
บทย่อ
เพราะอกหักเลยไปสานสัมพันธ์ลับกับหนุ่มรุ่นน้องคนนึง มันก็แค่ความสัมพันธ์ที่เรียกว่า 'one night stand' คิดว่าหลังค่ำคืนนั้น มันก็คงไม่มีเหตุอะไรที่จะต้องมาเจอกันอีก เว้นแต่ว่า เธอกำลังท้อง!!
โปรย....
"เด็กในท้องพี่...เป็นลูกของผมใช่มั้ย พี่ขนมหวาน?”
เสียงของเด็กหนุ่มวัย 24 ไม่ได้ดังนัก แต่ก็หนักแน่นพอจะให้เธอรู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไรอยู่
"พูดเรื่องอะไร ใครท้อง ฉันไม่ได้ท้อง" หญิงสาวรีบปฏิเสธเสียงแข็ง หากแต่ว่าเด็กหนุ่มนั้นมีหลักฐานมาก่อนหน้าแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้ามาถามเธอตรงๆ อย่างนี้หรอก
"พี่ท้อง" พูดพร้อมกับโชว์หลักฐานที่เป็นผลการตรวจและประวัติการฝากครรภ์ของเธอ "ผมมีหลักฐาน"
"นี่นาย!" เอื้อมมือไปจะแย่งกระดาษในมือของเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ดันตัวเตี้ยกว่าเขามาก "เอามาเดี๋ยวนี้นะ!"
"ทำไมไม่ยอมบอกผมว่าพี่ท้อง ทำไมต้องให้ผมรู้เอง ถ้าวันนั้นเราไม่ได้เจอกัน แล้วผมไม่เอะใจว่าพี่ไปทำอะไรที่โรงพยาบาล ผมจะรู้เรื่องนี้มั้ย?" ถามเหมือนกำลังคาดโทษที่เธอปิดเรื่องนี้เงียบ
"....." ขนมหวานเบือนหน้าหนีทันที เพราะหลีกหนีความจริงไม่พ้นแล้วเธอก็เลยไม่รู้จะโกหกยังไงอีก "ไม่ใช่! เขาเป็นลูกของแฟนเก่าฉัน"
ชายหนุ่มนิ่งไปแต่ในใจกลับเดือดพล่าน ทั้งที่เขารู้ดีว่าเธอไม่มีใครอีกแล้วนอกจากเขา คืนนั้นมันมีแค่เขา และเขาก็จำมันได้ทุกวินาที
การโกหกของเธอบอกตามตรงว่ามันไม่เนียนเอาซะเลย สีหน้าที่ตกใจนั่นมันก็ทำให้เขารู้แล้ว ว่าจริงๆ แล้วใครคือพ่อของเด็กกันแน่
"โกหกไม่เก่งเลยนะครับพี่ขนมหวาน" ร่างสูงโน้มตัวเข้าหาหญิงสาวที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าของเขา ใบหน้าหล่อเหลาได้รูปนั้นพยายามข่มอารมณ์อย่างขั้นสุด พยายามที่จะใจเย็น ทั้งที่ความจริงตอนนี้มันแทบอยากจะระเบิดออกมาเต็มแก่แล้ว
อยากจะขู่เธอเพื่อรับผิดชอบให้มันจบๆ สิ้นเรื่องไปด้วยซ้ำ เพราะตอนนี้เขาก็แค่อยากให้เธอนั้นรับสารภาพออกมาเองมากกว่า ว่าเด็กในท้องคือลูกของเขาจริงๆ และอยากจะรู้เหตุผลที่เธอพยายามปกปิด
"....."
"แล้วจะโกหกไปเพื่ออะไร...ในเมื่อผมคือพ่อของเขา?"
ขนมหวานกัดริมฝีปากแน่น กลั้นน้ำตาไว้จนตัวสั่นเทาไปหมด เพราะความจริงที่มันเจ็บกว่าการโกหก คือเธอกำลังท้องกับเด็กที่ยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยเลยด้วยซ้ำ
เธอแค่ไม่อยากผูกรั้งเขาไว้ด้วยสิ่งที่เขาอาจยังไม่พร้อม เขายังมีอนาคตอีกไกล
เขาอายุแค่ 24 ปี และยังเป็นนักศึกษาปี 4
ส่วนเธอต่อให้จะเรียนจบแล้วแต่ก็ยังไม่ได้มีอะไรที่มั่นคงเลยสักอย่างเดียว
ทุกอย่างมันเหมือนกำลังตีกันอยู่ในหัวของเธอ พร้อมกับคำถามที่มันถาโถมเข้ามารัวๆ ว่าจะเอายังไงต่อ แต่สุดท้ายเธอก็ยังมั่นคงกับการตัดสินใจในครั้งแรกของตัวเอง
"ทางใครทางมันเถอะนะ ฉันขอร้อง"
"ผมไม่ให้ และผมจะรังควานพี่จนกว่าพี่จะยอมพูดว่าเด็กในท้องนั่น คือลูกของผม"
