บทที่ 8 เมียแต่งที่สามีไม่ต้องการ 3

“บังเอิญจังเลยค่ะ ไม่คิดว่าจะเจอพี่จิณต์กับ เพื่อน ๆที่นี่” พูดแล้วก็เดินผ่านหน้าเพียงนาราไปนั่งเบียดอยู่ข้าง ๆกายจิณต์ เห็นสามีนิตินัยตวัดสายตามองแรงกลับมา ล้อมดาวก็ได้แต่ฉีกยิ้มยียวนตอบกลับ

“น้องดาว ใช่น้องดาวจริง ๆด้วย ไม่เจอกันแค่สองปี เป็นสาวและสวยขึ้นเยอะเลย” เห็นล้อมดาวนั่งเบียดจนตัวแนบสนิทไปกับจิณต์ เพียงนาราก็ขุ่นใจ นึกตำหนิเด็กสาวในใจแต่ก็แสร้งทำหน้ายิ้ม “มานั่งกับพี่ไหม ไปนั่งเบียดกับพี่จิณต์อึดอัดตายเลย”

ล้อมดาวทำหน้ายิ้ม ๆช้อนตาขึ้นมาคนที่นั่งหายใจกระฟัดกระเฟียดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง

“ถ้าไม่มองหน้าดาวก็นึกว่าพี่เพียงเป็นพี่เดือนซะอีก ทั้งทรงผมและชุดถอดแบบมาเหมือนกันเป๊ะเลยค่ะ แสดงว่าเป็นเพื่อนรักกันมากจริง ๆถึงได้ชอบอะไรที่เหมือนกันแบบนี้”

เพียงนาราหน้าซีด ลอบกลืนน้ำลายลงคอ แต่แค่แวบเดียวเท่านั้น เธอก็แกล้งหัวเราะออกมาพร้อมทั้งรอยยิ้ม

“อะไรกันคะน้องดาว พี่ก็แต่งตัวแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แล้วนี่ตอนนี้ทำอะไรอยู่คะ เรียนจบหรือยัง”

“เอาอะไรมาจบล่ะคะ ดาวทิ้งไปแล้วค่ะ ไม่เรียนแล้ว ตอนนี้ก็อยู่บ้านเฉย ๆ”

ทุกอิริยาบถของล้อมดาวต้องตาของหัสดีจนเขามองหญิงสาวด้วยสายตาเคลิ้มจัด ไล้สายตามองตามรูปร่างที่สวยสดของล้อมาวอย่างไม่ปิดบังจนจิณต์อ่านความคิดของเพื่อนได้

“เที่ยวกลางคืนทุกวัน ไม่แปลกที่เรียนไม่จบ”

คำพูดเย้ยหยันที่หลุดออกมาจากปากคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆทำให้ล้อมดาวเบือนหน้าไปอีกทางแล้วกระทุ้งศอกซ้ายเข้ากับสะเอวหนาจนจิณต์สะดุ้งโหยงพร้อมกับหันหน้ามามองอย่างคาดโทษ

การกระทำของจิณต์กับน้องสาวเพื่อนอยู่ในสายตาของเพียงนาราจนทำให้เกิดความรู้สึกอยากรู้อยากเห็น

“น้องดาวกับพี่จิณต์ดูสนิทกันจังเลยค่ะ เพียงไม่เคยรู้มาก่อนเลย” จำได้ว่าจิณต์กับล้อมดาวเคยเจอหน้าคร่าตากันนับครั้งได้ ยิ่งตอนที่ล้อมเดือนตาย จิณต์เองยังเคยปรามาสเอาไว้ว่าคนที่ทำให้คนรักของเขาตายก็คือล้อมดาว แล้วเกิดอะไรขึ้นทำไมสองคนนี้ถึงมาสนิทชิดเชื้อกันได้

“ถามแบบนี้แสดงว่าพี่เพียงยังไม่รู้สินะคะ”

“รู้อะไรคะน้องดาว”

“ก็รู้เรื่องที่ดาวกับพี่จิณต์แต่งงานเป็นผัวเมียกันอย่างถูกกฎหมาย”

เพียงนาราเสตามองไปยังจิณต์ทันควันหลังจากที่ได้ฟังที่ล้อมดาวพูด เห็นเขานั่งนิ่งไม่ตอบรับหรือปฏิเสธก็รู้แน่ชัดว่ามันคือเรื่องจริง ๆจิณต์ทำแบบนี้ได้อย่างไร ก็ไหนบอกว่ารักล้อมเดือนนักหนา เพื่อนตายไปแค่สองปีก็คว้าน้องสาวเพื่อนมาทำเมียเสียอย่างนั้น

“มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงคะพี่จิณต์ น้องดาว ทำไมถึงทำแบบนี้กับเดือนละคะ น้องดาวด้วยทำไมถึงหักหลังพี่สาวตัวเองได้ เดือนรักพี่จิณต์กับน้องดาวมากเลยนะ เพียงไม่คิดเลยว่าพี่จิณต์กับน้องดาวจะทำแบบนี้กับเดือนได้” เพียงนาราระบายความโกรธออกมาทางคำพูดและสีหน้า ร่างกายสั่นสะท้านไปด้วยความโกรธ จิณต์กับล้อมดาวเป็นบ้าอะไร ทำไมถึงทรยศต่อความรักของล้อมเดือนได้

“ใจเย็นก่อนค่ะพี่เพียง มันเรื่องเล็กน้อยเอง ทำไมต้องโกรธมากขนาดนั้น ออ...ดาวก็ลืมไปว่าพี่เพียงรักพี่เดือนมากก็เลยโกรธมากใช่ไหมคะ แต่เรื่องนี้ดาวขอออกตัวก่อนนะคะ ที่ดาวกับพี่จิณต์แต่งงานกันไม่ใช่ความผิดของดาวมันเป็นความผิดของพี่จิณต์” พูดพลางบุ้ยปากโยนขี้ไปหาคนข้าง ๆเห็นแววตาของเพียงนาราที่มองมาด้วยความไม่พอใจ ล้อมดาวก็นึกอะไรดี ๆขึ้นมา จากที่คิดว่าจะสงบปากสงบคำ ก็เลือกที่จะสุมไฟขึ้นมาเพราะเห็นว่าถ่านกำลังร้อนได้ที่ “ดาวนอนอยู่ของดาวดี ๆแต่พี่จิณต์เองต่างหากเข้ามาหาดาวเอง เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละคะ”

ล้อมดาวพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย เห็นเพียงนาราเผลอกำหมัดก่อนที่จะคลายมือออกโดยพลัน นัยน์ตาของเด็กสาวก็ทอประกายวาววับ เพียงนารามองดวงหน้าของจิณต์ด้วยความผิดหวัง จิณต์ไม่ใช่ผู้ชายมักง่าย แล้วทำไมต้องเป็นล้อมดาว ที่เขาเลือกให้มาแทนที่ล้อมเดือน ทำไมกัน...

“พูดจบรึยัง ถ้าจบแล้วจะไปไหนก็ไป”

“พี่จิณต์ก็ปากเสียเหมือนเดิมเลยนะคะ ทำไมเอ่ย ยอมรับความจริงไม่ได้หรือว่าอาย ไม่ต้องอายหรอกค่ะ คนกันเองทั้งนั้น” ล้อมดาวพูดยียวนพลางยื่นจมูกเข้าไปใกล้กับใบหน้าคมเข้ม ค้างไว้แค่นั้นแล้วจึงถอยหน้าออกห่าง

“นี่เธอ...พูดมากน่ารำคาญ” ถึงสิ่งที่ล้อมดาวพูดออกมาจะเป็นเรื่องจริงแต่เขาก็ไม่อยากฟัง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นความผิดของเขา ก็นั่นแหละ ต่อให้อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไข ก็ไม่สามารถทำได้ ก็ได้แต่ข่มใจทนอยู่ในสภาพกลืนไม่ได้คายไม่ออกเสียก่อน

“พี่เพียงอย่าเพิ่งเสียใจแทนพี่เดือนเลยค่ะ ดูไม่ออกหรือคะว่าดาวกับพี่จิณต์เกลียดขี้หน้ากันจะตาย ที่แต่งก็เพราะทำตามที่ผู้ใหญ่ขอ ไม่งั้นดาวไม่แต่งกับพี่จิณต์หรอกค่ะ ไม่ใช่สเป็คแบบนี้ ดาวรักไม่ลงค่ะ แต่ถ้าของขาดก็พอที่จะหลับหูหลับตาเอาให้ผ่าน ๆไปได้บ้างค่ะ”

“ล้อมดาว!” จิณต์ตะคอกเสียงดัง ไม่สนใจว่าจะทำให้ใครตกใจบ้าง ชังน้ำหน้ากันอยู่แล้วยังมีหน้ามาพูดจาให้ชังหนักเข้าไปอีก ยายเด็กบ้าเอ๊ย

“ไอ้จิณต์ ตะคอกเมียแบบนี้ได้ยังไงวะ”

“ดาวชินแล้วค่ะ เรื่องปกติมาก” ล้อมดาวลากเสียง ส่งยิ้มขอบคุณให้หัสดีที่ช่วยออกหน้าตำหนิจิณต์ “พี่เป็นเพื่อนพี่จิณต์เหรอคะ ดาวไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน”

“ครับ พี่เป็นเพื่อนไอ้จิณต์ เรียกพี่ว่าพี่เหมก็ได้ครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่เหม” มือขาวบางยื่นไปตรงหน้าหนุ่มรูปงามเพื่อทักทายเหมือนชาวตะวันตก หัสดียื่นมือไปสัมผัสมือของล้อมดาว ดวงตาเปล่งประกายรอยยิ้มสดใส มองดวงหน้าสวยหวานด้วยความหลงใหล

สวยและน่ารักที่สุด

อานนท์นั่งประเมินสถานการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความนิ่งสงบ มองเห็นแววตาโกรธเกรี้ยวผ่านดวงตาของเพียงนารายามมองที่ล้อมดาว

หึงแทนเพื่อนหรือหึงเองกันแน่

“ดาวเป็นเมียแต่งที่พี่จิณต์ไม่ต้องการค่ะ นอกจากไม่ต้องการยังร่ำร้องจะขอดาวหย่าทุกวัน นี่ดาวก็เริ่มใจอ่อนแล้วค่ะ ใกล้ละ ใกล้ได้เซ็นใบหย่าให้พี่จิณต์แล้ว ดาวขอตัวก่อนนะคะ นั่งนานกว่านี้กลัวพี่จิณต์จะอกแตกตายเสียก่อน” ส่งยิ้มเหยียดให้กับจิณต์ ยิ่งเห็นเขานั่งหน้าตูม ดวงตาแข็งกร้าว ยิ่งสะใจ คงอยากด่าเต็มแก่สินะ ถ้าอยู่กันตามลำพังคงสาดคำพูดหยาบคายออกมาไม่ไว้หน้าเธอแล้ว กายบางลุกขึ้นด้วยท่าทางราวกับนางพญาตัวน้อยพร้อมกันนั้นก็ส่งสายตาเป็นนัยให้กับหัสดีแล้วเดินกลับไปยังโต๊ะที่มีนาทีนั่งรออยู่

มีแค่หัสดีเพียงคนเดียวที่ค่อนข้างแปลกใจกับความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ประเมินด้วยตาทั้งจิณต์กับล้อมดาวต่างฝ่ายต่างไม่น่าพิศวาสกันแล้วทำไมถึงมาแต่งงานกันได้

“เมียมึงก็น่ารักดี ทำไมถึงจะหย่าวะจิณต์” ถามด้วยความสงสัย ล้อมดาวทั้งสวยทั้งสวย นิสัยแก่น ๆก็ดูน่ารักไม่ได้มีพิษภัยใด ๆขนาดเขาเห็นครั้งแรกยังพึงใจ

“น้องดาวคือน้องสาวของเดือนค่ะ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่พี่จิณต์จะขอหย่า มันคงดูไม่ดีเท่าไหร่มั้งค่ะที่พี่จิณต์ได้ทั้งพี่ทั้งน้องเป็นเมีย”

จิณต์ขมวดคิ้วเข้ากัน มองดวงหน้าบึ้งตึงของเพียงนารา ยอมรับว่าฉุนกับคำพูดหญิงสาว ไม่ใช่ว่าเขาอยากแต่งงานกับล้อมดาวเสียเมื่อไหร่

“น้องดาวคือน้องสาวของเดือน” หัสดีพึมพำ ใบหน้าคมที่เปื้อนรอยยิ้มหม่นลงเหลือไว้แต่เพียงความรู้สึกบางอย่างที่ไม่มีใครอ่านใจเขาได้นอกจากเพียงนาราเพียงคนเดียว

“มันเกิดอะไรขึ้นคะพี่จิณต์ ช่วยอธิบายให้เพียงฟังหน่อยได้ไหมคะ” เธออยากรู้ความในใจของจิณต์ เพราะเหตุใดถึงจับพลัดจับผลูมาเป็นผัวเมียกับล้อมดาวได้ จะว่าเขาพิศวาสในน้องสาวของเพื่อน ไม่มีทางเป็นไปได้ ข้อนี้เธอรู้ดี

“พี่เมา พี่ต้องรับผิดชอบล้อมดาว” จิณต์เอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าและแววตาเคร่งเครียด ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย เบื่อที่ต้องมานั่งตอบคำถามที่ไม่จรรโลงใจ เบื่อที่ต้องขุดเรื่องที่ทำให้หัวใจมีบาดแผลขึ้นมาอธิบายซ้ำแล้วซ้ำอีก

“พี่จิณต์นอนกับน้องสาวของเดือน เพียงไม่อยากจะเชื่อเลย” เพียงนาราเอ่ยคล้ายตำหนิ มองดวงหน้าของจิณต์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง อุตส่าห์คิดว่าโอกาสของตัวเองมาถึงแล้ว

ยังไม่วายต้องมีมารมาผจญอีก

ต่อให้สองคนนี้ไม่ได้ชอบพอกัน แต่ใครจะไปรู้ น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อนแล้วนับประสาอะไรกับใจคน ใกล้ชิดกัน เห็นหน้าคร่าตากันทุกวันอะไรก็เกิดขึ้นได้

“พอเถอะครับคุณเพียง เรื่องนี้ให้เป็นปัญหาของจิณต์กับน้องดาวดีกว่า คนนอกจากพวกเราไม่ควรยุ่งครับ” เดิมทีก็คิดว่าจะปล่อยผ่าน แต่เห็นเพียงนาราออกอาการเกินเบอร์ก็เก็บปากเอาไว้ไม่ไหว ถ้าไม่คิดว่าเดือดดาลแทนเพื่อน อานนท์เองก็คงคิดว่าเพียงนารากำลังหึงหวงจิณต์ ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา

เพียงนาราตวัดสายตาไม่พอใจมองมายังอานนท์เกลียดน้ำหน้าผู้ชายคนนี้นัก รู้สึกตั้งแต่แรกแล้วว่าสายตาของเขาเวลามองมาที่เธอมันมีบางอย่างที่คับข้องใจ

“เพียงก็แค่โกรธแทนเดือน ขอโทษนะคะพี่จิณต์ที่เพียงเสียมารยาท”

“ไม่เป็นไรครับพี่เข้าใจ เพียงสบายใจได้ คนที่พี่รักมีแค่เดือนคนเดียวเท่านั้น”

“ได้ยินแบบนี้เพียงก็ดีใจค่ะ เดือนรักพี่จิณต์มากเดือนคงจะเสียใจมากถ้าคนที่เดือนรักไปรักผู้หญิงคนอื่นทั้ง ๆที่เดือนเพิ่งตายไปแค่สองปี” พูดจบก็ลุกขึ้นยกมือไหว้หนุ่ม ๆทั้งสามคน “เพียงขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”

“มึงยังไม่ลืมน้องเดือนอีกเหรอวะจิณต์” เหลือกันแค่สามคน หัสดีก็เอ่ยปากถาม เห็นจิณต์เหลียวหน้ามามอง เขาก็ผสานสายตามองกลับไป

“ไม่ลืมและไม่มีวันลืม”

หัสดีพ่นลมหายใจยาว จิณต์ยังไม่ลืมล้อมเดือนก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจ ล้อมเดือนเป็นผู้หญิงสวย ใครเห็นต่างก็ต้องตาต้องใจ

เสียดายที่อายุสั้นไปหน่อย

“กูว่าน้องเพียงนี่ดูแปลก ๆ น้องเขาชอบมึงหรือเปล่าวะ”

ทั้งหัสดีและอานนท์ต่างมองไปที่จิณต์ อานนท์เองก็รู้สึกแบบนั้น ยิ่งตอนที่ล้อมดาวทักว่าเพียงนาราตัดผมและใส่ชุดแบบเดียวกับล้อมเดือน เขาก็ยิ่งมั่นใจ ว่าไม่ใช่แค่เขาเพียงคนเดียวที่มีความคิดบ้า ๆแบบนั้น

“ไม่ใช่หรอก น้องเพียงรักเดือนมาก น้องคงโกรธที่กูหักหลังเดือน” จิณต์หลับตาด้วยความเหนื่อยอ่อนพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขาเองก็ยังโกรธตัวเองที่เป็นต้นเหตุทำให้เรื่องบ้า ๆนี้เกิดขึ้น

ก็หวังว่าสักวัน ทั้งเขาและล้อมดาวจะจัดการกับปัญหานี้ได้ โดยที่ไม่มีอะไรที่ต้องสูญเสียไปมากกว่าที่เป็น