Chapter 1 ที่ลี้ภัย

Chapter 1

ที่ลี้ภัย

เสียงคลื่นซัดกระทบชายฝั่งดังเบา ๆ ยามค่ำคืนบนเกาะกลางทะเลที่เงียบสงัด แต่ในความมืดมิดของห้องพักหรูที่รีสอร์ตบนเกาะส่วนตัว มีเสียงถอนหายใจหนักหน่วงดังก้องไปมา

ดาหลา นางเอกชื่อดังวัย 25 ปี เธอนั่งกอดเข่าอยู่ริมหน้าต่าง ดวงตาคู่สวยที่เคยพราวระยับบัดนี้เต็มไปด้วยความหม่นเศร้า ผมสีดำประบ่าคลอเคลียต้นคอเนียนสวย

ภาพคลิปวิดีโอที่เธอถูกใส่ร้าย คลิปที่เรือนกายสวยเปลือยเปล่ามีอะไรกับผู้ชายแบบสวิงกิ้งภายในโรงแรม ดวงหน้าสวยที่เงยหน้าซู้ดปากครางฮือนอนพล่านอยู่บนเตียง แม้จะละม้ายคล้ายคลึงแต่หากเป็นคนใกล้ชิดจะรู้เลยว่านั่นไม่ใช่เธอ!

คลิปถูกแชร์ไปทั่วโซเชียล จนกลายเป็นข่าวใหญ่เพียงชั่วข้ามคืน เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของผู้คนยังดังก้องในหู แม้ว่าเธอจะปิดมือถือและหนีมาจากเมืองกรุงที่วุ่นวายแล้วก็ตาม

“นั่นไม่ใช่ฉัน…” เธอพึมพำกับตัวเอง คนตัวเล็กรู้สึกสั่นกลัว เพียงความโกรธความเกลียดของคน ถึงขั้นทำให้ชีวิตผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ก้าวกระโดดจากความลำบากมาสู่การเป็นดาราดังพังลงได้ในค่ำคืนเดียว

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดแรกจะก้าวเข้ามาในห้อง ใบหน้าคมเข้มของเขานิ่งขรึม ทว่าดวงตาคมกริบเหมือนจะตัดสินเธอตั้งแต่คราแรกที่มอง

“กลับมาทำไม? อวดดีหนีไปทำงานที่กรุงเทพ สุดท้ายก็กลับมาตายรังที่เกาะของฉันอย่างนั้นเหรอดาหลา?”

น้ำเสียงของเขาเย็นชาอย่างชัดเจน

ดาหลาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ริมฝีปากสั่นระริก

“หนู...ไม่มีที่ไปค่ะ นารินชวนให้หนูมาอยู่ที่นี่ชั่วคราวเท่านั้น...หนูสัญญาค่ะว่าจะอยู่ไม่นาน จะไม่รบกวนคุณนินทร์”

นายหัวชนินทร์ ในวัย 30 ปี ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ แผงอกกำยำอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสองเม็ด เขาเป็นเจ้าของรีสอร์ทแห่งนี้ที่ตั้งอยู่บนเกาะทางภาคใต้ของประเทศไทย เกาะชมลวรวรรณ อีกอาชีพของเขาคือมีสวนยางพาราขนาดใหญ่และยังส่งออกต่างประเทศด้วย

“ที่นี่ไม่ใช่เกาะของพ่อฉันอย่างแต่ก่อน มันคือของฉันแล้ว เข้าใจใช่มั้ย?” นายหัวชนินทร์เลิกคิ้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยการดูถูก

“ค่ะ”

“จะมาทำตัวสุขสบายแบบแต่ก่อนคงไม่ได้ เธอมันก็แค่เด็กกำพร้าที่พ่อฉันอุปการะไว้เพราะสงสาร สถานะดีกว่าคนใช้แค่นิดเดียว”

“หนู...ทราบดีค่ะ” เพราะแบบนั้นไง เธอจึงหนีไปเฉิดฉายเป็นดาราอยู่กรุงเทพ

“หายไปหลายปี คิดว่าจะได้ดี...” เขาดูถูก

“...”

“ไหงกลายเป็นนางเอกหนังโป๊ไปได้ล่ะ?” เสียงหยันพร้อมหรี่ตามองเธอ

คำพูดนั้นเจ็บแปลบจนทำให้ดาหลาเม้มปากแน่น คนในคลิปมันไม่ใช่เธอสักหน่อย

“พอข่าวมันซาก็กลับกรุงเทพไปซะ ฉันเกลียด ไม่อยากเห็นหน้าเธอ”

เขาพูดย้ำไล่เธอ

แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว ชนินทร์ก็ไม่อยากเห็นหน้าดาหลาหญิงสาวที่อายุอ่อนกว่าตัวเองถึงห้าปี เพื่อนสนิทของนารินน้องสาวสุดที่รักของเขาเอง

เขาเดินออกจากห้องนี้ไปทิ้งไว้เพียงคำพูดที่แสนจะเจ็บแสบ คนตัวเล็กนั่งกอดเข่าตัวเองแล้วซุกหน้าเข้ากับหัวเข่าพร้อมกับปล่อยให้น้ำตาสีใสไหลรินออกมาอย่างน่าอดสู

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ ทำลายความเงียบอีกครั้ง ดาหลาสะดุ้งเล็กน้อย กลัวว่าเขาจะย้อนกลับมาพูดจาร้ายๆ ใส่

แต่แล้วเสียงนุ่ม ๆ ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

“ดาหลา…นอนรึยัง?”

เสียงของนาริน น้องสาวของนายหัวชนินทร์เรียกขึ้น ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย เธอลุกขึ้นไปเปิดประตูและพบใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใส

“ฉันยังไม่นอน เข้ามาสิ” เธอพูดเบา ๆ พลางเปิดประตูให้ รู้สึกโล่งใจที่ไม่ใช่ชนินทร์ย้อนกลับมา

นารินเดินเข้ามา พร้อมกับถือแก้วนมอุ่นมาในมือ

“ฉันเอานมร้อนมาให้ คิดว่าเธออาจจะยังเครียดอยู่”

“ขอบใจมากนะยัยริน ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็คงไม่รู้จะหนีไปที่ไหนได้”

ดาหลาพูดด้วยความซึ้งใจ เธอเป็นคนที่ไม่ได้มีฐานะอะไรเป็นดาราชื่อดัง มีชื่อเสียงขึ้นมาก็ซื้อคอนโดใจกลางกรุงเทพมหานคร ไม่มีที่ดินที่ไหน

แต่พอมาเกิดเรื่องเข้าอย่างนี้ก็อยากจะหาสถานที่พักใจที่ต่างจังหวัด แต่ด้วยความไม่มีญาติที่ไหนก็ทำให้คนตัวเล็กนึกถึงเพื่อนรักอย่างนาริน ลูกสาวของเจ้านายเธอ

“เรื่องแค่นี้เอง เราสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะ…อย่ารบกวนพี่ชนินทร์ ช่วงนี้พี่แกเครียดเรื่องงานน่ะ”

น้องสาวสนิทกันใช่ว่าพี่ชายจะสนิทด้วย นารินเองก็เกรงใจพี่ชายมากที่จะต้องพาเพื่อนสนิทที่มีข่าวเสื่อมเสียมาอยู่บนเกาะส่วนตัวแบบนี้ แถมดาหลายังเป็นอดีตสาวรับใช้ที่พ่อเธออุปการะไว้อีก

ดาหลาหัวเราะเบา ๆ แฝงความเหนื่อยล้า

“ฉันเจอคุณนินทร์แล้ว ขนาดกลับมาจากอเมริกาก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด”

เธอไม่เจอเขามานานหลายปี ชนินทร์ถูกส่งไปเรียนบริหารที่อเมริกาตั้งแต่อายุสิบเก้าปี

“พี่นินทร์ก็เป็นคนแบบนี้แหละ อย่าใส่ใจเลยนะ อยู่ให้ห่างพี่แกก็พอ”

ดาหลาหัวเราะออกมา แม้ในใจจะยังหนักอึ้ง แต่การมีเพื่อนสนิทอยู่ข้าง ๆ ก็ทำให้เธอรู้สึกว่ามีเพื่อนแท้ในเวลาที่ยากลำบาก

ทว่าในอีกมุมหนึ่งของรีสอร์ต นายหัวชนินทร์กำลังยืนมองออกไปที่ทะเล พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชา เขารู้ดีว่าน้องสาวตัวดีพาใครมาไว้ที่นี่ และเขาก็ไม่ชอบใจแม้แต่น้อย ดวงหน้าคมฉายแววเกลียดชัง

นารินน้องสาวตัวน้อยแสนใสซื่อ เธอไม่รู้เลยว่าดาหลานั้นร้ายแค่ไหน...มีเพียงชนินทร์ที่เห็นธาตุแท้ของผู้หญิงคนนั้น..