บทที่ 6

ส่วนเรื่องงานของผมพ่อบอกจะเซ็นต์อนุมัติใบลาออกให้แล้วจากหลังผมลาออกท่านก็จะขอลาออกด้วย ผมจึงได้มานั่งเครื่องบินส่วนสุดได้ไง อีกทั้งเมื่อเช้าสามียกสินสอดไปสู่ขอผมเรียบร้อยผมไม่รู้อะไรเลยทุกอย่างมันเร็วไปหมด พ่อแม่ผมท่านก็รับและยกผมให้เฮียเฟยเฉินทันทีเหมือนนัดกันไว้เลย ส่วนงานแต่งที่จีนจะจัดขึ้นหลังเดินทางถึงจีนเพราะป๊าม๊าของเฟยเฉินได้หาฤกษ์แต่งงานไว้รอแล้ว ถ้าถามว่าทุกอย่างมันเร็วเกินไปไหม มันก็เร็วแล้วจริง ๆ นั่นแหละ แต่การที่จะเจอคู่โซลเมทมันก็ไม่ง่ายเหมือนกันบางคนอยู่มาจะค่อนชีวิตยังไม่เจอเลยก็มีจึงไม่แปลกที่เฮียเฟยเฉินจะรีบจัดการแต่งงานของเราสองคนขึ้น

"ฟอด คิดอะไรอยู่ค่ะ คิ้วขมวดเชียว"

"เปล่าหรอกครับ แค่คิดว่าจะทำอะไรดีหลังลาออกจากตำรวจแล้ว"

"แล้วหนูอยากทำอะไรละคะ ที่จริงอยู่เฉย ๆ เป็นนายหญิงตระกูลหวังสบาย ๆ ดีกว่าค่ะ เฮียเอาหนูมาเป็นนะ จะให้ทำงานได้ไง"

"ไม่เอาอ่ะ อยู่เฉยเบื่อแน่เลย ๆ อยากหาอย่างธุรกิจเล็กทำ ไม่ก็ช่วยงานเฮียดีกว่า ได้ไหมครับ"

"ฟอด แล้วหนูสนใจอยากทำอะไรคะ"

"เมืองจีนขึ้นชื่อเรื่องหยก งั้นหนูอยากศึกษาเรื่องหยกก่อนแล้วค่อยเปิดร้านขายและเครื่องประดับที่ทำจากหยกได้ไหมเฮีย นะเฮียนะ"

"หึ ได้สิเฮียตามใจหนูทุกอย่างเลยค่ะ ธุรกิจเกี่ยวกับหยกก็ดีม๊าเฮียก็เชี่ยวชาญเรื่องหยกหนูสามารถศึกษากับท่านได้ แล้วอีกถ้าหนูงานนี้ยังสามารถสั่งงานจากที่บ้านได้"

"ฮ เฮียก็ท้องอะไรละ ใจเย็น ๆ ก่อนสิ ยังไม่พิธีแต่งงานเลย"

พอเฮียพูดเรื่องท้องผมนี้แทบอยากโดดลงจากเครื่องบินให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยเห็นแบบนี้ผมก็เขินเป็นนะ

คฤหาสน์ตระกูลหวัง

ทุกคนวันนี้ผมกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานป๊าม๊าของเฮียเฟยเฉินท่านจัดงานให้ยิ่งใหญ่มาก ปีาม๊าของเฮียท่านก็ใจดีและเอ็นดูผมมากแถมม๊ายังสวยมากด้วยป๊าก็หล่ออย่างก็พระเอกหนังจีนเลย ผมแอบรู้มาว่าม๊าเคยเป็นตำรวจเป็นอัลฟ่ามาก่อน แต่พอมาเจอป๊าก็เสร็จป๊าไปตามระเบียบของโซลเมท พ่อกับแม่ผมก็มาร่วมงานด้วยเป็นพี่โรมบินลัดฟ้ากลับไทยเพื่อไปรับท่านทั้งสองมาร่วมงาน

เมื่อเวลาเจ้าบ่าวพบหน้าเจ้าสาวแล้วทั้งคู่ก็ยังต้องผ่านด่านของผู้ที่มากั้นประตู แจกอั่งเปาจนหนำใจเสียก่อน จึงจะลงจากห้องมาทำพิธีที่ชั้นล่างได้ พอถึงขั้นตอนทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาวจะต้องไหว้ฟ้าดินไหว้เจ้าที่ ที่เรียกว่า "ตี่จูเอี๊ย" ไหว้เทพเจ้าเตาไฟ ซึ่งอยู่ในครัวและไหว้บรรพบุรุษของเจ้าสาว จากนั้นจึงทำการคารวะน้ำชาพ่อแม่เจ้าสาว มาถึงขั้นตอนพิธีต่าง ๆ ผมก็ค่อนข้างจะงงหน่อยแต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี

"แม่กับพ่อฝากน้องด้วยนะเฟยเฉิน ถึงจะดื้อไปบ้าง แต่ก็ว่านอนสอนง่าย ก็ค่อย ๆ สอนกันไป แม่ขอให้ลูกทั้งสองครองคู่กันจนแก่เฒ่า มีหลานตัวน้อยให้อุ้มไว้นะ"

"ไม่ต้องห่วงกับครับผมจะดูแลน้องให้ดีที่สุดครับ"

"ส่วนเองก็อย่าซ่าอย่าทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายเข้าใจไหม"

"ครับ ๆ ท่านอดีตผู้กำกับ ฮ่า ๆ"

เมื่อพิธีต่าง ๆ สิ้นเสร็จดี ญาติผู้ใหญ่และคนในแก๊งต่างก็มาร่วมแสดงความยินดีและเหมาะของให้ผมกับเฮีย อยากบอกว่าเยอะมากจนต้องหาห้องไว้เก็บของขวัญแต่งงานโดยเฉพาะ ส่วนของป๊ากับม๊าผมได้แล้วตอนที่มาถึงวันแรกแต่ตอนยกน้ำชาม๊าบอกว่าจะมีขวัญชิ้นใหญ่ให้อีกต้องรอลุ้นเอาพรุ่งนี้ ผมจะได้อะไรนะแค่คิดก็อดตื่นเต้นไม่ไหวแล้ว

เวลาก็ล่วงเวลาจนมาถึงขั้นสุดท้ายของงานส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอ พอเข้าห้องเสร็จในห้องก็มีสุรามงคลเตรียมไว้รอ ผมกับเฮียก็พากันลืมพอเป็นพิธี ก่อนจะพากันชุดแต่งงานออกแล้วใส่ชุดนอนธรรมดาแทน

"ฟอด เฮียมีความที่สุดเลยวันนี้ ในที่สุดความฝันของเฮียก็เป็นจริง ขอบคุณหนูนะที่ยอมรับเฮียและยอมแต่งงานสร้างครอบครัวกับเฮีย"

"หนูก็ขอบคุณที่เฮียทำเพื่อหนู และหนูดีใจมากที่เราได้เจอกัน หนูยินดีรับเฮียมาเป็นสามีอยู่แล้ว หนูรักเฮียนะ"

"เฮียก็รักหนูมาก เฮียยอมให้ได้ทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิตเฮีย เฮียสัญญาว่าจะเป็นสามีที่ดีเป็นพ่อที่ดี และดูแลหนูกับลูก ๆ เราที่จะเกิดมาตลอดไป"

แล้วค่ำคืนนั้นภาคินก็ถูกเฟยเฉินพาโล้สำเภาจีนทั้งคืนจนน้ำหมดตัว จนภาคินสลบภาพตัดไปตอนในก็ไม่รู้ส่วนเฟยเฉินก็จัดการเติมน้ำเชื้อเข้าร่างภรรยาจนเกือบถึงเช้า