เราจะได้เจอคุณลุงอีกมั้ย

เช้าวันต่อมา

แสนดี PART

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้ายนั่งหอบหายใจอย่างบ้าคลั่งก่อนที่ดวงตาของฉันจะเบิกโตมองสิ่งรอบข้างที่ไม่คุ้นเคย

นี่ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย!

“แม่จ๋า/แม่ค้าบบ”

“สโนว์?..สกาย?”ฉันเรียกชื่อลูกๆด้วยความตกใจมองเด็กทั้งสองที่เปิดประตูห้องวิ่งหน้าตั้งมาหาฉันด้วยรอยยิ้มทั้งสองคนกระโดดขึ้นเตียงก่อนจะกอดฉันแน่นส่วนฉันก็ได้แต่มึนงงจำได้ล่าสุดก็คือนั่งรอพี่ธีร์จนง่วงเลยเผลอหลับไปแต่ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่รู้แล้วว่าฉันอยู่ที่ไหนและลูกๆของฉันเองก็มาอยู่ในที่แห่งนี้ได้ยังไงเหมือนกัน

แกร้ก

แต่ก่อนที่ฉันจะมึนงงไปมากกว่านี้เสียงประตูก็ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับร่างสูงในชุดนอนสีกรมสบายๆแต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจก็คงจะเป็นบนใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยร่องรอยของหมึกสีน้ำเงินถูกวาดไว้ทั่วบริเวณใบหน้า

“พี่ธีร์นี่มันเรื่อง..”

“ฮ่าๆคุณลุงตลกมากเลยค่ะ”

“ใช่ๆคุณลุงเล่นเกมแย่มากแพ้ผมทุกตาเลยฮ่าๆ”ฉันหันมองสองพี่น้องที่พากันหัวเราะพร้อมกับชี้ไปที่ร่างสูงของพี่ธีร์

ให้ตายสินี่ลูกๆฉันทำบ้าอะไรกันเนี่ย!

“พี่ธีร์คือ”

“ตื่นแล้วก็พาเด็กๆไปอาบน้ำทานข้าวเถอะผมเองก็ต้องไปทำงานแล้วเหมือนกัน”พี่ธีร์เหมือนจะดูอายๆกับสภาพตัวเองเล็กน้อยดูได้จากมือหนาที่เอาแต่จับๆเขี่ยๆใบหน้าตัวเอง

“ค่ะ”ฉันตอบกลับไปสั้นๆฉันรู้ว่ามันไม่สมควรที่ฉันจะมองหน้าเขาแล้วขำเลยได้แต่เม้มปากกลั้นหัวเราะอยู่

“จะขำก็ขำออกมา”พี่ธีร์พูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบตึงเจ้าตัวมองหน้าฉันเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป

“นี่ลูกๆมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”ฉันเอ่ยถามลูกๆมองยังไงนี่ก็ไม่ใช่บ้านของฉันและคิดว่าน่าจะเป็นบ้านไม่ก็คอนโดของพี่ธีร์เสียมากกว่า

“คุณลุงบอกให้มาหาแม่ครับ”

“หืม?”

“คุณย่ามารับพวกเราสองคนและมาส่งที่นี่ค่ะ”ฉันฟังลูกๆเล่าไปด้วยความตกใจตกใจแรกคือไม่คิดว่าตัวเองจะหลับยาวตื่นมาอีกทีตอนเช้าแบบนี้และตกใจที่สองคือฉันไม่คิดเลยว่าพี่ธีร์จะสั่งให้แม่ของตัวเองนั่งรถไปรับลูกๆของฉันมาถึงที่นี่

หลังจากนั้นสกายก็บ่นหิวขึ้นมาฉันเลยรีบพาลูกๆไปอาบน้ำปรากฏว่าก็มีเสื้อผ้าของทั้งคู่ติดมาด้วยยกเว้นของฉันคนเดียวฉันเลยต้องหาเสื้อผ้าของพี่ธีร์มาใส่ก่อนถึงมันจะดูแปลกๆก็เถอะแต่ฉันไม่ชอบใส่เสื้อผ้าซ้ำกันหลายวันเพราะรู้สึกไม่สะอาดตัวยังไงก็ไม่รู้

พอได้ออกจากห้องฉันก็รับรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่บ้านแค่เป็นเพียงคอนโดเท่านั้นฉันให้ลูกไปเปิดดูทีวีเล่นก่อนส่วนฉันก็เดินเข้ามาในครัวเพื่อหาทำข้าวเช้าในสองแสบกินรวมถึงพี่ธีร์ด้วยแม้ไม่รู้ว่าเขาจะกินรึเปล่าก็ตาม

“พี่ธีร์ทานข้าวเช้าก่อนไหมคะ?”ฉันเอ่ยถามร่างสูงที่เปิดประตูออกมาจากอีกห้องพี่ธีร์มองเด็กทั้งสองที่นั่งทานข้าวกันอย่างกับทำสงครามทั้งเศษข้าวเศษไข่ที่เจียวให้ต่างหล่นเต็มพื้นไปหมด

เขาจะต่อว่ามั้ยนะ?

นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดแต่ก็ผิดคาดเพราะพี่ธีร์แค่ส่ายหน้าเบาๆเป็นคำตอบให้ฉันเฉยๆ

“ทานเสร็จแล้วก็พามาที่บริษัทแล้วกันส่วนเรื่องเสื้อผ้าเดี๋ยวผมให้ลูกน้องเอามาให้”พี่ธีร์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบเขามองฉันแวบๆก่อนจะแบนสายตาหนีไปจนฉันไม่ทันได้มองเลยว่าเขาโกรธรึเปล่าที่ฉันไปรื้อเอาเสื้อผ้าเขามาใส่ตามใจชอบแบบนี้

“ค่ะ..พี่ธีร์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะเดี๋ยวแสนดีจะทำความสะอาดห้องและซักเสื้อผ้าให้ใหม่เองค่ะ!”ฉันบอกออกไปอย่างมีความรับผิดชอบพี่ธีร์มองหน้าฉันเงียบๆเขาพยักหน้าก่อนจะเดินเปิดประตูออกไป

“แม่..คุณลุงออกไปแล้วเหรอคะ”ฉันมองสโนว์ที่วิ่งมาถาม

“ใช่จ่ะ”

“เราจะได้เจอคุณลุงอีกมั้ยคะหนูชอบคุณลุงอยากเล่นด้วยกันอีก”คำพูดของสโนว์ทำฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ขนาดเจ้าตัวที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นพ่อยังทำหน้าตาชอบอกชอบใจขนาดนี้ถ้ารู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อของตัวเองสโนว์คงจะดีใจมากแน่ๆแต่พี่ธีร์ก็คงต่างกันออกไปบางทีถ้าเขารู้ว่าเด็กสองคนนี้เป็นลูกของเขาเขาอาจจะเกลียดลูกๆของฉันก็เป็นได้

ก็เขา..กำลังจะแต่งงานใหม่นี่

การที่จู่ๆมีลูกติดตอนกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนใหม่แน่นอนว่าก็คงไม่มีฝ่ายไหนชอบนักหรอกเพราะฉะนั้นฉันจะรีบไปเซ็นเอกสารหย่าและรีบกลับบ้านไปใช้ชีวิตเหมือนปกติที่ผ่านๆมาซะ

“คงไม่แล้วล่ะจ่ะเพราะเดี๋ยวเราก็จะได้กลับบ้านแล้ว”ฉันบอกกับลูกสาวไปสโนว์หน้าหงอยไปทันทีกับคำพูดฉันก่อนจะเดินคอตกกลับไปนั่งกินข้าวเหมือนเดิม

ผ่านไปไม่นานลูกน้องของพี่ธีร์ก็เอาเสื้อผ้าของฉันมาให้แถมยังมีขนมติดมือมาด้วยเขาบอกว่าพี่ธีร์เป็นคนสั่งให้ซื้อเข้ามาให้เด็กๆลูกๆของฉันก็ชอบใจใหญ่ฉันเลยปล่อยให้ลูกๆทานขนมกันไปส่วนฉันก็มาเก็บกวาดห้องรวมถึงอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ไปเลยด้วย

“ขอบคุณนะคะ..เด็กๆขอบคุณเร็ว”ฉันเอ่ยขอบคุณลูกน้องของพี่ธีร์ที่อยู่รอมาส่งถึงที่บริษัทสโนว์กับสกายก็พูดขอบคุณเสียงดังฟังชัดหลังจากนั้นเราสามคนก็เดินเข้ามาพร้อมกับสายตาของใครต่อหลายคนที่มองมา

“คุณลุง/คุณลุง”ทันทีที่ประตูห้องทำงานเปิดออกเด็กทั้งสองก็รีบวิ่งเข้าไปทันทีจนฉันตกใจรีบตามไปจับแต่ทว่าก็ไม่ทันการเพราะตอนนี้สองแสบต่างปีนขึ้นไปนั่งบนตัวของพี่ธีร์กันแล้ว

ให้ตายสิซนอย่างกับลิงเลยลูกฉัน

“พี่ธีร์..ขอโทษนะคะสกายสโนว์ลงมานั่งตรงนี้เดี๋ยวนี้เลยนะ”ฉันเอ่ยเสียงดุบอกลูกๆโชคดีที่ทั้งสองรู้ดีว่าถ้าฉันโกรธจะเป็นยังไงเลยรีบปืนลงมาจากเก้าอี้และมานั่งข้างๆฉันทันที

ฉันมองร่างสูงของพี่ธีร์ที่ลุกขึ้นหยิบซองเอกสารสีขาวติดมือมาด้วยหัวใจของฉันเต้นถี่รัวทันทีเมื่อรับรู้ได้ว่าภายในซองนั้นจะต้องเป็นเอกสารหย่าอย่างแน่นอน

“อ่ะ”พี่ธีร์ยื่นซองสีขาวมาให้ฉันน่าแปลกที่เขาไม่คิดจะหยิบปากกามาให้ฉันเซ็นด้วยแต่ฉันก็ไม่ได้ถามอะไรเปิดซองเอกสารพร้อมกับหยิบใบขึ้นมาตรวจสอบดูแต่ฉันก็ต้องเบิกตากว้างเพราะด้านในที่ฉันคิดว่ามันคือเอกสารหย่าแท้จริงแล้วเป็นใบผลตรวจDNAที่มีชื่อของพี่ธีร์และชื่อของสโนว์กำกับอยู่และผลตรวจขึ้น%ตรงกัน99.99%

“พะพี่ธีร์?”ฉันเรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงสั่นเครื่อ

ได้ยังไงกัน

เขารู้ได้ยังไง

รู้ตั้งแต่ตอนไหนว่าเด็กทั้งคู่คือลูกของเขา!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

แต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรออกมาเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก่อนจะเปิดออกเผยให้เห็นแม่ของพี่ธีร์ที่เดินเข้ามาเด็กๆของเห็นอีกฝ่ายก็รีบวิ่งไปกอดทันที

“คุณแม่?..สะสวัสดีค่ะ”ฉันเอ่ยทักทายด้วยความตกใจคุณแม่ยิ้มตอบฉันก่อนจะมองไปที่พี่ธีร์สลับกับฉันด้วยสีหน้าหนักใจ

“แม่จะพาเด็กๆออกไปก่อนทั้งคู่ก็ค่อยๆคุยกันนะ”คำพูดของคุณแม่ทำเอาฉันนิ่งไปเหมือนกับว่าท่านรู้เรื่องทุกอย่างอยู่แล้วหลังจากนั้นท่านก็พาเด็กๆออกไปทั้งห้องกลับมาเงียบสนิทและมีเพียงฉันกับพี่ธีร์ที่อยู่ในห้องนี้