บทนำ

เสียงดนตรีจากห้องเชียร์ดังกระหึ่มไปทั่วลานกิจกรรม แต่สิ่งที่ทำให้ต้นข้าวใจเต้นแรงกว่าเสียงกลอง คือการที่เธอต้องถือกล่องบริจาคเดินไปรอบมหาวิทยาลัยเพื่อหาเงินเข้าค่ายอาสา

“เอ่อ...ขอโทษนะคะพี่ชายสุดหล่อ สนใจร่วมทำรบุญกับพวกเราไหมคะ?” ต้นข้าวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงประหม่า พร้อมยื่นกล่องออกไปข้างหน้าโดยที่ก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองคู่สนทนา

“ทำบุญเหรอ? ถ้าบริจาคเยอะ จะได้อะไรตอบแทนล่ะ” เสียงทุ้มต่ำติดกวนประสาทนั้นทำให้ต้นข้าวต้องเงยหน้าขึ้นมอง

ภาพตรงหน้าคือผู้ชายตัวสูงในเสื้อช็อปสีกรมท่าที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกอย่างลวกๆ ใบหน้าคมคายนั้นกำลังประดับด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์สุดๆ

“พี่ธาม! แกล้งข้าวอีกแล้วนะ!”

“ใครแกล้ง? พี่ถามจริงๆ” ธามโน้มตัวลงมาจนใบหน้าอยู่ระดับเดียวกันกับหญิงสาว “ถ้าพี่หย่อนแบงค์พันลงไปเราต้องยอมให้พี่แกล้งไปตลอดทั้งเทอมนะ ตกลงไหม?”

“ฮะ? มีแบบนี้ด้วยเหรอ! เงินก็ส่วนเงินสิ” ต้นข้าวหน้าแดงแป๊ด พยายามจะถอยหนี แต่ทว่ามือหนากลับคว้าขอบกล่องบริจาคไว้แน่น

“ถ้างั้นไม่ให้” เขายักคิ้วให้หนึ่งทีก่อนจะแกล้งควักแบงค์พันออกมาแกว่งไปมาตรงหน้าเธอเหมือนตกปลา “อยากได้ไหมล่ะ ยัยกระต่ายน้อย?”

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของชีวิตปี 1 ที่ไม่เคยสงบสุขของต้นข้าวอีกเลย เพราะไม่ว่าจะไปที่โรงอาหาร ห้องสมุด หรือแม้แต่หน้าตึกคณะ เธอต้องเจอกับพี่ธามที่คอยมาปั่นประสาทให้ใจสั่นอยู่เรื่อยไป