สะใจ

ณ ร้านสถานบันเทิงเเห่งหนึ่งใกล้มหาวิทยาลัย

ในคืนนี้รินลดาก็มาทำงานเช่นทุกวันร่างบางเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจนตอนนี้ก็เริ่มดึกจนใกล้จะปิดร้านแล้วแต่จำนวนแขกในร้านก็ไม่ลดลงเลยแต่ละโต๊ะก็มักจะเรียกหาแต่เธอกันเรียกได้ว่าร้านนี้ดาวเด่นที่สุดก็คงเป็นใครไม่ได้นอกจากเธอ

"เหนื่อยชะมัด" รินลดาบ่นออกมาเมื่อเดินมาถึงเคาน์เตอร์คิดเงิน

"เอาหน่า อย่างน้อยเธอก็ได้ทิปเยอะสุดนะ" แมนเพื่อนผู้ชายรุ่นเดียวกับเธอที่ทำหน้าที่เป็นเด็กเสิร์ฟอาหารเอ่ยขึ้นเมื่อมารอบิลที่เคาน์เตอร์เหมือนกัน

"ท่องไว้เพื่อเงิน เพื่อเงินจ๊ะคนสวย" พี่เจ้าของร้านที่กำลังคิดเงินอยู่ตรงเคาน์เตอร์เอ่ย

"หรือรินจะลาออกดีคะ" รินลดาเอ่ยออกมาอย่างแกล้งหยอกเจ้าของร้าน

เธอรู้ดีว่าเธอเจ้าของร้านไม่อยากให้เธอออกเพราะเป็นตัวทำเงินทำทองของร้านนี้

"ว้าย อย่านะคะคนสวยถ้าขาดหนูไปร้านพี่เงียบแน่เดียวพี่เพิ่มทิปให้หนูเป็นพิเศษเลยดีไหม" พี่เจ้าของร้านรีบเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อได้ยินว่าเธอจะลาออก

"อ่าวเจ๊ เพิ่มให้ผมด้วยสิ" แมนเอ่ยขึ้นอย่างเรียกร้องเมื่อได้ยินที่เจ้าของร้านเอ่ย

"แกหนะไม่มีประโยชน์เสิร์ฟได้แปบๆ ก็นั่งอู้ถามจริงลูกคุณหนูอย่างแกจะมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟทำไมให้เหนื่อย" พี่เจ้าของร้านเอ่ยกับแมนอย่างสงสัย

จริงๆ แล้วแมนเองหน้าตาก็ดีและไม่ได้ขาดสนอะไรออกจะฐานะทางบ้านดีด้วยซ้ำแต่กับมาทำงานพาร์ทไทม์ได้ค่าแรงแค่วันละ 250 บาท ต่างจากเชียร์เบียร์ที่ได้วันละ 400 และยังได้ทั้งทิปและ % เมื่อขายได้อีก

"ก็ผมอยากทำมาหากินบ้างอะเจ๊แล้วตกลงจะให้พิเศษผมเพิ่มไหม"

"ไม่ยะ ไปเก็บเงินได้แล้ว" พี่เจ้าของร้านเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นบิลที่พึ่งคิดเสร็จให้

"เซงเลย" แมนเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินออกไป

"รินๆ โต๊ะ 12 เรียก" มินสาวเชียร์เบียร์อีกคนของร้านแต่คนละแบรนด์กับเธอเดินมาเอ่ยบอกรินลดาที่กำลังรอบิลใบเสร็จอยู่

"ตอนนี้หรอ" เธอเอ่ยถาม

"ใช่ๆ เห็นบอกทิปหนักด้วยนะ"

"รินไปเถอะเดียวบิลโต๊ะนั้นให้มินไปแทนแล้วกัน" พี่เจ้าของร้านเอ่ยขึ้น

รินลดาไม่ได้เอ่ยตอบอะไรนอกจากพยักหน้าแล้วหยิบเมนูพร้อมกับเดินไปยังโต๊ะที่มิ้นเอ่ย

"นาย! "

"ไม่ทราบว่าจะรับโปรไหนดีคะ? " ทันทีที่รินลดาไปถึงก็ต้องชะงักเพราะว่าโต๊ะที่เรียกเธอมาเป็นโต๊ะของรันเวย์และพวกเพื่อนของเขาแต่เธอก็ปรับสีหน้าเป็นปกติทันทีก่อนจะเอ่ยถามพร้อมกับยื่นโปรเครื่องดื่มให้เขา

"ต้องสั่งเท่าไหร่พี่ถึงจะได้ไลน์น้องครับ" รันเวย์รับโปรเครื่องดื่มมาจากร่างบางพร้อมกับเอ่ยขึ้นและยิ้มเจ้าเล่ห์

ความจริงแล้วร้านแนวนี้ไม่ใช่สไตล์เขาเท่าไหร่นักนานๆ จะมากับเพื่อนสักทีหนึ่งแต่ดูเหมือนว่าถ้าอยากให้เหยื่อติดกับเขาคงต้องมาที่นี้บ่อยขึ้นหน่อยสะแล้ว

"เท่าไหร่ก็ไม่ได้ค่ะ ตกลงเอาโปรไหนดีคะ? " รินลดาเอ่ย

"ใจร้ายจังงั้นพี่เอา 2 ลัง ครับส่วนกับแก้มแล้วแต่น้องจะเลือกเลย"

"กินหมดหรอคะ? " รินลดาเอ่ยถามพร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างมีความคิดเจ้าเล่ห์

"เบียร์แค่สองลังไม่ทำให้พี่เมาได้หรอก"

"หมายถึงกับแก้มน่ะคะ" รินลดาเอ่ยพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์

"ไม่ใช่ปัญหา" รันเวย์เอ่ยตอบพร้อมกับส่งไปเมนูคืนให้กับร่างบางพร้อมกับยิ้มให้เธอ

"งั้นรอสักครู่นะคะ" รินลดาเอ่ยก่อนจะรีบเดินออกไปยังเคาน์เตอร์สั่งอาหาร

"โต๊ะ 12 เบียร์ 2 ลัง กับแก้มเอาทุกเมนูที่มีในร้าน"

"หะ! พูดจริงไหม" พี่ที่รับออเดอร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจ

"ฉันจะโกหกทำไมหละ อะนี้ออเดอร์" รินลดาเอ่ยพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างสะใจก่อนจะส่งใบออเดอร์ให้

- ทางด้านรันเวย์ -

"คนนี้ดูเหมือนจะยากจริงวะไอเวย์" เวกัสเอ่ยและมองไปที่ร่างบางที่ยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์

"ไม่เท่าไหร่หรอก กูต่อให้เหลือแค่เดือนเดียวเลยยังได้" รันเวย์เอ่ยพลางกระตุกยิ้มร้ายกาจออกมาพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบและมองไปที่รินลดาที่กำลังเข็นรถเข็นใส่เครื่องดื่มมาทางพวกเขา

"อย่าหมั่นครับไอเสือโดนเขาหักหน้ามาสองรอบแล้วนะ แต่แมร่งสวยจริงว่ะ" ซีนอลเอ่ย

"เออกูเห็นด้วยมึงเลิกเล่นเกมส์ไหมเดียวกูจ่ายให้ล้านนึงละเดียวกูจีบต่อ น้องรินตอนทำงานแต่งหน้าก็ว่าสวยแล้วตอนใส่ชุดมหาลัยแล้วไม่ได้แต่งหน้าก็ยังสวยอยู่กูอยากลองจิ้มสักครั้งว่ะ" เวกัสเอ่ยพร้อมกับมองรินลดาที่ตอนนี้อยู่ในชุดเดรสสั้นของแบรนค์แอลกอฮอล์ยี่ห้อหนึ่งด้วยสายตาหื่นกาม

"หุปปากไปเลยพวกมึง ยังไงกูก็จะเอายัยนี่ให้ได้! " รันเวย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียหนักแน่นพร้อมกับพ่นควันบุหรี่ออกมา

"หึ กูจะคอยดู" คริสเค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะเอ่ย

"เครื่องดื่มมาแล้วค่ะสองลังครบนะคะ" รินลดาที่เดินมาถึงโต๊ะก็จัดแจงนำเครื่องดื่มมาเรียงไว้ให้ก่อนจะเอ่ยขึ้น

"คบแล้วห้ามเลิกนะครับ" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มหวานให้กับเธอ

"มุขโบราณมากเลยค่ะไปเรียนมาใหม่นะคะ" รินลดาเอ่ย

"....."

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" ทันทีที่สิ้นเสียงของรินลดาเพื่อนๆ ของรันเวย์ต่างพากันหัวเราะขึ้นมาทันทีมีแต่รันเวย์ที่มุมปากกระตุกอย่างรู้สึกหน้าเสียเพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนพูดแบบนี้กับเขามาก่อน ถ้าเป็นคนอื่นแค่เขากวักมือเรียกก็มานอนอ้าขาให้เขาแล้ว

"แมนเดียวนายช่วยยกโต๊ะมาต่อกับโต๊ะนี้สัก 2 โต๊ะ นะ" รินลดาเอ่ยบอกแมนที่กำลังเก็บโต๊ะข้างๆ อยู่

"โอเค" แมนเอ่ย

"ต่อโต๊ะ? ต่อทำไม" รันเวย์เอ่ยถามรินลดาอย่างสงสัย

"ฉันกลัวจะว่าอาหารที่คุณลูกค้าสั่งไม่พอน่ะคะ" รินลดาเอ่ยพร้อมกับมอบรอยยิ้มหวานแสนเจ้าเล่ห์ให้กับรันเวย์ก่อนจะเดินจากไป

ไม่นานแมนและเพื่อนพนักงานอีกคนก็ช่วยกันยกโต๊ะมาต่อให้พวกเขา

"เชี้ย! ไอเวย์บอกกูสิไม่ใช่ของโต๊ะเรา" เวกัสเอ่ยขึ้นเมื่อหันไปเห็นรถเข็นอาหาร 4-5 คัน ซึ่งดูแล้วน่าจะมีอาหารเกิน 40 อย่างได้ กำลังมาทางพวกเขา

"กูว่ามึงโดนยัยน้องรินลดาคนสวยเล่นแล้วว่ะ" ซีนอลเอ่ย

"หึ ยัยตัวแสบ! " รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับกัดฟันแน่นอย่างเจ็บใจและมองไปทางรินลดาที่กำลังมองมาทางโต๊ะพวกเขาอยู่ด้วยรอยยิ้มที่ดูจะสะใจเขาอยู่ไม่น้อย