Chapter 21 อาการหวงน้องสาว

Chapter 21

อาการหวงน้องสาว

ณ โรงละคร

งานแสดงเปียโนจากศิลปินต่างชาติ

พิมพ์ดาวได้ตั๋วนี้มาจากรินดาเพราะว่ารินดาติดธุระจึงมาไม่ได้ในวันนี้ เธอได้ตั๋วมาสองใบจึงตัดสินใจชวนเตชินมาด้วยเพราะว่าตัวพิมพ์ดาวเองก็ไม่ได้มีเพื่อนสนิทที่ไหนอีกนอกจากรินดา

มีเพียงเตชินที่ตอนนี้เธอคุยด้วยมากที่สุด มากกว่าพี่ชายบุญธรรมของเธอซะอีก

“พี่ดีใจนะที่พิมพ์ชวนพี่มา”

เตชินยิ้มแล้วยกมือขึ้นลูบหัวพิมพ์ดาวเบาๆ เขารู้สึกดีที่พิมพ์ดาวเห็นเขาเป็นตัวเลือกอันดับต้นๆ ในการที่จะชวนไปเที่ยวไหน

“พิมพ์ต้องขอบคุณพี่มากกว่าค่ะที่อุตส่าห์มาเป็นเพื่อน”

พิมพ์ดาวเรียนเปียโนมาตั้งแต่เล็กเพราะว่าพ่อแม่บุญธรรมของเธอสนับสนุนในทุกด้าน และนักเปียโนคนนี้พิมพ์ดาวเองก็ติดตามอยู่ โชคดีจริงๆ ที่ได้ตั๋วมาจากรินดา

“พี่ก็ต้องอยากมากับพิมพ์อยู่แล้ว อยากไปไหนชวนพี่ได้เสมอเลยนะ”

“แบบนั้นพิมพ์ก็เกรงใจแย่ค่ะ”

พิมพ์ดาวยิ้มเอียงอาย เธอเองก็ไม่กล้ารบกวนเตชินขนาดนั้นหรอก

แต่ใครเล่าจะไปคิดว่าการกระทำของพิมพ์ดาวและเตชินนั้นอยู่ในสายตาของอัศวินที่พาไลลามาดูเปียโนด้วยเช่นกัน

พิมพ์ดาวหันไปด้านข้างก็พบว่าอัศวินนั่งอยู่ไม่ไกลจากเธอและหันมาจ้องหน้าเธออยู่

“พะ พี่วิน”

พิมพ์ดาวตกใจอุทานกับตัวเองออกมาอย่างแผ่วเบาแล้วจ้องหน้าเขา ส่วนเตชินมัวมองไปที่เวทีจึงไม่ได้สังเกตอากัปกิริยาของพิมพ์ดาวเลย

ติ๊งง

เสียงข้อความเด้งเข้าจากโทรศัพท์มือถือ พิมพ์ดาว หยิบขึ้นมาดูแล้วหรี่แสงให้เบาที่สุดก่อนที่จะเปิดดูข้อความ

[พี่วิน] : ใครใช้ให้เธอมากับมัน?

[พิมพ์ดาว] : พี่วินมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ ตามพิมพ์มาเหรอ?

พิมพ์ดาวร้อนใจรีบพิมพ์กลับไป

[พี่วิน] : อย่าหลงตัวเองให้มันมาก ฉันพาแฟนมาดูเปียโน

อัศวินเองก็ไม่ได้ตั้งใจอยากจะพิมพ์แบบนั้น แต่เพราะหมั่นไส้พิมพ์ดาวที่หลงตัวเองเกินไป คนอย่างเขาเนี่ยนะจะต้องมาคอยสะกดรอยตามเธอ ไม่มีทาง!

เขาจะทำให้เธอคิดหลงตัวเองและเข้าข้างตัวเองแบบนั้นไม่ได้ พิมพ์ดาวเป็นแค่น้องสาว และอัศวินจะไม่มีทางให้เธอมีสถานะเกินไปกว่านั้น

“แฟนงั้นเหรอ...พี่วินมีแฟนแล้วงั้นเหรอคะ”

ใจของพิมพ์ดาวถึงกับแป้วไปเมื่อเห็นอัศวินพิมพ์มาแบบนั้น ไม่ยักรู้ว่าพี่ชายของเธอมีแฟนแล้ว

แล้วความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ล่ะ? นอนกอดกัน จูบกัน มีอะไรกัน แต่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยงั้นเหรอ? เธอเหมือนเป็นเพียงตัวคั่นเวลาที่อัศวินจะได้เจอกับแฟนตัวจริง และวันนี้เขาคงเจอแล้วสินะ...

พิมพ์ดาวครุ่นคิดน้อยใจอยู่กับตัวเองจนเตชินสังเกตุเห็นได้ว่าสีหน้าของพิมพ์ดาวไม่ปกติ

“น้องพิมพ์เป็นอะไรรึเปล่า หน้าซีดเชียว”

“ปละ เปล่าค่ะพี่เตชิน เราดูการแสดงต่อเถอะนะคะ”

พิมพ์ดาวปฏิเสธออกไป ใบหน้าสวยเลือกมองอัศวินที่นั่งอยู่กับผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่ง

เธอพยายามไม่ใส่ใจแล้วมองเวทีการแสดงตรงหน้า

ผ่านไปประมาณเกือบ 2 ชั่วโมงการแสดงก็จบลง

มืดอีกแล้ววันนี้ แบบนี้พี่ชายพิมพ์ดาวจะว่าอะไรมั้ยเนี่ย

เตชินยกข้อมือที่สวมนาฬิการาคาแพงขึ้นมาดูก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว กว่าจะไปส่งพิมพ์ดาวจนถึงบ้านอีกก็คงมืดค่ำ

“ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ”

พิมพ์ดาวตอบยิ้มๆ แม้จะแฝงไปด้วยความเศร้าในใจ อัศวินจะว่าอะไรเธอได้เพราะตอนนี้เขาก็พาผู้หญิงออกมาข้างนอกเหมือนกัน

จะมีสิทธิ์อะไรมาโกรธเธอล่ะ จริงไหม?

“เดี๋ยวพี่พาไปส่งบ้าน”

อัศวินหันไปพูดกับไลลา เธอยิ้มกว้างให้กับอัศวิน รู้สึกเริ่มตกหลุมรักผู้ชายคนนี้เข้าซะแล้วสิ ทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมยังดูเป็นสุภาพบุรุษแบบนี้อีก

“ขอบคุณนะคะพี่วิน”

ไลลายิ้มแป้น อัศวินพาไลลาไปส่งถึงคฤหาสน์หลังใหญ่บ้านของเธอ

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง ไว้โอกาสหน้าเดี๋ยวหนูขอเลี้ยงข้าวพี่วินเป็นการตอบแทนนะคะที่พาไปดูแสดงเปียโนในวันนี้”

เธอยิ้มเขินบิดไปมา ตอนนี้เธอยืนอยู่ที่หน้ารั้วคฤหาสน์หลังใหญ่บ้านของเธอเอง

“ครับ ไว้โอกาสหน้าเจอกันนะครับ”

อัศวินเอ่ยตัดบทเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะรีบเหยียบรถกลับคฤหาสน์อัครวินทันที ในคืนนี้เขามีเรื่องจะต้องเคลียร์กับพิมพ์ดาว

ณ คฤหาสน์อัครวิน

พิมพ์ดาวมาถึงก่อนแล้ว เธออาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะเข้านอนภายในห้องนอนของตัวเอง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“เฮ้อ”

เสียงหวานถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอรู้ในทันทีว่าคนที่มาเคาะประตูห้องเวลานี้จะต้องเป็นอัศวินอย่างแน่นอน

“เปิดประตูพิมพ์ดาว”

เสียงแข็งแหบห้าวของผู้เป็นพี่ชายดังขึ้น เธอเดินไปเปิดประตูให้เขาได้เข้ามา

เมื่อเข้ามาได้เขาก็จัดการปิดประตูและล็อคลงกลอนในทัน

“พี่วินจะทำอะไรคะ”

“วันนี้ไปไหนกับมันมาบ้าง”

อัศวินชิงถามกลับแล้วจ้องมองหน้าของพิมพ์ดาวอย่างต้องการเค้นความจริงออกมาจากปากของเธอ

“ก็ไปดูเปียโนไงคะ พี่วินก็เห็นแล้วนี่”

“เดี๋ยวนี้หัดยอกย้อนฉันเหรอ?”

อัศวินไม่พอใจ มือหนาเลื่อนขึ้นแล้วบีบต้นแขนเล็กเอาไว้จนพิมพ์ดาวถึงกับทำหน้าแหยด้วยความเจ็บ

“พี่วิน...พิมพ์เจ็บค่ะ”

“เจ็บก็ดีจะได้จำ ต่อไปนี้ห้ามยุ่งกับมันอีก”

“พิมพ์คิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะคะ พิมพ์ก็บอกพี่วินไปแล้วไงว่าพี่เตชินเป็นคนที่ป้ามลแนะนำมาให้”

ยังไงก็หนีหน้ากันไม่พ้น ขืนทำตัวไม่อยากคบค้าสมาคมด้วยก็จะเสียไปถึงป้ามลและเตชินเองก็เป็นพี่ชายที่ดีมาก เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด

“แคร์มันมากกว่าฉัน?”

“มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ”

พิมพ์ดาวหนักใจกับการที่ต้องมาตอบคำถามแบบนี้ อัศวินเองก็น่าจะรู้ว่าเธอแคร์เขามากที่สุด เพราะตอนนี้สถานะของอัศวินไม่ใช่เพียงแค่พี่ชาย...แต่เป็นสามีบนเตียง

“เลือกมันหรือว่าเลือกฉัน?”

อัศวินเองก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ทำไมเค้าถึงเลือกที่จะยิงคำถามแบบนั้นใส่พิมพ์ดาว เขารู้แค่ว่าต้องการจะเอาชนะ

ต้องการให้พิมพ์ดาวมีเขาแค่คนเดียว ไม่ปันใจไปให้ใคร

“พิมพ์ไม่เลือกใครทั้งนั้นค่ะ”

ที่ตอบไปแบบนั้นเพราะเลือกไปก็มีแต่เจ็บ อัศวินเป็นพี่ชายของเธอและมันจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป ไม่มีทางแปรเปลี่ยนสถานะไปเป็นอื่นได้

“พิมพ์ดาว!”

อัศวินโกรธจัดที่ได้ยินคำตอบแบบนั้น แสดงว่าพิมพ์ดาวคิดอะไรกับเตชินมากกว่านั้น และแคร์มากกว่าเขา เพราะถ้าเธอแคร์เขาจะต้องบอกว่าเลือกพี่วินค่ะอะไรทำนองนั้น นี่คือสิ่งที่อัศวินคิดในใจ

“พี่วินกลับห้องไปเถอะค่ะ พิมพ์จะนอนแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า”

“ตื่นไปไหน? พรุ่งนี้วันเสาร์”

“พี่เตเขามารับไปทานอาหารค่ะ”

ที่จริงกิจกรรมก็มีมากกว่านั้น อาจจะไปเดินดูนิทรรศการศิลปะหรืออย่างอื่นก็ว่ากันอีกที

“นี่สนิทกับมันถึงขั้นมารับกันวันหยุดแล้วเหรอ?”

“ใช่ค่ะ”

พิมพ์ดาวประชดออกไปแล้วเชิดหน้าขึ้น

“ดี! ได้! งั้นพรุ่งนี้ก็ไปเที่ยวกับมันแบบที่ยังมีรอยแดงอยู่ที่คอก็แล้วกัน!”

พูดจบอัศวินก็ผลักพิมพ์ดาวลงที่เตียงแล้วกระโดดขึ้นมาคล่อมร่างเล็กในชุดนอนกระโปรงแขนสั้นสีชมพูเอาไว้

พิมพ์ดาวเบิกตาโพลงโตด้วยความตกใจ อัศวินกำลังจะมีความสัมพันธ์บนเตียงกับเธออีกครั้งในคืนนี้

“พะ พี่วิน!”