บทที่ 8 อาหารตาของชายทั้งเมือง

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่วันที่แพรวาประกาศสงครามกลางออฟฟิศ ข่าวลือเรื่อง ‘เมียหลวงสุดสตรองแฉผัวมีเมียน้อย’ แพร่สะพัดไปทั่ววงการอย่างรวดเร็ว แต่นั่นไม่ได้ทำให้แพรวาแคร์แม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม เธอกลับใช้กระแสข่าวนี้พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส ดึงคนเข้ามาดูไลฟ์สดของเธอจนยอดขายแบรนด์เครื่องสำอางและอาหารเสริมพุ่งทะลุเพดาน เหยียบหลักสิบล้านภายในเวลาไม่กี่วัน

แพรวาไม่ได้กลับไปเหยียบบ้านหลังนั้นอีกเลย เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในคอนโดหรู อาบน้ำแร่ แช่น้ำนม บำรุงผิวพรรณจนออร่าเศรษฐีนีจับ

ค่ำวันนี้แพรวาได้รับเชิญให้ไปร่วมงานกาล่าดินเนอร์ของสมาคมนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง ซึ่งเป็นงานระดับประเทศที่จะมีสื่อมวลชนและอินฟลูเอนเซอร์มาร่วมงานมากมาย

นี่คือโอกาสทองในการเปิดตัวแบรนด์ของเธอให้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง

หญิงสาวยืนสำรวจตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว วันนี้เธอเลือกสวมชุดเดรสผ้าไหมซาตินสีเขียวมรกตที่สั่งตัดพิเศษ

ชุดเดรสเข้ารูปอวดทรวดทรงองค์เอวคอดกิ่วอย่างชัดเจน ด้านหน้าเป็นคอวีลึกผ่าลงมาจนเห็นร่องอกอวบอิ่มรำไร แต่ความเซ็กซี่ที่แท้จริงซ่อนอยู่ด้านหลัง

เดรสตัวนี้เว้าลึกอวดแผ่นหลังขาวเนียนไร้ที่ติไปจนถึงสะโพกงอนงาม

ริมฝีปากถูกแต้มด้วยลิปสติกสีแดงก่ำอมน้ำตาล ผมยาวดัดลอนใหญ่ถูกรวบตึงโชว์ลำคอระหง เครื่องประดับมีเพียงต่างหูเพชรเม็ดงามและนาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์เรือนหรูที่เธอพึ่งถอยมาเป็นของขวัญให้ตัวเอง

ติ๊งต่อง~

เสียงออดหน้าประตูดังขึ้นแพรวาหยิบกระเป๋าคลัตช์ใบเล็กเดินไปเปิดประตู ก็พบกับร่างสูงโปร่งของเขตต์ที่ยืนส่งยิ้มละมุนมาให้

วันนี้เขตต์ไม่ได้อยู่ในชุดพนักงานออฟฟิศธรรมดา แต่เขาสวมชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทที่สั่งตัดพอดีตัว

ผมที่มักจะปล่อยปรกหน้าถูกเซตเปิดหน้าผาก เผยให้เห็นโครงหน้าหล่อเหลาคมคาย แว่นตากรอบใสถูกถอดออก เปลี่ยนเป็นคอนแทคเลนส์ที่ทำให้แววตาดุดันและทรงเสน่ห์ของเขาเด่นชัดขึ้น

ทันทีที่เขตต์เห็นแพรวาในลุคนี้ ดวงตาคมคายก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาไล่มองตั้งแต่ใบหน้าสวยเฉี่ยว ร่องอกอวบอิ่ม ไปจนถึงเรียวขาขาวที่โผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรง

“สำหรับพี่ ผมคิดไว้แล้วว่าต้องสวย แต่ไม่คิดว่าจะสวยจนทำให้ผมแทบหยุดหายใจขนาดนี้” เขตต์เอ่ยชมด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า

เขตต์ขยับเข้ามาใกล้ มือหนาเอื้อมไปจัดปอยผมที่หลุดลุ่ยของแพรวาไปทัดหลังใบหูให้อย่างเบามือ

“ปากหวานอีกแล้วนะเขตต์ แต่งตัวหล่อขนาดนี้ กะจะไปแย่งซีนประธานบริษัทคนอื่นในงานหรือไง?” แพรวายิ้มตอบ ไม่ได้ปัดป้องสัมผัสนั้น

“ผมไม่ได้อยากแย่งซีนใครหรอกครับ ผมแค่อยากเดินเคียงข้างพี่แล้วทำให้ทุกคนอิจฉา ว่าผู้หญิงที่สวยที่สุดในงานคืนนี้ มีผมเป็นคนคอยดูแล”

เขตต์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะผายมือให้เกียรติเธอเดินนำออกไป “เชิญครับ รถพร้อมแล้ว”

ลานจอดรถวีไอพีของคอนโด

ระหว่างที่เขตต์กำลังเปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูให้แพรวา เสียงเบรกของรถยุโรปคันคุ้นตาก็ดังสนั่นขึ้น

ไม่ไกลกันนัก นนท์ก้าวลงมาจากรถด้วยใบหน้าบึ้งตึงและขอบตาที่คล้ำโบ๋

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา นนท์ใช้ชีวิตเหมือนตกนรก เขาต้องทนกินข้าวกล่องร้านสะดวกซื้อ บ้านก็รกจนแทบไม่มีทางเดิน

ที่สำคัญคือเขาตามตัวแพรวาไม่พบเลย โทรไปก็โดนบล็อก ไลน์ไปก็ไม่ตอบ จนเขาต้องแอบจ้างนักสืบ (ราคาถูก) ให้ตามสืบว่าแพรวาแอบมาเช่าคอนโดอยู่ที่ไหน

และทันทีที่นนท์มาถึง ภาพที่เขาเห็นก็ทำเอาเลือดสูบฉีดขึ้นหน้าด้วยความหึงหวง

แพรวา ภรรยาที่เคยจืดชืดของเขากำลังสวมชุดเดรสแหวกหลังสุดเซ็กซี่ ยืนหัวเราะต่อกระซิกอยู่กับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ออฟฟิศ

“แพรวา!” นนท์ตะโกนลั่น เดินดุ่มๆ เข้ามาหาทั้งสองคนด้วยท่าทีคุกคาม

“นี่เธอหนีมาเช่าคอนโดอยู่ข้างนอกเพื่อจะได้พาชู้มาเสวยสุขงั้นเหรอ เลวทรามที่สุด!”

แพรวาชะงัก ชักสีหน้ารำคาญใจทันทีที่เห็นหน้าอดีตสามี หญิงสาวไม่แม้แต่จะถอยหนี

เธอหันไปเผชิญหน้ากับนนท์ด้วยสายตาที่มองเขาเหมือนเห็นแมลงสาบตัวหนึ่ง

“พูดจาให้มันเข้าหูหน่อยนะคะนนท์ คำว่า ‘เลวทราม’ และ ‘พาชู้มาเสวยสุข’ น่ะ มันเป็นคำอธิบายพฤติกรรมของคุณกับอีหนูที่คลับวีไอพีต่างหาก ไม่ใช่แพร” แพรวาตอกกลับเสียงเรียบ

นนท์หน้าม้านไปชั่วขณะ แต่ความโกรธและสัญชาตญาณความหวงก้างมันมีมากกว่า

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ชุดเดรสสุดวาบหวิวของแพรวา ผิวขาวเนียนที่เปิดเปลือยต่อหน้าผู้ชายคนอื่นทำให้เขาแทบคลั่ง

“แล้วนี่เธอแต่งตัวบ้าอะไร โป๊จนแทบจะเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ถอดออกเดี่ยวนี้เลยนะแพร กลับบ้านไปเปลี่ยนชุด พี่ไม่อนุญาตให้เธอใส่ชุดร่านๆ แบบนี้ออกไปไหนเด็ดขาด” นนท์ออกคำสั่งพร้อมกับเอื้อมมือหมายจะคว้าแขนของแพรวา

หมับ!

มือของนนท์ถูกปัดออกอย่างแรงโดยฝีมือของเขตต์ ร่างสูงโปร่งของเขตต์ก้าวเข้ามาขวางหน้าแพรวาไว้อีกครั้ง แววตาของเขตต์ตอนนี้ดุดันและแข็งกร้าวจนน่ากลัว

“อย่ามาแตะต้องตัวเธอ” เขตต์กดเสียงต่ำ “คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งหรือมาตัดสินว่าเธอจะใส่อะไร ผู้หญิงของผม ผมดูแลเองได้ คุณเอาเวลาไปดูแลหมายศาลที่กำลังจะส่งไปถึงบ้านคุณดีกว่าครับ”

คำว่า ‘ผู้หญิงของผม’ ที่หลุดออกจากปากเขตต์ ทำเอานนท์สติขาดผึง

“มึงว่าไงนะ! ผู้หญิงของมึงงั้นเหรอ! อีนี่มันเมียกู มึงจดทะเบียนสมรสกับมันหรือเปล่าล่ะฮะ!” นนท์ชี้หน้าด่าเขตต์ ก่อนจะหันมาตวาดใส่แพรวา

“แพร! เธอจะยอมให้ไอ้เด็กนี่มันหยามเกียรติพี่เหรอฮะ! เธอยังเป็นเมียพี่อยู่นะ!”

แพรวาแค่นหัวเราะในลำคอ หญิงสาวก้าวออกมาจากแผ่นหลังของเขตต์ เชิดหน้าขึ้นมองนนท์ด้วยสายตาเย้ยหยันขั้นสุด

“ทะเบียนสมรสก็แค่กระดาษใบเดียว มันไม่ได้มีค่าอะไรเลยถ้ารักษาความซื่อสัตย์ไม่ได้ คุณฟังแพรให้ชัดนะคะนนท์ แพร-กำลัง-จะ-หย่า-กับ-คุณ และต่อให้แพรจะนอนกับใคร หรือจะแต่งตัวร่านแค่ไหน มันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณอีกต่อไป”

แพรวาจงใจเน้นทีละคำให้กระแทกใจคนฟัง

“อ้อ แล้วที่บอกว่าชุดนี้มันร่านน่ะ แพรว่าคุณลองมองไปรอบๆ ลานจอดรถนี่ดีกว่าไหมคะ?”

นนท์ชะงัก หันมองไปรอบๆ ตามที่แพรวาบอก พึ่งสังเกตเห็นว่า รปภ. และผู้ชายหลายคนที่เดินผ่านไปมาในลานจอดรถ ต่างก็มองมาที่แพรวาด้วยสายตาหื่นกระหายและชื่นชมในความสวยเซ็กซี่ของเธอ

“เห็นไหมคะ? ทุกคนเขามองแพรเป็น ‘อาหารตา’ ชั้นเลิศ ผู้หญิงแบบแพร ไม่จำเป็นต้องง้อผู้ชายกระจอกๆ ที่ดีแต่เกาะเมียกินและเอาเงินไปเปย์กะหรี่หรอกค่ะ ผู้ชายบนโลกนี้มีให้แพรเลือกซื้อเลือกชิมอีกเยอะ และเชื่อเถอะค่ะว่าคนคนนั้นจะไม่มีวันเป็นคุณอีกต่อไป”

แพรวาแสยะยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่เชือดเฉือนหัวใจของนนท์จนแหลกละเอียด ความรู้สึกสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไปอย่างไม่มีวันได้คืนตีแสกหน้าเขาอย่างจัง

นนท์อ้าปากค้าง พยายามจะเถียง แต่ก้อนสะอื้นและความละอายใจมันจุกอยู่ที่คอ

“ไปกันเถอะเขตต์ พี่ไม่อยากสูดอากาศที่มีแต่กลิ่นขยะเปียกนานๆ เดี๋ยวกลิ่นเน่าจะเหม็นติดตัวเอา”

แพรวาหันไปคล้องแขนเขตต์อย่างแนบเนียน เขตต์ยิ้มรับ เปิดประตูให้เธอเข้าไปนั่งในรถสปอร์ตคันหรู ก่อนจะเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ

สตาร์ตเครื่องยนต์เสียงดังกระหึ่ม แล้วขับพุ่งทะยานออกไป ทิ้งให้นนท์ยืนกำมือแน่นอยู่กลางลานจอดรถด้วยความเจ็บปวด หึงหวง และรู้สึกไร้ค่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในที่สุด ของตายที่เขาเคยมองข้าม ก็สลัดเขาหลุดและกำลังโบยบินไปให้ผู้ชายทั้งเมืองได้ชื่นชม