บทที่ 3 นักโทษสวาท...

บทที่ 3 นักโทษสวาท…

สายตาคมกริบของธินกรกวาดมองไปทั่วเรือนกายของศลิษาที่กำลังนั่งหน้างองํ้าอยู่บนกราบเรือที่กำลังจะมุ่งหน้าไปยังเกาะจตุรเทพ ที่ธินกรลงขันหุ้นกันกับรัชชานนท์ อภิรักษ์ ภาสกร ชินดิษฐ์ และอัครเดช ซื้อเก็บเอาไว้พักผ่อนส่วนตัวแถวระยอง เพราะไม่ไกลจากกรุงเทพมหานครมากนัก

‘บ้าที่สุด! ไม่รู้ว่าจะมองอะไรเธอนักหนาเกลียดขี้หน้านักพวกผู้ชายเจ้าชู้ แฟนตัวเองก็นั่งหัวโด่อยู่ทนโท่ยังจะมีหน้ามามองมาทำสายตากระลิ้มกระเหลี่ยใส่เธออีก’ ศลิษามองค้อนธินกรตาคว่ำเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเชอรี่นั้นเป็นแฟนกับธินกร ตามที่เชอรี่ชอบเล่าและย้ำบอกกับเธออยู่ทุกเมื่อเชื่อวันว่าตัวของเธอนั้นเป็นผู้หญิงของธินกร

เชอรี่บอกกับศลิษาว่าธินกรให้ปิดเรื่องที่เธอคบอยู่กับเขาไว้เป็นความลับ ถ้าเธอบอกให้ใครรับรู้... ธินกรจะเลิกกับเธอทันที โดยไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งสิ้น

‘พวกผู้ชายเห็นแก่ตัว มักมาก ชอบเอาเปรียบผู้หญิง’ แล้วยังจะมีหน้า มาบอกให้เธอเป็นผู้หญิงของเขาอีก

ศลิษาเกลียดธินกรเข้าไส้

‘หาความอ่อนโยนซักนิดก็ไม่มี ทำร้ายแม้กระทั่งแฟนของตัวเอง’ ศลิษาจำได้ติดตาที่ธินกรบีบคอของเชอรี่ดันชิดติดกับกำแพง ตอนที่อยู่ในโกดังร้างด้วยกัน คิดแล้วเธอก็ยังข้องใจไม่หายว่าทำไมธินกรนั้นถึงไม่ยอมปกป้องเชอรี่จากรัชชานนท์ แต่กลับมาบังคับเธอให้เป็นผู้หญิงของเขาแทนมันหมายความว่าอย่างไร แถมธินกรยังทำตัวกักขฬะไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยซักนิด

“ถ้ามองด้วยสายตาแบบนั้นสู้ด่ามาเลยดีกว่าคนสวย” ศลิษาคอแข็งขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงธินกรพูดแขวะเธอ เลยเชิดหน้าหยิ่งๆ ของตัวเองมองเลยผ่านเขาไปทำเป็นไม่ได้ยินเสียงนกเสียงกาที่ชื่อว่าธินกร ที่ตั้งใจจะพูดจาเพื่อยั่วโมโหและกวนประสาทเธอทำให้ต้องอารมณ์เสีย

ศลิษาไม่ได้อยากที่จะมองธินกรเลย แต่ว่าสายตาของเธอนั้นมันดันเหลือบไปเห็นว่าธินกรกำลังจ้องมองเธอ และก็มองอยู่นานซักพักแล้วด้วยแต่ศลิษาทำเป็นไม่สนใจ เพราะมันไม่แปลกก็เธอสวยขนาดนี้ ผู้ชายคนไหนก็ต้องสนใจเธอกันทั้งนั้น ยกเว้นก็แต่แค่รัชชานนท์เพียงคนเดียวผู้ชายที่เธอรักจนหมดหัวใจ เพราะเขาไม่เคยเผื่อแผ่สายตาหันมามองเธอเลยซักนิดนอกจากพิริตาที่รัชชานนท์นั้นคอยตั้งใจกวาดสายตามองหาทุกๆ ครั้ง และก็ไม่เคยที่จะยอมคลาดสายตาของเขาไปไหนจากพิริตาเลย ศลิษาเจ็บแปลบทุกครั้งเวลาที่เห็นสายตาของรัชชานนท์ ที่ตั้งใจแสดงออกให้ทุกคนรับรู้ว่าเขานั้นรักและแคร์พิริตามากมายแค่ไหน และแค่ย้อนนึกถึงสีหน้าและแววตาของรัชชานนท์เวลาที่เขามองพิริตา... ศลิษาก็เจ็บปวดหัวใจทุกครั้งเหมือนกับว่าพิริตานั้นมาบีบกำหัวใจของเธอเอาไว้เพื่อต้องการให้เธอทรมาน...

คนที่ศลิษาอยากจะให้เขามองเธอเขาก็ไม่เคยอยากที่จะสนใจ หรืออยากจะหันมามองเธอเลยซักนิด ส่วนคนที่เธอไม่อยากจะให้เขามองเธอ หรือสนใจเธอและไม่อยากให้เขาเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเรื่องของเธอ ก็คอยแต่จะจ้องสายตาซอกแซกมองเธออย่างไม่วางตา แถมยังไม่รู้จักมารยาทในการมองเลยซักนิด ชอบมองอย่างกับว่าเธอไปเปลื้องเสื้อผ้าต่อหน้าของเขายังไงอย่างงั้น ถ้าสายตาของธินกรข่มขืนเธอได้เขาก็คงจะข่มขืนเธอไปแล้วมั้ง จ้องเอาๆ อยู่นั่นแหละไม่เลิก ไม่ลา ไม่ละสายตาไปไหนซักทีน่ารำคาญจริงๆ