Chapter 24 เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง

Chapter 24

เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง

พิมพ์ดาวตัดสินใจไปเที่ยวเล่นกับเตชินต่อโดยไม่นึกสนใจอัศวิน เธอออกมาจากร้านอาหารโดยที่อัศวินก็ไม่ทันเห็นว่าเธอออกมากับเตชิน

“พิมพ์อยากไปที่ไหนอีกมั้ย พี่จะพาไป”

ตอนนี้เตชินพาพิมพ์ดาวมากินขนมหวานต่อที่ร้านบิงซูชื่อดัง ตอนนี้เองก็เริ่มค่ำแล้ว

“อยากค่ะ ไปที่ไหนก็ได้”

พิมพ์ดาวตอบออกไปแบบนั้นเพราะอยากจะประชดประชันอัศวินผู้เป็นพี่ชาย

“ไปที่ไหนก็ได้นี่คือที่ไหน? มีพิเศษในใจมั้ย?”

ปกติแล้วเตชินไม่ใช่พวกจะมาตามง้อตามใจหญิงแบบนี้ เขาไม่สนใจซะด้วยซ้ำเพราะมีแต่ผู้หญิงต้องวิ่งเข้าหา

แต่กับพิมพ์ดาวนั้นเขารู้สึกพิเศษด้วยอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่รู้สิคะ แค่อยากจะออกไปข้างนอกไม่อยากกลับบ้าน”

พูดพร้อมกับทำหน้ายู่ เพียงแค่นึกถึงอัศวินที่ยืนรอทำหน้ายักษ์หน้ามารก็เบื่อจะแย่ ทีตัวเองยังออกไปเที่ยวเล่นกับคนอื่นได้ ทำไมเธอจะไปบ้างไม่ได้

“อัศวินพี่ชายพิมพ์เขาดูดุนะ”

จากที่ตอนแรกกำลังจะตักชิ้นแตงโมกลมๆ บนน้ำแข็งบิงซูขึ้นมากินก็กลับชะงักลงเมื่อเตชินเอ่ยถึงอัศวิน

“ก็ประมาณนั้นค่ะ คงจะแค่เป็นห่วง”

ตอบออกไปแบบนั้นแม้ในใจจะรู้ อัศวินไม่ได้รักใคร่หรือเป็นห่วงอะไรเธอขนาดนั้นหรอก เขาก็แค่หวงของเล่นที่ตัวเองเคยได้ อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าสักวันของเล่นชิ้นนี้หายไปเขาจะมีอาการยังไง

“ดีจังนะมีพี่ชายคอยเป็นห่วงด้วย”

เตชินพูดออกมาจากหัวใจจริงๆ เขาเองไม่มีพี่น้องเลยไม่เข้าใจความรู้สึกนั้น และเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าอัศวินและพิมพ์ดาวไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ กัน

“คงแบบนั้นมั้งคะ พี่เตชินอยากไปไหนเป็นพิเศษมั้ย”

พิมพ์ดาวเปลี่ยนเรื่อง ไม่อยากคุยถึงเรื่องนี้อีกเพราะความเป็นจริงก็รู้กันอยู่แก่ใจ เธอไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ ของอัศวิน และที่สำคัญความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในตอนนี้มันเกินกว่านั้นไปแล้ว

“ที่จริงก็มีอยู่นะ แต่พิมพ์จะอยากไปรึเปล่า?”

สถานที่ที่เตชินคิดนั้นก็คือ…

“ที่นี่เหรอคะพี่เตชิน”

พิมพ์ดาวมองสถานที่ตรงหน้าพร้อมกับลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอช้าๆ มันเป็นสถานที่ที่เธอไม่อยากมาที่สุด

“ปกติพิมพ์ไม่ดื่มเหรอ?”

เตชินมองหน้าพิมพ์ดาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา ตอนนี้ทั้งคู่อยู่กันภายในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ซึ่งร้านแห่งนี้ก็คือร้านแรกกับที่พิมพ์ดาวเคยมากับเพื่อนแล้วเผลอพลาดไปมีอะไรกับผู้เป็นพี่ชายตัวเอง

เรียกได้ว่าเห็นบรรยากาศแบบนี้แล้วก็ทำเอาพิมพ์ดาวถึงกับหลอนถึงเรื่องคืนนั้นอยู่เหมือนกัน ถึงกับปฏิญาณกับตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่ดื่มแอลกอฮอลล์อีก! แต่คืนนี้เตชินกลับพาเธอมาที่นี่ ถ้าอัศวินรู้คงจะโกรธมาก

“ไม่ดื่มค่ะ มีเคยดื่มบ้าง…แต่ก็เมาไม่รู้เรื่องเลย”

พิมพ์ดาวยิ้มแห้ง ที่จริงไม่ใช่แค่เมาไม่รู้เรื่อง แต่ถึงขั้นสลบไปเลยต่างหาก

“งั้นคืนนี้ไม่ต้องดื่ม นั่งเป็นเพื่อนพี่ก็พอ”

เตชินนั้นรักการเที่ยวกลางคืนเป็นชีวิตจิตใจ แต่ช่วงหลังๆ พอโตขึ้นก็ไม่ค่อยได้เข้ามาเที่ยวสักเท่าไร

“คงต้องแบบนั้นแหละค่ะ พี่เตจะไม่เบื่อเหรอให้หนูนั่งดูเฉยๆ”

หากเธอไม่ดื่มเป็นเพื่อนจะเป็นการเสียมารยาทรึเปล่านะ ทั้งๆ ที่เป็นคนบอกเขาเองว่าให้พามาในที่ที่เขาอยากเที่ยว

“ไม่เบื่อหรอก แค่เห็นหน้าพิมพ์พี่ก็หายเหนื่อยละ”

ใครเล่าจะไปคิดว่าการพูดหยอกเย้าของชายหนุ่มตรงหน้าจะทำให้ใจเด็กสาวอย่างพิมพ์ดาวเต้นแรงขึ้นมาได้ ถึงจะไม่ได้รักเตชินในเชิงแบบนั้นแต่การที่มีผู้ชายเข้ามาหยอดแบบนี้มันก็น่าเขินอายสำหรับสาวโสด

“ปากหวานแบบนี้ ผู้หญิงของพี่เตต้องเยอะแน่ๆ”

พิมพ์ดาวคิดแบบนั้นแต่เตชินกลับหัวเราะออกมา

“ฮ่าๆ เมื่อก่อนอะใช่ แต่ตอนนี้ไม่”

พูดพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกลงลำคอแกร่ง สาวน้อยตรงหน้าเลิกคิ้วอย่างสงสัย

“ทำไมล่ะคะ?”

“อายุมากขึ้น ความรับผิดชอบก็มากขึ้น มีแต่ทำงานไม่ค่อยได้สนใจเรื่องพวกนั้นหรอก”

ไม่ใช่ว่าไม่สนใจซะทีเดียว แต่เพราะเรื่องของเวลาและอะไรหลายๆ อย่าง

“ไม่เชื่อพี่เตหรอกค่ะ”

พิมพ์ดาวหยอกเย้ากลับ ช่วงนี้เธอมาอยู่กับเตชินบ่อยๆ เพราะรินดาเองก็ไม่ว่างจะไปเที่ยวด้วย

“หึ”

เตชินแค่นขำออกมาเมื่อหญิงสาวตรงหน้าทำตัวน่ารัก

พิมพ์ดาวนั่งดื่มน้ำและคุยเล่นกับเตชินไปเรื่อยๆ แต่แล้วสายตาก็หันไปสะดุดเข้ากับอัศวิน เขามาที่ผับแห่งนี้พร้อมกับเพื่อนผู้ชายและกำลังนั่งดื่มอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเธอ

พิมพ์ดาวแอบลอบมองอยู่อย่างนั้นไม่วางตาจนเตชินต้องทักขึ้น

“เป็นอะไรไปพิมพ์”

“เอ่อ ปละ เปล่าค่ะ เดี๋ยวพิมพ์ขอไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะคะ”

พิมพ์ดาวรีบขอปลีกตัวออก

แท้จริงแล้วเธอไม่ได้ไปเขาห้องน้ำ แต่จะแอบไปดูทางโต๊ะของอัศวินต่างหากว่าเขามาที่นี่กับใครบ้าง

ร่างเล็กแอบย่องมาฝ่าฝูงชนเพื่อจะดูว่าอัศวินนั้นมากับใครบ้าง

แต่แล้วร่างเล็กก็ต้องชะงักไป ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความช็อคอย่างสุดขีดเมื่อเห็นว่าโต๊ะที่อัศวินนั่งนั้นไม่ได้มีเพียงผู้ชาย

แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่

และผู้หญิงคนนั้นก็คือ…

“รินดา!”

ร่างเล็กยกมือขึ้นป้องปากตัวเอง

เพื่อนรักของเธอมาเจอกับพี่ชายของเธอที่นี่ได้ยังไงกัน!