ตอนที่ 2 สมบัติชิ้นแรก - 2

“ทราย....มีเรื่องเครียดนิดหน่อยค่ะแต่ไม่เป็นไรปัญหาที่เราก่อขึ้นมาจะให้ใครมาช่วย ช่วงนี้เราคงไม่ค่อยได้เจอกันไว้ให้ปัญหานี้ทรายหาทางออกได้เมื่อไหร่ไว้เจอกันนะคะ”

“มีปัญหาอะไรทำไมไม่บอกพี่ คิดคนเดียวมันจะดีกว่าช่วยกันคิดได้อย่างไรกัน ลืมไปแล้วใช่ไหมว่าเราสองคนเป็นแฟนกันนะ”

ตะวันรู้เรื่องราวส่วนตัวของคนรักน้อยมากทุกอย่างที่เขารู้คือผ่านการเล่าจากปากของคนรักเพียงเท่านั้นเวลานี้เขาจึงรู้สึกเป็นห่วงนิรดามาก ๆ ที่เธอต้องเผชิญปัญหาอยู่คนเดียว

“เงินตั้งห้าล้านพี่ตะวันจะให้ทรายดึงพี่มาเดือดร้อนด้วยเหรอคะ”

คนพูดทำเสียงเหมือนคนที่กำลังจะร้องไห้ น้ำเสียงสั่นเครือสิ้นหวังยิ่งทำให้คนฟังทั้งสงสารและเป็นห่วง

“มันเกิดอะไรขึ้นไหนเล่าให้พี่ฟังเงินแค่ห้าล้านทำไมพี่จะช่วยผู้หญิงที่พี่รักไม่ได้”

เงินห้าล้านไม่มากสำหรับนักธุรกิจวัยหนุ่มอย่างตะวันแต่มันก็ไม่น้อยถ้าเขาจะต้องเอาไปใช้อะไรชายหนุ่มก็อยากรู้เหตุผล

“มันเป็นเรื่องที่น่าอายที่สุดมันเป็นความโง่ของทรายเองค่ะ พี่ตะวันอย่ามาเดือดร้อนเพราะความสิ้นคิดของทรายเลยขอให้ผู้หญิงโง่ ๆ ได้อยู่คนเดียวสักพักนะคะ”

น้ำตาก็มาเสียงสั่นจนฟังเหมือนคนกำลังเสียสติยิ่งทำให้อีกฝ่ายเป็นห่วงจนไม่กล้าถามอะไรต่อ

“พี่ไม่ถามแล้ว พรุ่งนี้พี่จะจัดการเรื่องเงินให้นะ”

“ไม่เอาค่ะ ทรายผิดเองที่เชื่อใจเพื่อนยอมไปค้ำประกันเงินกู้นอกระบบให้ พี่ตะวันดีกับทรายทุกอย่างอย่าให้ทรายต้องกลายเป็นผู้หญิงที่เหมือนปลิงมาคอยเกาะพี่ไปมากกว่านี้เลยนะคะ”

นิรดาวางสายทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวแสดงให้เห็นถึงความสะใจเพราะเธอมั่นใจว่าพรุ่งนี้เงินห้าล้านจะต้องถูกโอนเข้าบัญชีเธอแน่นอน

“ได้เวลาหาของขวัญให้พี่เอกแล้ว”

หญิงสาวพูดกับรูปของพี่ชายที่เธอเก็บไว้ใต้หมอน พรุ่งนี้เธอจะเอาเงินห้าล้านไปให้มารดาเป็นเครื่องปลอบใจในวันที่ครอบครัวเธอเสียใจที่สุด

เงินห้าแสนบาทถูกโอนเข้าบัญชีของนิรดาทันทีหลังจากที่วางสายจากแฟนหนุ่มไปได้ไม่ถึงชั่วโมงและก่อนนอนก็ตามาอีกทีละห้าแสนบาทจนคบห้าล้าน ตะวันใช้การโอนจากบัญชีของเขาและของบริษัทจึงทำให้โอนได้มากแบบนี้และเขาไม่รู้สึกสงสัยอะไรเพราะชื่อและนามสกุลของแฟนสาวเป็นชื่อที่เพิ่งถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

ทรายวางแผนเรื่องเลขบัญชีไว้ตั้งแต่แรกก่อนหน้านี้เธอเคยส่งเลขบัญชีไปให้แฟนหนุ่มเพียงเพราะต้องการให้เขาโอนเงินมาให้เธอเพื่อซื้อของให้เขาจึงทำให้ตะวันมีเลขบัญชีของนิรดา ต่อจากนั้นหญิงสาวก็ไม่จำเป็นต้องบอกอีกแล้วครั้งนี้ก็เช่นกัน

เช้าวันนี้สองคนแม่ลูกพากันไปทำบุญที่วัดใกล้บ้าน นารีพยายามทำสีหน้าให้ดูมีความสุขเพราะไม่อยากให้ลูกสาวเป็นกังวลแต่มันก็ไม่สามารถปิดบังแววตาที่เศร้าได้และนี่ยิ่งทำให้นิรดาสงสารมารดาเป็นที่สุด

“แม่คะสาธุหน่อยค่ะ วันนี้ทรายกับแม่จะทำบุญไถ่ชีวิตโคกระบือกัน”

นารีหยิบซองจากมือของลูกสาวมาถือไว้เพราะตั้งใจ จะยกมืออนุโมทนาบุญด้วยแต่ต้องตกใจเมื่อมองจากความหนาของซองที่นิรดาส่งให้

“ทรายไปเอาเงินมาจากไหนมากมายแบบนี้ อย่าทำบุญจนตัวเองเดือดร้อนนะลูก”

คนเป็นแม่เข้าใจว่าลูกสาวอาจจะไปกู้หนี้ยืมสินใครมาเพื่อเอาเงินมาทำบุญในวันนี้

“หนึ่งแสนบาทเองค่ะ ทรายทำผลงานให้บริษัทได้กำไรหลายร้อยล้านบาท โบนัสก็เลยจะหนา ๆ หน่อย คุณแม่สาธุเถอะค่ะจะได้นำเงินไปถวายหลวงพ่อกัน”

หญิงสาวนั่งมองมารดาถวายเงินให้กับหลวงพ่อที่กำลังระดมหาเงินไปช่วยไถ่ชีวิตโคกระบือด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข วันนี้เธอให้ของขวัญแม่และได้ล้างแค้นให้พี่เป็นเงินก้อนใหญ่ถึงห้าล้านแต่เป้าหมายของนิรดามันไม่ใช่แค่เงินแต่มันหมายถึงทั้งชีวิตของรุจิราและครอบครัว

“ทรายโอนเงินเดือนเข้าบัญชีให้แม่แล้วถ้าใช้ไม่พอบอกทรายนะ ส่วนเรื่องซ่อมบ้านไม่ต้องคิดมากพรุ่งนี้ช่างจะมาดู เรื่องเงินทรายมีพร้อมคุณแม่แค่ช่วยดูแลเวลาช่างมาทำงานก็พอค่ะ”

นารีไม่สบายใจเลยที่เห็นลูกสาวมีเงินมากมายแบบนี้ ข้อความจากธนาคารส่งมาบอกว่ามีเงินโอนเข้าบัญชีเธอถึงห้าแสนบาทมันมากเกินไปสำหรับโบนัสตามที่ลูกสาวบอก คนเป็นแม่ได้แต่เป็นห่วงแต่ก็ไม่กล้าถามต่อ