Chapter 4 ร่อนเก่ง

Chapter 4

ร่อนเก่ง

“อู้ย~ เบาสิคะ~ นายหัวขา มันใหญ่ จอยแน่นไปหมด”

ดาหลาตกใจกับภาพที่เห็นผ่านทางประตูที่ถูกแง้มออก เรือนขาเรียวถอยหลังไปสักสองสามก้าว ไม่อยากจะเชื่อภาพตรงหน้าที่เห็น

นายหัวชนินทร์ที่แสนจะดูภูมิฐานและโหดเป๊ะทุกระเบียบในสายตาของลูกน้องและพนักงานที่รีสอร์ต ทั้งบอร์ดผู้บริหารที่บริษัทต่างยกให้ชนินทร์เป็นผู้บริหารที่เก่งกาจและมีสายตาเฉียบแหลม แต่เบื้องหลังเขากำลังเรียกใช้บริการสาวน้อยที่ชื่อว่าจอย หลานสาวของคุณหัวหน้าแม่บ้าน

“คุณนินทร์...” เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมกับถอยออกและเต็มหันหลังแต่ก็สะดุดเข้ากับขาตัวเองจนก้นลงไปจ้ำเบ้า

ตุ๊บ เสียงก้นกระแทกเข้ากับพื้นไม้ของบังกะโลส่วนตัว

“อูยย” คนตัวเล็กยกมือลูบก้น เป็นเพราะรองเท้าคัทชูหัวตัดที่เธอใส่ไม่ถนัดนี้แท้ ๆ

ชายหญิงที่อยู่บนเตียงหยุดการกระทำลง ชนินทร์ในตอนนี้ดูหัวเสียเป็นอย่างมาก เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แท่งลำร้อนสวมใส่เครื่องป้องกันสีใส มือหนาคว้าหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอว

จอยสะดุ้งตกใจที่ดาหลามาเจอตัวเองกับนายหัวหนุ่มในสภาพนี้

“พี่ดาหลา...ทำไงดีคะนายหัว...”

“เธอออกไปก่อน”

“แต่ว่า...” จอยในตอนนี้เปลือยเปล่า

“บอกให้ออกไปก่อน”

“ค่ะ” จอยรีบหยิบคว้าชุดยูนิฟอร์มของพนักงานรีสอร์ตมาสวมใส่ ผมสีดำขลับที่ถูกปล่อยลงมายาวก็รวบขึ้นโดยใช้กิ๊บหนีบ เรือนร่างสวยรีบเดินจากไป เดินออกมาหน้าประตูก็เจอกับดาหลาที่ล้มก้นจ้ำเบ้า ดาหลารีบลุกขึ้น จอยก้มหัวให้ดาหลาเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป

“คุณนินทร์...นั่นมันจอยนะคะ หลานสาวของคุณป้าแม่บ้าน”

เมื่อยืนขึ้นได้ เธอก็รีบพูดในทันที รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวกับภาพที่เห็นตรงหน้า ชนินทร์ในตอนนี้หยิบผ้าขนหนูสีขาวมาปกคลุมท่อนล่างไว้อย่างหมิ่นเหม่ไม่ได้โชว์แท่งลำค้ำผงาดให้เธอได้เห็นอีก

“แล้วมันยังไง?”

“จอยเพิ่งจะอายุยี่สิบ”

คนตัวเล็กเถียง เรือนผมสวยลอนสีบรอนด์ในตอนนี้ขยายไปทั่วแผ่นหลัง เธออยู่ในชุดยูนิฟอร์มของแม่บ้านประจำรีสอร์ต ดวงตากลมโตหรี่มองเขาอย่างคนไม่เชื่อถือ

“บรรลุนิติภาวะแล้ว”

“นั่นมันก็ใช่ แต่จอยโตที่เกาะนี้...อายุอ่อนกว่าหนูแค่เพียงห้าปีเท่านั้น”

“จะพรีเซ้นต์ว่าของเธอดีกว่า?” เขาเลิกคิ้วถามอย่างยียวน มันไม่ใช่เรื่องที่หญิงตรงหน้าจะมาก้าวล้ำความเป็นส่วนตัวของเขา สถานะของเธอเป็นเพียง สาวรับใช้ ไม่มีสิทธิ์มาพูดจาสั่งสอนเจ้านายด้วยถ้อยคำใด ๆ ทั้งสิ้น

“คุณนินทร์ คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดจาถากถางดูถูกอย่างนี้นะคะ”

ดาหลาเชิดหน้า ชนินทร์เดินเข้ามาใกล้ก้มหน้าลงจ้องเธอที่ตัวเตี้ยกว่าเขาอยู่หลายขุม ชนินทร์ยกมือขึ้นเชยคางของดาหลาอย่างคนที่มีอำนาจเหนือกว่า เธอเป็นเสมือนหนูตัวเล็กเมื่ออยู่กับเขา

“แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายเรื่องบนเตียงของฉัน”

“หนู...หนูแค่เป็นห่วงจอย น้องยังเด็ก”

คนตัวเล็กพูดออกมาจากใจจริง ยังไงเธอก็เห็นจอยมาตั้งแต่ยังตัวเล็ก ๆ เป็นเพื่อนเล่นกันมา มองจอยเป็นเสมือนน้องคนหนึ่ง

“เด็กนั่นไม่ได้ใสซื่อ...ขายตัวให้ฝรั่งที่มาพักตั้งหลายคนแล้ว”

“ฮะ... ม ไม่จริงน่า คุณนินทร์อย่าใส่ร้ายน้องแบบนั้นสิคะ”

“แม้กระทั่งกับคนงานบนเกาะ...บางทีเด็กนั่นก็ให้เอาฟรีด้วยซ้ำ มากับฉันฉันให้เงินควรดีใจ”

“ไม่...” ดาหลาส่ายหน้าไปมา พยายามผลักตัวเขาออก ชนินทร์วางมือที่เชยคางเธอลง จับจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าที่ก้าวล้ำเข้ามาในบังกะโลส่วนตัวของเขาโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต

“เป็นครั้งแรกที่ฉันเรียกจอยมา แต่ยังทำไม่ทันจะเสร็จ... เธอก็มารบกวน”

“นะ หนูขอโทษค่ะ...”

ดาหลาลนลานยกมือขึ้นจับผมทัดหูพร้อมกับก้มหน้ามองเท้าตัวเองที่สวมลงเท้าคัทชูสีขาวหัวตัด ตอนนี้เองที่คนตัวเล็กเริ่มรู้ตัวว่าไม่ควรยืนอยู่ตรงนี้ อันตรายเกินกว่าจะเสี่ยงเมื่อต้องประจันหน้ากับนายหัวจอมโหดเจ้าของเกาะชมลวรวรรณ

ชนินทร์จับจ้องมองใบหน้าสวยของหญิงสาวตรงหน้า ใบหน้าที่ไม่ว่าชายใดมองก็ต้องลุ่มหลงและหลงใหล ไม่แปลกเลยที่เธอจะเป็นดาราชื่อดังขึ้นมาได้ แม้จะเป็นเด็กบ้านนอกที่โตมาแบบไร้พ่อแม่ แม้แต่เขาเอง...บางทียังเผลอหวั่นใจในความสวยและรูปลักษณ์ที่หอมหวาน

มันชวนหอมหวานเสียจนแอบคิดว่า...หากได้ลิ้มลองจะเป็นเช่นไร

“เข้ามาที่รีสอร์ตส่วนตัวฉันได้ยังไง ใครอนุญาตให้เธอมา?”

“ป้าแก้ววานให้หนูเอาของว่างมาให้ค่ะ ป้าแกแก่แล้วเดินไม่ไหว”

“เธอก็เลยเสียบตำแหน่งนี้แทนป้าแก้วเลยว่างั้นเถอะ”

ชนินทร์พูดจาดูถูกเหยียดหยาม สำหรับเขาแล้วดาหลาเป็นผู้หญิงที่ไม่มีค่า ไม่มีราคา อะไรเลยบ่อยครั้งที่เขาเรียกหญิงสาวจากฝั่งในเมืองมาให้บริการบนเกาะโดยมีลูกน้องคนสนิทจัดหามาให้ นี่เป็นครั้งแรกที่กำลังจะได้ลิ้มลองเด็กสาวที่ขายบริการบนเกาะของตัวเอง โดยปกติจอยจะรับลูกค้าฝรั่งหรือไม่ก็พวกคนงานบนเกาะด้วยกันเอง เป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่เขาเรียกเธอมา แต่ไม่ทันเสร็จกิจ

“หนูไม่คิดจะมาแทนที่ใครทั้งนั้นค่ะ แค่ทำตามหน้าที่ ก็คุณสั่งเองว่าให้หนูทำงานทุกอย่างบนเกาะนี้...งานแม่บ้าน”

คำว่า งานแม่บ้าน ดาหลาเลือกที่จะพูดเสียงเบา มันเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบสักเท่าไหร่ จะว่าเธอเป็นเด็กบ้านนอกใฝ่สูงก็สามารถเรียกได้เต็มปากเพราะเป็นเช่นนั้นจริงๆ เธอไม่คิดปฏิเสธความหัวสูงของตัวเองหรอก

“ก็เหมาะกับเธอดี...”

ความปวดร้าวของแก่นกายที่ทำไม่ทันเสร็จดีรู้สึกปวดหนึบขึ้นมาอีกทีเมื่อได้เห็นหน้าสวย ๆ ของหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า ส่วนทางด้านหลังเขาก็เป็นเตียงนอนที่ยับยู่ยี่จากสภาพที่ผ่านสมรภูมิรบกับหญิงสาวค้าบริการ

“งั้น... หนูขอตัวก่อนนะคะ” เธอเองเริ่มมองว่าสถานการณ์ตรงนี้ไม่เหมาะสม มันสุ่มเสี่ยงเพราะอยู่ในห้องกับเขาสองต่อสอง ร่างเล็กรีบหันหลังให้และกำลังจะเดินจากออกไป

แต่มือหนาสากที่ใหญ่กว่ากลับคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้จนต้องหันกลับมา ใบหน้าสวยชนเข้ากับแผงอกกำยำของนายหัวชนินทร์

“เธอมาขัดจังหวะ”

ดาหลาเงยหน้าจ้องเขา เธอเงียบไปชั่วอึดใจ ความรู้สึกกดดันอย่างที่ไม่เคยเป็นนี้มันคืออะไรกันนะ..

“หนะ หนูขอโทษ หนูจะรีบไปเดี๋ยวนี้ค่ะ จะไม่ขัดจังหวะอะไรคุณนินทร์อีก”

ตั้งท่าสะบัดข้อมือออกจากเขา แต่มือหนานั้นกลับกำข้อมือของเธอแรงขึ้นกว่าเดิมแล้วกระชากเข้าไปในห้องพร้อมกับผลักเธอลงบนเตียงคิงไซส์ขนาดใหญ่ที่มีรอยยับยู่ยี่จากกิจกรรมเมื่อครู่

“เข้ามาในเขตของฉันแล้ว คิดจะออกไปง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอ?”

“คุณนินทร์...ปล่อยหนูไปนะคะ คุณคิดจะทำอะไร”

เขากระโดดขึ้นมาบนเตียงแล้วคลานเข่าเข้ามาคร่อมตัวของดาหลาเอาไว้ ใบหน้าหล่อคมคายของนายหัวชนินทร์ ที่มีผิวสีแทนน้อย ๆ จากการตากแดดทุกวันบนเกาะแห่งนี้

“ทำหน้าตาตื่นแบบนี้ เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ”

“คุณนินทร์...หนูไม่ใช่คนที่คุณจะมาย่ำยีได้ง่าย ๆ ปล่อยหนูไปเถอะค่ะ”

ไม่ว่าจะอย่างไรก็จะไม่มีทางยอมตกเป็นเบี้ยล่างของชนินทร์ เธอไม่ได้มาอยู่ที่นี่ในฐานะสาวใช้ที่ต้องบริการร่างกายเสิร์ฟให้เขาถึงที่ เธอมาในฐานะแขกด้วยซ้ำ... แต่ด้วยอดีตที่เคยเป็นลูกของแม่บ้านก็ทำให้ดาหลาไม่อาจละหน้าที่จากตรงนี้ไปได้ เธอมาขออาศัยอยู่บนเกาะนี้จริง ๆ หากแต่จะจ่ายเงินเขาก็ไม่ยอมรับ ดาหลายอมที่จะใช้แรงงาน...แต่จะไม่ยอมเสียตัวเป็นเมียเขาเด็ดขาด

“ปล่อยนะคะ...”

“เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรผู้หญิงสกปรกมั่วผู้ชายไม่เลือกหน้าอย่างเธองั้นเหรอดาหลา”

“หนูไม่ใช่คนแบบนั้น...” ปวดร้าวหัวใจที่เขากล่าวหาว่าเธออย่างร้ายแรง มันไม่ใช่ความจริงสักนิด คนในคลิปหลุดนั่นมันไม่ใช่เธอ เมื่อไหร่จะมีคนเชื่อสักทีนะ

“แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อย...เธอก็ยังมีดีที่หน้าตา ถึงส่วนอื่นจะเน่าไปบ้าง...” เขาที่คร่อมเธออยู่จ้องมองเรือนร่างสวยด้วยสายตาหื่นกาม

“ถ้าคุณรังเกียจหนูถึงเพียงนั้นก็ปล่อยหนูไปสิคะ จะมาทำแบบนี้ทำไม”

คนตัวเล็กเชิดหน้าสู้ ในตอนนี้นายหัวชนินทร์คร่อมเธอเอาไว้ รวมถึงยังตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ในมือของเขาเพียงข้างเดียว คนตัวเล็กไม่อาจขัดขืนร่างกายของคนร่างกำยำได้เลย

“ฉันเป็นผู้ชายดาหลา..”

เธอเงียบรอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

“ถ้ามีของแก้ขัดเข้ามา...ก็พอจะถูไถไปได้บ้าง”

“ปล่อยหนูนะ หนูไม่ใช่ของแก้ขัดของใคร!” ดาหลาพยายามจะดิ้นหนีให้หลุดจากพันธนาการเถื่อนนี้แต่ก็ไม่เป็นผล แรงที่รวบข้อมือบีบแน่นกว่าเดิม ดาหลาในตอนนี้หอบหายใจถี่เหนื่อย ความหนักอึ้งปะปนอยู่ในหัวใจ

“คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เลือก...”

“คุณชนินทร์ หนูไม่เคยไปทำอะไรให้คุณ ทำไมคุณถึงเกลียดชังหนูถึงเพียงนี้”

นางเอกสาวที่ตอนนี้คร่ำครวญน้ำตาไหลรินออกจากเบ้าตาสวย ดูถูกเธอยังพอทน แต่การที่พยายามบอกว่าเธอเป็นของแก้ขัดของใครคือสิ่งที่ดาหลารับไม่ได้ คนอย่างเธอมีศักดิ์ศรีมากพอที่จะไม่มาแทนตำแหน่งใคร

“หนูไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว ไม่ใช่ผู้หญิงค้าบริการบนเกาะอย่างที่คุณชอบเรียกใช้ เพราะฉะนั้นปล่อยหนูไปแล้วหนูจะไม่บอกใครเรื่องนี้”

“เธอขู่ฉันเหรอ?” ชนินทร์กดเสียงไม่พอใจ ดวงตาคมคายจับจ้องมองราวกับจะกลืนกินเหยื่อตัวน้อยที่อยู่ใต้ร่าง

“ไม่ได้ขู่ค่ะ แค่เตือน...คุณคงไม่อยากให้ภาพลักษณ์นายหัวชนินทร์ที่แสนจะตั้งใจทำงานจนได้ขึ้นบริหารบริษัทชมลวรวรรณเสียหาย หากข่าวแบบนี้หลุดไปคุณคงขาดความน่าเชื่อถือแย่”

คนอย่างชนินทร์ไม่จำเป็นต้องให้เธอมาขู่ฟ่อ ๆ ราวกับแมวเป้าเช่นนี้

“ตอนนี้หนูรู้ความลับของคุณแล้ว”

“อวดเก่ง” คนตัวใหญ่ที่ยังคงคร่อมเรือนร่างเล็กเอาไว้แค่นขำในลำคอ เกลียดเธอนัก...ดาหลา

“จะพูดให้หมด เอาให้ทุกคนรู้เลยว่าคุณมันเป็นคนยังไง”

คนตัวเล็กยังคงเชิดหน้าขู่อย่างไม่กลัว เขารังเกียจเธอถึงเพียงนี้ยังไงก็มั่นใจว่าไม่กล้าทำอะไรเธอแน่ คนอย่างนายหัวชนินทร์คงไม่ลดตัวลงมาเล่นกับเธอ

แต่ก็คาดเดาได้ยาก...ขนาดหลานสาวของแม่บ้านบนเกาะเขายังเล่นมาแล้วเลย ไม่ใช่ว่าเขาเป็นผู้ชายประเภทคลำแล้วไม่มีหางก็เอาหมดนะ ในตอนนี้เองที่ดาหลาเริ่มคิดเป็นกังวล เธอคิดถูกหรือเปล่าที่ขู่เขาด้วยเรื่องนี้... ไม่ใช่ว่าเธอจะกลายเป็นเหยื่อซะเองนะ

“งั้นก็ให้ทุกคนรู้ด้วยสิ”

“รู้เรื่องอะไรคะ...”

“รู้ว่านางเอกสาวชื่อดังตอนนี้กำลังอ้าขาอยู่บนเตียงให้ฉันเอา”

“คุณชนินทร์!”

“ถ่ายคลิปไปด้วยมั้ย เผื่อจะดังกว่าเดิม”

“...” ดาหลาร่ำร้องอยู่ในใจอย่างหนัก คำพูดที่ดูถูกและเรื่องที่ไม่เป็นข้อเท็จจริงทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ

“ลีลาเธอในคลิปมันก็ดีนะ ถ้าร่อนเอวเก่งได้แบบนั้นจริงฉันก็พร้อมจ่าย”

“ปล่อย!!”

เธอพยายามผลักเขาออกแต่ก็ดูเหมือนจะสายไปซะแล้วเมื่อเขาก้มหน้าลงมาใกล้แล้วก็กระซิบลงเข้าที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา

“ขอลองหน่อยสิ ลีลาเธอจะดีแบบในคลิปนั่นรึเปล่า”