EP : 5 ไม่ดุธรรมดา เด็ดด้วย

“โห ควงแขนกันมาเลยนะ เห็นแล้วหมั่นไส้วะ” เจนเอ่ยถามมิรินที่เดินควงแขนไฟเดินเข้ามาในร้านหมูกระทะ ดูรอยยิ้มของมันสิ น่าหมั่นไส้ที่สุด

“เอาล่ะๆ อย่างไปแซวมันเลย มันอุตสาห์เต๊าะไอ้ไฟมาตั้งนาน รอตั้งแต่ปีหนึ่งยันเขาเลิกกัน นับถือมันจริงๆ” กี้เอ่ยบอกพลางแอบแซวมิรินไปด้วย

“พูดมากน่า” มิรินว่าเพื่อนทั้งสอง แต่ก็ยังยิ้มรับก่อนจะนั่งลงข้างๆ กับเพื่อน

“ไอ้ไฟถูกมิรินพลาดความบริสุทธิ์ไปเสียแล้ว” เจมส์เอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าๆ

“กูว่าช่วงนี้มันไม่ค่อยได้อ่านนิยายแน่ๆ ถูกมิรินหลอกไปกินตับแน่นอน” บับเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ เรื่องของทั้งสองมันปิดพวกเขามาได้หรอก ก็มิรินเล่นลงรูปคู่กับไฟบ่อยขนาดนั้น ไม่รู้สิแปลก

“รู้ดีนักนะ” มิรินเอ่ยเมื่อถูกเพื่อนแซว ข้อเสียของการที่เธอชอบทำตัวแรงๆ ก็จะถูกคนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้แหละ

“กูเข้าใจนะ มึงรอเสียบมาตั้งนาน ตอนนี้ก็สมใจอยากแล้ว ยินดีด้วยเพื่อน ในที่สุดก็มีผัวสักที” เจนเอ่ยบอกพลางแซวมิรินอย่างอดไม่ได้ พร้อมกับตบไหล่มิรินเพื่อปลอบใจเบาๆ ที่ต้องรอไฟมาตั้งนาน

“นี่พวกมึงนัดกันมากินหมูกระทะหรือว่านัดมาแขวะกู” มิรินเอ่ยถามอย่างเซ็งๆ เมื่อถูกแซวไม่หยุด ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ

“แขวะอะไร พวกกูแค่ร่วมกันแสดงความยินดีเฉยๆ” กี้เอ่ยบอกเสียงสูง พลางทำหน้าจริงจังสุดๆ

“หน้ามึงซีดๆ นะไอ้ไฟ ถูกมิรินรีดน้ำก่อนมาเหรอวะ” บับเอ่ยแซว พลางมองมิรินที่กำลังถลึงตามองพวกเขาอยู่

“จะกินมั้ยหมูกระทะ” ไฟเอ่ยถามเพราะพวกเพื่อนๆ ของเขายังคงแซวไม่เลิก นี่คงเป็นเหตุผลที่พวกมันชวนเขามากินหมูกระทะสินะ

“กินสิวะ ไปตักของกันเถอะ” เจมส์ตอบไฟ ก่อนจะเอ่ยบอกเพื่อนชายทั้งสองของเขา

“ไหนเล่าสิ มันเป็นมายังไง” เมื่อเห็นว่าพวกผู้ชายลุกจากโต๊ะไปแล้ว กี้ก็ขยับไปหามิรินแล้วเอ่ยถามเบาๆ

“เล่าอะไร” มิรินถามพลางทำหน้าไม่เข้าใจ

“เรื่องพวกมึงอะ” เจนเท้าคางกับโต๊ะแล้วเอ่ยถามพร้อมกับมิรินด้วยความอยากรู้สุดๆ อย่างทำยังไงถึงได้มาคบกับไฟได้ รู้หรอกว่าแอบชอบไปมาหลายปี แต่เพราะไฟมีแฟนอยู่แล้ว มิรินก็เอ่ยถามไม่จีบไฟ ทำเพียงแค่หยอกเล่นเท่านั้น

“ไม่มีอะไรนี่ กูก็แค่ขอไฟเป็นแฟน เขาก็ตอบตกลงแค่นั้น” มิรินเอ่ยบอกด้วยสีหน้าน่าหมั่นไส้

“เกลียดความมั่นหน้า” เจนเอ่ยบอก พร้อมกับเบ้ปากใส่เพื่อนอย่างอดไม่ได้

“อย่าบอกนะว่าตั้งแต่ไอ้ไฟมันเลิกกับแฟนเก่ามึงก็ขอเลย” กี้เอ่ยถามด้วยความอยากรู้แบบสุดๆ เรื่องของสองคนนี้เธออยากรู้มากว่าเป็นมายังไง

“ใช่ เลิกปุ๊บกูก็จับไฟทำผัวแล้วขอเป็นแฟนเลย” มิรินเอ่ยบอกด้วยสีหน้าที่ทำเอาเพื่อนสาวทั้งสองตาค้างไปเลย แหม~ เธอแค่หยอกเล่นเอง ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้

“กล้ามาก” เจนเอ่ยบอกหลังจากได้สติ

“อยากได้ผัว ต้องกล้าหน่อย” มิรินเอ่ยบอกพร้อมกับยักไหล่อย่างไม่แคร์

“กูเกลียดความมั่นหน้าของมึง” กี้เอ่ยว่ามิรินอย่างหมั่นไส้ พลางมองเพื่อนชายทั้งสามที่กลับมาแล้ว ทำให้พวกเธอกลับมานั่งแบบปกติ

“แหม~ พวกกูไปนี่รีบถามความเป็นมาใหญ่เลยนะ” บับเอ่ยแซวพร้อมกับมองกี้และเจนอย่างรู้ทัน

“เดี๋ยวกูบอก” กี้เอ่ยบอกบับ พลางทำหน้าเหมือนอยากจะเล่าความลับของมิรินให้เพื่อนฟังจะแย่อยู่แล้ว

“กูชักสงสารไอ้ไฟแล้วสิ” เจมส์เอ่ยขึ้นพลางนั่งลงข้างกี้

“สงสารหรืออิจฉาวะ” มิรินเอ่ยถามพลางกอดแขนไฟแน่น

“เอาจริงกูว่ามันอิจฉาไอ้ไฟวะ” บับเอ่ยบอกอย่างเห็นด้วยกับมิริน

“ไอ้บับ มึงเพื่อนกู” เจมส์มองหน้าบับเอ่ยขึ้น เมื่อเพื่อนไม่เข้าข้างเขา

“อ้าวเหรอ โทษทีกูลืม” บับทำหน้าตกใจ ก่อนจะเอ่ยบอกเจมส์ด้วยสีหน้าจริงจังแบบสุดๆ

“วันนี้มึงไม่ต้องกินหมูกระทะหรอก มากินตีนกูแทนเถอะ” เจมส์เอ่ยพลางทำหน้าจะเข้าไปหาเรื่องบับ แต่โชคร้ายหน่อยที่มันนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา เลยทำอะไรไม่ได้

“อ้าว ตีกันเองซะงั้น” มิรินเอ่ยขึ้นพลางคีบเนื้อหมูให้ในกระทะ กลิ่นหอมของหมูกระทะนี่มันทำให้เธออดใจไม่ไหวจริงๆ

“เอ่อ แล้วไอ้โชนมันจะกลับจากต่างจังหวัดวันไหนวะ” เจนเอ่ยถามเพราะโชนกลับบ้านที่ต่างจังหวัดหลังจากเรียนจบ มันบอกว่าจะไปพักที่บ้านสักหน่อยแล้วจะกลับมาหางานทำ

“อีกห้าวัน มันว่าจะชวนไปเที่ยวทะเลด้วย” บับเอ่ยตอบ ก่อนจะคีบเนื้อมาให้ถ้วยของตัวเอง

“มันกลัวว่าทำงานแล้วจะไม่ได้ไปเที่ยวสินะ” กี้เอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน

“ใช่ แล้วนี่พวกมึงว่างกันมั้ย” บับตอบก่อนจะเอ่ยถามเพื่อน เนื่องจากไม่รู้ว่าแต่ละคนจะว่างกันหรือเปล่า

“ไปกี่วัน” เจนเอ่ยถาม เพราะเธอเตรียมจะลากับพ่อแม่ได้ทัน ดีที่บ้านเธอมีธุรกิจทำให้ไม่ต้องไปสมัครงาน

“สามวันสองคืน” บับตอบเจน พลางถ่ายรูปหมูกระทะลงในกลุ่มเพื่อให้เพื่อนมันอิจฉา

“กูไปค่ะ” เจนตอบเพราะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่พวกเธอจะได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดเป็นกลุ่ม

“กูด้วย” กี้ตอบเพราะยังไงเธอก็ยังไม่ได้ทำงานเลยไม่ติดอะไร เนื่องจากที่บ้านทำรีสอร์ทอยู่ก็เลยไม่ได้ลำบากเท่าไร อีกอย่างมีพี่ชายอยู่ด้วย เธอเลยไม่ถูกพ่อกับแม่เร่งให้หางาน เรียกได้ว่าสบายสุดๆ

“แหม~ มึงนี่ไวเลยนะ”บับอดไม่ได้ที่จะแซวกี้ เรื่องเที่ยวขอให้บอก ไม่ว่าจะติดธุระยังไง มันก็จะไปเที่ยวอยู่ดี

“เรื่องเที่ยวมันเรื่องใหญ่” กี้ตอบพร้อมกับยักคิ้วให้บับไปด้วย

“กูเชื่อ ตอนเรียนมันชวนกูไปเที่ยวผับเกือบทุกคืน” เจมส์เอ่ยบอก เพราะตอนเรียนมหาลัยกี้ทักมาชวนเขาเที่ยวผับทุกคืน

“มึงสองคนอะไรยังไงกันคะ เรื่องนี้กูว่ายังไงๆ อยู่นะ” เจนเอ่ยพร้อมกับมองกี้และเจมส์ด้วยสายจับผิด

“ก็ว่าง เวลากูทักชวนไปเที่ยวพวกมึงก็บอกว่าไม่ว่าง แล้วจะให้กูทำไง มีไอ้เจมส์นี่แหละที่ดูว่างงานอยู่คนเดียว” กี้เอ่ยบอกเมื่อถูกเจนถามแบบนั้น พลางมองหน้าเพื่อนอย่างไม่ชอบใจ

“อ้าว นี่มึงกำลังว่าผู้มีพระคุณของมึงอย่างนั้นเหรอ” เจมส์เอ่ยถามทันที เมื่อกี้ตอบเพื่อนๆ แบบนั้น ทีตอนจะชวนเขาไปเที่ยวด้วยเนี่ย มันไม่เห็นมีท่าทีแบบนี้เลย

กี้ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะนั่งกินหมูกระทะต่อ โดยไม่คิดจะตอบคำถามของเจมส์

“กูว่ามันมีอะไรแน่นอน” มิรินเอ่ยขึ้นพลางนั่งหรี่ตามองกี้อย่างจับผิด พลางมองเจนอย่างรู้กัน

“ไม่ต้องมองแบบนั้นเลย” กี้เอ่ยขึ้นทันที เมื่อเห็นเพื่อนสาวทั้งสองมองเธอด้วยสายตามีลับลมคมใน

“รีบกิน” ไฟมองมิรินก่อนจะเอ่ยบอก เพราะเธอมัวแต่เล่นกับเพื่อน

“ผัวดุ” เจนเอ่ยแซว พลางส่งสายตาล้อเลียนไปให้มิริน

“ไม่ดุธรรมดา เด็ดด้วย” มิรินเอ่ยบอกพลางยักคิ้วให้เจนอย่างอวดๆ เรื่องอวดไฟขอให้บอก

“เกลียดความอวยผัว” เจนเอ่ยว่ามิรินอย่างอดไม่ได้ ตอนเป็นเพื่อนว่าเยอะแล้ว ตอนนี้เป็นแฟนกันแล้ว เยอะกว่าเดิมอีก

“มึงก็หาผัวสิ แล้วไปอวดมัน” กี้เอ่ยบอกเจนพลางแย่งเนื้อเจนไปด้วย