โปรย....

"เด็กในท้องพี่...เป็นลูกของผมใช่มั้ย พี่ขนมหวาน?”

เสียงของเด็กหนุ่มวัย 24 ไม่ได้ดังนัก แต่ก็หนักแน่นพอจะให้เธอรู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไรอยู่

"พูดเรื่องอะไร ใครท้อง ฉันไม่ได้ท้อง" หญิงสาวรีบปฏิเสธเสียงแข็ง หากแต่ว่าเด็กหนุ่มนั้นมีหลักฐานมาก่อนหน้าแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้ามาถามเธอตรงๆ อย่างนี้หรอก

"พี่ท้อง" พูดพร้อมกับโชว์หลักฐานที่เป็นผลการตรวจและประวัติการฝากครรภ์ของเธอ "ผมมีหลักฐาน"

"นี่นาย!" เอื้อมมือไปจะแย่งกระดาษในมือของเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ดันตัวเตี้ยกว่าเขามาก "เอามาเดี๋ยวนี้นะ!"

"ทำไมไม่ยอมบอกผมว่าพี่ท้อง ทำไมต้องให้ผมรู้เอง ถ้าวันนั้นเราไม่ได้เจอกัน แล้วผมไม่เอะใจว่าพี่ไปทำอะไรที่โรงพยาบาล ผมจะรู้เรื่องนี้มั้ย?" ถามเหมือนกำลังคาดโทษที่เธอปิดเรื่องนี้เงียบ

"....." ขนมหวานเบือนหน้าหนีทันที เพราะหลีกหนีความจริงไม่พ้นแล้วเธอก็เลยไม่รู้จะโกหกยังไงอีก "ไม่ใช่! เขาเป็นลูกของแฟนเก่าฉัน"

ชายหนุ่มนิ่งไปแต่ในใจกลับเดือดพล่าน ทั้งที่เขารู้ดีว่าเธอไม่มีใครอีกแล้วนอกจากเขา คืนนั้นมันมีแค่เขา และเขาก็จำมันได้ทุกวินาที

การโกหกของเธอบอกตามตรงว่ามันไม่เนียนเอาซะเลย สีหน้าที่ตกใจนั่นมันก็ทำให้เขารู้แล้ว ว่าจริงๆ แล้วใครคือพ่อของเด็กกันแน่

"โกหกไม่เก่งเลยนะครับพี่ขนมหวาน" ร่างสูงโน้มตัวเข้าหาหญิงสาวที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าของเขา ใบหน้าหล่อเหลาได้รูปนั้นพยายามข่มอารมณ์อย่างขั้นสุด พยายามที่จะใจเย็น ทั้งที่ความจริงตอนนี้มันแทบอยากจะระเบิดออกมาเต็มแก่แล้ว

อยากจะขู่เธอเพื่อรับผิดชอบให้มันจบๆ สิ้นเรื่องไปด้วยซ้ำ เพราะตอนนี้เขาก็แค่อยากให้เธอนั้นรับสารภาพออกมาเองมากกว่า ว่าเด็กในท้องคือลูกของเขาจริงๆ และอยากจะรู้เหตุผลที่เธอพยายามปกปิด

"....."

"แล้วจะโกหกไปเพื่ออะไร...ในเมื่อผมคือพ่อของเขา?"

ขนมหวานกัดริมฝีปากแน่น กลั้นน้ำตาไว้จนตัวสั่นเทาไปหมด เพราะความจริงที่มันเจ็บกว่าการโกหก คือเธอกำลังท้องกับเด็กที่ยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยเลยด้วยซ้ำ

เธอแค่ไม่อยากผูกรั้งเขาไว้ด้วยสิ่งที่เขาอาจยังไม่พร้อม เขายังมีอนาคตอีกไกล

เขาอายุแค่ 24 ปี และยังเป็นนักศึกษาปี 4

ส่วนเธอต่อให้จะเรียนจบแล้วแต่ก็ยังไม่ได้มีอะไรที่มั่นคงเลยสักอย่างเดียว

ทุกอย่างมันเหมือนกำลังตีกันอยู่ในหัวของเธอ พร้อมกับคำถามที่มันถาโถมเข้ามารัวๆ ว่าจะเอายังไงต่อ แต่สุดท้ายเธอก็ยังมั่นคงกับการตัดสินใจในครั้งแรกของตัวเอง

"ทางใครทางมันเถอะนะ ฉันขอร้อง"

"ผมไม่ให้ และผมจะรังควานพี่จนกว่าพี่จะยอมพูดว่าเด็กในท้องนั่น คือลูกของผม"