บทนำ

บทนำ

‘ซูชิงเหยา’ เจ้ารู้หรือไม่ว่าชุดที่สวมใส่ในวันนี้ช่างล่อตาล่อใจให้ผู้อื่นที่พบเห็นเหลียวหลังมองตาม ด้วยช่างเผยสัดส่วนงดงามได้เด่นชัด

ในเมื่อเจ้าอยากอวดเรือนร่างนัก เช่นนั้นก็อย่าได้ต่อว่าที่พี่อดใจไม่ไหวเลย

ชายหนุ่มที่เดินตามร่างบอบบางคิดด้วยความหวงแหน แม้ว่าชุดของหญิงสาวจะไม่ได้บางเบาจนเกินไป หากในสายตาของเขาที่เห็นว่ามีชายอื่นมองตาม กลับเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ครั้นถึงบริเวณอับสายตา มือหนาจึงคว้าจับเอวบางที่เดินอยู่ด้านหน้าเอาไว้ แล้วกึ่งลากกึ่งประคองไปด้านหลังต้นไม้สูงใหญ่

ผลักร่างงดงามไปพิงลำต้นไม้ได้แล้ว ใบหน้าหล่อเหลารีบฝังลงที่ซอกคอเรียวระหง ไล่จุมพิตสูดดมความหอมหวาน ขบเม้มความขาวเนียน ละเลียดเรื่อยมาหยุดตรงติ่งหูเพื่อสะกิดความวาบหวิว ระหว่างมือแหวกสาบเสื้อเลื่อนชุดผ้าไหมให้เผยอออกเผยความเต่งตูม

ริมฝีปากบางเดิมทีต้องการตะโกนเรียกคนมาช่วยด้วยความตื่นตระหนก ครั้นเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายเต็มตา กลับกลายเป็นเปิดปากเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

“พี่จื่อเซวียน”