำระค่าธรรมเนียมต่างๆ และรอก้าวเข้าสู่การเป็นเฟรชชีในวันเปิดเทอม

“ดีใจอะ นึกว่าจะไม่ได้เรียนสาขาเดียวกันซะแล้ว”

“ฉันก็ดีใจมากที่พวกเราได้เรียนด้วยกัน”

ลูกตาลนั่งเล่นอยู่ที่บ้านของปลาดาวจนถึงบ่ายแก่ ๆ ก็ขับมอเตอร์ไซค์กลับบ้าน

ปลาดาวที่นั่งเล่นอยู่บนเตียงก็หยิบตุ๊กตาเด็กตัวน้อยมาวางที่หน้าตัก

เวลาสามปีที่พี่ทะเลบอกว่าให้มาเจอกันที่มหาวิทยาลัยก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม แม้ว่าจะมีเวลาเรียนที่เดียวกันอีกเพียงแค่ปีเดียว เพราะตอนนี้ทั้งเขาและพี่ชายของเธอก็กำลังจะขึ้นปีสี่ แต่มันก็ยังดีใจมากอยู่ดี อย่างน้อยเธอก็เรียนจบมัธยมปลายด้วยเกรดเฉลี่ยสูงถึงสามจุดแปดห้า ซึ่งมากที่สุดตั้งแต่เรียนมา เป็นเพราะได้รับแรงบันดาลใจมาจากเขาเลยก็ว่าได้

“ไว้เจอกันที่มหา’ลัยนะคะพี่ทะเล”

เสียงหวานเอ่ยกับตุ๊กตาซึ่งเป็นตัวแทนของเพื่อนพี่ชาย และก็ของขวัญชิ้นแรกที่ได้รับจากพี่ทะเลด้วยรอยยิ้มหวาน