มึงเป็นอะไรกับแสนดี?

“ว่าไงนะ!”

“ก็อย่างที่บอกตอนนี้เธอหมดประโยชน์แล้วเอมี่”ร่างสูงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบมือหนายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอย่างสบายอารมณ์ต้องขอบคุณแผนการของเอมี่เพื่อนสมัยเรียนที่ต่างประเทศที่เป็นคนต้นเรื่องคิดแผนการนี้ขึ้นมาและมันก็สำเร็จอย่างน่าประหลาดใจ

“ไม่ได้!..ตอนนี้ไม่ได้นะธีร์!”คิ้วหนาขมวดเข้าหากันทันทีก่อนจะมองไปยังเอมี่ที่ดูร้อนรนแปลกๆ

“ทำไม”

“ก็ถ้านายประกาศเลิกฉันตอนนี้งานการที่ฉันได้มาจากอิธิพลของนายก็หายหมดสิ!”

“แล้ว?”ใบหน้าหล่อเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจผิดกับเอมี่ที่มีอาชีพอยู่ในวงการบันเทิงซึ่งเรื่องที่เธอคบหากับธีร์นั้นสร้างโปร์ไฟล์ของเธอให้ดูดีขึ้นมาเป็นเท่าตัวคนที่อยากเป็นพันธมิตรกับธีร์ต่างก็มาขอเป็นสปอนเซอร์ให้รวมทั้งจ้างเธอไปเป็นพรีเซ็นเตอร์เพียงเพราะอยากมีส่วนร่วมใกล้ชิดกับธีร์มากขึ้น

เนื่องจากตอนนี้ร่างสูงนับได้ว่าเป็นบุคคลที่ขึ้นเป็นประธานบริษัทที่อายุน้อยที่สุดแถมการงานก็ยังโดดเด่นจนใครหลายๆคนอยากที่จะเข้ามาร่วมซื้อหุ้นในบริษัทของเจ้าตัวและอยากที่จะเป็นพาร์เนอร์ที่ดีต่อกัน

“นะๆธีร์ขอร้องล่ะ..เห็นแก่แผนที่ฉันทำสำเร็จสิ”เอมี่เอื้อมมือไปจับแขนธีร์พร้อมทำหน้าออดอ้อนแต่ร่างสูงก็ยังคงนิ่งอย่างใช้ความคิด

“แค่ปีเดียว..ปีเดียวเท่านั้นหลังจากนี้ฉันจะหางานด้วยความสามารถของฉันเอง”

“แต่ตอนนี้ฉันรับงานที่เกี่ยวกับนายไว้หมดแล้วถ้าเลิกกันมีหวังฉันกลายเป็นดาวดับแน่ๆ!”เอมี่ยังคงเอ่ยขอร้องไม่หยุดตอนนี้งานที่เธอมีก็ล้วนมาจากอิธิพลของร่างสูงทั้งนั้นถ้าจู่ๆประกาศเลิกกันมีหวังงานที่รับไว้ได้โดนถอดออกหมดแน่

“ก็ได้”

“เย้!”

“แต่”เอมี่นิ่งไปทันทียามที่ดวงตาคมดุของธีร์มองตรงมาทางเธอ

“ตะ..แต่อะไรเหรอ”

“แค่ครึ่งปีพอ”

“ดะได้สิ..เอาแบบนั้นก็ได้ขอบใจน้าเพื่อน^^”เอมี่เอียงตัวเข้าไปกอดธีร์ด้วยความดีใจแม้ว่าจะถูกลดเวลาลงมาแต่นั่นก็คงจะมากพอให้เธอได้กอบโกยอยู่ไม่น้อย

เช้าวันต่อมา

“นี่มันอะไรกันพี่ธีร์!พี่ทำแบบนี้กับแสนดีได้ยังไง!”สายตาคมมองร่างสูงของน้องชายที่พรวดพลาดเข้ามาในห้องของเขาพร้อมกับสีหน้าของความเดือดดาด

“อะไร”ธีร์เอ่ยถามเสียงเรียบเขาไม่รู้เลยว่าน้องชายโมโหเรื่องอะไรมา

“ก็นี่ไง!..ทั้งๆที่พี่บอกให้แสนดีกับลูกย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่พี่ก็ยังไปมีข่าวหวานชื่นกับคนอื่นเนี่ยนะ!”ไอแพดเครื่องใหญ่ถูกโยนลงตรงหน้าธีร์หยิบมันขึ้นมาดูด้วยท่าทีสงบมองพาดหัวข่าวและรูปภาพของเขากับเอมี่ที่คงจะถูกนักข่าวแอบถ่ายไว้ซึ่งในภาพล้วนแล้วแต่ออกมาอย่างสนิทสนมทั้งจับมือและโอบกอดกัน

“ไร้สาระ”ธีร์โยนไอแพดไปข้างหน้าอย่างไม่ใส่ใจปฏิกิริยาของธีร์ทำเอาน้องชายยิ่งโกรธนักเข้าไปอีก

“พี่ธีร์!”

“พีร์..มึงจะมาเดือดร้อนอะไรแทนไม่ทราบมึงเป็นอะไรกับแสนดี?”ใบหน้าหล่อเงยหน้าถามน้องชายที่พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับแสนดีเมื่อไหร่ก็จะออกหน้าออกตาอยู่เสมอ

“…”พีร์เงียบไปเขาจะกล้าบอกได้อย่างไรว่าเขานั้นแอบรักและเป็นห่วงแสนดีมาตลอดแต่มันก็ผิดพลาดตรงที่พี่ชายของเขาได้เธอไปครองก่อนก็แค่นั้นมือหนาของพีร์กำกันแน่นด้วยความโกรธที่พี่ชายของเขาไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีก็ไม่เคยนึกถึงจิตใจอันแสนบอบบางของแสนดีเลยสักครั้ง

“ก็ถ้าพี่จะแต่งงานกับยัยนั่นแล้วทำไมไม่หย่า!”พีร์เปลี่ยนคำถามมองพี่ชายตัวเองที่ถอนหายใจออกมาเบาๆเหมือนรู้สึกเบื่อหน่าย

“ออกไปซะมันไม่ใช่เรื่องอะไรของแกไอพีร์”

“พี่อย่าทำร้ายแสนดีอีกได้ไหม!พี่ไม่สงสารแสนดีบ้างเหรอเธอจะรู้สึกยังไงเมื่อได้เห็นข่าวนี้”พีร์โวยวายให้กับท่าทีเฉยมาและเฉยชาของพี่ชายที่แสดงออกมาตอนนี้เขาโกรธมากโกรธจนอยากเข้าไปซัดหน้าพี่ชายที่เคยรักนักรักหนาไม่คิดเลยว่าพี่ชายที่เคยมีนิสัยอ่อนโยนและกลายเป็นคนที่เอาแต่ทำร้ายจิตใจผู้หญิงตัวเล็กๆมาตลอดหลายปีแบบนี้

“ออก-ไป”ร่างสูงเน้นคำด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำสายตาคมจ้องน้องชายเหมือนจะเชือดให้ตายหากว่าอีกฝ่ายยังไม่รีบออกไปตามที่เขาพูด

“ไอพี่เลว!!”พีร์ทิ้งคำด่าด้วยสีหน้าโกรธจัดก่อนจะเดินตึงตังออกไปด้วยความโมโห

“แม่ง”ธีร์สถบออกมาอย่างไม่สบอารมณ์มองหน้าจอไอแพดที่โชว์ข่าวของเขาอย่างไมมีมูลแต่เอาไปตีความเป็นอย่างอื่นมั่วไปหมดและนั่นทำให้เขารู้สึกโกรธไม่น้อยที่คนพวกนั้นหากินโดยใส่สีตีไข่เอาเองไปทั่วแบบนี้

“แม่!หนูเห็นคุณลุงในทีวีด้วย!”

“ผมก็เห็น..คุณลุงอยู่กับสาวสวย”แสนดีได้แต่ทำหน้านิ่งอย่างไม่รู้จะพูดอะไรออกไปเพราะเธอก็เห็นข่าวของธีร์ตั้งแต่เช้าแล้วเหมือนกันไม่รู้เลยว่าช่องการ์ตูนที่เปิดให้ลูกดูจะมีแทรกข่าวอะไรแบบนี้ด้วย

“แต่แม่สวยกว่าอีกนะ”ใบหน้าสวยยิ้มให้กับคำพูดของลูกสาวตัวน้อยก่อนจะเดินถือจานแอปเปิ้ลที่ปลอกเป็นรูปกระต่ายมาให้เด็กๆได้ทาน

“น่ารักมากเลย”

“แม่สอนหนูบ้างสิคะ”เด็กทั้งสองต่างตลึงกับการแกะแอปเปิ้ลเป็นรูปกระต่ายเธอเลยใช้โอกาสนี้ในการคุยเปลี่ยนเรื่องของธีร์ไป

“ไว้เดี๋ยวโตกว่านี้อีกหน่อยเดี๋ยวแม่สอนนะ^^”มือบางลูบผมสวยของสโนว์อย่างเอ็นดูไม่นานหัวทุยเล็กๆก็ขยับเข้ามาบอกให้เธอลูบบ้างทำเอาแสนดีหัวเราะออกมาไม่หยุดกับความน่ารักของลูกๆ

“คุณแสนดีดิฉันมาแล้วค่ะ”เจ้าของชื่อหันไปตามเสียงเรียกก่อนจะลุกขึ้นเอ่ยทักทายผู้มาใหม่

“พี่ใหม่/พี่ใหม่”สองแสบที่เห็นพี่เลี้ยงก็ต่างวิ่งไปกอดด้วยความดีใจทันที

“ขอบคุณที่ตัดสินใจย้ายมาอยู่ด้วยกันนะคะ”แสนดีเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมากที่อีกฝ่ายยอมพาลูกและสามีย้ายมาอยู่ที่กรุงเทพตามคำขอของเธอ

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ..งานที่ได้เงินดีแบบนี้ดิฉันไม่ปล่อยให้หลุดมือแน่ๆ!”พี่เลี้ยงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มขณะโอบกอดสกายกับสโนว์ด้วยความคิดถึงที่เธอยอมมาตามคำชวนของแสนดีก็เพราะว่าอีกฝ่ายให้ข้อเสนอที่ดีมากทั้งที่พักฟรีแถมยังให้ลูกสาวได้เข้าเรียนที่โรงเรียนฟรีส่วนสามีของเธอก็ไปทำงานที่บ้านใหญ่ของสามีแสนดีทุกอย่างมันดีขนาดนี้แล้วเธอจะไม่รับได้อย่างไรกัน

“ขอบคุณค่ะถ้างั้นแสนดีฝากลูกๆหน่อยนะคะแสนดีมีที่ที่จะต้องไป”เจ้าตัวเอ่ยขึ้น

“ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ”ทั้งสองต่างยิ้มให้กันก่อนที่แสนดีจะแยกตัวออกมาเงียบๆซึ่งสองแสบที่คิดถึงพี่เลี้ยงมากก็เล่นกันจนลืมเธอไปเสียสนิทแสนดีตรงมายังบริษัทของธีร์พร้อมกับเอกสารหย่าในมือ

“คุณแสนดี!?”

“สวัสดีค่ะคุณเลขา..ฉันมาพบพี่ธีร์ค่ะ”

“เอ่อ..”แสนดีมองสีหน้าของเลขาที่ดูอึกอักเป็นอย่างมาก

“คือว่าตอนนี้..”ยังไม่ทันที่เลขาจะพูดจบประตูห้องทำงานของร่างสูงก็เปิดขึ้นเผยให้เห็นชายหญิงที่เดินควงแขนกันออกมาสายตาของเธอมองแขนเรียวบางของผู้หญิงคนนั้นที่เกาะกับแขนแกร่งของธีร์ด้วยความรู้สึกเจ็บปวดแต่ถึงอย่างนั้นก็เงยหน้าขึ้นและทักทายด้วยรอยยิ้มทันที

โอ้ยยจังหวะนรกสุดๆ อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ