EP.2 วูแมนอินลิมิเต็ดเชิ้ต PART2

คฤหาสน์อีเมอร์สัน ณ บัดนี้ ถูกจัดตกแต่งด้วยไฟสีนวลเพื่อสร้างบรรยากาศให้ดูโรแมนซ์ ตามคอนเซ็ปต์ของงานที่มารดาเขาเองเป็นเจ้าภาพจัดขึ้นมา เป็นงานประมูลสร้อยเพชรพิงค์เลดี้ สร้อยเพชรเม็ดงามสีชมพูอ่อน ของสะสมที่มารดาเก็บรักษาไว้อย่างดี เวลานี้ท่านตั้งใจนำมาประมูลเพื่อนำเงินไปบริจาคเข้ามูลนิธิเด็ก

มารดาของเขาอ่อนโยนเเละจิตใจดีแต่ก็คงต้องแสบแซ่บพอที่สามารถกำราบบิดาของเขาอยู่ในโอวาทได้ ซึ่งวันนี้นั้นบิดาเดินทางไปขับเจ็ทสกีเล่นกับกลุ่มเพื่อนวัยเดียวกันแถวเอเซียตะวันออกเฉียงใต้

“นิกซ์ “

เสียงมาดามวิด้าเรียกมาแต่ไกลทันทีที่เห็นลูกชาย ฟีนิกซ์ให้เรย์จอดรถทางด้านหลัง เขาไม่อยากเข้าด้านหน้าเพราะนักข่าวและแขกเยอะ อย่างที่บอกว่าเขาไม่อยากจะสนทนากับใครนักเวลานี้

“ครับ”

ร่างสูงโอบไหล่มารดาที่กำลังหอมแก้มเขาซ้ายขวา

“ทำไมมาทางนี้ล่ะลูก”

มาดามวิด้าจับแขนแกร่งของลูกชายสอบถามทันที ด้วยความเป็นแม่นั้นมองหน้าลูกชายปราดเดียวก็รู้ว่ามีเรื่องกลุ้มใจอยู่

“ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ผมแค่ขี้เกียจยิ้ม”

เขาตอบ ได้ยินมารดาส่งเสียงฮือในลำคอ รู้ว่าเขาโกหก

“เอาล่ะ เเม่ขี้เกียจจะเค้น ไหนๆก็มาแล้ว”

ไม่ทันไร บรรดาคุณหญิงคุณนายก็ค่อยๆควงลูกสาวตัวเองเข้ามาหาเขา ซึ่งคนอย่างฟีนิกซ์ไม่แม้แต่จะชายตามองอยู่แล้วกับผู้หญิงที่ถูกใส่พานเข้ามาถวาย

แม้เทพบุตรที่เย็นชาคนนี้จะไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเลยตั้งแต่เข้ามาในงานก็สามารถทำให้บรรดาสาวสวยยินยอมพร้อมถวายตัวกันอย่างที่ใจปรารถนา แต่คงได้เพียงอยากเอาไว้ในใจอย่างรู้ดีว่า ฟีนิกซ์ อีเมอร์สันนั้น ไม่ใช่แค่ยั่วเขาแล้วจะได้ขึ้นเตียง พวกเธออาจจะได้ดวงตาเย็นชาคู่นั้นมองอย่างไม่แยเเสเป็นการสื่อสารทางสายตาที่รู้สึกหน้าชาและอับอาย

ก่อนที่สองแม่ลูกได้กล่าวทักทาย โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงที่เขาตั้งสั่นเอาไว้นั้นก็สั่นเตือน ฟีนิกซ์รีบล้วงออกมารับทันทีเหมือนเป็นสิ่งที่เขากำลังรออยู่ตลอดเวลา ร่างสูงหันหลังและเดินออกไปรับสายโดยไม่สนใจใครอีก ทิ้งให้หญิงสาวที่เข้ามาหาไม่พอใจแต่ต้องรีบรวบรัดเก็บสีหน้าเอาไว้

“ลูกคนนี้นี่”

มาดามวิด้าพึมพำเบาๆ แต่เอาเถอะเขายอมมานั้นก็ดีเท่าไหร่แล้ว เธอรู้ดีว่าลูกชายไม่ชอบอะไรแบบนี้

“ได้เรื่องว่าอะไรบ้างไอ้เจค”

เจคอปที่ตรวจกล้องวงจรปิดจากเพนท์เฮาส์ลามไปถึงถนน ตรอก ซอก ซอยต่างๆตามร่างของผู้หญิงร่างบางใส่เชิ้ตขาววิ่งขึ้นแท็กซี่ ตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าซอยตรงไปอีกประมาณหนึ่งกิโลเมตรแล้วเลี้ยวซ้ายอีกครั้งซึ่งแถวนั้นมีอพาร์ทเมนท์จำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว กำลังจะตามได้แล้วเชียว บังเอิญว่ากล้องวงจรปิดตัวนั้นปิดซ่อมได้จังหวะพอดีเลยไม่รู้ว่าเธอเข้าไปตรงไหนต่อ เมื่อตามแท็กซี่จากกล้องตัวอื่นก็พบว่าหญิงสาวคนนั้นไม่ได้อยู่บนแท็กซี่แล้ว

เจคอปพยายามเล่าเป็นขั้นเป็นตอนให้เจ้านายฟังเผื่อเจ้านายจะเห็นใจว่าเขานั้นตามให้จากกล้องทุกตัวแต่ก็ต้องคลาดกับวูเเมนอินลิมิเต็ดเชิ้ตที่ไอ้เรย์มันเล่าให้ฟัง เจคอปกลั้นหายใจรอฟังคอมเมนต์จากเจ้านายจนลืมหายใจไปจริงๆ

“ไอ้เวรเจคมึง! มีกี่อพาร์ทเมนท์มึงก็ไปตามสิวะ มันต้องมีสักห้องแหละที่มีผู้หญิงคนนั้น”

เสียงเจ้านายตะคอกใส่พร้อมเอ่ยคำบัญชา

แม้ว่ามันอาจจะมีเป็นร้อยๆห้องก็ตามที

“ครับ แล้วผมจะแจ้งอีกทีโดยเร็วครับ”

“ดี”

โอเคซึ้ง เจ้านายเขาเปลี่ยนไปมากเชียว

โถ่ คุณผู้หญิงไม่น่าวิ่งเข้าอพาร์ทเมนท์เลย วิ่งเข้าซุปปงซุปเปอร์ท่าจะดีกว่า ง่ายดี

หลังจากวางสายจากเจคอป อารมณ์ที่ไม่ค่อยจะดีอยู่แล้วยิ่งทวีเข้าไปใหญ่

“อย่าให้ฉันเจอเธอนะ ไม่รอดแน่”

ฟีนิกซ์กัดฟันอย่างหัวเสีย

ผู้หญิงคนนั้นทำเขาหัวเสียตั้งแต่เมื่อคืนถึงตอนนี้ ตั้งแต่ที่หล่อนเมาเดินเซมาทำไวน์หกใส่เขา ที่มีตั้งเยอะเเยะทำไมไม่หกตรงอื่น ตอนนั้นในความคิด คิดว่าเจ้าหล่อนจะมายั่วแต่ที่ไหนได้เมาเละ นอกจากทำไวน์หกยังจะมาทำนมหกใส่ ยัยนั่นไม่ได้ใส่ถึงกับโป๊แต่พอล้มใส่แล้วอะไรๆมันก็เข้าองศาสายตาพอดี เขาจำได้ว่า หลังจากที่หล่อนล้มใส่เขาได้สักพักก็มีผู้ชายคนนึงเดินตามมาดึงมือเธอ

“ไวน์ครับ คลาดสายตาแป๊บเดียวคุณมาอยู่ที่นี่เอง”

หญิงสาวที่ถูกจับมือก็สะบัดมือออกอย่างเเรงมาเกาะคอเขาแน่น

“ขอตัวแฟนผมด้วย คุณไม่มีสิทธิ์มาแตะตัวเธอ”

ผู้ชายคนนั้นพูดกับเขา

เหอะ!

“ช่วยดูดีๆก่อนจะพูด”

เขาว่าไป เสียงเรียบอย่างไม่สนใจและไม่พอใจนัก ผู้หญิงคนนี้มาเกาะเขาเอง ตาก็มี มองไม่เห็นหรือไง

“ไวน์ มาครับคุณเมาแล้ว ให้ผมไปส่ง”

“ฉันไม่ไป! ฉันไม่ใช่แฟนคุณ! อย่ามายุ่งกับฉัน”

เธอไม่ปล่อยมือจากคอแกร่งเลยสักนิดแถมยังเกาะแน่นกว่าเดิม อีกทั้งยังยืนยันเสียงเเข็งปฏิเสธชายคนนั้นถึงจะเมาอยู่ก็เถอะ อะไรของยัยนี่

“ไวน์เหลวไหลน่า คุณเมาแล้ว มาเถอะ” ไอ้หมอนั่นก็ช่าง....

หน้าด้าน!

“คุณ..มอม..ฉัน” เธอว่างั้น

‘เหอะ เขาอยากจะบ้าตาย ที่เยอะแยะทำไมต้องมาสนทนากันบนตักเขาไม่ทราบ’

“ฉันไม่กลับไปกับคุณ ฉันจะรอเพื่อนฉัน”

ใบหน้าเล็กซบลงกับอกเขา ฮึมฮัมในลำคอไม่เงยหน้าไปพูดกับไอ้หมอนั่นสักนิด แปลกใจตัวเอง ทำไมเขาไม่ผลักเธอออกไป ปกติเขาไม่ชอบอย่างแรงให้ใครมายุ่งรุ่มร่ามใกล้ตัว หรืออาจจะเป็นเพราะเจ้าหล่อนนุ่มนิ่มและหอมหวาน เธอใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรเขาอยากรู้ นี่อยากจะซื้อไปฉีดหมอน

“ออกไปซะ ตอนที่ฉันยังมีปราณีอยู่”

เสียงเรียบเข้มดังขึ้นอีกครั้งหลังจากทนมานานและด้วยรำคาญเต็มที

“อือ ขอฉันอยู่ด้วยนะ....อย่าไล่ฉัน…คุณช่วยฉันด้วย”

เสียงเล็กขอร้อง เสียงนี้ เขามั่นใจเลยว่าเธอเมา

ที่สำคัญเธอโดนยาปลุกเซ็กส์ล้านเปอร์เซ็นต์

จากการที่เธอกอดเขาอยู่นั้น มือเล็กลูบๆเขาอยู่สักพักแล้ว เธอดูไม่ใช่ผู้หญิงกร้านโลกแต่กลับกันโดยสมบูรณ์ เธอบอบบาง อ่อนต่อโลก เขาพอจะมองออก เเละคงเป็นเหตุผลเดียวที่เธอมีปฏิกิริยาแบบนี้กับเขา

‘ไอ้เวรนั่น’

“ฉันไม่ได้พูดกับเธอ เงียบไปซะ”

“อือ งั้นกลับกันเถอะ”

เธอชวนเขาเอง เอ่ยกับปากตัวเอง เพราะฉะนั้น ‘จะไม่มีการเกรงใจใดๆเกิดขึ้น’ เมาไม่ได้สติแบบนี้ถ้าไม่ใช่เขา เธอคงจะพูดแบบนี้กับใครสักคนในที่นี้ หรืออาจจะเป็นไอ้หมอนี่

เพียงแค่คิดเท่านั้น.....

โครม!!

เร็วกว่าความคิดก็ฝ่าเท้าเขานี่แหละ

เท้าแกร่งถีบโต๊ะเล็กยันใส่ผู้ชายตรงหน้าอย่างแรงด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวที่ไม่รอให้มันสงบสักนิดเดียว บอดี้การ์ดคนสนิทที่เขาอนุญาตให้มันสองคนรีแลกซ์ตามสบายที่นี่ได้ยินเสียงเอะอะก็รีบพุ่งมายังตัวเจ้านายอย่างเร็วและจับตัวคนที่เห็นอยู่ว่ากำลังจะมีเรื่องกับเจ้านายตัวเองเอาไว

“ปล่อยสิวะ พวกมึงเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องของกู”

ชายหนุ่มโกรธจัด ดิ้นรนออกจากการจับกุมซึ่งเขาไม่แยแสสักนิด

“เอาออกไป”

“ครับ”

เรย์และเจครับคำสั่งจากเขาแล้วลากมันออกไปจัดการตามใจมันสองคน ช่วงนี้พวกมันคันมือคันเท้ายิกๆคงจะดีใจที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่ที่เขามอบให้

ส่วนเขาอยู่ดีๆก็มีของมาให้เล่น มือเล็กที่ลูบๆจนเขาเริ่มลุก เจ้าตัวจะรู้มั้ยว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อไป

“คราวนี้ก็ตาเธอบ้าง”

“อื้อออ รอตั้งนานแล้วค่ะ ที่นี่ร้อนมากเลย เรากลับกันเถอะ”

เธอรอเขาตั้งนาน ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่สินะ เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าอาการที่ตัวเองเป็นอยู่มันคืออะไร แถมยังพูดคุยกับเขาเหมือนคนรู้จัก

“ไวน์”

เขาได้ยินไอ้นั่นมันเรียกเธออย่างนี้

“คะ” เสียงหวานตอบในลำคอไม่เต็มเสียงนักและไม่มีท่าทีจะลุกจากตัวเขา

“ชื่อน่าดื่ม”

“คุณอยากดื่มต่อหรอคะ ไวน์ไม่เอาแล้ว ไม่ไหว ไวน์จะนั่งเป็นเพื่อนคุณ ถ้าเพื่อนไวน์มาปลุก

ด้วยนะคะ”

เขากับเธอยังคงพูดคนละเรื่องเดียวกันอยู่และอย่าพูดว่าหลับเลย เธอต้องตื่นแน่ๆเพราะยากำลังออกฤทธิ์ มือเธอยังไม่แม้จะหยุดลูบวนตามหน้าท้องเขาเลย

“อื้ออออออ”

“ฉันคอแห้ง อยากดื่มไวน์”