บทที่ 5

ภาคินได้แต่ส่งเสียงตอบรับแล้วหลับไปในอ้อมกอดของโซลเมท เนื่องจากความเหนื่อยของร่างกายทำให้ผู้หมวดถึงกับหมดแรงจนหลับไปไม่รู้ตัว

เมื่อนอตคลายเฟยเฉินก็จัดการสวมเสื้อผ้าให้กับคู่รักของตนก่อนจะออกไปที่นอกตึกเขาเจอกับโรมมือขวาที่ยืนรออยู่นอกรถพร้อมเปิดประตูรถเป็นที่เรียบร้อย เฟยเฉินไม่รอช้ารีบพาโซลเมทขึ้นรถเพื่อกลับไปยังคอนโดหรูส่วนตัวทันที

"บอสครับ แล้วรถตำรวจที่นายหญิงขับมาละครับ จะให้คนของเราขับไปส่งที่เลยไหม ผมจะได้แจ้งลูกน้องจัดการให้"

โรมถามขึ้นเมื่อของออกมาจากตึกร้างไม่มีกี่สิบเมตรก็เจอรถตำรวจสายตรวจจอดทิ้งไว้อยู่คาดว่าน่าจะเป็นรถของนายหญิง แน่ ๆ ส่วนเฟยเฉินก็ถึงกับยิ้มเมื่อได้ยิ้มลูกน้องเรียกโซลเมทตนว่านายหญิง เขากับโรมโตมาด้วยกันแต่เด็กเป็นเพื่อนเล่นกันมานาน พอโตขึ้นโรมก็ยอมมาเป็นมือขวาให้ตามคำขอของเฟยเฉิน เขาสองคนรู้ใจกันดีว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไร แต่จะว่าไปคำนี้มันเหมาะกับภาคินมากจริง ๆ นายหญิงแห่งตระกูลหวัง

"ทำตามที่เห็นควรเลยแล้วกัน ออ ! อย่าให้ทิปพิเศษการ์ดที่ตามมาวันนี้ทุกคนละ จัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ด้วยล่ะบอกว่าฉันจัดให้ฉลองที่ได้เจอนายหญิงคนใหม่"

โรมก็ถึงกับหัวเราะออกมาให้กับความเล่นใหญ่ของนายตัวเอง เฟยเฉินภายนอกอาจจะมองว่าโหดร้ายเย็นชาแต่ที่จริงเขาเป็นคนใจดีมีน้ำใจกับลูกน้องเสมอ โรมได้แต่หวังในใจขอให้ได้นายน้อยสักคนด้วยเถอะแล้วจะขอลดภาระงานมาดูแลนายน้อยแทน

ณ คอนโดส่วนตัวของเฟยเฉิน

ภาคินตื่นเช้าด้วยอาการปวดร้าวไปทั้งตัวเนื่องจากกิจกรรมรักอันร้อนแรงที่ทำให้เขาถึงกับหมดแรงแทบลุกไม่ขึ้น เขารู้ตัวทุกกระทำของโซลเมทแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันดีมากถือเป็นการเปิดประสบการณ์สำหรับเขา เมื่อคืนเขารู้สึกขึ้นมาในช่วงดึกก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนที่ไม่ใช่ของเขาแน่ ๆ มันหรูหราเกินไป จนขยับตัวและมองรอบ ๆ ก็พบกับเฟยเฉินสามีที่พึ่งผูกพันธะไปที่ตึกร้าง พอนึกถึงเหตุการณ์ก็น่าอายอยู่นะก็ยอมให้อีกฝ่ายปู้ยี่ปู้ยำราวกับคนขายบริการอานุภาพแห่งโซลเมทนี้สุดยอดจริง

เวลา 19.00 น.

ตอนนี้ผมนั่งอยู่เครื่องส่วนตัวสุดหรูของคุณสามีใครจะไปคิดว่าตัวผมจะมีสามีรวยแบบชั่วข้ามคือแบบนี้ ถ้าถามว่าทำไมผมถึงยอมรับอะไรหลาย ๆ อย่างได้ง่ายแบบนี้ นั้นอาจเป็นเพราะเคยคิดไว้แล้วถ้าโซลเมทผมไม่ใช่ อัลฟ่าสาว เบต้า หรือโอเมก้า ก็อาจเป็นอีนิกม่าไปเลยแล้วการเปลี่ยนแปลงแล้วจะดีขึ้นตามคำทำนายของหมอดู ก็เป็นการเปลี่ยนจากอัลฟ่าเป็นโอเมก้าก็ได้ผมจึงไม่ได้คิดหนักหรือทำใจยอมไม่ได้ เพราะชีวิตคนเราอะไรมันก็ไม่แน่นอนเสมอไป

ถ้าถามว่าทำไมพ่อแม่ผมท่านทั้งสองถึงไม่ห้ามหรือขัดขวางที่ผมมีสามีแถมยังเป็นถึงหัวหน้าแก๊งมาเฟียจีนมีอำนาจเกือบทั่วโลกนั้นเพราะคู่กันแล้วห้ามยังไงสุดท้ายก็กลับมาเจอได้อยู่ดี พ่อผมยังติดตลกอีกว่ามีลูกเขยเป็นมาเฟียก็ดีจะได้หาเรื่องลาออกจากราชการไปทำไร่ทำสวนใช้ชีวิตสบาย ๆ ดีกว่า อีกอย่างลูกเขยรวยสามารถเลี้ยงผมได้แค่นี้ก็ดีมากแล้วยิ่งว่าสามีผมทนความดื้อของผมไม่ไหวเอาผมมาคืนพ่อกับแม่มากกว่า